Μπορούμε να καταλάβουμε τη Φιλοσοφία μέσα από 100 λέξεις;
Η Φιλοσοφία δεν έχει ξεχωριστή ορολογία, όπως τα Μαθηματικά ή η Ιατρική. Οι φιλόσοφοι, άριστοι χειριστές του λόγου, παίρνουν τις καθημερινές, οικείες λέξεις και σαν ταχυδακτυλουργοί τις συναρμόζουν για να ερμηνεύσουν τον κόσμο και να μας πείσουν για την αλήθεια των λεγομένων τους. Τα εκατό γνωμικά του βιβλίου που κρατάτε στα χέρια σας αναλύουν και νοηματοδοτούν έννοιες από την αλήθεια και τη βούληση μέχρι το κράτος, τη θρησκεία και την αποδόμηση, και ανήκουν σε σημαίνουσες προσωπικότητες, από τον Πλάτωνα μέχρι τον Καντ και τον Ντεριντά. Ένας περιεκτικός και κατανοητός οδηγός συχνά αντικρουόμενων, κάποιες φορές απατηλών, μα πάντα συναρπαστικών ιδεών.
Η σειρά Que sais-je? (Τι ξέρω;), στην οποία ανήκει το βιβλίο, είναι μια από τις πιο φημισμένες σειρές γενικών γνώσεων στον κόσμο. Από το 1941 μέχρι σήμερα εμπλουτίζεται συνεχώς, καλύπτοντας με κατανοητό τρόπο μια τεράστια ποικιλία θεμάτων, από τον Όμηρο μέχρι τη γαστρονομία. Τίτλοι της σειράς έχουν μεταφραστεί σε 45 γλώσσες.
Τι ακριβώς εννοεί ο Αυγουστίνος όταν λέει «Αγάπησα την εξαχρείωσή μου» και ο Νίτσε όταν δηλώνει ότι «Ο Θεός πέθανε»;
Εκατό θεμελιώδεις ρήσεις από όλες τις εποχές και τα ρεύματα σκέψης συγκεντρώνονται και αναλύονται σ’ ένα βιβλίο που μπορεί να διαβαστεί σαν σύντομη ιστορία, ή να εκληφθεί ως ένας πρακτικός οδηγός ή ιδιότυπο λεξικό της Φιλοσοφίας.
Όμορφη σύλληψη, αν και παλιά. Διάλογος ανάμεσα σε έναν φιλόσοφο και έναν αναγνώστη. Όπως οι διάλογοι των αρχαίων Ελλήνων και Ρωμαίων φιλοσόφων. Μέσα σε μία "εβδομάδα" παρουσιάζονται όλα τα φιλοσοφικά προβλήματα. Βέβαια, με "ορολογία" φιλοσοφίας.
Felsefe okumuş biri olarak gayet iyi bulduğum bir kitap ve 100 filozof aforizması oldu. Burada altı çizilmesi gereken kısım "Felsefe okumuş biri olarak". Say Yayınları'ndan felsefe üzerine bir şey okuyorsanız zaten hazırlıklı olmak lazım. Yeni başlayanlar, felsefeye amatör ilgi duyanlar için zorlayıcı bir dil, müfredat halini alabilir eser. Ama zaten okuyorsanız, anlatım tarzına, felsefeye yabancı değilseniz gerçekten güzel bir içerik, toparlama olmuş.
Son prisme catholique biaise complètement le propos de l'autrice, hermétique aux citations qu'elle prétend expliquer (elle prend Spinoza pour un déiste), souffrant d'un ethnocentrisme flagrant (sa compréhension de la citation de Locke sur le travail - "Le travail [est] indiscutablement la propriété de celui qui travaille" - méconnaît les études sur la majorité des indigènes non-occidentaux quand elle affirme que "supprimer la propriété de l'individu reviendrait aussi à priver l'individu d'une part de ce qui fait sa singularité et son humanité aussi". Nous l'inviterons à lire "Âge de pierre, âge d'abondance", de Marshall Sahlins, avant de qualifier en creux celles et ceux qui ne sont pas aliénés par le travail et la propriété.
On regrettera la surreprésentation de Dieu et de la religion (loin d'être une évidence dans un livre intitulé sobrement "Les 100 citations de la philosophie") et des "analyses" qui tiennent ouvertement de la plaisanterie, comme si elles allégeaient un ouvrage qui se voudrait sérieux (la remarque sur l'amour impossible, qui invite à "recourir à des bains chauds, ou à de vieilles femmes qui dénigreront inlassablement l'élu de son coeur" se voulait spirituelle ? elle est gênante).