عباس صفاری (متولد ۱۳۳۰ در یزد) شاعر ایرانی است. مجموعه شعر او به نام دوربین قدیمی در سال ۱۳۸۲ از برندگان سومین دوره جایزه شعر کارنامه شد. شعرترانه «خسته» از فرهاد مهراد نیز سروده صفاری است. او در سالهای ۱۳۷۵ تا ۱۳۸۰ به همراه بهروز شیدا و حسین نوشآذر سردبیری فصلنامه فرهنگی هنری سنگ را به عهده داشت. او در حال حاضر در لسآنجلس زندگی میکند. کتاب در ملتقای دست و سیب: مجموعه شعر (۱۹۹۲ - ۱۹۸۸)، نشر کارون، لسآنجلس، ۱۹۹۲ تاریک روشنای حضور، نشر کارون، لسآنجلس، ۱۹۹۶ دوربین قدیمی و اشعار دیگر، نشر ثالث، ۱۳۸۱ کبریت خیس، مجموعه شعر سالهای ۱۳۸۱-۱۳۸۳، نشر مروارید، تهران، ۱۳۸۴ کلاغنامه: از اسطوره تا واقعیت، نشر مروارید، تهران، ۱۳۸۵ مقاله چارلز بوکافسکی، نگاه نو، ش ۶۴، (بهمن ۱۳۸۳): ص ۷۸ - ۸۱ فرزندان پاز نسل جدید شاعران مکزیک، مجله کارنامه، ش ۳۰ ، (شهریور ۱۳۸۱): ص ۷۲ -
هیچ کدام از وصلت های اسطوره ای از حیث رویدادها و نیازهای که به آفرینش آن منجر شده و نقشی که در پیدایش و گسترش تمدن ایفا کرده قابل مقایسه با وصلت اینانا و دموزی چوپان زاده نیستند . ازدواجی نمادین که سه هزار و پانصد سال پیش از میلاد مسیح به وقوع می پیوندد و بازگویی روایت آن به صورت اوراد مذهبی زیارتنامه و سرودهایی که راهبان در معابد عظیم اینانا در سرتاسر بین النهرین می خوانده اند زمینه لازم فرهنگی را جهت پیدایش و گسترش اولین تمدن جهان هموار می کند.
در مجموعه اوراد و سرود های جشن و سوگواری سومریان دو داستان مستقل نیز گنجانده شده است . یکی داستان معروف گیلگمش که آن را اولین رمان جهان نامیده اند و ماجرای آن به ویژه در رابطه با آغاز کار جهان ، شباهت شگفت انگیزی با روایات ادیان ابراهیمی دارد و دیگری داستان منظوم ازدواج اینانا با دموزی که تجربه مرگ در جهان زیرین می انجامد.