Mannen spelen, vrouwen winnen: een keuze uit de verhalen. Gekozen en ingeleid door Aleid Truijens

by F.B. Hotz, Aleid Truijens (Editor)

Theo Sontrop, de toenmalige directeur van De Arbeiderspers, en literair redacteur Martin Ros zouden het nog vaak memoreren: in de stapel ongevraagd toegestuurde kopij troffen ze zelden iets bruikbaars aan, tot er in december 1974 ineens een verbluffend goed geschreven, puntgaaf verhaal, 'De tramrace', bij de post zat, als inzending voor het tijdschrift Maatstaf. De schrijver was F.B. Hotz, een volslagen onbekende 52-jarige man uit Oegstgeest.

In de ruim twintig jaar die daarop volgden schreef Hotz een indrukwekkend, zij het in omvang bescheiden oeuvre bij elkaar met nog vele andere prachtverhalen. In Hotz' verhalen spelen slechte huwelijken, schuldbesef en drang tot boetedoening alsook het zoeken naar een zinvolle bestemming een grote rol. Toch heeft zijn werk, bij alle pech, sof en mislukking die hij beschrijft, iets monters en opbeurends. Een keur van Hotz' verhalen is in deze door Aleid Truijens samengestelde bloemlezing te vinden.

380 pages, Kindle Edition

First published September 1, 2011

About the author

Frits Bernard Hotz published his work as F.B. Hotz.

Reviews

[Wilte · Rating 2 out of 5]

Iedere dag dat ik mijn kinderen naar school bracht, reed ik langs de gedenkplaat voor FB Hotz aan de Rijnsburgerweg ("De Weg"). Daarom deze verhalenbundel gelezen. Hotz is een schrijvers schrijver en ik ben geen schrijver.



Volgens samensteller Aleid Truijens is dit de mooiste paragraaf in de Nederlandse literatuur. Waarvan akte:

Op ons dressoir stond een grote vaas van groen glas. Ze bestond uit een aantal bolle ringen, naar boven toenemend in grootte. Op iedere ring spiegelde zich, op het kleinst van de ronding, de Weg in een mysterieus verkleind en gerekt perspectief. Op iedere ring wat groter. Zesmaal naderde in die vaas de stoomtram in toenemend miniatuur: je kon nog kiezen. Meestal koos ik hem op de onderste, de kleinste en donkerste. Daar was de stilte compleet; het witte stoomwolkje op het groen kon zich daar het verst uitzetten. Althans de Weg bleef zo onder handbereik.

Andere zin die bleef hangen:

De grijze fietsenmaker plakte om onbegrijpelijke redenen en zonder woord of mimiek mijn band, vroeg een kwartje en ik was klaar met de oorlog.

[Jan Mars · Rating 4 out of 5]

Ik begon deze verhalenbundel verkeerd, met een verhaal (weet niet meer welk) dat me ontzettend verveelde, zodat ik ermee ophield en verder bladerde, en daar vond ik het: prachtige quasi-autobiografische verhalen over de jeugd van een grotestadskind in de jaren 20 en 30, en in oorlogstijd, over het muzikantenleven na de oorlog, over de gewoonheid van het dagelijks leven in oorlogstijd. Telkens komen dezelfde elementen terug: een ongelukkige grootvader, een overspelige echtgenoot, de echtscheiding, het beroepsonderwijs dat de verteller bezoekt. Vaak zijn het verhalen door een 'ik', vaak ook niet. Ik vond ze allemaal prachtig, zelfs degene waarmee ik begon.