What do you think?
Rate this book
Kant y el vestido rojo
«Desear un vestido rojo es un pecado espantoso si eres mujer. Porque de entrada el primer pecado es darse cuenta de que es -en definitiva es la verdad- una mujer; porque el segundo pecado es creer ingenuamente que es una mujer como las demás, que podría expresarse como las demás; porque el tercer pecado es decirse que al fin y al cabo sí que puede desear algo y expresarlo; porque el cuarto pecado es tener un deseo propio que hace tomar consciencia de que podría tener una existencia propia; porque el quinto pecado es querer existir en toda regla, y el sexto pecado le hace decir ingenuamente que necesita creerlo, y entonces llega el séptimo pecado , el séptimo pecado hace que surja en ella la idea de que es un individuo.»
La joven en cuya cabeza pululan estas palabras vive en un suburbio de París, tiene una hija de diez años y un marido que ha trazado para ellas un plan lleno de fronteras. La joven en cuya cabeza pululan estas palabras ha visto un vestido rojo en un escaparate, ha intentado comprarlo pero no puede. Piensa en que quizás, algún día, su hija pueda ponérselo en su nombre. Desea que, algún día, su hija se lo ponga en su nombre.
La joven madre que desea el vestido rojo no sabe leer. Sin embargo, acaba de llevar a casa un libro que ha encontrado en el descansillo de su piso. Podría ser del vecino, pero lleva varios días ahí y no lo ha recogido. Ella no sabe leer, pero su hija sí. Ese libro no puede estar ahí por casualidad. ¿Quién es ese Kant que habla de atreverse, de conocerse, de la necesidad de ilustrarse, de saber, para ser un individuo completo, una persona? La joven madre no es una joven madre cualquiera. Es francesa, pero no es blanca ni católica. La joven madre de esta novela es un fantasma que se esconde tras un burka.
La joven en cuya cabeza pululan estas palabras vive en un suburbio de París, tiene una hija de diez años y un marido que ha trazado para ellas un plan lleno de fronteras. La joven en cuya cabeza pululan estas palabras ha visto un vestido rojo en un escaparate, ha intentado comprarlo pero no puede. Piensa en que quizás, algún día, su hija pueda ponérselo en su nombre. Desea que, algún día, su hija se lo ponga en su nombre.
La joven madre que desea el vestido rojo no sabe leer. Sin embargo, acaba de llevar a casa un libro que ha encontrado en el descansillo de su piso. Podría ser del vecino, pero lleva varios días ahí y no lo ha recogido. Ella no sabe leer, pero su hija sí. Ese libro no puede estar ahí por casualidad. ¿Quién es ese Kant que habla de atreverse, de conocerse, de la necesidad de ilustrarse, de saber, para ser un individuo completo, una persona? La joven madre no es una joven madre cualquiera. Es francesa, pero no es blanca ni católica. La joven madre de esta novela es un fantasma que se esconde tras un burka.
- GenresFiction
147 pages, Hardcover
First published January 5, 2018
5 people are currently reading
189 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 30 of 38 reviews
December 24, 2017
Un vestito rosso esposto in una vetrina anima i sogni di una giovane donna araba e colora il suo orizzonte. Analfabeta, madre di una bambina e trapiantata a Parigi al seguito del marito, Aminata scopre all’improvviso cosa significhi desiderare qualcosa e che una volta che il desiderio è riuscito a far fissare ardentemente lo sguardo, diventa semplicemente la promessa di un domani diverso.
Imprigionata in una solitudine mentale e fisica da un burka nero che la cancella agli occhi degli altri e le fa vedere il mondo attraverso una garza fluttuante, Aminata si riscopre improvvisamente donna. Chiusa in un silenzio che non osa infrangere, perché in fondo è l’unica cosa che le appartenga veramente, inizia a sognare quel mondo che intravede attraverso i segni per lei incomprensibili chea la figlia traccia sui quaderni di scuola. Un libro trovato per caso, che la bambina le leggerà in segreto quando il padre non è a casa, le indicherà il segreto per entrare in quel mondo. Non più fantasma, ombra, ma donna in rosso.
Il rosso non è un colore, nella sua storia, è soltanto un grido. La donna adesso sa perché forse non si sarebbe mai presa la briga di guardare quel vestito in vetrina, se non fosse stato proprio di quel rosso, un rosso-grido.
E guardare il vestito rosso in quella vetrina ormai le fa guardare in modo diverso l’orizzonte.
L’orizzonte, ormai, grida anche lui, da lontano.
Fin qui la lettura scorre, coinvolge, emoziona. Capitoli brevissimi ci guidano nel mondo di Aminata, nel passato che vorrebbe rinnegare, nei pensieri segreti che sanciscono l’inizio di una dolorosa presa di coscienza.
Poi il ritmo cala, insieme allo stile, improvvisamente impersonale, da fredda cronaca. Il finale affrettato, tronca il racconto lasciando un sapore di occasione perduta. Peccato.
Imprigionata in una solitudine mentale e fisica da un burka nero che la cancella agli occhi degli altri e le fa vedere il mondo attraverso una garza fluttuante, Aminata si riscopre improvvisamente donna. Chiusa in un silenzio che non osa infrangere, perché in fondo è l’unica cosa che le appartenga veramente, inizia a sognare quel mondo che intravede attraverso i segni per lei incomprensibili chea la figlia traccia sui quaderni di scuola. Un libro trovato per caso, che la bambina le leggerà in segreto quando il padre non è a casa, le indicherà il segreto per entrare in quel mondo. Non più fantasma, ombra, ma donna in rosso.
Il rosso non è un colore, nella sua storia, è soltanto un grido. La donna adesso sa perché forse non si sarebbe mai presa la briga di guardare quel vestito in vetrina, se non fosse stato proprio di quel rosso, un rosso-grido.
E guardare il vestito rosso in quella vetrina ormai le fa guardare in modo diverso l’orizzonte.
L’orizzonte, ormai, grida anche lui, da lontano.
Fin qui la lettura scorre, coinvolge, emoziona. Capitoli brevissimi ci guidano nel mondo di Aminata, nel passato che vorrebbe rinnegare, nei pensieri segreti che sanciscono l’inizio di una dolorosa presa di coscienza.
Poi il ritmo cala, insieme allo stile, improvvisamente impersonale, da fredda cronaca. Il finale affrettato, tronca il racconto lasciando un sapore di occasione perduta. Peccato.
December 31, 2018
Scrittura decisamente originale per questa storia di liberazione femminile. Una storia vissuta e raccontata letteralmente da sotto un burqa nero. Cosa significa girare per la città senza identità, scoprire strade, vetrine, persone attraverso una piccola grata di stoffa? Interessante punto di vista di chi dal momento in cui da ragazzina è diventata donna ha improvvisamente perso il senso di sé, dei propri diritti ma anche dei propri desideri.
“Cos’è l’illuminismo” di Kant e un vestito rosso in una vetrina sono i mezzi con cui la protagonista si riappropria di ragione e sentimento, ri-trasformandosi da oggetto maschile in essere umano. Decisamente istruttivi, anche per me, gli estratti storici femministi e illuministi che costituiscono la seconda metà del libro, parte integrante della riflessione sul significato di libertà di questa autrice marocchina.
“Cos’è l’illuminismo” di Kant e un vestito rosso in una vetrina sono i mezzi con cui la protagonista si riappropria di ragione e sentimento, ri-trasformandosi da oggetto maschile in essere umano. Decisamente istruttivi, anche per me, gli estratti storici femministi e illuministi che costituiscono la seconda metà del libro, parte integrante della riflessione sul significato di libertà di questa autrice marocchina.
July 25, 2018
‘Kant ve Kırmızı Elbise’ 3 kısımdan oluşuyor: Aminata’nın öyküsü,kadınların kurtuluşuna-özgürlüğüne-eşitliğine vurgu yapan edebi eserlerden seçmeler,boş inançlara-dini bağnazlığa karşı ve hoşgörüye dair edebi eserlerden alıntılar.Aminata’nın öyküsü ise kendinden sonra gelen iki kısmı tek vücutta bir araya getiriyor.
Aminata karşı komşusuna bırakılan bir kitap görüyor ve içgüdüsel olarak o kitabı alıyor.Aradığı tüm soruları önceden bilirmişçesine cevaplayan bir kitap bu ve şöyle diyor: Sapere aude yani aklını kullanma cesaretini göster!
“Cesaret,gerçek hayatta aynı değildi.Ama hayallerde,evet...”
Yazar kendi hayatındaki çok kültürlülüğün de vermiş olduğu birikimle kısa ama oldukça sağlam bir metin oluşturuyor.İlahi olan/olmayan kitaplara gösterdiği yakın ilgi de açıkça görülüyor.Bu eserde bir kez daha anladığım şey ise şu:
Kadınlara kitaplar çok yakışıyor~
Aminata karşı komşusuna bırakılan bir kitap görüyor ve içgüdüsel olarak o kitabı alıyor.Aradığı tüm soruları önceden bilirmişçesine cevaplayan bir kitap bu ve şöyle diyor: Sapere aude yani aklını kullanma cesaretini göster!
“Cesaret,gerçek hayatta aynı değildi.Ama hayallerde,evet...”
Yazar kendi hayatındaki çok kültürlülüğün de vermiş olduğu birikimle kısa ama oldukça sağlam bir metin oluşturuyor.İlahi olan/olmayan kitaplara gösterdiği yakın ilgi de açıkça görülüyor.Bu eserde bir kez daha anladığım şey ise şu:
Kadınlara kitaplar çok yakışıyor~
April 20, 2019
değişik bir metindi sonundaki alıntılar da iyi geldi
Read
April 29, 2019103 piccolissimi capitoli, Kant e un vestitino rosso – questi sono gli ingredienti principali che rendono appassionante la storia narrata da Lamia Berrada-Berca. L’elemento di unicità, ossia la storia di una donna che intraprende il suo percorso di autocoscienza verso la liberazione, è in realtà una storia comune che appassiona ai desideri e alla curiosità di questa giovane, nella speranza di vederne il lieto fine. Il vestito rosso come rappresentazione... https://www.filosofemme.it/2018/07/05...
August 20, 2018
Çok güzel ve çok basit iki fikir, kitabın isminde olduğu gibi içinde de heyecan ve arzuyla bir araya gelmiş ve takibi keyifli bir yol izlenmiş. Bütün bir hikâyeyi ve -eksik bulmakla birlikte- sonunu da beğendim.
Sorun, Kant hikâyeye dâhil olduktan sonra anlatının didaktizme hapsolması ve lezzetini giderek yitirmesi, nihayet ders verme arzusuna yenik düşüp çatışmayı hikâyenin içinden sonsuza dek dışlaması. Oysa Kant, onu tanıyana bir kapıyı ardına bakmadan kapatıp çıkma cesaretini verebildiği gibi suratına çarpılan ya da üzerine kilitlenen tüm kapılarla yüzleşme ve onları alaşağı etme cesaretini de verir. Oysa roman, bu ihtimali değerlendirmeksizin sonlanıyor ve tragedya olasılığını da kurban ediyor didaktizme.
Bütün bunlar, edebiyatın felsefe ve politika karşısında yeterince savaşmadan yenilmesi, adeta hükmen yenik düşmesi demektir. Üstelik yazar bu mağlubiyeti hiç kuşkuya düşmeden ilan etmekle kalmıyor, romanın sonuna eklediği alıntılarla da mağlubun üzerinde tepiniyor. Bir okur olarak ciddi bir hayal kırıklığı yaşadım ve yalnızca okurlar adına değil, daha kitabın ismini okuduğum anda midemde uçuşmaya başlayan kelebekler adına da kırıldım. Böyle iyi fikirlerin bu şekilde heba edilişi beni pek çok şeyden daha fazla üzüyor.
Sorun, Kant hikâyeye dâhil olduktan sonra anlatının didaktizme hapsolması ve lezzetini giderek yitirmesi, nihayet ders verme arzusuna yenik düşüp çatışmayı hikâyenin içinden sonsuza dek dışlaması. Oysa Kant, onu tanıyana bir kapıyı ardına bakmadan kapatıp çıkma cesaretini verebildiği gibi suratına çarpılan ya da üzerine kilitlenen tüm kapılarla yüzleşme ve onları alaşağı etme cesaretini de verir. Oysa roman, bu ihtimali değerlendirmeksizin sonlanıyor ve tragedya olasılığını da kurban ediyor didaktizme.
Bütün bunlar, edebiyatın felsefe ve politika karşısında yeterince savaşmadan yenilmesi, adeta hükmen yenik düşmesi demektir. Üstelik yazar bu mağlubiyeti hiç kuşkuya düşmeden ilan etmekle kalmıyor, romanın sonuna eklediği alıntılarla da mağlubun üzerinde tepiniyor. Bir okur olarak ciddi bir hayal kırıklığı yaşadım ve yalnızca okurlar adına değil, daha kitabın ismini okuduğum anda midemde uçuşmaya başlayan kelebekler adına da kırıldım. Böyle iyi fikirlerin bu şekilde heba edilişi beni pek çok şeyden daha fazla üzüyor.
December 19, 2021
Ce petit livre est assez surprenant car publié en 2011, il décrit la mentalité rétrograde d’un mari et la vision de la société sur la FEMME (musulmane?)…
La citation suivante est assez choquante mais résume bien cette mentalité :
« Qui a séduit ensuite se marie. Et qui se marie devenant mère cesse de désirer quoi que ce soit qui puisse déranger le cours sans nuage de sa propre vie. »
La citation suivante est assez choquante mais résume bien cette mentalité :
« Qui a séduit ensuite se marie. Et qui se marie devenant mère cesse de désirer quoi que ce soit qui puisse déranger le cours sans nuage de sa propre vie. »
August 1, 2017
Filosofische werkje over verleiding, over fanatisme, over de verlichting.
November 3, 2017
Das kleine Büchlein hat mich härter getroffen als erwartet.
January 2, 2022
Mooi en kort.
March 20, 2018
Lamia Berrada-Berca, l'autrice, è figlia di una donna francese ed un uomo marocchino, è nata in Francia ma attualmente risiede in Marocco. Si suppone quindi che conosca bene la realtà delle comunità immigrate in Francia, a cui appartiene la protagonista di questo romanzo, Aminata.
Analfabeta ed orfana, Aminata è giunta a Parigi al seguito del marito, a cui ha dato finora solo una figlia femmina. La realtà della donna è assai deprimente e singolare, molto diversa da quella della maggioranza degli immigrati (presumibilmente nordafricani) presenti nelle città d'Europa: indossa infatti il burqa e della città dove vive conosce in pratica solo i luoghi in cui acquista il cibo e la scuola che frequenta la figlia. Suo marito si aspetta da lei il cibo in tavola, la casa pulita, un corpo con cui soddisfare il proprio desiderio; Aminata non si fa domande, accetta in modo passivo la propria condizione, guarda il mondo da dietro la griglia della sua veste.
Questo accade per anni, finché un giorno nella vetrina di un negozio Aminata vede un abito rosso per il quale prova un desiderio immediato e fortissimo.
Pochi giorni dopo poi, sullo zerbino di un vicino di casa, Aminata trova un libro che parla di Kant, della sua filosofia e delle idee illuministe. Naturalmente Aminata non può leggerlo, ma sua figlia ci prova per lei; bastano quelle poche frasi incomprensibili per entrambe (insieme al pensiero del vestito rosso e la volontà di acquistarlo) a sconvolgere la vita di Aminata e far nascere in lei il bisogno di cambiare la propria esistenza.
Quello di Lamia Berrada-Berca è un racconto che parla di emancipazione e libertà. La condizione di Aminata appare un po' estrema (il burqa, l'analfabetismo, il marito che ritiene i film un insieme di immagini sataniche...) ma offre comunque parecchi spunti di riflessione: un abito, un libro, elementi per me e per molte di noi così scontati, possono essere la miccia per una vera ed auspicabile esplosione.
Un valore aggiunto al racconto è costituito dall'appendice: testi dello stesso Kant, di Voltaire, Montesquieu, George Sand ed altri autori ed autrici sulla tolleranza, il pluralismo religioso e l'emancipazione femminile.
Questa recensione, arricchita da immagini, la trovate qui:
http://collezionedistorie.blogspot.it...
Analfabeta ed orfana, Aminata è giunta a Parigi al seguito del marito, a cui ha dato finora solo una figlia femmina. La realtà della donna è assai deprimente e singolare, molto diversa da quella della maggioranza degli immigrati (presumibilmente nordafricani) presenti nelle città d'Europa: indossa infatti il burqa e della città dove vive conosce in pratica solo i luoghi in cui acquista il cibo e la scuola che frequenta la figlia. Suo marito si aspetta da lei il cibo in tavola, la casa pulita, un corpo con cui soddisfare il proprio desiderio; Aminata non si fa domande, accetta in modo passivo la propria condizione, guarda il mondo da dietro la griglia della sua veste.
Questo accade per anni, finché un giorno nella vetrina di un negozio Aminata vede un abito rosso per il quale prova un desiderio immediato e fortissimo.
Pochi giorni dopo poi, sullo zerbino di un vicino di casa, Aminata trova un libro che parla di Kant, della sua filosofia e delle idee illuministe. Naturalmente Aminata non può leggerlo, ma sua figlia ci prova per lei; bastano quelle poche frasi incomprensibili per entrambe (insieme al pensiero del vestito rosso e la volontà di acquistarlo) a sconvolgere la vita di Aminata e far nascere in lei il bisogno di cambiare la propria esistenza.
Quello di Lamia Berrada-Berca è un racconto che parla di emancipazione e libertà. La condizione di Aminata appare un po' estrema (il burqa, l'analfabetismo, il marito che ritiene i film un insieme di immagini sataniche...) ma offre comunque parecchi spunti di riflessione: un abito, un libro, elementi per me e per molte di noi così scontati, possono essere la miccia per una vera ed auspicabile esplosione.
Un valore aggiunto al racconto è costituito dall'appendice: testi dello stesso Kant, di Voltaire, Montesquieu, George Sand ed altri autori ed autrici sulla tolleranza, il pluralismo religioso e l'emancipazione femminile.
Questa recensione, arricchita da immagini, la trovate qui:
http://collezionedistorie.blogspot.it...
October 24, 2018
"... Perché persino dietro il nulla, si dice all'improvviso, può esistere un mondo, forse…!
Una storia dolorosa, una immensa, sconfinata solitudine.
Un desiderio che risveglia una coscienza sopita da sempre.
La vera prigione non è quella materiale fatta di sbarre ma quella della nostra mente, delle convenzioni sociali, della dipendenza economica che impedisce a chi ne è vittima di esprimere se stessa, valutando che abbiamo una sola vita e nella maggior parte dei casi non riusciamo a viverla al meglio è veramente angosciante.
Una storia dolorosa, una immensa, sconfinata solitudine.
Un desiderio che risveglia una coscienza sopita da sempre.
La vera prigione non è quella materiale fatta di sbarre ma quella della nostra mente, delle convenzioni sociali, della dipendenza economica che impedisce a chi ne è vittima di esprimere se stessa, valutando che abbiamo una sola vita e nella maggior parte dei casi non riusciamo a viverla al meglio è veramente angosciante.
March 12, 2025
Es una historia corta pero profunda. Cuenta la historia de Aminata, una mujer que aunque no dice su nacionalidad, deduzco que es musulmana pues cada capítulo expresa cómo se oculta debajo de su velo y vestimenta color negro.
Durante toda la historia expresa también su gran deseo por usar un vestido rojo que ve en un aparador, cada vez se va acercando más a él, primero solo lo contempla desde afuera, luego desde la tienda, después pregunta por el costo, también se lo prueba, hasta que un día decide comprarlo para esconderlo en casa, junto a un libro liberador y con información valiosísima ("¿Qué es Ilustración?" de Immanuel Kant), mismo que pide a su hija que le lea porque ella no sabe leer.
En diferentes escenas entiendes que Aminata es una mujer violentada física y emocionalmente, sometida, sumisa, analfabeta, con miedo, ajena a su propio cuerpo, sin libertad de expresión ni de ser, pero también una mujer con sueños e ilusiones, que quiere saberse humana, con poder de decisión, con libertad, con bienestar, con VIDA.
El libro incluye ilustraciones de María Angulo Aguado, destacando un estilo sobrio y obscuro, pero con tintes de color e intensidad por el rojo que utiliza en ciertos elementos.
Me parece que plantea una realidad vigente, al mismo tiempo que me lleva a pensar en la libertad que yo tengo, que yo vivo, y a su vez, agradecerlo. 🙏🏻
Me quedo pensando que en otras situaciones, y realidades de otras mujeres, en la actualidad, eso no es elección, casi que son vendidas para vivir en pareja o no, hay culturas en las que solo es una esposa más, con la misión de formar una familia de hijos infinitos, sin oportunidad de vivir el mundo, contar su historia, y simplemente estar acompañando la vida de un hombre, en la forma y momentos en que él lo quiera. Como un accesorio.
Durante toda la historia expresa también su gran deseo por usar un vestido rojo que ve en un aparador, cada vez se va acercando más a él, primero solo lo contempla desde afuera, luego desde la tienda, después pregunta por el costo, también se lo prueba, hasta que un día decide comprarlo para esconderlo en casa, junto a un libro liberador y con información valiosísima ("¿Qué es Ilustración?" de Immanuel Kant), mismo que pide a su hija que le lea porque ella no sabe leer.
En diferentes escenas entiendes que Aminata es una mujer violentada física y emocionalmente, sometida, sumisa, analfabeta, con miedo, ajena a su propio cuerpo, sin libertad de expresión ni de ser, pero también una mujer con sueños e ilusiones, que quiere saberse humana, con poder de decisión, con libertad, con bienestar, con VIDA.
El libro incluye ilustraciones de María Angulo Aguado, destacando un estilo sobrio y obscuro, pero con tintes de color e intensidad por el rojo que utiliza en ciertos elementos.
Me parece que plantea una realidad vigente, al mismo tiempo que me lleva a pensar en la libertad que yo tengo, que yo vivo, y a su vez, agradecerlo. 🙏🏻
Me quedo pensando que en otras situaciones, y realidades de otras mujeres, en la actualidad, eso no es elección, casi que son vendidas para vivir en pareja o no, hay culturas en las que solo es una esposa más, con la misión de formar una familia de hijos infinitos, sin oportunidad de vivir el mundo, contar su historia, y simplemente estar acompañando la vida de un hombre, en la forma y momentos en que él lo quiera. Como un accesorio.
November 6, 2017
Het denken over de teksten in dit boekje duurde langer dan het lezen er van.
Een weesmeisje in Afrika wordt door haar grootmoeder uitgehuwelijkt aan een man, die haar mee op reis zou nemen en haar laten zien waar hij woonde. Zodra ze getrouwd zijn, krijgt ze een allesverhullende burka aan en haar man zal de enige zijn die haar in de toekomst zal zien. Ze voelt zich gevangen in die zwarte tent.
Als ze in een kleine modezaak een rood jurkje ziet, verlangt ze daarnaar: ze wil het aantrekken, dragen, zichzelf laten zien en zich mooi voelen als ze het draagt. Voor haar wordt het jurkje een symbool voor de vrijheid om te doen, wat ze zelf wil. Het is een filosofisch sprookje over emancipatie.
Het tweede deel van het boek bevat teksten van schrijvers uit de tijd van De Verlichting: Molière, Voltaire, Montesquieu, Kant (de Kant uit de titel: De jonge vrouw uit het verhaal vindt een boek van zijn hand). Het zijn fragmenten uit literaire werken over de emancipatie, gelijkheid en vrijheid van vrouwen. Onvoorstelbaar, dat zoveel jaren geleden mensen (vooral mannen) dit opschreven. Onvoorstelbaar ook, dat er, in sommige gevallen, weinig veranderd is.
Zoals gezegd: stof tot nadenken.
Een weesmeisje in Afrika wordt door haar grootmoeder uitgehuwelijkt aan een man, die haar mee op reis zou nemen en haar laten zien waar hij woonde. Zodra ze getrouwd zijn, krijgt ze een allesverhullende burka aan en haar man zal de enige zijn die haar in de toekomst zal zien. Ze voelt zich gevangen in die zwarte tent.
Als ze in een kleine modezaak een rood jurkje ziet, verlangt ze daarnaar: ze wil het aantrekken, dragen, zichzelf laten zien en zich mooi voelen als ze het draagt. Voor haar wordt het jurkje een symbool voor de vrijheid om te doen, wat ze zelf wil. Het is een filosofisch sprookje over emancipatie.
Het tweede deel van het boek bevat teksten van schrijvers uit de tijd van De Verlichting: Molière, Voltaire, Montesquieu, Kant (de Kant uit de titel: De jonge vrouw uit het verhaal vindt een boek van zijn hand). Het zijn fragmenten uit literaire werken over de emancipatie, gelijkheid en vrijheid van vrouwen. Onvoorstelbaar, dat zoveel jaren geleden mensen (vooral mannen) dit opschreven. Onvoorstelbaar ook, dat er, in sommige gevallen, weinig veranderd is.
Zoals gezegd: stof tot nadenken.
May 16, 2017
Een korte 'vertelling' over een jonge vrouw, over hoe zij zichzelf 'bevrijdt' door, via haar dochter te leren lezen en schrijven en hoe zijn langzaam aan iemand wordt, een naam krijgt, terug in contact komt met zichzelf en wat zij wil, hoe ze nadenkt over de wereld en hoe haar wereld "groter" wordt.
Het boek eindigt met een aantal uittreksels uit boeken rond vrouwenrechten en verlichting.
Het is mooi geschreven maar het voelt alsof er nog veel en veel meer in zit, alsof alles nog moet beginnen... het is niet af, voor mij.
Maar daarom niet minder de moeite waard om te lezen.
https://www.filosofie.nl/nl/artikel/4...
Het boek eindigt met een aantal uittreksels uit boeken rond vrouwenrechten en verlichting.
Het is mooi geschreven maar het voelt alsof er nog veel en veel meer in zit, alsof alles nog moet beginnen... het is niet af, voor mij.
Maar daarom niet minder de moeite waard om te lezen.
https://www.filosofie.nl/nl/artikel/4...
December 2, 2017
Die Idee hinter der Geschichte ist eigentlich gut. Dennoch bleibt die Hauptfigur unfertig, man sieht nur Fragmente von ihr. Ich glaube, da hat die AUtorin doch zu sehr gekürzt, mehr wäre diesmal durchaus sinnvoll gewesen, denn einige Ansätze sind spannend.
Nur wird hier leider auch wieder das Klischee der muslimischen Ehe gespiegelt - finde ich nicht gut. Natürlich ist auch das eine Tatsache - aber es gibt auch viele gute Beispiele von muslimischen Ehen auf Augenhöhe. Ich denke, in der heutigen Zeit könnte man mit solchen Geschichten mehr bewirken, als noch mehr Öl ins Feuer zu giessen...
Dennoch, ein gutes Buch, spannend, die Gedankengänge der jungen Frau zu verfolgen.
Nur wird hier leider auch wieder das Klischee der muslimischen Ehe gespiegelt - finde ich nicht gut. Natürlich ist auch das eine Tatsache - aber es gibt auch viele gute Beispiele von muslimischen Ehen auf Augenhöhe. Ich denke, in der heutigen Zeit könnte man mit solchen Geschichten mehr bewirken, als noch mehr Öl ins Feuer zu giessen...
Dennoch, ein gutes Buch, spannend, die Gedankengänge der jungen Frau zu verfolgen.
September 7, 2018
Malheureusement, je n’ai pas remarque que c’était une traduction du français, quand j’ai acheté ce livre en Italie. Les 100 pages du roman sont presque une poésie sur la condition de la femme dans certaines traditions, soumise au mari. Pas tout de suite le lecteur s’aperçoit du pays d’origine de la femme protagoniste, cela pourrait décrire toutes les femmes qui n’ont pas le privilège ou la force de s’affirmer. Très touchant.
La seconde partie du livre est une anthologie d’extraits sur la condition de la femme et comment elle est perçue dans la société à travers les âges, suivit d’autres extraits sur le fanatisme religieux. Cette partie est moins intéressante … aussi pas originale
La seconde partie du livre est une anthologie d’extraits sur la condition de la femme et comment elle est perçue dans la société à travers les âges, suivit d’autres extraits sur le fanatisme religieux. Cette partie est moins intéressante … aussi pas originale
December 27, 2020
Anlatılanları yaşayan binlerce belki yüzbinlerce kadın var. Sözde gelişti insanlık modern olduk ama aslında olan hiç bir şey yok. Dinlerin eziyet ettiği o kadar fazla yaşam o kadar hiç olan hayaller var ki. Hayat sadece erkeklerin hakkıymış gibi devam eden, ettiren, edilmesine müsaade eden her birey, umarım bu yaptığının ne büyük bir hata olduğunu bir gün anlar. Cehaletn neresinden dönebilirsek diye umut etmekten başka yapabileceğimiz bir şey yok... ne acı.
April 7, 2018
Weinig bladzijden en dat had er wat mij betreft wel veel meer mogen zijn.
Het gaat over de jonge vrouw (Animata) - de man en het kind.
Animata is een analfabeet en gaat met een burka door het leven.
Haar leven verandert als ze een rode jurk in een etalage ziet en een boek vindt over "de verlichting". Haar dochter leest haar daar uit voor.
Het gaat over de jonge vrouw (Animata) - de man en het kind.
Animata is een analfabeet en gaat met een burka door het leven.
Haar leven verandert als ze een rode jurk in een etalage ziet en een boek vindt over "de verlichting". Haar dochter leest haar daar uit voor.
September 13, 2020
This is a very sweet book, about claiming one's humanity through one's identity. Poetically written, the story is simple and it gains its meaning with the appendix quotations of several books from the 18th century, which remain perfectly meaningful today. Yes, the western civilization brought about from those philosophers and thinkers is much more conducive to a state of happiness than any other before or since.
February 19, 2021
Un libro y un vestido rojo, ¿qué puede representar mejor el deseo de libertad? Los dibujos de María Angulo Aguado son una auténtica maravilla que acompañan a la perfección la historia de una mujer musulmana apartada de su país y su familia que no quiere conformarse con lo que le han enseñado que es lo correcto.
August 9, 2017
het verhaal stukje vind ik wel leuk.. echter heeft het een erg abrupt einde en bevalt de schrijfstijl me niet helemaal.. de teksten die daarop volgen zijn niet aan mij besteed. erg jammer! ik denk dat hier meer uitgehaald had kunnen worden.
September 19, 2019
Relecture en français cette fois : Toujours un poème sur la condition de la femme oppressée par la société et son mari.
Pas de seconde partie comme dans la version italienne avec des textes sur la condition de la femme
Pas de seconde partie comme dans la version italienne avec des textes sur la condition de la femme
July 28, 2022
Prachtig mooi, klein
March 31, 2025
Mooi verhaal over vrijheid en je ruimte innemen. Ook triest verhaal over vrijheid en je ruimte innemen.
December 17, 2021
C'est un livre qui fait rêver. J'ai adoré ! L'histoire est très bien mise en scène, l'écriture est très belle. Les pensées et les émotions du personnage principal m'ont laissé émue. C'est l'un des livres qui nous changent la vision et la vie. C'est l'une des très rares fois que je veux qu'un livre ne finisse pas très vite. Très joli. Merci ❤
November 14, 2017
This book doesn't really know what it wants to be, I think. I liked the first part, a cute little story with a big message. I just don't think it's the kind of story the world needs right now, because it reinforces the idea of veiled women being supressed by men. Of course this happens, but I think the world needs to hear more about the strong women who wear their veil by choice. I'd certainly like that. And I think it would actually match the second part of the book better, containing interesting philosophical texts about emancipation, fanatism and tolerance. Although the style of writing is so different that even then it's not exactly a match made in heaven: the first part reads like a fairy tale, the second part feels like studying. It just doesn't really work in the end.
August 4, 2019
Klein maar fijn boekje over een jonge vrouw (Aminata) die als weeskind in Afrika is opgegroeid bij haar grootmoeder en op jonge leeftijd is uitgehuwelijkt aan een man die haar heeft meegenomen naar een Frans stadje. Doordat de man een bruidsschat moest betalen, was er eigenlijk meer sprake van een koop. Aminata's huwelijksnacht kwam neer op een verkrachting en zodra ze was getrouwd, stond haar man erop dat ze een boerka zou dragen, want ze was zijn eigendom en ze mocht zich aan niemand tonen behalve aan hem.
Van kindsaf was ze door haar grootmoeder en de andere vrouwen al voorbereid op het dragen van een boerka, want sinds de oudheid geldt de vrouw als verleiding en mannen moeten tegen deze verleiding beschermd worden. Toch voelt Aminata, die ondertussen een dochter heeft, zich gevangen achter haar zwarte gewaad en ze voelt zich eenzaam en verloren in die onbekende Franse stad. Haar man wacht nog steeds tot ze hem ook een zoon zal schenken.
Als ze op een van haar boodschappentochten een kruising oversteekt die de grens vormt naar een andere wijk, ziet ze daar in een winkeltje een rode jurk hangen, die onvermoede verlangens in haar wekt. En dan vindt ze op een dag op de deurmat van de haar onbekende buurman een boek, dat ze - hoewel ze niet kan lezen - meeneemt en er door haar dochter stukjes uit laat voorlezen...
Citaat:
Ze begrijpt nu beter hoe het voor vrouwen uit haar land voelt om een meisje te hebben, dat op haar beurt ooit een vrouw zal zijn.
Er zijn zo veel vrouwen die weten dat ze niet meer zijn dan een vruchtbare buik.
Dat een moeder pas wat waard is als ze een jongen heeft gebaard.
Dat de enige almacht van een moeder voortkomt uit haar invloed op de man die ze heeft voortgebracht.
Het boekje is opgedeeld in 103 korte hoofdstukjes van soms zelfs maar enkele regels en spreekt eigenlijk alleen over 'de jonge vrouw', 'de man' en 'het meisje' (de dochter). Het geeft een onthullend beeld van een vrouwenleven achter de (gedwongen) sluier.
Van kindsaf was ze door haar grootmoeder en de andere vrouwen al voorbereid op het dragen van een boerka, want sinds de oudheid geldt de vrouw als verleiding en mannen moeten tegen deze verleiding beschermd worden. Toch voelt Aminata, die ondertussen een dochter heeft, zich gevangen achter haar zwarte gewaad en ze voelt zich eenzaam en verloren in die onbekende Franse stad. Haar man wacht nog steeds tot ze hem ook een zoon zal schenken.
Als ze op een van haar boodschappentochten een kruising oversteekt die de grens vormt naar een andere wijk, ziet ze daar in een winkeltje een rode jurk hangen, die onvermoede verlangens in haar wekt. En dan vindt ze op een dag op de deurmat van de haar onbekende buurman een boek, dat ze - hoewel ze niet kan lezen - meeneemt en er door haar dochter stukjes uit laat voorlezen...
Citaat:
Ze begrijpt nu beter hoe het voor vrouwen uit haar land voelt om een meisje te hebben, dat op haar beurt ooit een vrouw zal zijn.
Er zijn zo veel vrouwen die weten dat ze niet meer zijn dan een vruchtbare buik.
Dat een moeder pas wat waard is als ze een jongen heeft gebaard.
Dat de enige almacht van een moeder voortkomt uit haar invloed op de man die ze heeft voortgebracht.
Het boekje is opgedeeld in 103 korte hoofdstukjes van soms zelfs maar enkele regels en spreekt eigenlijk alleen over 'de jonge vrouw', 'de man' en 'het meisje' (de dochter). Het geeft een onthullend beeld van een vrouwenleven achter de (gedwongen) sluier.
July 10, 2021
Mit wenigen, gut gewählten Worten ein ganz wichtiges Thema angesprochen. Selbstbestimmung der Frauen!
February 9, 2020
Wat was het laatste kledingstuk dat je hebt gekocht? De handeling van het aanschaffen van nieuwe kleding – naar de winkel gaan, iets uitzoeken, passen en vervolgens afrekenen – is van zo’n vanzelfsprekendheid dat we er vaak niet al te lang bij stilstaan. Maar voor Aminata, de drieëndertigjarige hoofdpersoon in Kant en het rode jurkje van de Frans-Marokkaanse auteur Lamia Berrada-Berca (1970), is dit allesbehalve een gangbare overweging. De jonge moslima slijt haar dagen veelal thuis, gevangen in een zwarte ‘mashrabiya’, terwijl ze zorg draagt voor haar dochtertje en wacht tot haar onverschillige man terugkomt van zijn werk.
Wanneer zij een opvallend rood jurkje in de etalage ziet hangen bij Chez Héloïse, is het kopen van deze rode jurk iets waar ze enkel van kan dromen:
"Een jurk is een soort idee (…) Een manier om je vrijheid direct op je lichaam te uiten, dat is wat deze jurk met zijn stofje, dat zo anders is dan het logge, lompe polyester laken dat normaal om haar heen hangt, voor de jonge vrouw betekent. Maar dan moet je hem wel dragen..."
Aminata twijfelt en verlangt, tot ze op een dag een boek van de Duitse filosoof Immanuel Kant in handen krijgt.
Lees mijn hele recensie op elineschrijfthier.nl. 🙋🏻♀️🌿
Wanneer zij een opvallend rood jurkje in de etalage ziet hangen bij Chez Héloïse, is het kopen van deze rode jurk iets waar ze enkel van kan dromen:
"Een jurk is een soort idee (…) Een manier om je vrijheid direct op je lichaam te uiten, dat is wat deze jurk met zijn stofje, dat zo anders is dan het logge, lompe polyester laken dat normaal om haar heen hangt, voor de jonge vrouw betekent. Maar dan moet je hem wel dragen..."
Aminata twijfelt en verlangt, tot ze op een dag een boek van de Duitse filosoof Immanuel Kant in handen krijgt.
Lees mijn hele recensie op elineschrijfthier.nl. 🙋🏻♀️🌿
Displaying 1 - 30 of 38 reviews