What do you think?
Rate this book
پرنده نگری
پیشگفتار
با گسترش فزاینده تخریب طبیعت ( تخریب توسط گردشگرها، شکار، بهره برداری بی رویه، جمع آوری تخم و لانه پرنده ها، ...) در دهه شصت و هفتاد میلادی، بشر به فکر افتاد تا دنبال راهکاری برای حفظ طبیعت و حیات وحش در دنیا باشد. طبیعتا تنها راهکاری میتوانست پایدار باشد که از همه ی جوانب اقتصادی، فرهنگی، سیاسی، تفریحی، علمی و ... دارای محسناب بوده و مورد پذیرش عموم مردم باشد. اکوتوریسم یا بوم گردی تنها مولفهای بود که میتوانست در تمامی جوانب موردنظر، اثرات مثبتی داشته باشد و باعث رشد کیفیت شاخص های طبیعت و حیاتوحش گردد.
در سال 1991 انجمن جهانی اکوتوریسم، اکوتوریسم را چنین تعریف کرد: اکوتوریسم سفری است مسئولانه به مناطق طبیعی که حافظ محیط زیست بوده و باعث بهبود کیفیت زندگی مردم محلی گردد. امروزه برنامه توسعه سازمان ملل متحد(UNDP) اکوتوریسم را بهترین راه توسعه دانسته و آن را ترویج میکند.
این تعریف نقطه عطفی در بحث حفاظت از طبیعت و حیاتوحش به شمار میرفت که رفته رفته تکامل یافته و در تمامی دنیا مورد پذیرش غالب مردم قرار گرفته است. از آن پس، زیر شاخه های این فعالیت نیز به سرعت گسترش یافته و علاقمندان خاص خود را پیدا کرد. پرندهنگری(birdwatching) یکی از زیرشاخه های مهم اکوتوریسم است که طی دو دهه اخیر جایگاه ویژه ای در دنیا پیدا کرده و هم اکنون جزو تفریحات بسیار شایع ده ها میلیون از مردم دنیا گردیده است.
پرندهنگری دارای ویژگی هایی است که در حال حاضر این رشته از صنعت توریسم را به پرطرفدارترین و پردرامدترین شاخه ی اکوتوریسم تبدیل نموده است. درآمدهای چند میلیارد دلاری از فعالیت پرندهنگری در دنیا باعث گردیده است که از این فعالیت با عنوان "صنعت" پرندهنگری یاد گردد.
اگرچه درصد فعالان و درآمدهای حاصله از این رشته در کشورهای دنیا نامتوازن میباشد اما تمامی کشورها در حال تلاش جهت کسب سهم خود از این بازار میباشند. کشور ایران نیز به دلیل وسعت، واقع شدن در موقعیت جغرافیایی خاص در نیمکره شمالی زمین و قرارگرفتن در بین سه منطقه زیست جغرافیای کلان دنیا، دارای جاذبه های خوبی برای برگزاری تورهای پرندهنگری است. همچنین طبق آخرین بررسی ها 548 گونه پرنده در ایران رکورد شده است. این پتانسیل قابلیت آن را دارد که ایران تبدیل به قطب پرندهنگری در خاورمیانه گردد.
با شروع دوره های آموزشی فعالیت اکوتوریسم در ایران و به تبع آن گسترش پرندهنگری در کشور، لزوم آموزش های تخصصی تر در این زمینه و ورود به بازار پر درآمد دنیا روز به روز اهمیت بیشتری مییابد. هر چند تلاش 15 ساله ی مولف بیش از 5000 نقر را با این مقوله آشنا کرده و تعدادی را روانه بازار کار نموده است اما بنظر میرسد که راه طولانی تا رسیدن به استانداردهای جهانی و رقابت با کشورهای پیشرو در این زمینه وجود دارد که باید برای رسیدن به آن مقوله تلاشی شبانه روزی داشت.
با گسترش فزاینده تخریب طبیعت ( تخریب توسط گردشگرها، شکار، بهره برداری بی رویه، جمع آوری تخم و لانه پرنده ها، ...) در دهه شصت و هفتاد میلادی، بشر به فکر افتاد تا دنبال راهکاری برای حفظ طبیعت و حیات وحش در دنیا باشد. طبیعتا تنها راهکاری میتوانست پایدار باشد که از همه ی جوانب اقتصادی، فرهنگی، سیاسی، تفریحی، علمی و ... دارای محسناب بوده و مورد پذیرش عموم مردم باشد. اکوتوریسم یا بوم گردی تنها مولفهای بود که میتوانست در تمامی جوانب موردنظر، اثرات مثبتی داشته باشد و باعث رشد کیفیت شاخص های طبیعت و حیاتوحش گردد.
در سال 1991 انجمن جهانی اکوتوریسم، اکوتوریسم را چنین تعریف کرد: اکوتوریسم سفری است مسئولانه به مناطق طبیعی که حافظ محیط زیست بوده و باعث بهبود کیفیت زندگی مردم محلی گردد. امروزه برنامه توسعه سازمان ملل متحد(UNDP) اکوتوریسم را بهترین راه توسعه دانسته و آن را ترویج میکند.
این تعریف نقطه عطفی در بحث حفاظت از طبیعت و حیاتوحش به شمار میرفت که رفته رفته تکامل یافته و در تمامی دنیا مورد پذیرش غالب مردم قرار گرفته است. از آن پس، زیر شاخه های این فعالیت نیز به سرعت گسترش یافته و علاقمندان خاص خود را پیدا کرد. پرندهنگری(birdwatching) یکی از زیرشاخه های مهم اکوتوریسم است که طی دو دهه اخیر جایگاه ویژه ای در دنیا پیدا کرده و هم اکنون جزو تفریحات بسیار شایع ده ها میلیون از مردم دنیا گردیده است.
پرندهنگری دارای ویژگی هایی است که در حال حاضر این رشته از صنعت توریسم را به پرطرفدارترین و پردرامدترین شاخه ی اکوتوریسم تبدیل نموده است. درآمدهای چند میلیارد دلاری از فعالیت پرندهنگری در دنیا باعث گردیده است که از این فعالیت با عنوان "صنعت" پرندهنگری یاد گردد.
اگرچه درصد فعالان و درآمدهای حاصله از این رشته در کشورهای دنیا نامتوازن میباشد اما تمامی کشورها در حال تلاش جهت کسب سهم خود از این بازار میباشند. کشور ایران نیز به دلیل وسعت، واقع شدن در موقعیت جغرافیایی خاص در نیمکره شمالی زمین و قرارگرفتن در بین سه منطقه زیست جغرافیای کلان دنیا، دارای جاذبه های خوبی برای برگزاری تورهای پرندهنگری است. همچنین طبق آخرین بررسی ها 548 گونه پرنده در ایران رکورد شده است. این پتانسیل قابلیت آن را دارد که ایران تبدیل به قطب پرندهنگری در خاورمیانه گردد.
با شروع دوره های آموزشی فعالیت اکوتوریسم در ایران و به تبع آن گسترش پرندهنگری در کشور، لزوم آموزش های تخصصی تر در این زمینه و ورود به بازار پر درآمد دنیا روز به روز اهمیت بیشتری مییابد. هر چند تلاش 15 ساله ی مولف بیش از 5000 نقر را با این مقوله آشنا کرده و تعدادی را روانه بازار کار نموده است اما بنظر میرسد که راه طولانی تا رسیدن به استانداردهای جهانی و رقابت با کشورهای پیشرو در این زمینه وجود دارد که باید برای رسیدن به آن مقوله تلاشی شبانه روزی داشت.
302 pages
Published January 1, 2016
1 person is currently reading
2 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 of 1 review
August 13, 2023
خوندن این کتاب در کنار دورههای آنلاین و حضوری پرندهنگری خیلی به من در شناخت پرندگان کمک کرد. در مسیر پرندهنگر شدن قرارم داد و خیلی بیشتر از قبل، از طبیعت لذت میبرم 🤩
Displaying 1 of 1 review