Ano de 1941: nos salões de um paquete com destino à argentina, o campeão do mundo de xadrez defronta numa última partida um aristocrata vienense, cujo extraordinário e estranho domínio do jogo foi aprendido sob o jugo da tirania.
Esta história desesperada e dolorosa da barbárie nazi foi escrita antes do suicídio do autor no Rio de Janeiro.
Fiz uma leitura associada e simultânea de "Novela de Xadrez" numa edição da Livros do Brasil - Coleção Miniatura e de "O Jogo de Xadrez" numa edição da Levoir - Novela Gráfica em parceria com o jornal Público -, de David Sala (n. 1973) – do romance de Stefan Zweig (1881 – 1942). Sinopse: "Ano de 1941: nos salões de um paquete com destino à Argentina, o campeão do mundo de xadrez defronta numa última partida um aristocrata vienense, cujo extraordinário e estranho domínio do jogo foi aprendido sob o jugo da tirania." A novela gráfica do francês David Sala adapta magistralmente a obra de Stefan Zweig (19881 - 1942). O desenho é muito original, claramente influenciado pelo pintor simbolista austríaco Gustaf Klimt, conseguindo traduzir perfeitamente o estado psíquico das várias personagens. Através das cores utilizadas, das formas e das distintas perspectivas David Sala confere angústia e inquietude a uma atmosfera palpável e circunscrita a um espaço limitado de duas personagens inesquecíveis.
Gustaf Klimt serviu de inspiração a David Sala para esta bela adaptação a novela gráfica daquela que foi a última obra de Stefan Zweig publicada postumamente - "Uma história de xadrez".
E 1941, um paquete segue de Nova Iorque para Buenos Aires e um dos passageiros é o campeão do mundo de xadrez o qual é desafiado por outros viajantes a jogar durante a viagem. Dr.B., um advogado vienense e ex prisioneiro das forças nazis, vai jogar com o campeão acabando por ser o narrador do livro contando a sua história dramática de como aprendeu a jogar xadrez.
As imagens de David Sala com o seu design emotivo e jogo de cores aliados à magnífica história de Stefan Zweig fazem deste livro um exemplo de como se pode aliar a prosa à novela gráfica.
Nada é mencionado ou colocado por acaso na escrita de Stefan Zweig, tal como num jogo de xadrez. Aquela referência, local, profissão, não servem somente para criar ilusão de realidade, mas operarão um papel decisivo duas, três jogadas à frente. As personagens secundárias não são reduzidas nunca a caricaturas (...) já que Zweig é um autor com vivaz empatia pelas personagens que apresenta.
Como dizia Stendhal: A beleza é uma promessa de felicidade.
David Sala convierte en cómic la célebre novela de Stefan Zweig y el resultado es deslumbrante. No sé hasta qué punto la adaptación es fiel al texto original, pero lo cierto es que la obra se sostiene como una creación autónoma, capaz de hechizar al lector con la fuerza de sus imágenes. El dibujo, que remite de inmediato a la estética de Klimt, envuelve la narración en un aura de elegancia y de artificio deliberado, donde cada rasgo físico de los personajes revela también su carácter y su ideología: Mac Connor como el capitalismo voraz y arrogante; el narrador como una aristocracia en languidez; el campeón mundial de ajedrez como la nueva clase emergente sin refinamiento; y el improvisado maestro, víctima de la barbarie nazi.
La primera parte transcurre en los lujosos salones del barco, retratando la frivolidad de una clase en declive. Pero la verdadera cima del cómic llega cuando se representa el aislamiento del protagonista bajo tortura: una celda estrecha, sin tiempo, sin referencias, donde el descenso hacia la locura se plasma con un vigor visual insoportable, hasta llegar al desdoblamiento del yo en blancas y negras que se enfrentan sin piedad. Aquí Sala logra algo que las palabras difícilmente alcanzarían: la opresión, el vértigo y la desintegración del espíritu humano expresados en pura imagen.
"El jugador de ajedrez" es, por tanto, mucho más que una adaptación literaria: es una obra maestra en sí misma. Una narración fascinante unida a un trazo imaginativo, elegante y desbordante de belleza. Un cómic que amarán los seguidores de Zweig y que, al mismo tiempo, empujará a quienes no lo conocíamos a descubrir su obra.
Muhteşem. Kurukafa yayınlarından şaşırtılacak derecede iyi bir baskı. Kağıt, font, ebat seçimi, her şey mükemmel.
Hikayeye dair uzun uzun şeyler yazmaya gerek yok. Nitelikli bir okuyucunun az çok karşılaşmış olduğu bir Zweig hikayesi.
David Sala ise bu hikayeyi çok iyi bir şekilde yalınlaştırıp çizgi romana uyarlamış. Zweig hikayesini yorumlama biçimi, betimlemeleri ve kitabın sanat kısmı gerçekten inanılmaz başarılı. Mösyö B'nin kendisiyle kör satranç oynadığı anların resme dökülmesi, bana orijinal metni okurken hayal gücümün ne kadar yetersiz kaldığını gösterdi.
Beni gerçekten şaşırtan bir iş oldu. Muhakkak göz atın.
1941.; sur un paquebot voguant vers l'Argentine, Le champion du monde d'échecs va affronter un inconnu et sera battu. Ce dernier a appris le jeu dans les geôles nazies.
Très belle adaptation du roman.Le dessin est assez original et les planches d'aquarelles sont très aérées. Les sentiments ressentis sont très bien mis en évidence. Une autre façon de découvrir le chef-d'oeuvre de Zweig . Je conseille fortement cette BD
Esta história enche as medidas a todos os leitores de BD. Não só a história nos agarra, como os desenhos estilizados à maneira dos anos 30 e a coloração são extretamente bem conseguidas, deixando-nos arrebatados.
Salin crtež je vrlo čudan, jako podseća na neke poznate slikare i dopada mi se. E sad, da li je za strip ili više za ilustrovane knjige ili da samo visi na zidu... o tome može zasebno da se raspreda. Meni je legao u toj svojoj neobičnosti. Boje su nekako hladne, prigušene, prizori kojima prikazuje ono tonuće u ludilo/delirijum i podvajanje glavnog lika su sjajni, kadriranje, repeticija pojedinih motiva su hipnotišući do vrtoglavice! Taj deo mi je verovatno i najjači u stripu.
Dopada mi se kako je prikazana arogancija buržuja/kapitalista koja posustaje pred naletom sirovog talenta iz naroda - šahiste Čentovića, pa onda onaj koprcaj aristokratije u obliku gospodina B i uzvraćanje udarca tom nekom "seljaku" koji se uzdigao gde mu mesto nije... i na kraju strpljivost, staloženost, mudrost i istinski talenat tog istog "seljaka" Čentovića koji će staviti do znanja toj kasti/klasi da joj visine popuštaju.
Rekla bih da ovu priču možemo čitati doslovno - kao psihološki teror nacista nad nedužnim čovekom i odbacivanje pojedinca kada više ne služi svrsi i našem interesu, ali nekako mi deluje da se ovo može tumačiti i kao koprcaj prisilno, do ludila i sloma duha, naučenih veština usled raznih ambicija klase kojoj pripadate pod naletom prirodno nadarenih ljudi iz nižih/srednjih slojeva društva. A možda samo ja učitavam na ove stranice ono što mi se prohte. 😆
Zamerka je da je završetak pomalo naprasan i da se ne mogu oteti utisku da mi nešto fali da zaokruži ovu priču. Ovako je sve nekako ostalo da pluta okeanom i da ne stigne do obale kojoj teži.
Dvoumila sam se između 3 i 4. No, sad kad otkucah sve ovo (podstaknuta Jankovim komentarom) i uporedih sa ostalim stvarima koje sam čitala u poslednje vreme, zavređuje veću ocenu.
en 1941, sur un paquebot entre New York et l'argentine, le narrateur fait se confronter aux échecs le champion du monde et un mystérieux Mister B, illustre inconnu qui parvient à le défier. Une belle adaptation de la dernière nouvelle écrite par Stefan Zweig durant son exil au Brésil.
J'ai beaucoup aimé ce roman graphique et les illustrations (motifs sur les vêtements, couleurs, représentations du monde intérieur du joueur d'échecs, perspectives...), qui m'ont fait penser aux tableaux de Klimt.
Cette BD illustre à merveille la nouvelle de Stefan Zweig, « Le Joueur d’Echecs », qui se retrouve au programme limitatif du BAC de français à compter de l’année prochaine. Je compte l’exploiter en complément de l’étude de la nouvelle et je pense que le graphisme plaira à mes élèves qui lisent peu voire pas du tout.
BD très réussie. Les planches sont magnifiques, la multiplication de l'image, les gros plans, tout est bien trouvé et bien réussi. Par moments, on a l'impression d'être dans une galerie d'art, on oublie presque le texte (ce qui ne m'arrive jamais, c'est là, mon plus grand problème avec les BD, j'ai plutôt tendance à oublier les images). Est-ce que cela dessert Zweig? Je ne peux pas répondre. Pas pour moi en tout cas car j'ai lu la nouvelle il y a très longtemps et elle m'a tellement marquée que j'en garde un souvenir très précis et très ému. Ce qui fait pour moi de cet album une BD parfaite: une relecture par l'illustrateur, une relecture avec l'illustrateur. Je ne sais pas comment on la perçoit si on ne connaît pas la nouvelle de Zweig. Ma note va à David Sala, bien évidemment.
J'adore les dessins de David Sala mais d'habitude ils illustrent des albums jeunesse, là il se penche sur un modèle de BD adaptant la nouvelle du Joueur d'échecs avec brio. Le tension et la folie sont palpables, les trouvailles visuelles sont très fortes. Ce moment couplé à la situation tranquille du bateau offre un contraste marquant. L'époque du récit permet à Sala de tester des motifs sur des habits ou de la décoration jusqu'au carrelage. Son dessin a suffisamment d'étrangeté pour être parfait dans cette histoire.
I love this book from beginning to end. His ability as an illustrator to bring you inside of the main character madness is truly something. I also read the novel and the graphic novel makes it justice.
This entire review has been hidden because of spoilers.
« [uma] adaptação a banda desenhada do livro Novela de xadrez, de Stefan Zweig, que li há uns anos.
A adaptação do autor francês David Sala é extremamente fiel ao espírito e ambiente do texto original.
A leitura desta novela gráfica teve, pessoalmente, uma camada extra de emoção porque Stefan Zweig escreveu Novela de xadrez pouco antes de se suicidar, em 1942, aquando do seu exílio no Brasil.
Zweig estaria desesperado pelo avanço nazi na Europa. Vários dos seus livros foram queimados pelo regime nazi. Infelizmente, o escritor não viveu para testemunhar a queda de Hitler.
Adorei a estética e a paleta de cores utilizada, fiel à década em que se passa a acção da história. Os grandes planos das expressões das personagens privilegiam as emoções e são um dos pontos fortes do livro. (...) é uma bela homenagem ao livro de Stefan Zweig. (...)»
The most fascinating graphic novel I've ever read in a while. The artwork, character design, facial expressions, emotions, story telling and the composition of the elements were ravishing. I felt genuinely excited while reading. It’s an astonishing story already but Sala made it feel super exciting with excellent visualizations. The way Sala makes us understand that Dr. B was gradually going insane was great. Especially after the part when the background started to look funny and then there were two people facing each other but we could only see their shoes and contrasting black & white suits. Then we saw that it was Dr B facing himself and playing against himself. Then we see Dr B multiply on chessboard like Matrix’s Agent Smith and then the reality collapses even more when there are other dimensions to the chess board like the corrupted reality of Inception. I loved every detail and enjoyed every minute reading it.
This entire review has been hidden because of spoilers.
Uma agradável surpresa encontrada na Biblioteca Municipal de Bragança. É uma história de Stefan Zweig, um autor que eu julgava desinteressante, por causa das capas tristonhas que via nas prateleiras dos meus pais; porém este álbum seduziu-me pela abordagem gráfica e não demorou a cativar-me também pelo conteúdo da história. Passado nos anos 40 do século XX, sente-se a entrada brutal do fascismo na Europa, pelos olhos do passageiro de um transatlântico que testemunha os jogos de xadrez de um campeão. O grafismo tem fortes ressonâncias de artistas da época (George Grosz, Klimt), as quais contribuem para a nossa imersão nesta linha do tempo. Agora terei de procurar mais histórias de Stefan Zweig...
Basé sur le roman de Stefan Zweig, ce roman graphique raconte l’histoire du prodige des échecs Mirko Czentovic et de Mr B., un homme qui a appris les échecs en captivité chez les nazis pour faire face à son isolement. Sur un bateau, M. B. affronte Czentovic dans un match dramatique qui révèle les cicatrices psychologiques de son passé. Une histoire d’obsession et de résilience. Des illustrations et des portraits magnifiquement colorés qui expriment une gamme infinie d’émotions. Un très bel aspect visuel pour une histoire plutôt poignante.
C’est en répétant une action que l’on développe une facilité, une aisance ; qu’on devient doué en vérité. Or, lorsque l’obsession entre en ligne de compte et que la santé mentale est mise à l’épreuve ; il s’avère effectivement mieux de quitter la partie et d’ainsi cesser les frais…
J’adore cette finalité, vraiment. Parce qu’ironiquement, le protagoniste voulait apprendre à jouer aux échecs afin d’éviter de sombrer dans la folie du marasme de ce flagrant néant. Et ce, sans se douter que l’obsession génère également la folie. J’ai assurément aimé le fait qu’il se choisisse au bout du compte.