دریا پشت ایستگاه قطار است

by Jutta Richter, کتایون سلطانی (Translator)

من و تو از جنس این جور آدم ها نیستیم!
نوینر برای اولین بار تنهای تنها شده است. تنهای تنها در خیابان حتی شب ها. و اگر با کاسموس رو به رو نمی شد، بی برو برگرد شانسی برای زنده ماندن نداشت.
کاسموس گفته بود:«اگر یکهو کسی از پشت سر چیزی بهت گفت، اصلا نباید از هول تکان بخوری. این جور وقت ها آدم باید خیلی آهسته سرش را بچرخاند عقب. حالا هم بزن به چاک و بیشتر از این مزاحمم نشو !»

Genres: Fiction, Childrens, German Literature, Short Stories, Young Adult

100 pages, Paperback

First published January 1, 2001

About the author

Jutta Richter (born September 30, 1955 in Burgsteinfurt, Westfalen, Germany) is a German author of children's and youth literature.

Richter spent her youth in the Ruhr and Sauerland and at the age of 15 she spent a year in Detroit (USA). There she wrote her first book, so as not to forget her native language, and published the book whilst still a schoolgirl.

After studying Theology, German, and Communication in Münster, she has worked since 1978 as a freelance writer at Schloss Westerwinkel in Ascheberg and in Lucca (Tuscany).

Reviews

[Sara Bakhshiani · Rating 3 out of 5]

تاحالا درمورد کارتون خوابا چیزی نخونده بودم
داستان خوبی داشت برای چند ساعت دور شدن از مشکلات خودت

[Linda · Rating 5 out of 5]

ENG below

Ar šo stāstu iepazinos kādas pamatskolas teātra izrādē. Tajā reizē ne tikai apraudājos, bet arī paspēju nobrīnīties, kur viņi nonākuši pie tāda pamatīga stāsta - bez klasiskajiem rūķīšiem, princesēm, čaukstenēm utt.

Apmēram pēc gada ieraudzīju šo grāmatu un ātri vien paņēmu sev lasīšanā, lai redzētu, cik daudz mani aizkustināja lieliskais bērnu darbs, cik daudz pats stāsts, teksts. "Tur aiz stacijas ir jūra" ir viens no visaizkustinošākajiem stāstiem, ko jebkad esmu lasījusi. Bez mērķa mani saraudīnāt, bez mērķa būt kaut kam grandiozam. Vienkārši lielisks darbs. Ceru, ka drīzumā parādīsies vairāki šīs autores tulkojumi.

"Tur aiz stacijas ir jūra" ir viss, kas vajadzīgs - spēcīgi tēli, kas atklājas pavisam īsā tekstā: bijusī prostitūta, nu veiksmīga biznesmene Karakasas karaliene; nedaudz mistiskais, bet tik cilvēciskais Kosmoss; protams, cerību un naivas enerģijas pilnais deviņnieks; arī fona varoņi - Sarkanā Ilze, kuras (neuzzīmētā) sejas izteiksme un (nedzirdētais) balss tonis, kad viņa pamana karalieni ejam basām kājām, saplēstām zeķēm; Deviņnieka mammas Jaunais - viņus visus var tik labi nolasīt, sadzirdēt, saost. Stāstam ir arī skaistais, nereālais mērķis - saulainais kiosks pie zilās jūras, kas tik garšīgi kontrastē ar varoņu ikdienu. Kā ari sižets ar veiksmēm un bedrēm. Un pār visam milzīga cilvēcība, kas izpaužas arī necilvēcībā, pievilšanā, sāpēs.

Nevienā mirklī nenoticu, ka šī būtu grāmata (tikai) bērniem. Tā mani uzrunātu un aizrautu, pat ja es to nebūtu atradusi bērnu nodaļā. Arī būs jāiegādājas savam plauktam.

***ENG***
First time I met this story as a play staged by an elementary school kids. I not only cried that time but also wondered where did they get such a thorough story - without so typical dwarfs, princesses etc.

Approximately a year later I noticed this book and without hesitation started reading it to find out how much I was moved by the great kids' performance and how much by the story itself. And I must say the book is one of the most touching stories that I have ever read. Without aim to make me cry, without aim to be something grand. Simply great work. I hope that soon there will me more translations in a language I can read.

The story contains everything that is needed for a good work - powerful characters that reveals themselves in a very short text - ex-prostitute that now is a successful business lady the Queen of Caracas; slightly mystical but oh so human Cosmos; of course little Niner, full of hopes and naive energy; also the background characters - Red Ilse who's (un-drawn) facial expression and (un-heard) tone of voice when she noticed the Queen walking barefoot; the New One of Niner's mum - it was so easy to read them, to hear them, to smell them. The story also has a great, unrealistic aim - sunny little drink shop by the blue sea, that so marvellously contrasted the everyday situation of all the characters. Also the story-line does not miss a thing - it has it's lucky moments and holes. And above all - a massive humaneness that also exposes itself in brutality, disappointment and pain.

In addition at no point I believe that this book is (only) for kids. It would talk to me and grab my attention also if I wouldn't have found it in the children literature section.

(I don't know the original names of the characters and their English versions, so pardon if I made a mistake when translated them from Latvian.)

[Zanda · Rating 5 out of 5]

Tas bija kaut kas ļoti ļoti aizkustinošs.
Tur tālu aiz stacijas ir jūra, bet tepat aiz tevis ir tavs sargeņģelis.
Un ja tu pārdod savu sargeņģeli, tu pazaudē pats sevi, ticību sev.
Materiālais vai tava dievišķā būtība, par ko esi tu un tava sirdsapziņa? Uz šādiem jautājumiem nākas atbildēt Devītniekam, Kosmosam un Karalienei.
Šajā grāmatā sāpes, netaisnība un nodevība mijas ar labestību, rūpēm un sirsnību.
Caur Devītnieka stāstu par lielām lietām un mūžīgām vērtībām. Skaisti!

"Un tad Devītnieks bija iemācījies sagumt, kļūt nemanāms un raudāt bez skaņas." (18.lpp.)

"Eņģelis .. viņš tik un tā palīdz tikai tam, kuram pieder. Tātad viņam arī jāpaliek pie tā, kuram viņš pieder. Tā tas ir ar sargeņģeļiem, saproties." (68.-69.lpp.)

[Masoome · Rating 3 out of 5]

اگه شما خیلی خیلی فقیر باشید و یه آرزوی بزرگ داشته باشید که برای رسیدن بهش مجبور شید فرشته ی نگهبانتون رو بفروشید، این کار رو می کنید؟

ناینر این کار رو کرد، در حالی که می دونست اگه فرشته ی نگهبانش رو بفروشه، دیگه نمی تونه موفق بشه!! :(

[Rinalds Einiks · Rating 4 out of 5]

Mēs ejam, un bezdelīgas ir kaijas.
Mēs pagriežamies ap stūri
Tur ir dzelzceļa stacija.
_______________________________________
kāda puikas īss atmiņu mirklis, kad viņš Tevi sajuta grāmatu veikalā

hei...
_______________________________________

Reizi pa reizei mums jādodas prom.
Uz jūru...varbūt.


izrādās, ka uz planētas ir tādas divas dvēselītes -

Kosmoss un Devītnieks, kas tik ļoti

tiecas tur, kur

smaržo pēc

sāļas nakts

slapjas smilts

asarām

kas klusi pil no akmeņiem

kad neviens tos neredz

un nogrimušu kalnu

virsotnēm

tur

kur atkal var just

savu skaidrību

un pa ceļam uz mājām

pabučoties

pie jūras

sēžot soliņā

basām kājām

guļot

smiltīs

ka ir gatavi pārdot -

tiešām vērtīgākais un vienreizīgākais, ko mēs jums varētu piedāvāt...
-... ir mans sargeņģelis! - saka Devītnieks.

hei, šī bija ļoti liela jūrsajūta

un es atkal sajutu

cik ļoti reizēm piemirstas pateikt paldies

savam sargeņģelītim, kas

reizēm sargā vairāk par

to pašu pilno slodzi

viņam vēl jāiet skolā, mazajam

(..) atpakaļceļš būs ļoti garš.

Un man pat nav sargeņģeļa, domā Devītnieks, un ceļi viņam sāk trīcēt vēl vairāk

labi, tas arī īsumiņā ir viss

iemetīšu dzejolīti

uz šīm atvadām

mazajām, ka


sargeņģelīši

sargā arī paši sevi





Un aiz stacijas,
to mēs skaidri zinām,
tur aiz stacijas ir jūra.

[Mahi · Rating 3 out of 5]

گاهی وقت‌ها باید عزم سفر کرد و رفت.
به سویی که هوایش تابستانی است.
به سمت جنوب... شاید.
به کنار دریا... شاید.
راه می‌افتیم و همه جا بوی آفتاب و باد می‌دهد.
راه می‌افتیم و و همه جا بوی ماهی و صمغ و خزه‌ی دریایی می‌دهد.
راه می‌افتیم و همه جا پرستوها، مرغان دریایی‌اند.
به سر گذر که می‌رسیم، می‌پیچیم پشتش
آنجا ایستگاه قطار است.
و پشت ایستگاه قطار،
بدون هیچ شک و تردیدی،
پشت ایستگاه قطار، دریا آرمیده است.

[Fatemeh shahvari · Rating 4 out of 5]

این کتاب رو محمدرضا بهم هدیه داد. چند سال پیش
خیلییی لطیف بود
شاید جزئیات کتاب رو یادم نیاد ولی اینکه بعد خوندنش پر از حس خوب بودم و "لطافت"اش یادم مونده^_^

[māris šteinbergs · Rating 4 out of 5]

hmm...

teikšu tā - sajūtu noķēru, bet nesapratu. un tāda ir mana problēma ar jaunajām vācu grāmatām - es tās nesaprotu. kapēc deviņi, kāpēc kosmoss, kapēc karaliene. pārāk īsi, lai minētu tik lielas lietas, vai par garu. vienkārši - to varēja citādāk.

bet, skaisti taču - tur aiz stacijas ir jūra))

[Anna · Rating 4 out of 5]

Ein Buch, das ich für die Uni lesen musste und überraschend gut und berührend fand. Viele Themen sind nicht leicht zu verarbeiten, zwischen den Zeilen gibt es so viel Traurigkeit, Schmerz und Angst..
gleichzeitig fühle ich nach dem Lesen aber auch Hoffnung. Hoffnung darauf, dass Hilfe da ist, dass man nicht allein ist und vor allem, dass man mutig sein muss, um über sich hinaus zu wachsen.

[Beliphaty]

تصادفی از خونه‌م رف و کامل نخوندمش
همونقدی که خوندمم پر از جمله‌بندیای اشتباه بود
فقط هرکی آخرشو می‌دونه بهم بگه 🌊

[Aija · Rating 4 out of 5]

Maza un mazliet savāda grāmata ar lielu sirdi. Stāsts, kas aizkustina un ļauj noticēt lieliem sapņiem. Stāsts par labo, par veiksmi un sargeņģeļiem. Jo tur aiz stacijas, tur vienmēr ir jūra.

[Platon Cristina · Rating 5 out of 5]

"Uneori chiar trebuie să plecăm.
Acolo unde e vară.
Poate că… undeva în sud.
Poate… la mare.
Pornim la drum şi miroase a soare şi vânt.
Pornim la drum şi miroase a peşte, gudron şi alge.
Pornim la drum şi rândunicile sunt pescăruşi.
O cotim.
Iată gara.
Iar în spatele gării, ştim sigur, în spatele gării se întinde marea."

[Maryam · Rating 2 out of 5]

پایان زیادی خوش و بیمزه ای نداشت ؟

[steph · Rating 5 out of 5]

Richter manages yet again to create a story on the resilience of dreams and hopes amidst rough and heartbreaking circumstances. Although all the big emotions are summoned, there is no kitsch, no soppiness, no pushing of buttons in the reader, just a ploughing on of vulnerable and imperfect characters through a story that sometimes is theirs and sometimes just is.

[Agris Fakingsons · Rating 3 out of 5]

..visai dīvaina grāmatiņa, kuru īsti bērniem nemaz nevajadzētu lasīt, vismaz ne tādiem, kas jaunāki par 14. bet ko tad nu es, bija jauki ko tādu izlasīt, tikai skumji mazliet... un tas vāks... Mārtiņš Zutis ir lielisks.

[K · Rating 3 out of 5]

"نوینر هیچوقت تا حالا رفیقی به این خوبی نداشته است و وقتی آدم یک همچین رفیقی دارد شاید دیگر واقعا نیازی به فرشته‌ی نگهبان نداشته باشد."

امشب به اندازه‌ی دریا برای پسرک‌هایی مثل نوینر اشک ریختم. 🤲🏻

[Copacul lecturii]

Mereu am așteptat cu nerăbdare orele de istorie. Îmi face mare plăcere să aud profesoara povestind despre tratate, iluminism și revoluții. La începutul fiecărei ore ne pune o întrebare asupra căreia să reflectăm. În majoritatea cazurilor nu are legătură cu materia sau programa, ci se bazează pe opinie. Întrebarea discutată ora precedentă m-a atins profund, fiindcă în mintea mea făcea trimitere la cartea „Să nu vinzi înger păzitor” de Jutta Richter.

În Constituție se spune că oamenii sunt egali. Dar oare chiar suntem egali? astfel a sunat întrebarea profesoarei.

Inițial, credeam că suntem egali, cel puțin în fața legii, dar cumva cartea menționată anterior parca îmi sugera altceva...

Nu știam exact ce până nu am reflectat mai mult timp asupra întrebării/cărții.

Unii dintre noi ajungem în familii iubitoare, stabile, care de abia așteaptă venirea copiilor, ba chiar le pregătesc camere cu mult timp înainte de a se naște. Alții sunt mai puțin norocoși. Totuși, precum protagonistul cărții apărute la Editura Humanitas Junior, mulți copii ajung în familii instabile, dominate de violența domestică sau chiar pe străzi...

Nono are nouă ani. El este personajul central al cărții menționate și cea mai mare dorință a lui este să vadă marea. Dorința este atât de mistuitoare, încât ar face orice să vadă întinderea nesfârșită de apă!

Dar cât de tare trebuie să fii mistuit de un vis pentru a da orice și care este semnificația lui „orice”? Ce ar fi dispus să dea? Care e cel mai de preț lucru pe care un copil l-ar putea vinde? Oare ce suma ar valora prețiosul obiect?

Nu cred că am răspunsul la niciuna din întrebările anterioare, însă povestea încearcă să ofere răspunsuri.

Am discutat cu o persoană care mi-a mărturisit că nu crede în îngeri păzitori, nu prea am înțeles la ce se referea, dar cumva nu le vedea utilitatea. Eu am rămas neutră. Nu aveam o anumită părere despre existența îngerilor.

Nono a rămas pe străzi, după ce mama lui a ajuns la spital în urma violenței domestice (scena descriptivă este incredibil de tristă) și împrietenindu-se cu o haimana, numită Corsaru, vinde un dar prețios...

Își vinde îngerul păzitor!

Cumpărătoarea este numită Regina și, pe lângă bani, le face cinste cu o cină îmbelșugată. Nono crede că a luat o decizie bună și, într-un final, va vedea marea.

Planurile mereu se schimbă, iar întorsătura din basmul citadin modern este cu totul neașteptată!

Protagonistul se îmbolnăvește puternic, face febră, iar banii au rămas la prietenul lui. Amicul nu mai este cu el...

Ce se întâmplă cu el, când vinde lucrul cel mai de preț pentru o dorință arzătoare, dar se îmbolnăvește înainte să pornească spre mare?

Bolnav, singur și fără protecția necondiționată a îngerului, Nono este pierdut...

Nici de situația mamei sale nu știe noutăți...

Finalul poveștii îl veți afla achiziționând cartea de aici.

Oare visele devin realitate sau se năruie totul când sunt atât de aproape?

[Parden · Rating 4 out of 5]

TRÄUME VS. HÄRTE DES LEBENS...

Neuner will ans Meer, dorthin, wo es warm ist und die Zitronen wachsen. Ohne Geld kommst du nicht weit, erklärt Kosmos, der Stadtstreicher, dem er sich angeschlossen hat. Gemeinsam machen sie sich auf die Suche nach dem nötigen Reisegeld. Doch das Einzige, was Neuner verkaufen könnte, wäre sein Schutzengel. Aber den gibt man ja wohl nicht her. Oder doch?

Neuner hat kein leichtes Leben. Seit 'der Neue' seiner Mutter zu Hause das Sagen hat, versucht Neuner unsichtbar zu sein. Zu oft schon hat er wegen Nichtigkeiten Prügel einstecken müssen. Und nicht nur er - jeden Abend, wenn 'der Neue' genügend Bier getrunken hat, geht er auch auf Neuners Mutter los. Doch eines Abends geht er zu weit und schlägt sie bewusstlos. Neuner ruft den Rettungsdienst und verschwindet dann nachdem seine Mutter ins Krankenhaus gebracht wurde. Er wäre der nächste, das ist mal sicher.

Zu seinem Glück trifft Neuner bald darauf auf Kosmos, einen Obdachlosen, der recht verschlossen ist, der den Kleinen aber unter seine Fittiche nimmt. Neuner verrät ihm seinen sehnlichsten Wunsch: einmal ans Meer zu fahren. Kosmos weiß, das kostet viel Geld - doch die beiden haben nichts. Es reicht alles gerade mal für das tägliche Essen. Als die beiden die Bekanntschaft der 'Königin von Caracas' machen, der angesehenen Besitzerin des gleichnamigen Restaurants, bietet diese ihnen an, ihnen das Geld zu geben - wenn die beiden ihr etwas verkaufen würden, was ihnen lieb und teuer ist.

Da ihre Taschen leer sind, bleibt eigentlich nur, der Königin Neuners Schutzengel zu verkaufen - denn der ist immer bei ihm, und der Junge kann sich ein Leben ohne dessen Schutz gar nicht vorstellen. Doch der Traum vom Meer ist groß, mittlerweile träumen ihn beide, Neuner und Kosmos, und was soll man sonst tun? Also verkauft Neuner den Schutzengel schweren Herzens - und bereut es schon bald. Nicht nur, dass er sich nun vollkommen schutzlos fühlt - auch Kosmos verschwindet. Mit dem Geld...

Für ein Kinderbuch hat sich Jutta Richter hier einige harte Themen gewählt. Häusliche Gewalt, Obdachlosigkeit, Prostitution, Einsamkeit, Angst sind jedenfalls keine typischen Inhalte für ein Kinderbuch. An manchen Stellen musste ich trotz möglichst sensibler Schilderungen schlucken bei der Vorstellung, ich hätte dieses Buch als Kind gehört (Empfehlung: ab 9 Jahre). Aber Vertrauen, Freundschaft, Zusammenhalt, Verantwortung, Träume und Hoffnung stehen diesen harten Themen gegenüber, und Jutta Richter sorgt letztlich dafür, dass es ein Kinderbuch bleibt. Vielleicht ein wenig im Stile eines modernen Märchens.

Jutta Richter liest die ungekürzte Hörbuchausgabe (2 Stunden und 11 Minuten) selbst und erinnerte mich in ihrem Vortrag passagenweise an die Schauspielerin Katrharina Thalbach, die ich als Hörbuchsprecherin sehr schätze. Deshalb gefiel mir auch die Lesung von Jutta Richter sehr gut. Bei einer Autorenlesung mag ich, dass die Betonungen zwangsläufig so ausfallen, wie vom Autoren*in gewünscht.

Ein ungewöhnliches Hörbuch, teilweise unbequem durch die angeschnittenen Themen, gleichzeitig aber zumindest für ältere Kinder dadurch auch gerade interessant. Und das Cover von Quint Buchholz - hach... ♥


© Parden

[Farnaz Puresmaili · Rating 5 out of 5]

رمانِ نوجوان خواندن از آن لذ‌ت‌هایی است که اگر دیگران دوست نداشته باشند و با حالت پیف پیف بو میده بگویند: "وای نه من کتاب کودک و نوجوان نمی‌خونم." این لذت را برای تو خصوصی‌‌تر می‌کند.
من هم یک روز که حالم بهتر بود دوباره کتاب بزرگسال می‌خوانم، اما امروز نه. نیاز دارم لااقل برای مدتی از دنیای بزرگسالان فاصله بگیرم و رمان نوجوان هم شبیه سفری به گذشته است، آن موقع که خودت را می‌سپردی به داستان و همه‌ی داستان با کاروان بود‌‌‌ و تو هنوز یادت هست این لذت قدیمی را.

نویسنده‌ی رمان [دریا پشت ایستگاه قطار است] خانم یوتا ریشتر اهل آلمان است و مرا یاد هاینریش‌بل نویسنده‌ی آلمانی دیگری انداخت با فضای داستان عزیزم از او یعنی‌ داستان چهره‌ی غمگین من. انگار فضاها بین همزبان‌ها نزدیک است و من هم از هر دو خوشم آمد. نوشته‌هایشان پر از تصویر و رنگ و طعم و بو است: مرغ‌های دریایی، بندر، بوی دریا و ماهی‌ها، مربای تمشک.
من هم که همیشه دوست دارم تصاویری را ببینم و مزه‌هایی را بچشم و بوهایی را بشنوم.

و داستانش هم شبیه کودکی مراجعان آن کتاب روانشناسی است که دارم موازی می‌خوانم؛ کودک بدسرپرستی که از دست ناپدری‌ الکلی‌اش(در کتاب نوشابه‌ایی‌اش) فرار می‌کند و اتفاق‌هایی را پشت سر می‌گذارد. داستان غمگینی بود اما خواندنش برای من شبیه رفتن به دریا بود.

[Ilze Sperga · Rating 5 out of 5]

Šudiņ pajiemu bibliotekā. Partū ka pluona i nabeja nu tūs daudzūs turpynuojumu gruomotu, kur ir vīni varūni i jī tod dzeivoj padsmit gruomotuos. Kas tū vysu var puorskaiteit.
Stuosts par sorgeņgelim i bierneibu, div bierneibom, nā, trejom. Par pīaugušajim, kas ir pasadavuši, īskaitūt bārna mamu, i pīaugušajim, kas vys tik ir cylvāki i spiej byut sorgeņgeli ūtram, pasaceļt i dzeivuot poši, dūt patvārumu ūtram.
Suokumā ruodejuos jau skaiteits, sakryta ar naseņ tīpat bibliotekā tikpat najauši pajimtū "Kaušļa sirds", tik ite golvonuo tema ir cyta i ari bārns ir cytaids.
Aizadūmuoju, parkū itei pamastūs i klaidūņu bārnu tema ir tik populara: nu pādejā laikā skaiteitūs "Piektā laiva", "Neo un es" viņ, ak jau vēļ daudzi cytu.
Varbyut cylvāks myusu dīnu pasaulī jiutās pamasts i roksta par tū. A varbyut latvīšu skaiteituojam taidi buoriņu stuosti pateik, deļtuo teik tulkuoti i izdūti.
Tok itei gruomota ir par sasatikšonu. Ar sovu sorgeņgeli i ar ūtru cylvāku.

[Heather · Rating 3 out of 5]

I picked this up on a whim at the library the other day. The cover of the book caught my eye and I thought the description on the back sounded interesting. Overall, I thought it was a pretty good little story. I liked the style of the writing. However, I felt like this was too big of a story to be told in such a short span of pages. It felt disjointed at times and the ending was too abrupt. I was left with lots of questions and really wishing that I had known more of the character's back stories. I think this would have been an amazing story if it had been more fully developed and was written as a novel versus a short story.

[Beatrice . · Rating 3 out of 5]

Cartea se citește foare ușor, e perfectă și pentru picii care nu sunt fani ai cărților.Credeți-mă pe cuvânt , nu o să se plictisească! Dacă vreți o poveste cu numeroase teme de discuție și lecții , înainte de culcare citiți împreună cărticica asta ….nu are detalii obositoare și acțiunea se petrece rapid, știu că răbdarea nu e punctul forte al cititorilor mai tineri.
Găsiți întreaga recenzie aici:
https://booksmeanpowerfforbrain.home....

[Maria Popescu · Rating 3 out of 5]

O carte destul de mediocră. Ne era promis un basm modern, dar povestea nici nu a început. Am simțit că eram captivi în incipit. Nu se întâmplă prea multe în cartea asta. Deși temele ar putea emoționa, pur și simplu nu reușesc să o facă

[Ingrida Ceple · Rating 5 out of 5]

Protams, man arī bija beigās jāparaud, man jau liekas, šī grāmata bez asarām nav iespējama.... Vienkārši tīri un skaisti …
Kā es spēju sadzīvot ar savu sirds balsi? Vai es vispār to dzirdu? Īpaši šodien…. Un kādi tad ir mani sapņi?
Nezinu, vai tas piemērots bērnam, bet pieaugušajiem noteikti!

[Jessalyn King · Rating 5 out of 5]

Sad but hopeful. A story of people fallen on bad times but someone helps them out, paying it forward for whoever helped her.

[Lina Lungu · Rating 3 out of 5]

O poveste drăguță și luminoasă, care se așază pe sufletul tău și ți-l încălzește.

[Dya R · Rating 4 out of 5]

"Toate drumurile duc la mare"...în special dacă ai și îngerul păzitor cu tine! ^_^

[Kristine Kornijanova · Rating 5 out of 5]

Nežēlīgs stāsts, kurš apliecina tikai un vienīgi izņēmuma gadījumu vai sapni

[Gilda · Rating 4 out of 5]

Aparent o carte pentru copii, in realitate o carte pentru urma copilului din noi

[Leah Agirlandaboy]

This came off as a middling slice of magical realism that didn’t seem quite fully formed.