คือเมฆสีขาว ทางก้าวเก่าแก่ เล่ม 1

คือเมฆสีขาว ทางก้าวเก่าแก่ #1

by Thich Nhat Hanh, ติช นัท ฮันห์, รสนา โตสิตระกูล (Translator)

หนังสือเล่มนี้นับว่าเหมาะสมแก่สมัย เพราะเป็นเรื่องพุทธประวัติที่เขียนขึ้นสำหรับคนรุ่นใหม่ อันจะแสดงให้เห็นถึงพระมหากรุณาอันลึกซึ้งของพระบรมศาสดา ถ่ายทอดด้วยภาษาที่เรียบง่าย ลุ่มลึก โดย ท่านติช นัท ฮันห์ ถ่ายทอดเป็นภาษาไทยโดย รสนา โตสิตระกูล และ สันติสุข โสภณสิริ

248 pages, Paperback

Published September 1, 2010

About the author

Thích Nhất Hạnh was a Vietnamese Buddhist monk, teacher, author, poet and peace activist who then lived in southwest France where he was in exile for many years. Born Nguyễn Xuân Bảo, Thích Nhất Hạnh joined a Zen (Vietnamese: Thiền) monastery at the age of 16, and studied Buddhism as a novitiate. Upon his ordination as a monk in 1949, he assumed the Dharma name Thích Nhất Hạnh. Thích is an honorary family name used by all Vietnamese monks and nuns, meaning that they are part of the Shakya (Shakyamuni Buddha) clan. He was often considered the most influential living figure in the lineage of Lâm Tế (Vietnamese Rinzai) Thiền, and perhaps also in Zen Buddhism as a whole.

Reviews

[Saki Rook a Bead · Rating 5 out of 5]

“นี่แน่ะเด็ก ๆ การกินส้มอย่างมีสติหมายความว่า ขณะกำลังกินนั้น เธอสัมผัสกับส้มจริง ๆ จิตมิได้คิดฟุ้งซ่านถึงวันวานหรือพรุ่งนี้ แต่ดำรงอยู่กับปัจจุบันขณะของเต็มที่ การอยู่อย่างมีสติหมายถึงการอยู่กับปัจจุบันขณะ ทั้งจิตและกายของเธอดำรงอยู่ ณ ที่นี่และเดี๋ยวนี้เท่านั้น” (หน้า 170)
.
ไม่ต้องสายธรรมะก็อ่านได้ค่ะ
.
หนังสือเล่มนี้คือพุทธประวัติค่ะ ซากิขอยืมหนังสือจาก Mr.T โดยบอกว่า เลือกมาให้เรายืมสักเล่ม และเขาก็เลือกเล่มนี้มาให้ค่ะ การให้คนอื่นเลือกหนังสือให้ก็สนุกไปอีกแบบนะคะ ลุ้นดีว่าจะได้แนวไหน แต่ละคนก็มีแนวการอ่านหนังสือต่างกัน และซากิเองก็อ่านหนังสือแนวซ้ำเดิม ชีวิตต้องการความแปลกใหม่บ้าง
.
แน่นอนว่า พุทธประวัติ คือ ประวัติของพระพุทธเจ้า และย่อมมีเนื้อหาแบบที่เรา ๆ รู้กันนั่นเอง แต่เล่มนี้จะมีการเล่าแบบที่เห็นพระพุทธเจ้าในลักษณะที่เป็นมนุษย์ (ไม่เน้นอภินิหาร) โดยมีพระสวัสติเป็นผู้ดำเนินเรื่อง เริ่มต้นที่พระพุทธเจ้ามาพบสวัสติที่บ้านและชวนเขาออกบวช จากนั้นพระสวัสติก็ตามคณะของพระพุทธเจ้าไปยังเวฬุวนาราม โดยมีสามเณรราหุลเป็นผู้แนะนำพระสวัสติเกี่ยวกับการดำเนินชีวิตในอาราม (ช่วงนี้ออกแนวแฮร์รี่ พอตเตอร์เข้าโรงเรียน ) จากนั้น พระสวัสติก็เล่าเรื่องที่ตนได้พบกับพระพุทธเจ้าเมื่อหลายปีก่อน ซึ่งตอนนั้นพระพุทธเจ้ายังไม่ตรัสรู้ และพระพุทธเจ้าก็เคยเล่าเรื่องของพระองค์ให้ฟัง (หนังสือจึงเล่าย้อนไปถึงตอนพระพุทธเจ้าประสูติ) หลังจากนั้นพระอัสสชิก็เล่าต่อฉากที่พระพุทธเจ้ามาหาปัญวัคคีย์ และเล่าต่อไปเรื่อย ๆ จนจบเล่ม 1 ถึงตอนที่พระสารีบุตรและพระโมคคัลลานะสนใจที่จะมาพบพระพุทธเจ้า
.
พุทธประวัติเวอร์ชั่นนี้สนุกค่ะ เขียนได้น่าติดตามและสอดแทรกธรรมะไว้แบบเนียน ๆ (แต่ไม่น้อยเลย) อ่านแล้วได้สไตน์นิยายมากกว่าหนังสือธรรมะ ทีแรกก็คิดว่า พุทธประวัติก็รู้อยู่แล้ว คงจะน่าเบื่อ แต่ไม่น่าเบื่อเลยค่ะ... อ่านเล่มนี้แล้วสิ่งที่รู้สึกแตกต่างจากการอ่านพุทธประวัติในหนังสือเรียน คือ
- พระพุทธเจ้าไม่ได้เป็นเพียงศาสดาในทางศาสนา แต่มีความคิดที่ท้าทายวัฒนธรรมและสังคมในสมัยนั้น ที่มีการแบ่งชั้นวรรณะ ทุกคนต่างเป็นคนเหมือนกันและสามารถเข้าถึงคำสอนได้ เล่มนี้จะเน้น feeling ในเรื่องวรรณะค่อนข้างเยอะ เลยสัมผัสถึงการปฏิวัติทางความคิด
-สัมผัสได้ถึงความเพียรพยายามของพระพุทธเจ้าในการแสวงหาคำตอบ พระองค์ออกตามหาสิ่งที่ไม่รู้ว่าคืออะไร ไม่รู้ว่าจะศึกษาได้จากที่ไหน ไม่รู้ว่าจะสำเร็จเมื่อไหร่
- อาจารย์ที่พระพุทธเจ้าเคยไปศึกษาสองสำนักนั้น สอนเกี่ยวกับการเข้าญาน ในหนังสือเรียนเราจะรู้แค่ว่า พระพุทธเจ้าไปเรียนแล้วไม่พบหนทาง แต่เล่มนี้จะทำให้รู้ว่า การเข้าญานทำให้จิตใจสงบและเป็นสุขขณะเข้าญาน แต่เมื่อใดที่เลิกเข้าญาน ความทุกข์ก็ยังคงมีอยู่ จึงทำให้พระพุทธเจ้าเห็นว่า ยังไม่ใช่คำตอบ
- เนื่องจากผู้เขียนคือ ท่านติช นัท ฮันห์ พอพระพุทธเจ้าตรัสรู้แล้ว สิ่งแรกที่เผยแพร่ให้เด็ก ๆ แถวนั้นได้รู้ก็คือ การอยู่มีสติอยู่กับปัจจุบันซึ่งเป็นสไตน์หลักของ ติช นัท ฮันห์ ซึ่งในหนังสือเรียนไม่มีเรื่องนี้
.
นอกจากนี้ ซากิชอบเนื้อหามากค่ะ เพราะอ่านแล้ว Feel good และทำให้ย้อนกลับมาคิดถึงชีวิตของตัวเองด้วย เป็นการสอดแทรกธรรมะในรูปแบบที่น่าสนใจมาก
.
สุดท้ายนี้ ขอขอบคุณผู้ให้ยืมที่แนะนำหนังสือดี ๆ และจะขอยืมอ่านต่ออีก 2 เล่ม (3 เล่มจบ)
.
ติดตามรีวิวของซากิและเพื่อน ๆ ได้ที่
FB Page : Rook a bead

[van1998 · Rating 3 out of 5]

ด้วยความสัตย์จริง ไม่อินเลย, อีกสักสิบปี ค่อยหยิบมาอ่านใหม่