گذر از مرزها زندگی نامه ی آلبرت هیرشمن است, هم روایت دسته اول سفرها و خانه به دوشی های فراوان یکی از پیشگامان علم اقتصاد توسعه و هم حکایت سفرهای میان رشته ای اقتصاددانی تک رو که در منطقه ی خاکستری میان علم اقتصاد و علم سیاست زندگی می کند. هیرشمن در گذر از مرزها داستان دو نوع گذر از مرزها را باز می گوید: یکی گذر از مرزهای جغرافیایی, دیگری گذر از مرزهای علم اقتصاد به سوی علم سیاست و جامعه شناسی. به همین دلیل می نویسد: "گذر از مرزها فقط خصیصه ی سفرهای جسمانی فراوانی نیست که در جریان زندگی اجبارا انجام داده ام, باری ممیزه ی سفرهای میان رشته ای من نیز هست که از وقتی قلم به دست گرفته ام تاکنون ادامه داشته است."
Albert Otto Hirschman was an economist and the author of several books on political economy and political ideology. His first major contribution was in the area of development economics. Here he emphasized the need for unbalanced growth. He argued that disequilibria should be encouraged to stimulate growth and help mobilize resources, because developing countries are short of decision making skills. Key to this was encouraging industries with many linkages to other firms.
His later work was in political economy and there he advanced two schemata. The first describes the three basic possible responses to decline in firms or polities (quitting, speaking up, staying quiet) in Exit, Voice, and Loyalty (1970). The second describes the basic arguments made by conservatives (perversity, futility and jeopardy) in The Rhetoric of Reaction (1991).
راستش اول جذب معرفی پشت جلد کتاب شدم. خواندن زندگی اقتصاددانی که از مرزهای بین رشته ای رد می شد و به سایر حوزه های علوم انسانی هم وارد می شد و برمی گشت و بالاتر این که در زندگی خودش هم به شدت اهل سفر و گذر از مرزها بوده. یک جور هارمونی دوست داشتنی داشت انگار زندگی آلبرت هیرشمن. هم از درون هم از بیرون. اقتصاد توسعه از آن حیطه های جذاب است, این که چه کار کنیم که یک ملت عقب افتاده یک جامعه ی مرده شروع به حرکت کند, در مسیر رشد و تعالی بیفتد... و آلبرت هیرشمن یکی از متخصصان این حوزه. کتاب زندگی نامه ی خودنوشت نبود. پیاده شده ی یک مصاحبه در مورد زندگی و عقاید هیرشمن بود. به شدت مجاب شدم که سایر کتاب هایش و عقایدش را بخوانم. استعاره سازی هایش در بیان مسائل مختلف دوست داشتنی ترین ویژگی شخصیتی اش شد برای من...
Nice little book of Hirschman's reflections (including an essay on communal eating's implication's for social science) and a reprinted interview covering his life and thought.
This volume is so slim it may seem flimsy, but even these two short, 'lesser' essays and an autobiographical interview, all of which you will read in a short sitting, is still worth your attention, since this is very much quintessential Hirschman.