Soños eléctricos

by Ramón Caride

O tema central é a cultura de masas, concretamente o universo do rock and roll, con moita influencia de músicos como David Bowie e referencias ó cine e ó cómic. A novela está ambientada nun mundo futurista, que pode ser herdeiro do de Blade Runner, a película de Ridley Scott, ou de Un mundo feliz, de Aldous Huxley. Sobre a estructura da novela é "coma unha acumulación de relatos curtos ou aventuras, unidos pola presencia de dous personaxes centrais, que viven nunha sociedade pechada, nunha cidade que está illada do entorno, ecoloxicamente estragado. Nesa cidade, Alfa, temos a estes dous personaxes, un pertencente á alta sociedade, un artista chamado Estevodavic, e outro á clase baixa, un asasino chamado Xandor F. A novela conta a vida dos dous, os encontros e desencontros que teñen nas cinco partes de que consta a obra". "Soños eléctricos recolle a tradición da ciencia ficción que podemos chamar "sociolóxica", que ten un dos seus máximos representantes actuais no americano Frederick Pohl, e foi iniciada por H. G. Wells, quen, frente á liña da ficción científica e tecnolóxica ó estilo de Verne, opta por especular coa evolución psicolóxica e social do home sometido á presión destas novas tecnoloxías."

172 pages, Paperback

First published January 1, 1992

Reviews

[Dampfschiff]

No soy quién para juzgar nada, sobre todo sabiendo que se me da muy bien rodear en círculos el punto principal sin llegar a acertar de lleno, pero sí que puedo decir que este libro fue, para mí, una buena experiencia narrativa para lo que es: una distopía basada fuertemente en la archiconocida de Aldous Huxley, con un pequeño giro al enfocarla en las artes y la muerte (y en gallego). Lo recomiendo si interesa el género.

[Gabriel · Rating 3 out of 5]

Quedoume curto. A historia, fantástica, pero eu na ciencia ficción prefiro unha maior descrición ambiental e social.

Aínda así, unha distopía moi decente

[Vestealva · Rating 4 out of 5]

Um livro surpreendentemente actual, dentro das tendências da literatura, para ser originariamente galego e de 1992, prova de que a literatura galega é variada, e o seu maior defeito é a falta de difusom e de investimento, pois hai aqui potencial para um best-seller de vários livros de 600 páginas.

Linguisticamente é bom também, coa maior parte dos castelhanismos atribuíveis à normativa imperante na época. Contudo, alguns diálogos soam mais a traduçom de inglês do que a frases originais, mas som poucos, e no geral o livro funciona.

[Marcos Tesouro Montecelo · Rating 2 out of 5]

Novela de ciencia-ficción que nin fu nin fa e que, por momentos, é difícil de seguir...