“อย่าปล่อยให้เรื่องแย่ ๆ ของคนอื่นมาทำลายวันดี ๆ ของเรา”
พาไปสำรวจความขุ่นมัวในใจที่ถูกจัดประเภทไว้ตามสถานการณ์ต่าง ๆ อาทิ จากการเล่นSNS, ความสัมพันธ์กับคนอื่น, ในที่ทำงาน หรือแม้กระทั่งความรู้สึกที่มีให้ตัวเอง
มีการตูนช่องน่ารัก ๆ ประกอบด้วย
ชอบตรงที่เปรียบชีวิตเหมือนละคร
ทุกคนต้องแสดง ทุกคนทนไป~ เอ้า เพลงสุนทราภรณ์มา
มันก็ตามนั้นจริงแหละ
คนอื่นไม่ได้มาสนใจใครกันได้ตลอดเวลาหรอก ไม่ต้องเก็บเรื่องแย่ ๆ มาคิดซ้ำไปมาขนาดนั้น
เธอไม่ใช่คนเดียวที่มีความยากลำบาก
หัด “ช่างแม่ง” เสียบ้าง
Don’t be ประสาทแดก
มันแอบ how to ทำนั่นสิ ทำนี่สิ assume อะไรหลาย ๆ อย่าง สรุปเองเออเองอยู่บ้าง ก็…อ่านเอาตรงที่คิดว่ามีประโยชน์แล้วก็ทิ้งตรงส่วนแปลก ๆ ก็น่าจะโอเคนะ
คิดว่าตรงส่วนความขุ่นมัวภายในนี้ก็แอบมีอยู่หลายจุด ความขุ่นมัวภายนอกไม่ใช่ปัญหาของเรา
คือพยายามเตือนสติว่าให้แคร์ตัวเองให้มาก ๆ อะไรที่ ทำให้เราเป็นทุกข์ก็ปล่อยมันไป การกำก้อนหินอยู่แบบนั้นไม่ได้เกิดผลดีกับใคร
อย่าไปคาดหวังหรือเปลี่ยนแปลงอะไรที่ไม่ใช่ตัวเรา เพราะมันอาจจะไม่ได้เป็นไปตามที่อยากให้เป็น หรือหวังได้อะไรกลับมาให้คุ้มกับที่ทุ่มเทลงแรงลงใจไป หวังว่าเราทำดีแล้วมันต้องดีสิ
โลกไม่ได้หมุนตามเราขนาดนั้น
แล้วก็ทำสิ่งที่ตะวเองชอบเสียบ้างอย่าผลัดไปให้บ่อยนัก เพราะเดี๋ยวจะไม่ได้ทำ
ตอนแรกนึกว่าจะไม่ชอบ แต่คิดว่าเล่มนี้ก็มีจุดที่เราใช้ประโยชน์ได้พอสมควร
และ…เล่มนี้มีแมวน่ารัก อะได้ เอาคะแนนเพิ่มไป
ก็ดูเป็นคำแนะนำให้เราใช้ชีวิตแบบแมว ๆ อยู่ไหมนะ