Hannes Meinkema was een pseudoniem van Johanna Maria Jelles (Hannemieke) Stamperius (Tiel, 12 september 1943 - Amsterdam, 22 november 2022), een Nederlands auteur en feministe. Zij publiceerde onder haar eigen naam Hannemieke Stamperius en onder de pseudoniemen Hannes Meinkema en Justa Abbing.
“Henk en Anna komen in de hemel als ze doodgaan, waar een koor van Noord-Ierse kinderen hen zal toejuichen en bezingen, want zalig zijn de vrijgevigen van hart en wat gij aan kinderen geeft zullen zij in hun volwassenheid nog immer zich herinneren.”
Ik heb dit boek gelezen als bronmateriaal voor mijn bachelorpaper over pseudoniemgebruik en de positie van de vrouw in het literaire veld van Nederland in de jaren 1970. Meteen ben ik verliefd geworden op deze roman. Het hoofdpersonage Judith worstelt doorheen het verhaal met haar persoonlijkheid, lichaam, en met seks. De verklaring hiervoor krijgt de lezer eigenlijk pas op het einde, waar beschreven wordt hoe Judith op haar 13e seksueel misbruikt werd door haar broer Henk. Het bovenstaande citaat (dat afkomstig is van de trouwdag van Henk en zijn vrouw Anna) is dan ook de perfecte metafoor voor het trauma dat Judith met zich meedraagt.
Eerder heb ik van Hannes Meinkema ook al “En dan is er koffie” gelezen — wat gezien wordt als de oerroman van het feminisme in Nederland — maar het verhaal van “Het binnenste ei” is voor mij persoonlijk veel beter bedacht: het is herkenbaar, realistisch en hard
This entire review has been hidden because of spoilers.