What do you think?
Rate this book
Ο τέταρτος καβαλάρης #1
Ο τέταρτος καβαλάρης: Η επώαση
Χειμώνας 1347 μ.Χ.: Στις στέπες της Κιργισίας γεννιέται ένας θανάσιμος εχθρός. Ο Πάμφιλος, ένας Βυζαντινός πολεμιστής, βρίσκεται στο επίκεντρο της καταστροφής. Μία πολιορκημένη πόλη καίγεται συθέμελα, και οι επιζώντες, αγωνιζόμενοι για την επιβίωσή τους, καταφεύγουν για σωτηρία στην Κωνσταντινούπολη, μεταφέροντας μαζί τους κάτι που θα αλλάξει τη ροή της ιστορίας.
Χειμώνας 2017 μ.Χ.: Σε ένα εργοτάξιο του μετρό της Θεσσαλονίκης, ένας εργάτης ανακαλύπτει μία υπόγεια κρύπτη. Άθελά του, θα ξυπνήσει τον μεγαλύτερο βιολογικό εχθρό της ιστορίας. Η πανδημία εξαπλώνεται ταχύτατα σε όλο τον κόσμο, κι ο Άλεξ, επιδημιολόγος του ΚΕΕΛΠΝΟ, βρίσκεται αντιμέτωπος με υπέρτερες δυνάμεις, έχοντας στο πλευρό του την Σκάρλετ, απεσταλμένη του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας. Καθημερινοί άνθρωποι έρχονται αντιμέτωποι με την απειλή σε ένα θανάσιμο παιχνίδι. Οι κανόνες διαχρονικοί. Η επιβίωση μονόδρομος.
Το πρώτο μέρος της διλογίας "Ο τέταρτος καβαλάρης" πραγματεύεται ένα θανάσιμο σενάριο στον σύγχρονο κόσμο του υπερπληθυσμού και της άμεσης αεροπορικής σύνδεσης κάθε γωνιάς του πλανήτη, όπου τα όρια μεταξύ μυθοπλασίας και πραγματικότητας μοιάζουν λεπτότερα από κάθε άλλη φορά.
Χειμώνας 2017 μ.Χ.: Σε ένα εργοτάξιο του μετρό της Θεσσαλονίκης, ένας εργάτης ανακαλύπτει μία υπόγεια κρύπτη. Άθελά του, θα ξυπνήσει τον μεγαλύτερο βιολογικό εχθρό της ιστορίας. Η πανδημία εξαπλώνεται ταχύτατα σε όλο τον κόσμο, κι ο Άλεξ, επιδημιολόγος του ΚΕΕΛΠΝΟ, βρίσκεται αντιμέτωπος με υπέρτερες δυνάμεις, έχοντας στο πλευρό του την Σκάρλετ, απεσταλμένη του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας. Καθημερινοί άνθρωποι έρχονται αντιμέτωποι με την απειλή σε ένα θανάσιμο παιχνίδι. Οι κανόνες διαχρονικοί. Η επιβίωση μονόδρομος.
Το πρώτο μέρος της διλογίας "Ο τέταρτος καβαλάρης" πραγματεύεται ένα θανάσιμο σενάριο στον σύγχρονο κόσμο του υπερπληθυσμού και της άμεσης αεροπορικής σύνδεσης κάθε γωνιάς του πλανήτη, όπου τα όρια μεταξύ μυθοπλασίας και πραγματικότητας μοιάζουν λεπτότερα από κάθε άλλη φορά.
- GenresHorror
520 pages, Paperback
First published June 1, 2018
1 person is currently reading
64 people want to read
About the author
Μανώλης Παλαβούζης
15 books18 followersΟ Μανώλης Παλαβούζης γεννήθηκε στον ακριτικό Έβρο το 1994. Σπούδασε την επιστήμη του Περιβάλλοντος στο Πανεπιστήμιο Αιγαίου, απ’ όπου και αποφοίτησε το 2016. Λατρεύει τα βιβλία, τα ταξίδια, τη ζωγραφική και τα παζλ. Αγαπημένοι του συγγραφείς ο Μάρτιν, ο Τόλκιν, ο Νταν Μπράουν και ο Στέφεν Κινγκ. Η διλογία «Ο Τέταρτος Καβαλάρης» αποτελεί την πρώτη του λογοτεχνική προσπάθεια, καρπός της αγάπης του για την ιστορία και τη βιολογία. Διηγήματά του έχουν δημοσιευθεί σε συλλογικές εκδόσεις. Όνειρό του να δει κάποιο βιβλίο του να φτάνει ψηλά. Ζει με την οικογένειά του στο Σουφλί και βρίσκεται σε αναζήτηση ενός μεταπτυχιακού προγράμματος, γράφοντας παράλληλα το επόμενο βιβλίο του.
Για περισσότερες πληροφορίες επισκεφθείτε τη σελίδα του συγγραφέα στο Facebook
Για περισσότερες πληροφορίες επισκεφθείτε τη σελίδα του συγγραφέα στο Facebook
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 20 of 20 reviews
May 18, 2020
Ο «Τέταρτος καβαλάρης – Η επώαση» είναι το πρώτο μέρος της διλογίας του συγγραφέα Μανώλη Παλαβούζη.
Η ιστορία ξεκινά πίσω στο 1346 μ.Χ., στις στέπες της μακρινής Κιργισίας. Εκεί γεννιέται ένας θανάσιμος εχθρός, με τη μορφή ενός θανατηφόρου ιού. Κανείς δεν ξέρει πώς ακριβώς ξεκίνησε, όμως τα επίπονα συμπτώματά του οδηγούν γρήγορα σε έναν επώδυνο θάνατο. Ένας από τους ανθρώπους που θα έρθουν αντιμέτωποι με αυτόν τον καταστροφικό ιό θα είναι και ο νεαρός Πάμφιλος, ένας ικανός πολεμιστής. Μετά από την επιδημία που έπληξε την πόλη της Κάφφα, επιβιβάζεται, μαζί με τους επιζώντες, σε ένα πλοίο με προορισμό την Κωνσταντινούπολη. Αυτό που κανείς τους δεν φαντάζεται είναι πως μαζί τους θα μεταφέρουν τον ιό αρχικά στη Βασιλεύουσα κι αργότερα και στην υπόλοιπη Ευρώπη.
Στη σύγχρονη Θεσσαλονίκη, ένας εργάτης του μετρό θα έρθει αντιμέτωπος, εντελώς τυχαία, με μια σπουδαία αρχαιολογική ανακάλυψη: μία υπόγεια κρύπτη, που χρονολογείται μερικούς αιώνες πίσω. Η περιέργειά του θα τον οδηγήσει στο να ανοίξει τη μολύβδινη σαρκοφάγο που βρίσκεται στην αίθουσα, φέρνοντας έτσι στο φως όχι μονάχα τον σκελετό του ατόμου που θάφτηκε εκεί, αλλά και σωματίδια του θανατηφόρου ιού, που «κοιμόταν» για εκατοντάδες χρόνια.
Σύντομα, μια επιδημία ξεσπά στην πόλη. Κι ακόμα πιο σύντομα απ’ όσο θα φανταζόταν κανείς μετατρέπεται σε πανδημία, παρουσιάζοντας συνεχώς κρούσματα ανά τον πλανήτη. Ο Άλεξ Κομνηνός, επιδημιολόγος του ΚΕΕΛΠΝΟ, μεταβαίνει αμέσως στη Θεσσαλονίκη, ώστε να ενημερωθεί για την κατάσταση. Τα κρούσματα ολοένα πληθαίνουν και η ανθρωπότητα έρχεται αντιμέτωπη με έναν θανάσιμο εχθρό από το παρελθόν: τον Μαύρο Θάνατο, την πανώλη. Το μέλλον όλων είναι αβέβαιο και κανείς δεν ξέρει αν και το δικό του όνομα θα προστεθεί στη μακάβρια λίστα θανάτου, που ολοένα μεγαλώνει…
Ο συγγραφέας έχει επιλέξει να καταπιαστεί με ένα θέμα που η σκέψη του και μόνο προκαλεί τρόμο. Ο εφιάλτης ενός ιού που μεταδίδεται ανεξέλεγκτα είναι ένα σενάριο που μοιάζει με επιστημονική φαντασία, όμως είναι ένα ζήτημα που φαίνεται πως προβληματίζει συχνά πυκνά την ανθρωπότητα. Δεν είναι τυχαίο που έχει επιλεγεί πολλές φορές ως θέμα μιας ταινίας ή ενός βιβλίου.
Η πλοκή του βιβλίου καταφέρνει να συνδυάσει με έναν τρόπο αρμονικό και ισορροπημένο το παρελθόν με το παρόν, ξετυλίγοντας το ιστορικό κουβάρι του ιού και το ταξίδι του στον χρόνο. Με έναν τρόπο που επίσης ακούγεται απόλυτα φυσικός, τον «επαναφέρει» στην εποχή μας. Καθένας από εμάς θα μπορούσε δυνητικά να είναι στη θέση του εργάτη στο εργοτάξιο του μετρό, οπότε το συγκεκριμένο σενάριο δεν φαντάζει καθόλου τραβηγμένο στον αναγνώστη.
Δεκάδες ιστορίες ανθρώπων παρελαύνουν στις σελίδες του εν λόγω βιβλίου. Άνθρωποι που έζησαν στο χθες και το σήμερα, που είχαν οικογένειες και αγαπημένα πρόσωπα που έχασαν, που άφησαν ένα μικρότερο ή μεγαλύτερο χνάρι στον κόσμο. Άνθρωποι που βίωναν την κάθε μέρα τους ανυποψίαστοι για το επερχόμενο κακό, που ονειρεύονταν, γελούσαν, έκαναν σχέδια για το μέλλον… Και ξαφνικά χάθηκαν, ξεχάστηκαν, έγιναν ένα ακόμη νούμερο στις στατιστικές, ένα νέο θύμα της πανώλης. Σκληρό σαν σκέψη, σκληρό και να το διαβάζει κανείς.
Η γραφή είναι προσεγμένη, ζωηρή, ενώ εξίσου φανερή είναι και η έρευνα που έκανε ο συγγραφέας ώστε να μείνει πιστός στα ιστορικά, επιστημονικά και άλλα γεγονότα που παραθέτει. Αξιοπρόσεκτος ο τρόπος με τον οποίο κατορθώνει να δένει την πλοκή, η οποία όσο προχωρά η υπόθεση γίνεται ολοένα και πιο εθιστική. Κι ενώ πολλά γεγονότα μοιάζουν προδιαγεγραμμένα, κάθε τόσο μια νέα ανατροπή έρχεται να σε κλονίσει και ένας καινούριος θάνατος να σε ταράξει – και αποτελεί ένα μεγάλο επίτευγμα του συγγραφέα το ότι το κατόρθωσε (και) αυτό. Να προσδώσει δηλαδή μια ξεχωριστή ταυτότητα σε όλους ανεξαιρέτως τους ήρωες, κεντρικούς ή δευτερεύοντες, έτσι ώστε το προσωπικό δράμα του καθενός να ενσταλαχτεί βαθιά στην ψυχή του αναγνώστη και να τον λυπήσει για το τέλος του. Δεν συμβαίνει πάντα αυτό· και όταν συμβαίνει σε τόσο μεγάλο βαθμό, οπωσδήποτε αξίζει να αναφερθεί!
Μέσα σε όλο αυτόν τον καταιγισμό των εξελίξεων, η καλοδουλεμένη μορφή του δόκτορα Άλεξ Κομνηνού ξεχωρίζει, καταφέρνοντας να εντυπωθεί στη μνήμη του αναγνώστη ως μια μορφή καθησυχαστική – που, ακόμα κι αν δεν έχει καταφέρει να βρει τη θεραπεία προς το παρόν, μπορεί να δώσει κουράγιο έστω με την επιβλητική του παρουσία, την ψυχραιμία και τη γενικότερη συμπεριφορά του. Η σχέση του με την ειδική απεσταλμένη του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας, τη Σκάρλετ Ο’ Χάρα, κινείται σε εξίσου γρήγορους ρυθμούς και παρουσιάζει το δικό της ενδιαφέρον· όμως σε καμία περίπτωση δεν υπερβαίνει το κεντρικό μοτίβο της αφήγησης, το κυνήγι με τον χρόνο και τον θανατηφόρο ιό.
«Ο τέταρτος καβαλάρης» είναι ένα από εκείνα τα μυθιστορήματα που εύχεσαι να μην είχαν δεύτερο μέρος. Γιατί, πολύ απλά, δεν αντέχεις να περιμένεις ώσπου να μάθεις τη συνέχεια! Εκπληρώνει στον μέγιστο βαθμό τις προσδοκίες του αναγνώστη κι αποτελεί ένα συναρπαστικό, καλογραμμένο, άκρως συγκινητικό και «εξοντωτικό» από άποψη ρυθμών βιβλίο· ένα αξιόλογο και αξιοπρεπέστατο συγγραφικό ντεμπούτο και ένα από τα καλύτερα του είδους που έχουμε δει από Έλληνα συγγραφέα εδώ και πολύ, πάρα πολύ καιρό!
Η ιστορία ξεκινά πίσω στο 1346 μ.Χ., στις στέπες της μακρινής Κιργισίας. Εκεί γεννιέται ένας θανάσιμος εχθρός, με τη μορφή ενός θανατηφόρου ιού. Κανείς δεν ξέρει πώς ακριβώς ξεκίνησε, όμως τα επίπονα συμπτώματά του οδηγούν γρήγορα σε έναν επώδυνο θάνατο. Ένας από τους ανθρώπους που θα έρθουν αντιμέτωποι με αυτόν τον καταστροφικό ιό θα είναι και ο νεαρός Πάμφιλος, ένας ικανός πολεμιστής. Μετά από την επιδημία που έπληξε την πόλη της Κάφφα, επιβιβάζεται, μαζί με τους επιζώντες, σε ένα πλοίο με προορισμό την Κωνσταντινούπολη. Αυτό που κανείς τους δεν φαντάζεται είναι πως μαζί τους θα μεταφέρουν τον ιό αρχικά στη Βασιλεύουσα κι αργότερα και στην υπόλοιπη Ευρώπη.
Στη σύγχρονη Θεσσαλονίκη, ένας εργάτης του μετρό θα έρθει αντιμέτωπος, εντελώς τυχαία, με μια σπουδαία αρχαιολογική ανακάλυψη: μία υπόγεια κρύπτη, που χρονολογείται μερικούς αιώνες πίσω. Η περιέργειά του θα τον οδηγήσει στο να ανοίξει τη μολύβδινη σαρκοφάγο που βρίσκεται στην αίθουσα, φέρνοντας έτσι στο φως όχι μονάχα τον σκελετό του ατόμου που θάφτηκε εκεί, αλλά και σωματίδια του θανατηφόρου ιού, που «κοιμόταν» για εκατοντάδες χρόνια.
Σύντομα, μια επιδημία ξεσπά στην πόλη. Κι ακόμα πιο σύντομα απ’ όσο θα φανταζόταν κανείς μετατρέπεται σε πανδημία, παρουσιάζοντας συνεχώς κρούσματα ανά τον πλανήτη. Ο Άλεξ Κομνηνός, επιδημιολόγος του ΚΕΕΛΠΝΟ, μεταβαίνει αμέσως στη Θεσσαλονίκη, ώστε να ενημερωθεί για την κατάσταση. Τα κρούσματα ολοένα πληθαίνουν και η ανθρωπότητα έρχεται αντιμέτωπη με έναν θανάσιμο εχθρό από το παρελθόν: τον Μαύρο Θάνατο, την πανώλη. Το μέλλον όλων είναι αβέβαιο και κανείς δεν ξέρει αν και το δικό του όνομα θα προστεθεί στη μακάβρια λίστα θανάτου, που ολοένα μεγαλώνει…
Ο συγγραφέας έχει επιλέξει να καταπιαστεί με ένα θέμα που η σκέψη του και μόνο προκαλεί τρόμο. Ο εφιάλτης ενός ιού που μεταδίδεται ανεξέλεγκτα είναι ένα σενάριο που μοιάζει με επιστημονική φαντασία, όμως είναι ένα ζήτημα που φαίνεται πως προβληματίζει συχνά πυκνά την ανθρωπότητα. Δεν είναι τυχαίο που έχει επιλεγεί πολλές φορές ως θέμα μιας ταινίας ή ενός βιβλίου.
Η πλοκή του βιβλίου καταφέρνει να συνδυάσει με έναν τρόπο αρμονικό και ισορροπημένο το παρελθόν με το παρόν, ξετυλίγοντας το ιστορικό κουβάρι του ιού και το ταξίδι του στον χρόνο. Με έναν τρόπο που επίσης ακούγεται απόλυτα φυσικός, τον «επαναφέρει» στην εποχή μας. Καθένας από εμάς θα μπορούσε δυνητικά να είναι στη θέση του εργάτη στο εργοτάξιο του μετρό, οπότε το συγκεκριμένο σενάριο δεν φαντάζει καθόλου τραβηγμένο στον αναγνώστη.
Δεκάδες ιστορίες ανθρώπων παρελαύνουν στις σελίδες του εν λόγω βιβλίου. Άνθρωποι που έζησαν στο χθες και το σήμερα, που είχαν οικογένειες και αγαπημένα πρόσωπα που έχασαν, που άφησαν ένα μικρότερο ή μεγαλύτερο χνάρι στον κόσμο. Άνθρωποι που βίωναν την κάθε μέρα τους ανυποψίαστοι για το επερχόμενο κακό, που ονειρεύονταν, γελούσαν, έκαναν σχέδια για το μέλλον… Και ξαφνικά χάθηκαν, ξεχάστηκαν, έγιναν ένα ακόμη νούμερο στις στατιστικές, ένα νέο θύμα της πανώλης. Σκληρό σαν σκέψη, σκληρό και να το διαβάζει κανείς.
Η γραφή είναι προσεγμένη, ζωηρή, ενώ εξίσου φανερή είναι και η έρευνα που έκανε ο συγγραφέας ώστε να μείνει πιστός στα ιστορικά, επιστημονικά και άλλα γεγονότα που παραθέτει. Αξιοπρόσεκτος ο τρόπος με τον οποίο κατορθώνει να δένει την πλοκή, η οποία όσο προχωρά η υπόθεση γίνεται ολοένα και πιο εθιστική. Κι ενώ πολλά γεγονότα μοιάζουν προδιαγεγραμμένα, κάθε τόσο μια νέα ανατροπή έρχεται να σε κλονίσει και ένας καινούριος θάνατος να σε ταράξει – και αποτελεί ένα μεγάλο επίτευγμα του συγγραφέα το ότι το κατόρθωσε (και) αυτό. Να προσδώσει δηλαδή μια ξεχωριστή ταυτότητα σε όλους ανεξαιρέτως τους ήρωες, κεντρικούς ή δευτερεύοντες, έτσι ώστε το προσωπικό δράμα του καθενός να ενσταλαχτεί βαθιά στην ψυχή του αναγνώστη και να τον λυπήσει για το τέλος του. Δεν συμβαίνει πάντα αυτό· και όταν συμβαίνει σε τόσο μεγάλο βαθμό, οπωσδήποτε αξίζει να αναφερθεί!
Μέσα σε όλο αυτόν τον καταιγισμό των εξελίξεων, η καλοδουλεμένη μορφή του δόκτορα Άλεξ Κομνηνού ξεχωρίζει, καταφέρνοντας να εντυπωθεί στη μνήμη του αναγνώστη ως μια μορφή καθησυχαστική – που, ακόμα κι αν δεν έχει καταφέρει να βρει τη θεραπεία προς το παρόν, μπορεί να δώσει κουράγιο έστω με την επιβλητική του παρουσία, την ψυχραιμία και τη γενικότερη συμπεριφορά του. Η σχέση του με την ειδική απεσταλμένη του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας, τη Σκάρλετ Ο’ Χάρα, κινείται σε εξίσου γρήγορους ρυθμούς και παρουσιάζει το δικό της ενδιαφέρον· όμως σε καμία περίπτωση δεν υπερβαίνει το κεντρικό μοτίβο της αφήγησης, το κυνήγι με τον χρόνο και τον θανατηφόρο ιό.
«Ο τέταρτος καβαλάρης» είναι ένα από εκείνα τα μυθιστορήματα που εύχεσαι να μην είχαν δεύτερο μέρος. Γιατί, πολύ απλά, δεν αντέχεις να περιμένεις ώσπου να μάθεις τη συνέχεια! Εκπληρώνει στον μέγιστο βαθμό τις προσδοκίες του αναγνώστη κι αποτελεί ένα συναρπαστικό, καλογραμμένο, άκρως συγκινητικό και «εξοντωτικό» από άποψη ρυθμών βιβλίο· ένα αξιόλογο και αξιοπρεπέστατο συγγραφικό ντεμπούτο και ένα από τα καλύτερα του είδους που έχουμε δει από Έλληνα συγγραφέα εδώ και πολύ, πάρα πολύ καιρό!
March 21, 2019
Πολύ ωραίο βιβλίο που καταπιάνεται με ιατρικό θέμα, γεγονός σχετικά σπάνιο στη λογοτεχνία.
Κυλάει ταυτόχρονα σε δύο διαφορετικές χρονικές περιόδους: τον μεσαίωνα (1347) στην Ευρώπη, όπου κάνει την εμφάνισή της η πανώλη (πανούκλα, μαύρος θάνατος) και στην εποχή μας, το 2017 όπου επανεμφανίζεται η ίδια αρρώστια στη Θεσσαλονίκη.
Η ιστορία που αναφέρεται στον μεσαίωνα είναι πολύ ωραία. Μας δίνει με αρκετές λεπτομέρειες τον τρόπο που εξαπλώθηκε η νόσος, σε μια εποχή που τα ταξίδια ήταν δύσκολα και διαρκούσαν πολύ. Έχει ωραίες σκηνές όπου περιγράφει τις συνθήκες που επικρατούσαν στις θάλασσες την εποχή εκείνη που κυριαρχούσαν οι πειρατές, αλλά και εξαιρετικές περιγραφές των μαχών των Γενοβέζων με τους Μογγόλους που προσπαθούσαν να κυριαρχήσουν στον κόσμο.
Πιο πολύ μου άρεσε η ιστορία της σύγχρονης εποχής. Αποδίδει παραστατικά την ταχύτητα με την οποία μεταδίδεται η νόσος τώρα που οι μετακινήσεις είναι εύκολες και γρήγορες. Μου άρεσε που έβαλε στην ιστορία τις σύγχρονες δομές που υπάρχουν για τον έλεγχο και την πρόληψη των λοιμωδών νοσημάτων (όπως ο Π.Ο.Υ. και το ΚΕΕΛΠΝΟ). Μου άρεσε επίσης που έχει βάλει πολλά πρόσωπα στην ιστορία και το ότι δεν επικεντρώνεται ιδιαίτερα στα συναισθήματα του καθενός- πραγματικά το μόνο που με ενδιαφέρει είναι να δω τι θα γίνει με την πανώλη, πόσο θα εξαπλωθεί και αν θα καταφέρουν να την περιορίσουν ή αν θα νικήσει η φύση εξαλείφοντας σχεδόν τον ανθρώπινο γένος.
Περιμένω το δεύτερο και τελευταίο μέρος της διλογίας. Ελπίζω να συνεχίσει στον ίδιο ρυθμό και με τον ίδιο τρόπο και να μην το κάνει μελό (με έρωτες και δακρύβρεχτες ιστορίες).
(Να σημειώσω ότι δεν πρόκειται για αυτοτελείς ιστορίες- ο δεύτερος τόμος είναι συνέχεια του πρώτου και μάλιστα η διήγηση σταματά σε αρκετά κρίσιμο σημείο και στις δύο ιστορίες).
http://kiallovivlio.blogspot.gr
Κυλάει ταυτόχρονα σε δύο διαφορετικές χρονικές περιόδους: τον μεσαίωνα (1347) στην Ευρώπη, όπου κάνει την εμφάνισή της η πανώλη (πανούκλα, μαύρος θάνατος) και στην εποχή μας, το 2017 όπου επανεμφανίζεται η ίδια αρρώστια στη Θεσσαλονίκη.
Η ιστορία που αναφέρεται στον μεσαίωνα είναι πολύ ωραία. Μας δίνει με αρκετές λεπτομέρειες τον τρόπο που εξαπλώθηκε η νόσος, σε μια εποχή που τα ταξίδια ήταν δύσκολα και διαρκούσαν πολύ. Έχει ωραίες σκηνές όπου περιγράφει τις συνθήκες που επικρατούσαν στις θάλασσες την εποχή εκείνη που κυριαρχούσαν οι πειρατές, αλλά και εξαιρετικές περιγραφές των μαχών των Γενοβέζων με τους Μογγόλους που προσπαθούσαν να κυριαρχήσουν στον κόσμο.
Πιο πολύ μου άρεσε η ιστορία της σύγχρονης εποχής. Αποδίδει παραστατικά την ταχύτητα με την οποία μεταδίδεται η νόσος τώρα που οι μετακινήσεις είναι εύκολες και γρήγορες. Μου άρεσε που έβαλε στην ιστορία τις σύγχρονες δομές που υπάρχουν για τον έλεγχο και την πρόληψη των λοιμωδών νοσημάτων (όπως ο Π.Ο.Υ. και το ΚΕΕΛΠΝΟ). Μου άρεσε επίσης που έχει βάλει πολλά πρόσωπα στην ιστορία και το ότι δεν επικεντρώνεται ιδιαίτερα στα συναισθήματα του καθενός- πραγματικά το μόνο που με ενδιαφέρει είναι να δω τι θα γίνει με την πανώλη, πόσο θα εξαπλωθεί και αν θα καταφέρουν να την περιορίσουν ή αν θα νικήσει η φύση εξαλείφοντας σχεδόν τον ανθρώπινο γένος.
Περιμένω το δεύτερο και τελευταίο μέρος της διλογίας. Ελπίζω να συνεχίσει στον ίδιο ρυθμό και με τον ίδιο τρόπο και να μην το κάνει μελό (με έρωτες και δακρύβρεχτες ιστορίες).
(Να σημειώσω ότι δεν πρόκειται για αυτοτελείς ιστορίες- ο δεύτερος τόμος είναι συνέχεια του πρώτου και μάλιστα η διήγηση σταματά σε αρκετά κρίσιμο σημείο και στις δύο ιστορίες).
http://kiallovivlio.blogspot.gr
Read
January 19, 2020Πέρα των όσων ακολουθούν, έχω γράψει εκτενέστερα την άποψή μου εδώ:
http://nyctophilia.gr/%CE%BA%CF%81%CE...
Το πρώτο μέρος της διλογίας του Τέταρτου Καβαλάρη είναι και το πρώτο φετινό μου ανάγνωσμα. Και μπορώ να πω ότι δεν το μετάνιωσα στιγμή... Ήταν αναμφίβολα από τα πιο ενδιαφέροντα βιβλία Έλληνα συγγραφέα που έχω διαβάσει τον τελευταίο καιρό, καθώς η ιστορία του είναι καλογραμμένη και -για τα ελληνικά δεδομένα- πρωτότυπη.
Υπάρχουν πραγματάκια εδώ κι εκεί που ίσως να σας ξενίσουν (πχ το ερωτικό ραντεβού μετά από την κηδεία, το οποίο δεν ταιριάζει στον χαρακτήρα των εν λόγω χαρακτήρων) αλλά θεωρώ ότι είναι αμελητέα. Συνιστώ το βιβλίο με ευκολία και δεν νομίζω... να τα ακούσω από κανέναν!
Είχα πάρει από προσφορά του εκδοτικού και το δεύτερο βιβλίο μαζί, οπότε σύντομα θα έχω και ολοκληρωμένη γνώμη.
http://nyctophilia.gr/%CE%BA%CF%81%CE...
Το πρώτο μέρος της διλογίας του Τέταρτου Καβαλάρη είναι και το πρώτο φετινό μου ανάγνωσμα. Και μπορώ να πω ότι δεν το μετάνιωσα στιγμή... Ήταν αναμφίβολα από τα πιο ενδιαφέροντα βιβλία Έλληνα συγγραφέα που έχω διαβάσει τον τελευταίο καιρό, καθώς η ιστορία του είναι καλογραμμένη και -για τα ελληνικά δεδομένα- πρωτότυπη.
Υπάρχουν πραγματάκια εδώ κι εκεί που ίσως να σας ξενίσουν (πχ το ερωτικό ραντεβού μετά από την κηδεία, το οποίο δεν ταιριάζει στον χαρακτήρα των εν λόγω χαρακτήρων) αλλά θεωρώ ότι είναι αμελητέα. Συνιστώ το βιβλίο με ευκολία και δεν νομίζω... να τα ακούσω από κανέναν!
Είχα πάρει από προσφορά του εκδοτικού και το δεύτερο βιβλίο μαζί, οπότε σύντομα θα έχω και ολοκληρωμένη γνώμη.
November 17, 2019
Θετικά
-Δημιουργεί αγωνία για την εξέλιξη της ιστορίας στο επόμενο βιβλίο, καθώς και περιέργεια για το πώς θα κατα��έρουν οι πρωταγωνιστές να βρουν τρόπους αντιμετώπισης της ασθένειας.
Αρνητικά
-Στοιχεία υπερβολής:
1. Μετά την κηδεία αγαπημένων προσώπων δε βγαίνεις ερωτικό ραντεβού ούτε πιάνεις στο κατόπι αγνώστους για να τους παρακολουθήσεις.
2. Βρίσκω παραπάνω ευδιάθετους απ’ ό,τι θα ταίριαζε κάποιους χαρακτήρες, δεδομένης της κατάστασης που έχει αρχίσει να επικρατεί
-Πολλές παρομοιώσεις, όπως Stephen King, Σκάρλετ Γιόχανσον, Φρόντο, Αϊνστάιν, Τρίο Στούντζες, η ταινία Saw, δείχνουν στον αναγνώστη μια ανεπάρκεια περιγραφής ή ότι ο συγγραφέας επιλέγει έναν εύκολο τρόπο να περάσει στον αναγνώστη την εικόνα που θέλει.
-Χρησιμοποιεί πολλά ονόματα που τα ανακατεύει και προκαλούν σύγχυση στον αναγνώστη.
-Δεν υπάρχει κορύφωση στο τέλος του βιβλίου. Ο ρυθμός όλου του βιβλίου ήταν γραμμικός χωρίς αυξομειώσεις. Η έλλειψη κορύφωσης πιθανόν προετοιμάζει τον αναγνώστη για το δεύτερο βιβλίο, που κατά τη γνώμη μου δε θα έπρεπε να διασπαστεί σε τόμους.
-Δημιουργεί αγωνία για την εξέλιξη της ιστορίας στο επόμενο βιβλίο, καθώς και περιέργεια για το πώς θα κατα��έρουν οι πρωταγωνιστές να βρουν τρόπους αντιμετώπισης της ασθένειας.
Αρνητικά
-Στοιχεία υπερβολής:
1. Μετά την κηδεία αγαπημένων προσώπων δε βγαίνεις ερωτικό ραντεβού ούτε πιάνεις στο κατόπι αγνώστους για να τους παρακολουθήσεις.
2. Βρίσκω παραπάνω ευδιάθετους απ’ ό,τι θα ταίριαζε κάποιους χαρακτήρες, δεδομένης της κατάστασης που έχει αρχίσει να επικρατεί
-Πολλές παρομοιώσεις, όπως Stephen King, Σκάρλετ Γιόχανσον, Φρόντο, Αϊνστάιν, Τρίο Στούντζες, η ταινία Saw, δείχνουν στον αναγνώστη μια ανεπάρκεια περιγραφής ή ότι ο συγγραφέας επιλέγει έναν εύκολο τρόπο να περάσει στον αναγνώστη την εικόνα που θέλει.
-Χρησιμοποιεί πολλά ονόματα που τα ανακατεύει και προκαλούν σύγχυση στον αναγνώστη.
-Δεν υπάρχει κορύφωση στο τέλος του βιβλίου. Ο ρυθμός όλου του βιβλίου ήταν γραμμικός χωρίς αυξομειώσεις. Η έλλειψη κορύφωσης πιθανόν προετοιμάζει τον αναγνώστη για το δεύτερο βιβλίο, που κατά τη γνώμη μου δε θα έπρεπε να διασπαστεί σε τόμους.
July 3, 2020
Δεν το περίμενα τόσο καλό και κυρίως τόσο επίκαιρο. Υπάρχουν κάποια σημεία που κουράζουν ελαφρώς αλλά σε γενικές γραμμές διαβάζεται εύκολα. Η σύνδεση παρόντος -παρελθόντος από τις καλύτερες που έχω διαβάσει. Ακόμα και ξένοι γνωστοί συγγραφείς δεν την πετυχαίνουν πάντα.
October 27, 2018
Δείτε επίσης και στο Chill and read
“Ο τέταρτος καβαλάρης” δεν είναι απλά μια καταπληκτική πρώτη προσπάθεια, πρόκειται για ένα εξαιρετικό βιβλίο. Το εφιαλτικό σενάριο με το οποίο καταπιάνεται ο συγγραφέας θα μπορούσε να είναι ρεαλιστικό και τότε ο μεγαλύτερος εφιάλτης της ανθρωπότητας θα έπαιρνε σάρκα και οστά, απειλώντας την ίδια της την ύπαρξη.
Το 1347 μ.Χ., στα βάθη της ανατολής γεννιέται μια θανάσιμη ασθένεια που θα εξαφανίσει το ένα τρίτο του πληθυσμού με τον οποίο θα έρθει σε επαφή. Θα καταφέρει να φτάσει από τις άγριες στέπες, ως την ηπειρωτική Ευρώπη, αφού αφανίσει στο διάβα της ολόκληρες πόλεις και απειλήσει να κάνει το ίδιο σε αρκετές ακόμα. Ο Πάμφιλος, ένας Βυζαντινός πολεμιστής, φρουρός σε ένα από τα μακρινά φρούρια της πάλε ποτέ αυτοκρατορίας, αφού πολεμήσει τους Μογγόλους, θα βρεθεί να πολεμάει και την ασθένεια, μέχρι που θα βρεθεί στη βασιλεύουσα προσπαθώντας να απομακρυνθεί από τον μαύρο θάνατο.
Το 2017, εργάτες στις σύρραγες του υπό κατασκευή μετρό της Θεσσαλονίκης θα αναγκαστούν για άλλη μία φορά να διακόψουν τις εργασίες τους κάτω από την πόλη. Ένας από αυτούς θα ανακαλύψει για υπόγεια κρύπτη και μαζί με αυτή να ανοίξει και το κουτί της Πανδώρας. Ο θάνατος θα εξαπλωθεί ταχύτατα πάνω από την πόλη. Το ΚΕΕΛΠΝΟ θα στείλει τον επιδημιολόγο Άλεξ Κομνηνό να επιληφθεί της επιδημίας που φαίνεται να χτυπά την πόρτα. Σύντομα οι αριθμοί των κρουσμάτων θα πολλαπλασιαστούν και θα διασκορπιστούν σε ολόκληρο τον κόσμο. Η Σκάρλετ, απεσταλμένη του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας, θα βρεθεί στο πλευρό του και μαζί θα προσπαθήσουν να πολεμήσουν την πανδημία. Όμως ο εχθρός είναι ο μεγαλύτερος που είχε ποτέ η ανθρωπότητα και τα εφόδια που έχουν οι επιστήμονες για να τον πολεμήσουν είναι ελάχιστα. Η πλάστιγγα γέρνει προς την πλευρά της πανδημίας και η επιβίωση της ανθρωπότητας είναι ένα στοίχημα που δεν κερδίζεται εύκολα.
Ο συγγραφέας, αν και νεαρός στην ηλικία, καταφέρνει να αποδώσει με τον πιο γλαφυρό τρόπο όλα όσα θέλει να πει μέσα από το πρώτο του βιβλίο. Η γραφή του είναι λυρική, ο λόγος του ρέει και ο αναγνώστης δεν θέλει να αφήσει το βιβλίο από τα χέρια του μέχρι να δει τι θα γίνει στο τέλος.
Η ιστορία ξεκινάει στο παρελθόν, πριν την άλωση της Πόλης, κατά την περίοδο που ήδη το Βυζάντιο ψυχορραγούσε και δεν άντεχε να διατηρεί όλες τις επαρχίες που είχε στην επικράτειά του. Οι απομακρυσμένες περιοχές απειλούνται από τους Μογγόλους και τις ορδές τους που λυμαίνονται τα βάθη της Ασίας. Η ιστορική απόδοση βασίζεται σε πραγματικά στοιχεία και φανερώνει την έρευνα που έκανε ο συγγραφέας ώστε να μην παρεκκλίνει των γεγονότων. Παράλληλα, τα στοιχεία που αναφέρει για το μαύρο θάνατο στα χρόνια του μεσαίωνα είναι ακριβή και ιστορικά τεκμηριωμένα και δεν αφήνει περιθώρια φαντασίας. Είναι άλλωστε αρκετά διαδεδομένη η επίδραση που είχε η πανώλη εκείνα τα χρόνια.
Οι περιγραφές που χρησιμοποιεί, είτε πρόκειται για το μεσαίωνα, είτε για τη σύγχρονη εποχή, μεταφέρουν τον αναγνώστη στο μέρος που εκτυλίσσεται η ιστορία, αλλά και στο κλίμα που επικρατεί, κάνοντάς τον έτσι κομμάτι της ίδιας της ιστορίας. Ο αναγνώστης βλέπει μέσα από τα μάτια των ηρώων τα τεκταινόμενα και είναι έτοιμος να πιάσει το σπαθί του να αμυνθεί απέναντι στον εχθρό, ή να παρηγορήσει κάποιον που μόλις έχασε ένα δικό του άνθρωπο. Στο μεγάλο στοίχημα της καθήλωσης του αναγνώστη ο Μανώλης Παλαβούζης βγαίνει νικητής.
Η πανδημία είναι μόνο μια αφορμή για όλα τα μηνύματα που θέλει να περάσει. Είναι όμως ένας θαυμαστός κεντρικός άξονας, μιας και έτσι αναγκάζεται να ακολουθήσει μια απίστευτα γρήγορη πλοκή και εξέλιξη που όμως δεν υστερεί καθόλου σε ενδιαφέρον και γεγονότα. Οι χαρακτήρες του είναι θαυμαστοί, αν και πραγματικοί άνθρωποι. Ο καθένας δρα διαφορετικά, με τον δικό του τρόπο, δίνοντάς μας έτσι την αίσθηση του ολοκληρωμένου χαρακτήρα που δεν ξενίζει. Οι σχέσεις μεταξύ των ανθρώπων που εμφανίζονται σε ολόκληρο το βιβλίο είναι πολλές και διαφορετικές και εξελίσσονται όπως θα περίμενε κανείς σε περιπτώσεις που ο κόσμος φτάνει στο τέλος τους. Τα ένστικτα δυναμώνουν και βγαίνει ο κρυμμένος εαυτός του ανθρώπου, είτε αυτός είναι γεμάτος καλοσύνη είτε υπερισχύει η κακία και ο φόβος που μετατρέπεται σε κάτι κακό και άσχημο.
Η ιστορία όμως δεν τελειώνει εδώ. Θα υπάρξει και δεύτερο βιβλίο που τείνει να δείχνει προς το τέλος του κόσμου όπως τον ξέρουμε. Εκτός κι αν κάποιο θαύμα, έρθει σαν από μηχανής Θεός να βγάλει τους ήρωες αλλά και την ανθρωπότητα ολόκληρη από το αδιέξοδο. Ίσως το μυστικό να βρίσκεται στη Λατινική Αμερική που παραμένει απρόσβλητη από το κακό. Ποιος ξέρει;
Περιμένω με ανυπομονησία το δεύτερο βιβλίο του νεαρού συγγραφέα, καθώς και ότι άλλο ακολουθήσει. “Ο τέταρτος καβαλάρης” έχει ήδη κατακτήσει μια θέση στη βιβλιοθήκη και στην καρδιά μου!
“Ο τέταρτος καβαλάρης” δεν είναι απλά μια καταπληκτική πρώτη προσπάθεια, πρόκειται για ένα εξαιρετικό βιβλίο. Το εφιαλτικό σενάριο με το οποίο καταπιάνεται ο συγγραφέας θα μπορούσε να είναι ρεαλιστικό και τότε ο μεγαλύτερος εφιάλτης της ανθρωπότητας θα έπαιρνε σάρκα και οστά, απειλώντας την ίδια της την ύπαρξη.
Το 1347 μ.Χ., στα βάθη της ανατολής γεννιέται μια θανάσιμη ασθένεια που θα εξαφανίσει το ένα τρίτο του πληθυσμού με τον οποίο θα έρθει σε επαφή. Θα καταφέρει να φτάσει από τις άγριες στέπες, ως την ηπειρωτική Ευρώπη, αφού αφανίσει στο διάβα της ολόκληρες πόλεις και απειλήσει να κάνει το ίδιο σε αρκετές ακόμα. Ο Πάμφιλος, ένας Βυζαντινός πολεμιστής, φρουρός σε ένα από τα μακρινά φρούρια της πάλε ποτέ αυτοκρατορίας, αφού πολεμήσει τους Μογγόλους, θα βρεθεί να πολεμάει και την ασθένεια, μέχρι που θα βρεθεί στη βασιλεύουσα προσπαθώντας να απομακρυνθεί από τον μαύρο θάνατο.
Το 2017, εργάτες στις σύρραγες του υπό κατασκευή μετρό της Θεσσαλονίκης θα αναγκαστούν για άλλη μία φορά να διακόψουν τις εργασίες τους κάτω από την πόλη. Ένας από αυτούς θα ανακαλύψει για υπόγεια κρύπτη και μαζί με αυτή να ανοίξει και το κουτί της Πανδώρας. Ο θάνατος θα εξαπλωθεί ταχύτατα πάνω από την πόλη. Το ΚΕΕΛΠΝΟ θα στείλει τον επιδημιολόγο Άλεξ Κομνηνό να επιληφθεί της επιδημίας που φαίνεται να χτυπά την πόρτα. Σύντομα οι αριθμοί των κρουσμάτων θα πολλαπλασιαστούν και θα διασκορπιστούν σε ολόκληρο τον κόσμο. Η Σκάρλετ, απεσταλμένη του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας, θα βρεθεί στο πλευρό του και μαζί θα προσπαθήσουν να πολεμήσουν την πανδημία. Όμως ο εχθρός είναι ο μεγαλύτερος που είχε ποτέ η ανθρωπότητα και τα εφόδια που έχουν οι επιστήμονες για να τον πολεμήσουν είναι ελάχιστα. Η πλάστιγγα γέρνει προς την πλευρά της πανδημίας και η επιβίωση της ανθρωπότητας είναι ένα στοίχημα που δεν κερδίζεται εύκολα.
Ο συγγραφέας, αν και νεαρός στην ηλικία, καταφέρνει να αποδώσει με τον πιο γλαφυρό τρόπο όλα όσα θέλει να πει μέσα από το πρώτο του βιβλίο. Η γραφή του είναι λυρική, ο λόγος του ρέει και ο αναγνώστης δεν θέλει να αφήσει το βιβλίο από τα χέρια του μέχρι να δει τι θα γίνει στο τέλος.
Η ιστορία ξεκινάει στο παρελθόν, πριν την άλωση της Πόλης, κατά την περίοδο που ήδη το Βυζάντιο ψυχορραγούσε και δεν άντεχε να διατηρεί όλες τις επαρχίες που είχε στην επικράτειά του. Οι απομακρυσμένες περιοχές απειλούνται από τους Μογγόλους και τις ορδές τους που λυμαίνονται τα βάθη της Ασίας. Η ιστορική απόδοση βασίζεται σε πραγματικά στοιχεία και φανερώνει την έρευνα που έκανε ο συγγραφέας ώστε να μην παρεκκλίνει των γεγονότων. Παράλληλα, τα στοιχεία που αναφέρει για το μαύρο θάνατο στα χρόνια του μεσαίωνα είναι ακριβή και ιστορικά τεκμηριωμένα και δεν αφήνει περιθώρια φαντασίας. Είναι άλλωστε αρκετά διαδεδομένη η επίδραση που είχε η πανώλη εκείνα τα χρόνια.
Οι περιγραφές που χρησιμοποιεί, είτε πρόκειται για το μεσαίωνα, είτε για τη σύγχρονη εποχή, μεταφέρουν τον αναγνώστη στο μέρος που εκτυλίσσεται η ιστορία, αλλά και στο κλίμα που επικρατεί, κάνοντάς τον έτσι κομμάτι της ίδιας της ιστορίας. Ο αναγνώστης βλέπει μέσα από τα μάτια των ηρώων τα τεκταινόμενα και είναι έτοιμος να πιάσει το σπαθί του να αμυνθεί απέναντι στον εχθρό, ή να παρηγορήσει κάποιον που μόλις έχασε ένα δικό του άνθρωπο. Στο μεγάλο στοίχημα της καθήλωσης του αναγνώστη ο Μανώλης Παλαβούζης βγαίνει νικητής.
Η πανδημία είναι μόνο μια αφορμή για όλα τα μηνύματα που θέλει να περάσει. Είναι όμως ένας θαυμαστός κεντρικός άξονας, μιας και έτσι αναγκάζεται να ακολουθήσει μια απίστευτα γρήγορη πλοκή και εξέλιξη που όμως δεν υστερεί καθόλου σε ενδιαφέρον και γεγονότα. Οι χαρακτήρες του είναι θαυμαστοί, αν και πραγματικοί άνθρωποι. Ο καθένας δρα διαφορετικά, με τον δικό του τρόπο, δίνοντάς μας έτσι την αίσθηση του ολοκληρωμένου χαρακτήρα που δεν ξενίζει. Οι σχέσεις μεταξύ των ανθρώπων που εμφανίζονται σε ολόκληρο το βιβλίο είναι πολλές και διαφορετικές και εξελίσσονται όπως θα περίμενε κανείς σε περιπτώσεις που ο κόσμος φτάνει στο τέλος τους. Τα ένστικτα δυναμώνουν και βγαίνει ο κρυμμένος εαυτός του ανθρώπου, είτε αυτός είναι γεμάτος καλοσύνη είτε υπερισχύει η κακία και ο φόβος που μετατρέπεται σε κάτι κακό και άσχημο.
Η ιστορία όμως δεν τελειώνει εδώ. Θα υπάρξει και δεύτερο βιβλίο που τείνει να δείχνει προς το τέλος του κόσμου όπως τον ξέρουμε. Εκτός κι αν κάποιο θαύμα, έρθει σαν από μηχανής Θεός να βγάλει τους ήρωες αλλά και την ανθρωπότητα ολόκληρη από το αδιέξοδο. Ίσως το μυστικό να βρίσκεται στη Λατινική Αμερική που παραμένει απρόσβλητη από το κακό. Ποιος ξέρει;
Περιμένω με ανυπομονησία το δεύτερο βιβλίο του νεαρού συγγραφέα, καθώς και ότι άλλο ακολουθήσει. “Ο τέταρτος καβαλάρης” έχει ήδη κατακτήσει μια θέση στη βιβλιοθήκη και στην καρδιά μου!
September 30, 2018
Ένα καλό πρώτο μέρος διλογίας, που μάλλον πάει προς την Δυστοπία. Ελπίζω να μην αργήσει το δεύτερο μέρος, γιατί κλασσικά θα ξεχάσω τι έχει γίνει στο πρώτο.
Παρακολουθούμε σχεδόν εναλλάξ στα κεφάλαια, την αρχή της πανώλης το 1347 και σήμερα. Αυτή η εναλλαγή μου άρεσε και δεν "κλωτσάει" καθόλου στην ροή.
Ένας εργάτης του μετρό Θεσσαλονίκης, βρίσκει έναν αρχαίο τάφο, και ανοίγοντάς τον, απελευθερώνει το μικρόβιο της πανώλης. Το οποίο φυσικά αρχίζει να εξαπλώνεται και παρακολουθούμε τις προσπάθειες αντιμετώπισής του, αλλά και τα ολέθρια αποτελέσματα που φέρνει.
Έχω αρκετές προσδοκίες για το δεύτερο μέρος, μακάρι να γίνει ο κακός χαμός. Έχει πολύ ζουμί ακόμα η υπόθεση.
Ελπίζω βέβαια τα δύο λαβ στόρυ που βλέπω να αρχίζουν να γεννιούνται, να μείνουν πίσω και να μην πάρουν βασικό ρόλο στην ιστορία. Καθαρά προσωπικο είναι αυτό, μιας και δεν τα πάω καλά με αυτά. :P
Υ.Γ. Στο αυτί του δημοσιογράφου, μπαίνει το ακουστικό, όχι το μικρόφωνο. Ουφ, θα έσκαγα αν δεν το έλεγα. χαχαχα
Παρακολουθούμε σχεδόν εναλλάξ στα κεφάλαια, την αρχή της πανώλης το 1347 και σήμερα. Αυτή η εναλλαγή μου άρεσε και δεν "κλωτσάει" καθόλου στην ροή.
Ένας εργάτης του μετρό Θεσσαλονίκης, βρίσκει έναν αρχαίο τάφο, και ανοίγοντάς τον, απελευθερώνει το μικρόβιο της πανώλης. Το οποίο φυσικά αρχίζει να εξαπλώνεται και παρακολουθούμε τις προσπάθειες αντιμετώπισής του, αλλά και τα ολέθρια αποτελέσματα που φέρνει.
Έχω αρκετές προσδοκίες για το δεύτερο μέρος, μακάρι να γίνει ο κακός χαμός. Έχει πολύ ζουμί ακόμα η υπόθεση.
Ελπίζω βέβαια τα δύο λαβ στόρυ που βλέπω να αρχίζουν να γεννιούνται, να μείνουν πίσω και να μην πάρουν βασικό ρόλο στην ιστορία. Καθαρά προσωπικο είναι αυτό, μιας και δεν τα πάω καλά με αυτά. :P
Υ.Γ. Στο αυτί του δημοσιογράφου, μπαίνει το ακουστικό, όχι το μικρόφωνο. Ουφ, θα έσκαγα αν δεν το έλεγα. χαχαχα
October 25, 2018
Το πρώτο μέρος της δυστοπικής ιστορίας του Μανώλη Παλαβούζη μου άφησε εξαιρετικές εντυπώσεις! Από τη μία, η καλοδουλεμένη δομή: μικρά κεφάλαια με παράλληλες ιστορίες που τρέχουν στον χώρο και τον χρόνο δημιουργούν έναν ενδιαφέροντα σκελετό που παρατείνει την αγωνία. Από την άλλη, η μαεστρία του συγγραφέα στην αφήγηση: γλώσσα λογοτεχνική, λόγος που ρέει, ωραίες περιγραφές. Αν και είναι το πρώτο του έργο, νιώθω ότι υπάρχει ένα δουλεμένο ταλέντο πίσω απο τις λέξεις, που δεν βρίσκεις εύκολα σε ντεμπούτο.
Βρήκα την ιστορία συναρπαστική. Ίσως την πεποίθηση αυτή ενίσχυσε η κοντινή απόσταση του τόπου που ζω με τη Θεσσαλονίκη. Έχω φτιάξει στο μυαλό μου εικόνες της πόλης σε κατάσταση εκτάκτης ανάγκης τόσο ζωντανές. Η αμεσότητα αυτή κάνει το ουτοπικό σενάριο της ιστορίας να φαντάζει πιθανό και για μένα αυτό είναι μια μεγάλη επιτυχία του βιβλίου.
Με αγωνία, λοιπόν, για την εξέλιξη, αλλά και ανυπομονησία για να διαβάσω ακόμη ένα έργο του Μανώ��η, περιμένω τη συνέχεια!
Βρήκα την ιστορία συναρπαστική. Ίσως την πεποίθηση αυτή ενίσχυσε η κοντινή απόσταση του τόπου που ζω με τη Θεσσαλονίκη. Έχω φτιάξει στο μυαλό μου εικόνες της πόλης σε κατάσταση εκτάκτης ανάγκης τόσο ζωντανές. Η αμεσότητα αυτή κάνει το ουτοπικό σενάριο της ιστορίας να φαντάζει πιθανό και για μένα αυτό είναι μια μεγάλη επιτυχία του βιβλίου.
Με αγωνία, λοιπόν, για την εξέλιξη, αλλά και ανυπομονησία για να διαβάσω ακόμη ένα έργο του Μανώ��η, περιμένω τη συνέχεια!
February 15, 2020
Δεν ήξερα τι να περιμένω από το βιβλίο του Μανώλη Παλαβούζη μιας και οι δυστοπικές ιστορίες που έχω διαβάσει δεν είχαν να κάνουν με κάποια βιολογική απειλή. Με κέρδισε από τις πρώτες κιόλας σελίδες.
Με συνάρπασε από την αρχή ο τρόπος που έβλεπα τους ανθρώπους σε τόσο μακρινά σημεία της γη -ακόμα και αν ανάμεσά τους υπήρχε χρονική απόσταση- να συνδέονται τόσο γρήγορα. Με τρόμαξε, δεν το κρύβω, και με έκανε να συνειδητοποιήσω πόσο λίγα γνωρίζω σχετικά με τις πανδημίες και την εξάπλωσή τους.
Οι περιγραφές ήταν ζωντανές και κυρίως στα κεφάλαια τις Θεσσαλονίκης που γνωρίζω σαν πόλη ένιωθα πως περπατούσα μαζί με τους χαρακτήρες και αυτό με έκανε να νιώθω μεγαλύτερο φόβο για εκείνους καθώς έβαζα πολύ εύκολα τον εαυτό μου στη θέση τους.
Τα αγαπημένα μου κεφάλια ήταν εκείνα που διαδραματίζονταν στο παρελθόν, στο 1347, μιας και εκείνα μου έδιναν τις πληροφορίες που τόσο λαχταρούσα να μάθω, να δω πώς φτάσαμε ως εδώ να τρέμουμε μπροστά σε μια απειλή ενός παρελθόντος τόσο μακρινού που θα θεωρούσε κανείς πως δεν θα μας άγγιζε καν.
Μερικά μονάχα κεφάλαια με κούρασαν καθώς διαβάζοντάς τα δεν μπορούσα να καταλάβω γιατί έφυγα τόσο μακριά από τους χαρακτήρες που γνωρίζω μα ξέρω πως ο συγγραφέας σίγουρα θα έχτιζε κάποιο υπόβαθρο για το μέλλον. Κάποιες επαναλήψεις της εξάπλωσης με έβγαζαν λίγο από το μέρος που οι άλλοι χαρακτήρες με τραβούσαν μα έπειτα από μερικές σελίδες επέστρεφα κοντά τους.
Δεν μπορώ να επιλέξω κάποιον από τους χαρακτήρες μιας και όλοι είχαν τις δικές τους αρετές και γράφοντας αυτό το κείμενο συνειδητοποιώ πως ίσως δεν άφησα τον εαυτό μου να δεθεί με κάποιον γιατί η απειλή του θανάτου του με κρατούσε σε απόσταση ασφαλείας. Νιώθω πως οι γυναικείοι χαρακτήρες είχαν πάντα μια πινελιά που τις έβαφε σαν θύματα που δεν μπορούσαν να παλέψουν για τους εαυτούς τους ή σαν υπερβολικά δυναμικές που με την παγερή συμπεριφορά τους κέρδιζαν τις θέσεις τους ενώ οι άνδρες έμοιαζαν πιο ισορροπημένοι. Πάραυτα, όταν βλέπεις απλούς ανθρώπους να ελπίζουν να ξεφύγουν από τα χέρια του θανάτου σταματάς να κοιτάζεις λεπτομέρειες και διαφορές και τους βλέπεις όλους σαν μια ομάδα που παλεύει να νικήσει αυτή την τρομακτική, αόρατη απειλή.
Στην ολότητά του, είναι ένα πολύ καλό βιβλίο που θα πρότεινα σίγουρα σε κάποιον όπως κι εγώ που δεν έχει έρθει σε επαφή με αυτό το είδος. Θα διαβάσω σίγουρα και τη συνέχεια γιατί είμαι σίγουρη πως ο Μανώλης Παλαβούζης θα με εκπλήξει για μια ακόμη φορά. Είναι μια ιστορία που δεν θα άντεχα να αφήσω ανοιχτή καθώς το σενάριο μοιάζει τόσο πραγματικό που θα στροβιλίζει στο μυαλό μου μέχρι να μάθω το τέλος του -το τέλος που ο Μανώλης με τις γνώσεις του πάνω στο θέμα θα μας δώσει. Ήταν ένα τρομακτικά συναρπαστικό ταξίδι και από τη μία νιώθω χαρούμενη που το έκανα και από την άλλη προσπαθώ να μην τρομάζω κάθε φορά που κάποιος βήχει δίπλα μου.
Με συνάρπασε από την αρχή ο τρόπος που έβλεπα τους ανθρώπους σε τόσο μακρινά σημεία της γη -ακόμα και αν ανάμεσά τους υπήρχε χρονική απόσταση- να συνδέονται τόσο γρήγορα. Με τρόμαξε, δεν το κρύβω, και με έκανε να συνειδητοποιήσω πόσο λίγα γνωρίζω σχετικά με τις πανδημίες και την εξάπλωσή τους.
Οι περιγραφές ήταν ζωντανές και κυρίως στα κεφάλαια τις Θεσσαλονίκης που γνωρίζω σαν πόλη ένιωθα πως περπατούσα μαζί με τους χαρακτήρες και αυτό με έκανε να νιώθω μεγαλύτερο φόβο για εκείνους καθώς έβαζα πολύ εύκολα τον εαυτό μου στη θέση τους.
Τα αγαπημένα μου κεφάλια ήταν εκείνα που διαδραματίζονταν στο παρελθόν, στο 1347, μιας και εκείνα μου έδιναν τις πληροφορίες που τόσο λαχταρούσα να μάθω, να δω πώς φτάσαμε ως εδώ να τρέμουμε μπροστά σε μια απειλή ενός παρελθόντος τόσο μακρινού που θα θεωρούσε κανείς πως δεν θα μας άγγιζε καν.
Μερικά μονάχα κεφάλαια με κούρασαν καθώς διαβάζοντάς τα δεν μπορούσα να καταλάβω γιατί έφυγα τόσο μακριά από τους χαρακτήρες που γνωρίζω μα ξέρω πως ο συγγραφέας σίγουρα θα έχτιζε κάποιο υπόβαθρο για το μέλλον. Κάποιες επαναλήψεις της εξάπλωσης με έβγαζαν λίγο από το μέρος που οι άλλοι χαρακτήρες με τραβούσαν μα έπειτα από μερικές σελίδες επέστρεφα κοντά τους.
Δεν μπορώ να επιλέξω κάποιον από τους χαρακτήρες μιας και όλοι είχαν τις δικές τους αρετές και γράφοντας αυτό το κείμενο συνειδητοποιώ πως ίσως δεν άφησα τον εαυτό μου να δεθεί με κάποιον γιατί η απειλή του θανάτου του με κρατούσε σε απόσταση ασφαλείας. Νιώθω πως οι γυναικείοι χαρακτήρες είχαν πάντα μια πινελιά που τις έβαφε σαν θύματα που δεν μπορούσαν να παλέψουν για τους εαυτούς τους ή σαν υπερβολικά δυναμικές που με την παγερή συμπεριφορά τους κέρδιζαν τις θέσεις τους ενώ οι άνδρες έμοιαζαν πιο ισορροπημένοι. Πάραυτα, όταν βλέπεις απλούς ανθρώπους να ελπίζουν να ξεφύγουν από τα χέρια του θανάτου σταματάς να κοιτάζεις λεπτομέρειες και διαφορές και τους βλέπεις όλους σαν μια ομάδα που παλεύει να νικήσει αυτή την τρομακτική, αόρατη απειλή.
Στην ολότητά του, είναι ένα πολύ καλό βιβλίο που θα πρότεινα σίγουρα σε κάποιον όπως κι εγώ που δεν έχει έρθει σε επαφή με αυτό το είδος. Θα διαβάσω σίγουρα και τη συνέχεια γιατί είμαι σίγουρη πως ο Μανώλης Παλαβούζης θα με εκπλήξει για μια ακόμη φορά. Είναι μια ιστορία που δεν θα άντεχα να αφήσω ανοιχτή καθώς το σενάριο μοιάζει τόσο πραγματικό που θα στροβιλίζει στο μυαλό μου μέχρι να μάθω το τέλος του -το τέλος που ο Μανώλης με τις γνώσεις του πάνω στο θέμα θα μας δώσει. Ήταν ένα τρομακτικά συναρπαστικό ταξίδι και από τη μία νιώθω χαρούμενη που το έκανα και από την άλλη προσπαθώ να μην τρομάζω κάθε φορά που κάποιος βήχει δίπλα μου.
June 9, 2024
Εντυπωσιακό ντεμπούτο, μου φαίνεται απίστευτο το γεγονός πως αυτό το βιβλίο γράφτηκε από έναν νεαρό 23-24 χρονών, και μάλιστα προτού ξεσπάσει η πανδημία. Έχει πολύ ενδιαφέρον να διαβάζει κανείς τον τρόπο που ο συγγραφέας σκιαγραφεί τα γεγονότα, καθώς το νήμα της πλοκής ξετυλίγεται, κάνοντας αντιπαραβολή με τις εμπειρίες που αποκτήσαμε βλέποντας τον κοβιντ να προελαύνει ανά τον κόσμο.
Μερικές αστοχίες εδώ κι εκεί δεν στάθηκαν ικανές να αμαυρώσουν την αναγνωστική μου εμπειρία.
Το ταλέντο του Μ. Παλαβούζη είναι αξιοσημείωτο, είμαι βέβαιος πως αν δεν ήταν Έλληνας, τώρα θα διέπρεπε στο εξωτερικό.
Μερικές αστοχίες εδώ κι εκεί δεν στάθηκαν ικανές να αμαυρώσουν την αναγνωστική μου εμπειρία.
Το ταλέντο του Μ. Παλαβούζη είναι αξιοσημείωτο, είμαι βέβαιος πως αν δεν ήταν Έλληνας, τώρα θα διέπρεπε στο εξωτερικό.
April 30, 2022
Λυπάμαι που δεν μπορώ να βαθμολογήσω με περισσότερα αστεράκια. Τουλάχιστον έχει καλή φιλολογική επιμέλεια, με λίγα μόνο λάθη, κυρίως εκφραστικά. Πολλά κενά και πολλά πραγματολογικά σφάλματα, τόσο κατά την εξέλιξη της πλοκής στο παρόν όσο και στο παρελθόν. Αρκετές φλυαριες και επαναλήψεις και αφελείς περιγραφές. Ίσως επειδή γράφτηκε προ covid, να είναι τόσο ευάλωτο. Κάποιοι λιγότερο απαιτητικοί έφηβοι μπορεί να το βρουν ενδιαφέρον.
ΥΓ: άλλη μια περίπτωση παντελους έλλειψης λογοτεχνικής επιμέλειας, με αποτέλεσμα ένα βιβλίο που θα μπορούσε να είναι αξιοπρεπές, χάνεται.
ΥΓ: άλλη μια περίπτωση παντελους έλλειψης λογοτεχνικής επιμέλειας, με αποτέλεσμα ένα βιβλίο που θα μπορούσε να είναι αξιοπρεπές, χάνεται.
July 24, 2019
συνολική κριτική της διλογίας στο... #2
February 8, 2023
Το συγκεκριμένο βιβλίο άργησα να το διαβάσω και μάλιστα επίτηδες. Χρειαζόμουν σίγουρα ένα διάλλειμα από όλη την κατάσταση της πανδημίας για να ξεκινήσω να διαβάζω για βιολογικές απειλές και επιδημιολογία.
~Βασικός άξονας της ιστορίας λοιπόν, η εξάπλωση ενός θανατηφόρου εχθρού, που ενώ πρωτοεμφανίζεται το 1347 στην Ανατολή, φτάνει να έχει καταστροφικές συνέπειες στην Θεσσαλονίκη και σε όλο τον κόσμο 670 χρόνια αργότερα, το 2017. Η αφήγηση γίνεται εναλλάξ στο παρελθόν και στο παρόν, δίνοντας μας την ευκαιρία να παρακολουθήσουμε την εξάπλωση της πανώλης σε δύο χρόνους, κάτι που σίγουρα εκτίμησα.
~Μεγάλο ενδιαφέρον μου προκάλεσε επίσης και το επιδημιολογικό/ιατρικό κομμάτι της υπόθεσης καθώς και οι αντιδράσεις πολιτών/κράτους/ΜΜΕ απέναντι στην εξάπλωση της βιολογικής απειλής. Θυμίζει σίγουρα, από πολλές πλευρές την δικιά μας αντίδραση στην εξάπλωση του SARS-Cov-2..
~Οι ήρωες μού φάνηκαν πολλοί και οι μεταξύ τους σχέσεις λίγο στερεοτυπικές. Θα ήθελα λίγη παραπάνω εστίαση στις σκέψεις, τα συναισθήματα και τις ανησυχίες τους και περισσότερες περιγραφές!
~Πάντως και με δεδομένο πως είναι η πρώτη προσπάθεια του συγγραφέα, νομίζω ότι είναι μια πολύ δυνατή ιστορία που σίγουρα αξίζει να διαβαστεί!
~Βασικός άξονας της ιστορίας λοιπόν, η εξάπλωση ενός θανατηφόρου εχθρού, που ενώ πρωτοεμφανίζεται το 1347 στην Ανατολή, φτάνει να έχει καταστροφικές συνέπειες στην Θεσσαλονίκη και σε όλο τον κόσμο 670 χρόνια αργότερα, το 2017. Η αφήγηση γίνεται εναλλάξ στο παρελθόν και στο παρόν, δίνοντας μας την ευκαιρία να παρακολουθήσουμε την εξάπλωση της πανώλης σε δύο χρόνους, κάτι που σίγουρα εκτίμησα.
~Μεγάλο ενδιαφέρον μου προκάλεσε επίσης και το επιδημιολογικό/ιατρικό κομμάτι της υπόθεσης καθώς και οι αντιδράσεις πολιτών/κράτους/ΜΜΕ απέναντι στην εξάπλωση της βιολογικής απειλής. Θυμίζει σίγουρα, από πολλές πλευρές την δικιά μας αντίδραση στην εξάπλωση του SARS-Cov-2..
~Οι ήρωες μού φάνηκαν πολλοί και οι μεταξύ τους σχέσεις λίγο στερεοτυπικές. Θα ήθελα λίγη παραπάνω εστίαση στις σκέψεις, τα συναισθήματα και τις ανησυχίες τους και περισσότερες περιγραφές!
~Πάντως και με δεδομένο πως είναι η πρώτη προσπάθεια του συγγραφέα, νομίζω ότι είναι μια πολύ δυνατή ιστορία που σίγουρα αξίζει να διαβαστεί!
April 22, 2020
*3.5
Είναι μια αξιόλογη προσπάθεια ενός νέου συγγραφέα. Είναι καλογραμμένο με ωραία κινηματογραφική δράση. Η ιστορία αυτή τη στιγμή είναι επίκαιρη και παρουσιάζει πολλά κοινά γνωρίσματα με τη περίοδο αυτή που διανύουμε. Ο συγγραφέας αφηγείται βήμα προς βήμα την έκθεση και την εξάπλωση της πανώλης σε όλον τον πλανήτη. Ενώ αρχικά αυτό ήταν εξαιρετικό, όταν συνέχισε να επαναλαμβάνεται και να επαναλαμβάνεται τη στιγμή που ήδη μου είχε περάσει το μήνυμα με κούρασε, γιατί απλά συνέχισε να γίνεται μέχρι το τέλος του βιβλίου. Το Μεσαιωνικό κομμάτι το χειρίστηκε καλύτερα και δεν ήταν κουραστικό.
Η έναρξη του βιβλίου -το κομμάτι που αφορά τη σύγχρονη εποχή
Και τα δυο φύλα αναπαριστάνονται με στερεότυπο τρόπο.
Οι χαρακτήρες είναι ρηχοί, όπως και οι μεταξύ τους σχέσεις (Τζούλι-Κρις, Άλεξ-Άρι). Ειδικά για τη σχέση πατέρα και γιου.
Η ιστορία εστιάζεται κυρίως στην πλοκή παρά στις σκέψεις και τις ανησυχίες του ηρώων. Δεν είναι κακό αυτό απλά για εμένα έγινε σε τέτοιο βαθμό που ουσιαστικά δε δέθηκα με κανέναν. Ένας άλλος λόγος που συνέβη αυτό είναι ότι υπάρχουν αδικαιολόγητα πολλοί χαρακτήρες, με σκοπό πάντα να μας δείξει την διαδικασία εξάπλωσης της πανώλης (μίλησα πιο πάνω για αυτό).
Τέλος, θα προτιμούσα να υπήρχαν περιγραφές παρά εκφράσεις τύπου αλά Saw, αλά Martian κτλ.
Ολοκληρώνοντας, θα ήθελα να πω ότι πέρα από τα αρνητικά στοιχεία που έγιναν λόγω της απειρίας και της μικρής (τότε) ηλικίας του συγγραφέα, πιστεύω ότι αποτελεί εξαιρετικό δείγμα της σύγχρονης ελληνικής λογοτεχνίας.
Είναι μια αξιόλογη προσπάθεια ενός νέου συγγραφέα. Είναι καλογραμμένο με ωραία κινηματογραφική δράση. Η ιστορία αυτή τη στιγμή είναι επίκαιρη και παρουσιάζει πολλά κοινά γνωρίσματα με τη περίοδο αυτή που διανύουμε. Ο συγγραφέας αφηγείται βήμα προς βήμα την έκθεση και την εξάπλωση της πανώλης σε όλον τον πλανήτη. Ενώ αρχικά αυτό ήταν εξαιρετικό, όταν συνέχισε να επαναλαμβάνεται και να επαναλαμβάνεται τη στιγμή που ήδη μου είχε περάσει το μήνυμα με κούρασε, γιατί απλά συνέχισε να γίνεται μέχρι το τέλος του βιβλίου. Το Μεσαιωνικό κομμάτι το χειρίστηκε καλύτερα και δεν ήταν κουραστικό.
Η έναρξη του βιβλίου -το κομμάτι που αφορά τη σύγχρονη εποχή
Και τα δυο φύλα αναπαριστάνονται με στερεότυπο τρόπο.
Οι χαρακτήρες είναι ρηχοί, όπως και οι μεταξύ τους σχέσεις (Τζούλι-Κρις, Άλεξ-Άρι). Ειδικά για τη σχέση πατέρα και γιου.
Η ιστορία εστιάζεται κυρίως στην πλοκή παρά στις σκέψεις και τις ανησυχίες του ηρώων. Δεν είναι κακό αυτό απλά για εμένα έγινε σε τέτοιο βαθμό που ουσιαστικά δε δέθηκα με κανέναν. Ένας άλλος λόγος που συνέβη αυτό είναι ότι υπάρχουν αδικαιολόγητα πολλοί χαρακτήρες, με σκοπό πάντα να μας δείξει την διαδικασία εξάπλωσης της πανώλης (μίλησα πιο πάνω για αυτό).
Τέλος, θα προτιμούσα να υπήρχαν περιγραφές παρά εκφράσεις τύπου αλά Saw, αλά Martian κτλ.
Ολοκληρώνοντας, θα ήθελα να πω ότι πέρα από τα αρνητικά στοιχεία που έγιναν λόγω της απειρίας και της μικρής (τότε) ηλικίας του συγγραφέα, πιστεύω ότι αποτελεί εξαιρετικό δείγμα της σύγχρονης ελληνικής λογοτεχνίας.
November 21, 2019
Το πρώτο βιβλίο του συγγραφέα Μανώλη Παλαβούζη έρχεται να ταράξει τα νερά και να μας κάνει να αναρωτηθούμε για το πόσο έτοιμοι είμαστε να αντιδράσουμε και να ανταπεξέλθουμε σε μια πιθανή επιδημία ή στην χειρότερη πανδημία με τρομακτικές διαστάσεις. Έχουμε να κάνουμε με μια ασθένεια και ένα βακτήριο που στο παρελθόν έχει ξεκληρήσει πολύ μεγάλο μέρος του πληθυσμού της γης. Η πανούκλα ή αλλιώς Μαύρος θάνατος όπως την αποκαλούν είναι μια ασθένεια που δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί με ��άρμακα και εμβόλια, καθώς ακόμα δεν έχει βρεθεί κάποιο, παρά μόνο με απομόνωση των νοσούντων για να αποφευχθεί η εξάπλωσή της και συνεπώς να κατασταλεί η σταδιακά η βιωσιμότητα του και τελικά να παύσει να υπάρχει.
Το βιβλίο αναφέρεται σε δύο χρονικές περιόδους το 1347μ.χ. και το παρόν. Και στις δύο αυτές χρονικές περιόδους η ανθρωπότητα κρίθηκε να αντιμετωπίσει τη φονική πανώλη. Απλά ο τόπος επώασης της είναι διαφορετικός. Η εμφάνιση,η πληγή και η εξάπλωση της πανώλης διαφέρει στο τότε και στο τώρα. Τότε εμφανίστηκε πρώτα στην Ασία εν μέσω πολέμων και πολιορκιών από τους Μογγόλους.
Ο τόπος που κάνει πρώτη φορά την εμφάνισή της η νόσος στο παρόν είναι η Θεσσαλονίκη και ο λόγος είναι η περιέργεια και η φιλαργυρία. Ένας εργάτης του υποκατασκευήν μετρό έρχεται αντιμέτωπος με μια ανακάλυψη ενός τάφου εκατοντάδων χρόνων. Ποτέ δεν θα φανταζόταν όμως τι έκρυβε μέσα αυτός ο τάφος και πόσο παρακινδυνευμένο ήταν να τον παραβιάσει. Αυτό που έκρυβε και τελικά εξαπέλυσε δεν έφερε μόνο αυτόν στο κατώφλι του θανάτου αλλά απειλεί και όλον τον υπόλοιπο κόσμο. Ο πρώτος φορέας που μέσα στην άγνοιά του εξαπέλυσε μια από τις πιο φονικές νόσους στην ιστορία της ανθρωπότητας. Η πανώλη είναι πλέον γεγονός...
Ο επιδημιολόγος και βιολόγος, υπέυθυνος του ΚΕΕΛΠΝΟ Άλεξ Κομνηνός και η απεσταλμένη του ΠΟΥ( Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας) Σκάρλετ Ο' Χάρα βρίσκονται αντιμέτωποι με υπέρτατες δυνάμεις στην προσπάθειά τους να βρουν τι ακριβώς έχουν απέναντί τους καθώς το χρονικό διάστημα που ο ασθενής νοσεί και πεθαίνει είναι πολύ σύντομο σύμφωνα με τα όσα έχουν καταγραφεί για τη συγκεκριμένη νόσο. Τα περιθώρια που έχουν στενεύουν καθώς η επιδημία έχει δώσει σημάδια πανδημίας σε πολλά μέρη της γης και ο κίνδυνος της μεγαλύτερης εξάπλωσή της είναι πλέον ορατός. Η πρόληψη είναι η απομόνωση και ο διαχωρισμός και η επιβίωση είναι μονόδρομος...
Ο συγγραφέας σ' αυτό το πρώτο μέρος της διλογίας του μας φέρνει αντιμέτωπους με προβλήματα της εποχής όπως ο υπερπληθυσμός, η σύνδεση του πλανήτη μέσω αέρα και θάλασσας και πόσο γρήγορα μπορείς να βρεθείς από το ένα μέρος στο άλλο. Ο σύγχρονος κόσμος μπροστά σε μια τέτοια απειλή μπορεί να χαθεί εν ριπή οφθαλμού και δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτα για να το ξεπεράσουμε. Τα ερωτήματα που δημιουργούνται είναι πολλά και οι απαντήσεις που αναζητούμε δεν έχουν την όψη που θα θέλαμε. Η μυθοπλασία και η πραγματικότητα είναι δύο έννοιες που στην συγκεκριμένη περίπτωση τα όριά τους είναι πολύ λεπτά.
Μου άρεσε πάρα πολύ. Ο συγγραφέας μέσω πολλών ανθρώπων από διάφορα κοινωνικά στρώματα μας έδωσε να καταλάβουμε πως αντιμετωπίζει ο καθένας μια τέτοια απειλή. Όλοι μπροστά στην αρρώστια και το θάνατο είμαστε ίδιοι. Ο φόβος καταλαμβάνει όλους τους ανθρώπους και η ανάγκη για επιβίωση μπορεί να μας αλλάξει και να μας μετατρέψει σε τέρατα ανάλογα με το χαρακτήρα και τα βιώματά μας. Ανυπομονώ να διαβάσω το επόμενο για να μάθω την κατάληξη. Φυσικά σας το προτείνω! Θα σας κρατήσει σε αγωνία μέχρι το τέλος!!
Το βιβλίο αναφέρεται σε δύο χρονικές περιόδους το 1347μ.χ. και το παρόν. Και στις δύο αυτές χρονικές περιόδους η ανθρωπότητα κρίθηκε να αντιμετωπίσει τη φονική πανώλη. Απλά ο τόπος επώασης της είναι διαφορετικός. Η εμφάνιση,η πληγή και η εξάπλωση της πανώλης διαφέρει στο τότε και στο τώρα. Τότε εμφανίστηκε πρώτα στην Ασία εν μέσω πολέμων και πολιορκιών από τους Μογγόλους.
Ο τόπος που κάνει πρώτη φορά την εμφάνισή της η νόσος στο παρόν είναι η Θεσσαλονίκη και ο λόγος είναι η περιέργεια και η φιλαργυρία. Ένας εργάτης του υποκατασκευήν μετρό έρχεται αντιμέτωπος με μια ανακάλυψη ενός τάφου εκατοντάδων χρόνων. Ποτέ δεν θα φανταζόταν όμως τι έκρυβε μέσα αυτός ο τάφος και πόσο παρακινδυνευμένο ήταν να τον παραβιάσει. Αυτό που έκρυβε και τελικά εξαπέλυσε δεν έφερε μόνο αυτόν στο κατώφλι του θανάτου αλλά απειλεί και όλον τον υπόλοιπο κόσμο. Ο πρώτος φορέας που μέσα στην άγνοιά του εξαπέλυσε μια από τις πιο φονικές νόσους στην ιστορία της ανθρωπότητας. Η πανώλη είναι πλέον γεγονός...
Ο επιδημιολόγος και βιολόγος, υπέυθυνος του ΚΕΕΛΠΝΟ Άλεξ Κομνηνός και η απεσταλμένη του ΠΟΥ( Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας) Σκάρλετ Ο' Χάρα βρίσκονται αντιμέτωποι με υπέρτατες δυνάμεις στην προσπάθειά τους να βρουν τι ακριβώς έχουν απέναντί τους καθώς το χρονικό διάστημα που ο ασθενής νοσεί και πεθαίνει είναι πολύ σύντομο σύμφωνα με τα όσα έχουν καταγραφεί για τη συγκεκριμένη νόσο. Τα περιθώρια που έχουν στενεύουν καθώς η επιδημία έχει δώσει σημάδια πανδημίας σε πολλά μέρη της γης και ο κίνδυνος της μεγαλύτερης εξάπλωσή της είναι πλέον ορατός. Η πρόληψη είναι η απομόνωση και ο διαχωρισμός και η επιβίωση είναι μονόδρομος...
Ο συγγραφέας σ' αυτό το πρώτο μέρος της διλογίας του μας φέρνει αντιμέτωπους με προβλήματα της εποχής όπως ο υπερπληθυσμός, η σύνδεση του πλανήτη μέσω αέρα και θάλασσας και πόσο γρήγορα μπορείς να βρεθείς από το ένα μέρος στο άλλο. Ο σύγχρονος κόσμος μπροστά σε μια τέτοια απειλή μπορεί να χαθεί εν ριπή οφθαλμού και δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτα για να το ξεπεράσουμε. Τα ερωτήματα που δημιουργούνται είναι πολλά και οι απαντήσεις που αναζητούμε δεν έχουν την όψη που θα θέλαμε. Η μυθοπλασία και η πραγματικότητα είναι δύο έννοιες που στην συγκεκριμένη περίπτωση τα όριά τους είναι πολύ λεπτά.
Μου άρεσε πάρα πολύ. Ο συγγραφέας μέσω πολλών ανθρώπων από διάφορα κοινωνικά στρώματα μας έδωσε να καταλάβουμε πως αντιμετωπίζει ο καθένας μια τέτοια απειλή. Όλοι μπροστά στην αρρώστια και το θάνατο είμαστε ίδιοι. Ο φόβος καταλαμβάνει όλους τους ανθρώπους και η ανάγκη για επιβίωση μπορεί να μας αλλάξει και να μας μετατρέψει σε τέρατα ανάλογα με το χαρακτήρα και τα βιώματά μας. Ανυπομονώ να διαβάσω το επόμενο για να μάθω την κατάληξη. Φυσικά σας το προτείνω! Θα σας κρατήσει σε αγωνία μέχρι το τέλος!!
August 13, 2019
Το συγκεκριμένο βιβλίο ήταν μια τεράστια έκπληξη. Καλογραμμένο, με γρήγορη παράλληλη πλοκή, εξαιρετικές περιγραφές και δυνατους χαρακτήρες αντιμετωπίζοντας ένα μεγάλο θανάσιμο εχθρό.
October 30, 2018
Το βιβλίο κινείται σε δυο χρονικές περιόδους. Ξεκινά από τα χρόνια του Μεσαίωνα συγκεκριμένα το 1347 μ.Χ. Εκεί συναντάμε το Βυζαντινό πολεμίστη Πάμφιλο όπου μαζί με το σύντροφο του Χάμετ δίνουν το παρών στη πολιορκία της πόλης Κάφφα στη Ταυρίδα. Είναι μισθοφόροι στην ομάδα των Γενοβέζων και αντεπιτίθενται ενάντια στους Μογγόλους. Μια μάχη με μεγάλες απώλειες που οδηγεί στη καταστροφή της πόλης με πολλούς νεκρούς. Όσοι επιζούν μεταφέρονται στη Κωνσταντινούπολη. Ο Πάμφιλος γνωρίζει εκεί ένα γέροντα που του λέει για το “Mαύρο Θάνατο” που έχει οδηγήσει στο μαζικό θάνατο πολύ κόσμο.
Το 2017,αρκετά χρόνια μετά,στη Θεσσαλονίκη ο Βασίλης Ιωάννου εργάτης στο μετρό στο τέλος της βάρδιας του ανακαλύπτει μία κρύπτη και αποφασίζει να πάει να δει τι βρίσκεται εκεί. Ανακαλύπτει ένα τάφο και ανοίγοντας τον αναδύεται στην επιφάνεια το μικρόβιο της πανώλης. Αμέσως ζητείται η βοήθεια του Άλεξ Κομνηνού επιδημιολόγου που με τη βοήθεια της Σκάρλετ,απεσταλμένη του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας αναλαμβάνουν να σώσουν τη πόλη καθώς έχει εξαπλωθεί επιδημία εντός και εκτός συνόρων.
Επίσης, στην ιστορία εκτυλίσσονται και δύο ερωτικές ιστορίες Κρις-Τζούλι και Άλεξ-Σκάρλετ που θα δούμε την εξέλιξη τους στο δεύτερο μέρος παράλληλα με τον τρόπο που θα αντιμετωπιστεί η πανώλη.
Πληροφοριακά η πανώλη είναι μία οξεία λοιμώδης νόσος που προκαλείται από το βακτήριο Yersinia Pestis. Εμφανίζεται σε τρείς μορφές τη βουβωνική, τη πνευμονική και τη σηψαιμική. Ανήκει στις πέντε σοβαρότερες μεταδιδόμενες ασθένειες.
Το πρώτο μέρος της διλογίας είναι εκπληκτικό καθηλώνει και κρατάει αμείωτο το ενδιαφέρον μέχρι το τέλος.Έχει κάνει ενδελεχή έρευνα ο συγγραφέας και με βάση τα ιστορικά στοιχεία και τη μυθοπλασία δημιούργησε ένα άρτιο μυθιστόρημα! Περιμένω με ανυπομονησία τη συνέχεια..
Το 2017,αρκετά χρόνια μετά,στη Θεσσαλονίκη ο Βασίλης Ιωάννου εργάτης στο μετρό στο τέλος της βάρδιας του ανακαλύπτει μία κρύπτη και αποφασίζει να πάει να δει τι βρίσκεται εκεί. Ανακαλύπτει ένα τάφο και ανοίγοντας τον αναδύεται στην επιφάνεια το μικρόβιο της πανώλης. Αμέσως ζητείται η βοήθεια του Άλεξ Κομνηνού επιδημιολόγου που με τη βοήθεια της Σκάρλετ,απεσταλμένη του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας αναλαμβάνουν να σώσουν τη πόλη καθώς έχει εξαπλωθεί επιδημία εντός και εκτός συνόρων.
Επίσης, στην ιστορία εκτυλίσσονται και δύο ερωτικές ιστορίες Κρις-Τζούλι και Άλεξ-Σκάρλετ που θα δούμε την εξέλιξη τους στο δεύτερο μέρος παράλληλα με τον τρόπο που θα αντιμετωπιστεί η πανώλη.
Πληροφοριακά η πανώλη είναι μία οξεία λοιμώδης νόσος που προκαλείται από το βακτήριο Yersinia Pestis. Εμφανίζεται σε τρείς μορφές τη βουβωνική, τη πνευμονική και τη σηψαιμική. Ανήκει στις πέντε σοβαρότερες μεταδιδόμενες ασθένειες.
Το πρώτο μέρος της διλογίας είναι εκπληκτικό καθηλώνει και κρατάει αμείωτο το ενδιαφέρον μέχρι το τέλος.Έχει κάνει ενδελεχή έρευνα ο συγγραφέας και με βάση τα ιστορικά στοιχεία και τη μυθοπλασία δημιούργησε ένα άρτιο μυθιστόρημα! Περιμένω με ανυπομονησία τη συνέχεια..
January 22, 2019
Μιλάμε για ένα καταπληκτικό βιβλίο! 5 αστέρια είναι λίγα. Περιμένω τη συνέχεια με αγωνία.
August 28, 2019
Ήταν καθηλωτικό .
Read
February 9, 2023Πολυ καλη πλοκη, πραγματικα μια εκπληξη απο τοσο νεο συγγραφεα. Ζωντανες σκηνες κ ερωτευσιμοι χαρακτηρες. Οκ εχει μικρο προβλημα με τις οπτικες γωνιες αλλα η καλη πλοκη μας κανει να του το συγχωρησουμε.
Displaying 1 - 20 of 20 reviews