Le guetteur

by Christophe Boltanski

Mais qui guette qui ? Lorsque le narrateur découvre dans l’appartement de sa mère le manuscrit d’un polar qu’elle avait entamé, « Le Guetteur », il est intrigué. Des recensements de cigarettes fumées, les pneus des voitures voisines crevés - comment vivait cette femme fantasque et insaisissable ? Elle qui aimait le frisson, pourquoi s’est-elle coupée du monde ?
Elle a vécu à Paris avec pour seul compagnon son chien Chips. Maintenant qu’elle est morte, le mystère autour d’elle s’épaissit. Alors il décide de la prendre en filature. Et de remonter le temps. Est-ce dans ses années d’études à la Sorbonne, en pleine guerre d’Algérie, où l’on tracte et l’on se planque, que la jeune femme militante bascule ?
Le Guetteur est le roman bouleversant d’une femme qui s’est perdue. La quête d’un fils qui cherche à retrouver sa mère. La confirmation d’un grand écrivain.

265 pages, Kindle Edition

First published August 22, 2018

About the author

Christophe Boltanski is a French journalist, writer and chronicler, laureate of the Prix Femina 2015 for his novel La Cache.

Reviews

[Tasos · Rating 4 out of 5]

Πόσο καλά γνωρίζουμε τους αγαπημένους μας ανθρώπους; Τι απομένει από εκείνους ως ανάμνηση όταν φεύγουν οριστικά; Πόση ανάγκη έχουμε τελικά από ένα αφήγημα για να δώσουμε στις σχέσεις μας ένα νόημα; Αυτές τις ερωτήσεις προσπαθεί να απαντήσει ο Κριστόφ Μπολτανσκί στο «Στα Ίχνη της» με την αφήγηση ενός γιου που προσπαθεί να ανασυνθέσει τη ζωή και το παρελθόν της νεκρής μητέρας του.
Οι λιγοστές και αντιφατικές πληροφορίες που εχει στη διάθεσή του, αλλά και η βαθύτερη ανάγκη να διαχειριστεί το πένθος του, τον καθιστούν εκ των πραγμάτων έναν μάλλον αναξιόπιστο αφηγητή, αλλά ο Μπολτανσκί δεν ενδιαφέρεται για την ακρίβεια και την τεκμηρίωση μιας βιογραφίας, αλλά επιθυμεί περισσότερο να καταλάβει, να κατανοήσει, να αποδεχθεί και να συμφιλιωθεί με μια μορφή της οποίας γνωρίζει τελικά μόνο το περίγραμμα.
Με μία γραφή που ευτυχώς δεν είναι μελοδραματική και με ένα απόλυτο ελεγχόμενο συναίσθημα συγκρατημένης θλίψης, ο ήρωας του Μπολτανσκί είναι ένας guetteur (όπως είναι ο πρωτότυπος τίτλος του βιβλίου), φύλακας και παρατηρητής μαζί, των αντιφατικών ερεθισμάτων που έλαβε από μια γυναίκα, η οποία στα νιάτα της συμμετείχε στον αγώνα των Αλγερινών για ανεξαρτησία, βοηθώντας τον «εχθρό», και στα γεράματα προτιμούσε να αφήνει ημιτελή τα αστυνομικά μυθιστορήματα που έγραφε παρατηρώντας απομονωμένη τις ζωές των άλλων. Μια γυναίκα που δεν έπαψε ποτέ να καπνίζει μανιωδώς ακόμα κι όταν ο καρκίνος της κατέτρωγε το κορμί. Μια γυναίκα που ήταν η μητέρα του.

[Δημήτρης Κώτσος · Rating 4 out of 5]

Ο αφηγητής και κεντρικός ήρωας της ιστορίας μας αποφασίζει να ξεδιαλύνει το μυστήριο της αινιγματικής ύπαρξης της μητέρας του. Με αφορμή τον θάνατο της και ξεκινώντας το ξεδιάλεγμα του χώρου διαμονής της πέφτουν στα χέρια του τα τετράδια που περιέχουν σημαντικές πληροφορίες από τον βίο της.

Θα ανατρέξει στο παρελθόν και σαν φωτογραφικά καρέ θα δει σκηνές από την φοιτητική της ζωή αλλά και το ακτιβιστικό της έργο στο δίκτυο της οργάνωσης FLN που έδρασε για τον πόλεμο της Αλγερίας. Υπήρξε μία γυναίκα που αγωνίστηκε για το κοινό καλό κάτι που έρχεται σε αντίθεση με τον κλειστό χαρακτήρα που είχε στην οικογενειακή της ζωή.

Τα ημιτελή σημεία στον γραπτό της λόγο θα τον κάνουν να αναζητήσει φίλους αλλά και γνωστούς της. Αυτή η καταβύθιση στο σκοτεινό παρελθόν θα τον φέρει αντιμέτωπο με πτυχές μίας προσωπικότητας μυστήριας.

Ένα σαγηνευτικό μυθιστόρημα που συγκινεί με την απλότητα του και σε κρατάει με την ουσιαστική ανάλυση της ανθρώπινης ψυχοσύνθεσης.

Αναζητήστε το και καλή ανάγνωση.

[OP · Rating 2 out of 5]

Impossible de rentrer dans l’intrigue .
Je n’ai pas compris le fil.
Dommage

[Άγγελος Χαριάτης]

Το μυθιστόρημα Στα ίχνη της, του Christophe Boltanski που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Πόλις (μετάφραση Μιχάλη Μητσού), ακολουθεί και παρακολουθεί τα βήματα του πρωταγωνιστή ―δημοσιογράφου στο επάγγελμα―, ο οποίος αναζητά να ανακαλύψει τον πραγματικό χαρακτήρα της μητέρας του. Η μητέρα του έχει ήδη εγκατασταθεί στο βασίλειο των νεκρών, κι εκείνος, αυτόκλητος ερευνητής, ψαύει τα πράγματά της καθώς τακτοποιεί το διαμέρισμά της. Ανακαλύπτει σημειώσεις για το καθετί, από αποδείξεις του σούπερ μάρκετ μέχρι σχεδιαγράμματα ανολοκλήρωτων αστυνομικών μυθιστορημάτων. Το τελευταίο στοιχείο άγνωστο, μυστηριακό και μυστηριώδες, δίνει την απαραίτητη ώθηση στον αφηγητή να αρχίσει ένα ιδιότυπο κυνήγι μαγισσών ώστε να αποδελτιώσει κατά μία έννοια μέσω των πειστηρίων-τεκμηρίων την αληθινή μητέρα.

Ο συγγραφέας χειρίζεται εξαιρετικά μια συνηθισμένη ιστορία. Όλοι μας έχουμε ακούσει για γιους και μητέρες, για εξίσου καλές και εξίσου κακές οικογενειακές σχέσεις, για πραγματικούς χαρακτήρες που αναδύονται ή μένουν θαμμένοι.

Με την τεχνική της εναλλαγής του παρελθόντος και του παρόντος χρόνου, ο Christophe Boltanski καταφέρνει να δημιουργήσει την αχλή μυστηρίου γύρω από την προσωπικότητα της πρωταγωνίστριας. Εδώ βρίσκεται μια ενδιαφέρουσα επινόηση: Οι πρωταγωνιστές είναι δύο. Ο ένας, ο γιος, ανήκει στον κόσμο των ζώντων και ο άλλος είναι η τεθνεώσα. Ενώνει δύο εκ διαμέτρου αντίθετους κόσμους απόλυτα και απαραίτητα διακριτούς.

Ο αναγνώστης παρακολουθεί πράξεις και γεγονότα που καθόρισαν την προσωπικότητα της πρωταγωνίστριας. Ειδικότερα την ένταξή της στο αλγερινό FLN και την υποστήριξη που παρείχε στους Αλγερινούς αγωνιστές για την απελευθέρωση. Παρενθετικά, ο πόλεμος της Αλγερίας έχει σημαδέψει με πυρωμένο σίδερο τη γαλλική κοινωνία. Είναι περισσότερο σημαντικός από τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Όπως το Βιετνάμ –αντίστοιχα– για τους Αμερικανούς.

Επανερχόμενος στον αναγνώστη: Βουλιάζει στη θέση του πρωταγωνιστή, γίνεται αντικαταστάτης του κατά μία έννοια, θέλοντας να ακολουθήσει τη διαδρομή που θα τον οδηγήσει στο επιθυμητό, στην αποκάλυψη αυτής της άγνωστης. Ο Christophe Boltanski τηρεί την άτυπη σύμβαση που έχει υπογράψει με τον αναγνώστη. Του ενεχείρισε αυτό για το οποίο είχαν συμφωνήσει. Ο αναγνώστης πληρώνει το αντίτιμο για ένα ταξίδι απόλαυσης κι ο συγγραφέας ανταποκρίνεται μέχρι κεραίας.

Μέσα στο κείμενο εγκιβωτίζονται στοιχεία αστυνομικού, μυστηρίου, πολιτικού και αισθηματικού μυθιστορήματος. Και σαν έξτρα μπόνους: νιφάδες συγγραφικών συμβουλών, μικρά μαθήματα δημιουργικής γραφής βρίσκονται διάσπαρτα μέσα σε όλα τα κεφάλαια. Καταπώς φαίνεται ―και είναι οριστικό―αυτή είναι η νέα τάση στο παγκόσμιο λογοτεχνικό στερέωμα. Τα διάφορα είδη να μπλέκονται, άλλοτε περισσότερο κι άλλοτε λιγότερο, δίνοντας τη δυνατότητα στον δημιουργό να πειραματιστεί και να επιτύχει το δικό του μοναδικό αποτέλεσμα. Ειδικότερα οι Γάλλοι συγγραφείς, μοιάζει να είναι οι πρωτοπόροι σ’ αυτό το ευχάριστο πέρασμα στο νέο είδος.

Τέλος, θα ήταν αβλεψία μου να μην αναφερθώ στην εξαιρετική μετάφραση του Μιχάλη Μητσού που δίνει στο κείμενο τη δυνατότητα να αναπνεύσει. Χρήσιμες ―το δίχως άλλο― οι σημειώσεις που αναφέρονται στη δεκαετία του Εξήντα, οι οποίες βοηθούν στο να κατανοήσει ο αναγνώστης το κλίμα της εποχής.

[Marianna Flessa · Rating 5 out of 5]

https://vivliografika.blogspot.com/20...



Ο Τσιπς, ο σκύλος της, ένας λόφος από παλιά έπιπλα, βιβλία, αναμνηστικά, μια στοίβα σημειώσεις, και η μυρωδιά των αμέτρητων Gauloises που καπνίστηκαν αρειμανίως είναι ό,τι έμεινε από την μητέρα του. Ο Christophe Boltanski είναι ο συγγραφέας, αφηγητής, δημοσιογράφος, γιος που μετά τον θάνατο της μητέρας του προσπαθεί να αποκρυπτογραφήσει την προσωπικότητά της, να διεισδύσει στα ανομολόγητα μυστικά της. Η αναδρομή στο παρελθόν της εμπεριέχει την παραβίαση του προσωπικού της χώρου, την σχεδόν στα όρια της περιέργειας έρευνα και την φυλλομέτρηση των προσωπικών της ημερολογίων. Αλλά θέλει να μάθει, να θεραπεύσει παιδικά κι εφηβικά τραύματα, να αναπολήσει, να θυμηθεί.

Ο δρόμος τον οδηγεί ακόμα μακρύτερα. Άγνωστες πτυχές της ζωής της μητέρας του ξεδιπλώνονται ερμηνεύοντάς του λόγια που ειπώθηκαν και πράξεις, ενώ ταυτόχρονα δημιουργούνται νέα ερωτηματικά, ίσως και καινούργιες πικρίες. Το νήμα ξετυλίγεται μέσα από μια ομοδιηγητική αφήγηση και η αίσθησή μου είναι ότι η λύτρωση που προσδοκά ο συγγραφέας έρχεται μεν αλλά δεν είναι ολοκληρωτική. Η νεότητά της, τα πάθη της, η απόκρυφη ζωή της, ο Μάης του ‘68, η συμμετοχή της στο δίκτυο FLN κατά τον πόλεμο της Αλγερίας τον γεμίζουν με υποψίες και στέκεται με κριτικό μάτι (προς στιγμήν) ως προς τα πεπραγμένα. Είναι από τις σελίδες της ζωής της, που και η ίδια έθαψε κάτω από το χαλί όπως και όλη η Γαλλία.

Αδρά προβάλλει, μέσα από τα ημερολόγια, μια γοητευτική προσωπικότητα, η οποία μετά από την έντονη, ιδεολογικά ενεργή και περιπετειώδη νεότητα, βρέθηκε μόνη ψυχή, απομονωμένη από όλους και όλα, κλεισμένη στο παρισινό διαμέρισμα. Και όμως τίποτα δεν είχε σβήσει και νέα όνειρα είχαν γεννηθεί.Οι σκόρπιες σημειώσεις της μητέρας του και τα όνειρα για μια καριέρα συγγραφέως αστυνομικών διηγημάτων μαρτυρούν την ασίγαστη δίψα της για δράση, την επιθυμία της για συμμετοχή σε αυτό που ονομάζεται κοινωνία, το ελεύθερο πνεύμα της.

Είναι πολλά τα συναισθήματα που βίωσα διαβάζοντας το μυθιστ��ρημα. Μου θύμισε τις δικές μου προσπάθειες να βάλω το δάχτυλο “επί τον τύπον των ήλων” και να αποκωδικοποιήσω τις ζωές και τις πράξεις δικών μου αγαπημένων ανθρώπων που έφυγαν. Κατανοώ απόλυτα τον συγγραφέα. Είναι μια δύσκολη διαδρομή αλλά είναι ένα ταξίδι που πρέπει να γίνει και είναι αναπόφευκτο. Αρωγοί στην αναγνωστική διαδρομή μου στάθηκαν πρώτα πρώτα η αβίαστη και ρέουσα μετάφραση του κυρίου Μιχάλη Μητσού και οι πολύ κατατοπιστικές σημειώσεις που συνοδεύουν το κείμενο. Η παράλληλη έρευνα που έκανα για το FLN και τον γαλλοαλγερινό πόλεμο, με βοήθησαν να κατανοήσω ακόμα περισσότερο τα ιστορικά στοιχεία του μυθιστορήματος.

Διαβάστε το και ίσως μέσα από αυτό καταφέρετε να ξορκίσετε και τους δικούς σας δαίμονες.
Καλή Ανάγνωση!

@mariannareading

[Lili Bammens · Rating 4 out of 5]

De ik-verteller in dit boek is de zoon van een recent overleden vrouw. Moeder en zoon hadden geen erg hechte relatie en de zoon weet niet zo veel van het leven van zijn moeder voor zijn eigen geboorte. Op een nogal verwarrende, aanvankelijk niet erg duidelijke manier wordt dat leven uit de doeken gedaan. De moeder bleek als jonge studente, in de jaren 50 van de 20e eeuw, betrokken bij de solidariteitsbeweging met de Algerijnse onafhankelijkheidstrijders van de FLN. De onderdrukking door de Franse Staat van die strijd was heel erg gewelddadig.
Dit facet van het boek boeide mij het meest. Ik wist niet dat Franse overheid zelf zoveel dodelijke slachtoffers maakte in haar strijd tegen de FLN. Verdachten werden doodgeschoten en hun lijken in de Seine gedumpt! Er verscheen hierover niets in de reguliere pers.
Ook de zoon raakt geboeid door dit stuk uit het leven van zijn moeder en het maakt dat hij zich terug meer verbonden voelt met haar, zelfs nu ze er niet meer is.
Net als "De schuilplaats" is "De voyeur" niet gemakkelijk om te lezen maar het volhouden loont.
Wie meer wil weten er de Algerijnse onafhankelijkheidstrijd en de reactie hierop van Frankrijk, raad ik de website van Historiek aan waar je onder de titel "Algerijnse Oorlog (1954-1962)- Oorzaken, samenvatting, tijdlijn & gevolgen" meer informatie vindt.

[Cmorice · Rating 2 out of 5]

Mais qui guette qui ? Lorsque le narrateur découvre dans l’appartement de sa mère le manuscrit d’un polar qu’elle avait entamé, « Le Guetteur », il est intrigué. Des recensements de cigarettes fumées, les pneus des voitures voisines crevés - comment vivait cette femme fantasque et insaisissable ? Elle qui aimait le frisson, pourquoi s’est-elle coupée du monde ?
Elle a vécu à Paris avec pour seul compagnon son chien Chips. Maintenant qu’elle est morte, le mystère autour d’elle s’épaissit. Alors il décide de la prendre en filature. Et de remonter le temps. Est-ce dans ses années d’études à la Sorbonne, en pleine guerre d’Algérie, où l’on tracte et l’on se planque, que la jeune femme militante bascule ?
Le Guetteur est le roman bouleversant d’une femme qui s’est perdue. La quête d’un fils qui cherche à retrouver sa mère. La confirmation d’un grand écrivain.

[Angeliki Floraki · Rating 3 out of 5]

Ένας γιος και μια μητέρα, εκείνος ζωντανός εκείνη νεκρή, ψάχνει να τη βρει μέσα από τα χειρόγραφα που έχει αφήσει πίσω, μέσα στον αιματηρό πόλεμο της Αλγερίας, μέσα στους καπνούς και τις αναλαμπές της μνήμης και της λήθης, μέσα από τον αόριστο του παρόντος και τον ενεστώτα του παρελθόντος - γιατί το παρελθόν δεν φεύγει ποτέ, είναι πάντα εδώ, πάντα εδώ, σαν σκύλος που φυλάει τις νύχτες το ταξινομημένο χάος της ζωής μας. Στο οπισθόφυλλο του βιβλίου γράφει ότι πρόκειται για έναν γιο που ψάχνει τη μητέρα του. Όχι. Ο Μπολτανσκί δεν ψάχνει εκείνη, τον εαυτό του ψάχνει. Και μαζί του, το ίδιο ψάχνει και ο αναγνώστης αυτού του γριφώδους, γοητευτικού, απαιτητικού βιβλίου. Γιατί καμιά ζωή δεν αποδελτιώνεται δίχως κόπο και πόνο.

[mika · Rating 3 out of 5]

3.5/5

titre fidèle à son livre : on suit une multitude de guetteurs eux-mêmes guettés, du point de vue d'un guetteur que nous-mêmes, on guette. un genre de mise en abîme très sympa!

assez laborieux parfois, avec un langage souvent complexe pour pas grand-chose, mais j'ai beaucoup aimé l'histoire de cette mère hors de portée sur un fond de guerre d'Algérie.

la fiction et le réel se mêlent avec grâce dans ce roman qui se conclue pour ma part avec une sensation de finitude mais en même temps de frustration. je pense que ça n'aurait pas été pertinent de fixer du vrai, voire probablement impossible, mais une partie de moi aimerait savoir ce qui s'est réellement passé, ce qui n'était qu'hallucination du côté de la mère ou pure invention du côté du fils, pour assouvir un désir de complétion.

[Evi Routoula · Rating 3 out of 5]

Η μητέρα πεθαίνει από καρκίνο των πνευμόνων. Ο γιος αδειάζοντας το διαμέρισμά της προσπαθεί να ανακαλύψει κομμάτια της που δεν γνώριζε. Μέσα από τα γραπτά της αλλά και τις αφηγήσεις ανθρώπων που την γνώριζαν, ο γιος κομμάτι κομμάτι προσπαθεί να αναπλάσει τον πιο ολοκληρωμένο χαρακτήρα της μητέρας. Και στην έρευνά του αυτή, ανακαλύπτει και τον αγώνα για την ανεξαρτησία της Αλγερίας, σε μια ταραγμένη εποχή για την Γαλλία.

[O.Thai · Rating 4 out of 5]

L'énigme poignante d'une inconnue qui est si proche...

[Demailly · Rating 4 out of 5]

Construction sophistiquée. Intéressant

[Sandrine · Rating 2 out of 5]

Deux rectis qui retracent la vie de l heroine a deux moments de sa vie. Le tout est tres decousu.
Bien ecrit, quelques moments emouvant lorsque le narrateur evoque les troubles de sa mere.

[Dimosthenis · Rating 4 out of 5]

Ένα από τα πιο αξιόλογα βιβλία, ίσως γιατί διαπραγματεύεται ένα αρχέγονο θέμα που πολύ λίγοι τολμούν να αγγίξουν, την ασίγαστη ανάγκη του γιου να επανασυνδεθεί με την μητέρα που είχε πάντα χάσει..

[Marleen Verhoeven · Rating 3 out of 5]

Interessant boek van journalist en romanschrijver Boltanski. Bij het overlijden van zijn moeder raakt hij geïnteresseerd in haar leven. Als Franse studente zette zij zich in voor de Algerijnse onafhankelijkheidsoorlog. Het boek vertelt over een (bewust?)vergeten deel van de Franse geschiedenis. De verschillende getuigenissen geven een beeld van deze tumultueuze periode . Samen met de auteur begrijp je ook beter de paranoïde houding van de moeder op latere leeftijd.