Problemática nacional e colonialismo: o caso galego

by Francisco Rodríguez Sánchez, Ramón López-Suevos

Spanish

134 pages, Paperback

Published January 1, 1978

Reviews

[Anxo · Rating 3 out of 5]

Parecía que non, pero ao final acabeino. É unha pena que tardase tanto en lelo porque ao final xa non me lembro de moito. En calquera caso, véxoo como un libro de consulta. A pesar de ser un libro redactado a finais dos 70, moito do exposto segue a ter vixencia hoxe en día e vale de marco sobre o que fundamentar a nosa resposta nacionalista.

Con todo, trátase dun libro que a veces se fai complicado de ler para quen empece con teoría marxista, porque vai a saco. De todos modos, a última parte lese máis fácilmente.

En resumo, a pesar de que sexa un libro moi denso por momentos, a colonización cultural, económica e política en Galiza tamén é densa. Así que a descolonizarse jeje

[Alexandre Alphonse · Rating 5 out of 5]

Hay imágenes que valen más que mil palabras, sí.
Aún hoy uno ve más banderas españolas que gallegas por Galicia adelante (tan triste y tan necio, efectivamente). A mí un galleguiÑo o galleguiÑol me recuerda a un argelino mucho francés.

Lémbrome de lelo no instituto. Precisaría de máis dun decenio, mil libros, vivir en varios continentes e rozalos 30 anos pra entendelo. Daquelas, só descubrín a diferenza entre nazón e estado (era brillante pra a literatura e maila filosofía mais parvo de carallo pra a política, si).
Vivir en Londres con moitos espanhois (como canarios, que son xeográficamente africanos e con acento latino, famosos polos seus guiris, plátanos e só un escritor, chamándome «galleguiño» [mido 2 metros]; asturianos ríndose do galeguismo [envexa de lingua propia e identidade forte? Porque o «asturianismo» non existe, claro; madrileños chulos e despectivos [secarral que se non fose capital centralista e expoliador burato negro non sería ren]; e máis, pero xa é dabondo) e logo de volta falar galego na Galiza e ter problemas por iso con funcionarios, turigrinos, etcétera, acelerou o proceso de voltarme galeguista e logo nazonalista, si. Darme conta da minha identidade que nunca tiven na Galiza («galleguito» ou «galleguiño»), maís o problema coa lingua (dende dentro e fora, porque eu non falei galego en 25 anos e ningún problema falando castelán na Galiza) fixéronme indagar (ler a Beiras, Castelao, Murado, etcétera) e, canto máis sabe un de España, Iberoamérica (onde nunca consideraron ós galegos espanhois) e Galicia, máis galeguista e nazonalista vóltase.
GalleguiÑoles paletos y cosmopaletos, uníos en Castilla y Madrí para ser muchos españoles de verdad (aunque los colonizados nunca formarán parte del grupo de los colonizadores, como bien decía Albert Memmi, por mucho que se esfuerce un gallego en ser español o un africano en ser francés) y reconquistad Iberoamérica, mais Galiza ceibe. Saúde. Salud. Cheers. Kanpai.