Ustrój polityczny Sparty

by Xenophon

This work is a new critical text of "The Constitution of the Lacedaemonians", written in the fourth century B.C. by Xenophon of Athens, based upon collations of the two best manuscript witnesses presently available. Each page of Greek text is faced with an idiomatic English translation, and the author provides a collation of the text of excerpts made by the Byzantine scholar Joannes Stobaeus, and a new translation of Plutarch's "Life of Lycurgus", which serves as a helpful commentary to Xenophon's work.

Genres: History, Politics, Ancient History, Classics, Philosophy

Paperback

First published January 1, 376

About the author

Xenophon (Ancient Greek Ξενοφῶν, Modern Greek Ξενοφώντας; ca. 431 – 355 BC), son of Gryllus, of the deme Erchia of Athens, was a soldier, mercenary and a contemporary and admirer of Socrates. He is known for his writings on the history of his own times, preserving the sayings of Socrates, and the life of ancient Greece.

Historical and biographical works:
Anabasis (or The Persian Expedition)
Cyropaedia
Hellenica
Agesilaus

Socratic works and dialogues:
Memorabilia
Oeconomicus
Symposium
Apology
Hiero

Short treatises:
On Horsemanship
The Cavalry General
Hunting with Dogs
Ways and Means
Constitution of Sparta

Reviews

[Rock · Rating 5 out of 5]

You can't help but feel pathetic after reading this.

[Illiterate · Rating 2 out of 5]

Spartan living.

[Ivan Cañizares · Rating 5 out of 5]

Un libro sobre Esparta escrito por un ateniense filoespartano descontento con la Atenas democrática del momento.
Interesante no tanto para tener un retrato fideligno de Lacedemonia sino para para ver uno de los relatos imperantes en la Atenas de finales del V aC/inicios del IV aC

[Anna · Rating 4 out of 5]

Dit boekje bestaat uit twee boeken: 'De Spartaanse Maatschappij' door Xenofon, en een biografie van Lycurgus, de stichter van de door Xenofon beschreven samenleving, door Plutarchus.

De combinatie zorgt voor enige overlap in de inhoud, wat bij een boekje van 100 pagina's al snel veel lijkt. Maar ik vind de combinatie leuk getroffen. Xenofon zet in zijn beschrijving de Spartaanse gewoonten tegenover die in 'de rest van Griekenland'. Hij is nogal fan van het geheel en noemt Lycurgus, als de bedenker van dit al, daarom ook regelmatig, maar hij gaat verder niet in op de persoon zelf. Plutarchus doet dit juist wel en geeft een beschrijving van de gewoonten in vergelijking met hoe de Trojanen het zelf aanpakten in de periode voor Lycurgus. De twee vormen van vergelijken sluiten op elkaar aan en bieden een completer perspectief (zij het allebei extreem positief).

Plutarchus heeft zijn boek in twee dialecten geschreven: de gewone tekst in het Attisch, de citaten van Trojanen gedeeltelijk in het Attisch maar grotendeels in het Dorisch. De vertaler heeft dit willen illustreren in de vertaling en vertaalt het Dorisch daarom met... Fries. (Er wordt op een andere plek ook een Nederlandse vertaling geleverd.) Nu associeer ik Fries voornamelijk met familiefeestjes en niet zo met Trojanen, dus het geeft mij een beetje een vreemd gevoel.

Elk hoofdstuk is ook voorzien van een indrukwekkend apparaat aan voetnoten. Ik ben dol op voetnoten. Voetnoten hebben echter een plaats en een functie. Ze zijn een plek om door te verwijzen of extra uitleg te geven. De vertaler heeft er echter voor gekozen om naast vertaaltechnische opmerkingen (bijvoorbeeld alternatieve keuzen die gemaakt hadden kunnen worden) ook inhoudelijk kritische opmerkingen in de voetnoten op te nemen. Dit doorbreekt de stroom van het lezen en de mogelijkheid als lezer zelf een indruk te vormen. Het is wel waardevolle informatie, maar was een stuk beter op zijn plek geweest in een apart hoofdstuk.

Ondanks deze kanttekeningen is het een erg leuk boekje, een aanrader voor iedereen die 'De Republiek' boeiend vond of na het lezen van de Ilias nieuwsgierig is geworden hoe het later met de Spartanen ging. Ik heb dit boek uit de e-boekcollectie van de bibliotheek, het is dus voor iedereen toegankelijk.

[Nimrod Rapaport · Rating 5 out of 5]

ספר מצוין ומרתק, שמתאר את אורחות החיים של הספרטנים. מלווה בהקדמה תמציתית וברורה שממקמת את ספרטה וחשיבותה בעולם היווני בציר היסטורי מהמאה ה-7 ועד ל-3 לפנה"ס. בנוסף הבהרות רבות והשקעה עצומה נעשתה בנספחים שמוסיפים להרחיב ולבאר נקודות שונות שעולות מהטקסט על ידי ציטוטים מכתבים משלימים של מלומדים יוונים.

[Andrii · Rating 4 out of 5]

Quite good, Plutarch obviously used it as a source while writing Spartan "Lives"

[Mina · Rating 4 out of 5]

The key takeaway is that once upon a time, people believed that a city set up with good rules was going to last longer than one who was making it up as they went.

cue Rome: hold my beer

Spartans had a near-mythical figure called Lycurgus that had a vision or a city of healthy, modest human war machines, for which purpose he’d set up the Spartan constitution.

What was cool to realise is that they didn’t differentiate between politics and philosophy and good practice then, so for them, a good constitution started at statesmanship and ended at how to rear children and how to live a good and honourable life. A micro- and macro-level “how to”.

It wasn’t until the time of Polybius and Cicero when people started writing about statecraft specifically.

In a way, the Spartans were an isolated community. They didn’t appear to mix much, in order not to be tempted by the lax way of life of the outsiders. This approach lead others to flock to them for guidance, in the past. Then they started to like the sight of gold a bit too much and others started to flock together against Sparta - so says Xenophon.

By all accounts so little is known of the Spartans that this booklet and Plutarch’s are the two main sources. Seeing as I’m a huge fan of Zack Snyder’s 300 and old Greek texts, this is perfect for me.

[Doron · Rating 4 out of 5]

הספר עצמו של כסנופון מעניין, גם אם הוא לא כתוב במתודה היסטורית דקדקנית.
יש הרבה גרסאות לדרך החיים הספרטנית, לפי התיאור הזה, גם אם כסנופון מעריך את הספרטנים מאוד, קשה להבין איך חיו כאלה חיים, גם אם מדובר בעבר הרחוק. למשל שכל אזרח פיקח על אחיו.
כמצופה מהעורך הספציפי ומתרגומים אחרים לעברית בכלל, הסיפור המקורי הוא בן 13 עמודים, כל שאר עבודה בעיניים.
מי שנוח לו עדיף שיקנה תרגום לאנגלית.

[Santiago González · Rating 4 out of 5]

Jenofonte bastante filoespartano, bastante interesante, lectura muy recomendada

[Joseph Vandermillen]

fascinating