Hayattan Sayfalar - Sadeleştirilmiş Metin

by Hüseyin Rahmi Gürpınar

Gercekci hayat sahnelerini kaleme alan Huseyin Rahmi romanlarinda zaman zaman Istanbul'un kenar semtlerine yer verir. Hayattan Sayfalar'da Birinci Dunya Savasi oncesi fakir insanlarin nasil gecindikleri ve mezarliklarda yasananlar yazarin ilgi cekici gozlemleriyle sunulmustur. Acikli bir ders ile biten Hayattan Sayfalar'a kucuk cesedin su sozleri damga vurmustur "Dunyaya gelisimle anneme bir pic dogurtmus oldum. Ey sevdazedeler! Askinizin verecegi mahsulu namus ve kanun sayfalarinda yer hazirlamadan once birbirinizin kucagina atilmayiniz." Her cesit sosyal tabakadan insan kadrosunu anlatarak Turk toplumunu aydinlatmak, cesitli konularda bilgilendirmek, halkin yasama tarzini degistirmek amacini guden Huseyin Rahmi'nin bu tarzda yazdigi Hayattan Sayfalar adli romani yazarin ilgi cekici eserlerinden biridir. (Tanitim Bulteninden)

Genres: Audiobook, Turkish Literature, Fiction

96 pages, Paperback

First published January 1, 1919

About the author

Hüseyin Rahmi Gürpınar was a Turkish writer and politician.

Gürpınar was the son of a family close to the Ottoman court, born in Istanbul. Having lost his mother at an early age, he was sent to Crete where his father was an Ottoman civil servant, however he was soon sent back to Istanbul, where he was brought up by his aunts and grandmothers in Istanbul.

Gürpınar started writing fiction at an early age. He became a civil servant, then a writer and journalist. He later served as a member of parliament in the early years of the Turkish Republic between 1935 and 1943.

Reviews

[Veli Çetin · Rating 5 out of 5]

Hüseyin Rahmi Gürpınar 'ı nasıl olmuş ta bu kadar geç farketmisim. Bir de bunu rahmetli usta sanatçı Bülent Yıldıran' dan dinleyince inanılmaz keyifli oluyor. İnsan betimlemeleri harika.

[güzin tekeş · Rating 3 out of 5]

Hüseyin Rahmi Gürpınar yine sözünü esirgemeden yazmış.

[Anılbey · Rating 5 out of 5]

Böyle birşey olabilir mi? Oluyormuş. Mezarlıkta dilenen kadınların nasıl bu kadar detaylı anlatıları yapılabilir? Yazar kadın kılığına girip ömrünün birkaç senesini mezarlıkta dilenerek geçirmiş olmalı.

Hele o azgın manava ne demeli. Veli Ağa. Her yemiş için ayrı yerinden öptürürler kızlar kendilerini. Elma yanaktan, kiraz dudaktan, ayva göbekten; incir falan bilahare hep mukabilleriyle mübadele olunurdu.

Hacer buruşuk yanağıyla birkaç elma mübadele etmek için herife çok sırnaştı. Fakat manav bu kart karıya bir çürük muşmula bile feda etmedi. Ve daima: “Haydi sen defol... Kızını gönder!” der,
karı bu muameleden çok içerlerdi.


Kitabın arada bir yerinde devenin Türk'e verdiği bir tavsiye var çok önemli.

Kısaca şöyle: "Bizi artık kendi keyfimize bırakmıyorlar. Ellerinden nereye kaçacağımızı şaşırdık. Asıl memleketimiz olan Afrika çöllerine çekilsek yine kurtulamayacağız çünkü demir yolları büyük Sahrayı etrafından ağ gibi sarmaya başladı. Artık bize hiçbir iş gördüremeyecekler. Yavaş yavaş cinsimiz yok olup gidecek. Yalnız hayvanat bahçelerinde birkaçımız deve cinsine örnek olarak yaşayacağız.
Türk, benden ibret al. Tanrı beni deve yaratmış seni insan. Hızda sanatta fende bilimde onlara benzemen için neyin eksik?
Ortalıkta baş döndürücü bir terakki uğraşması var. Medeniyet kendine yaramayanların hayat gıdalarını vermeyecek. Irkın sönmeye mahkum kalacak. Seni de bu saltan, bu iskemlen, bu nargilenle müzeye taşıyacaklar. Başlangıcı zaferler içinde fakat sonu acıklı tarihini okuyacak yeni kuşak evlatları çıkardıkları düşüncelerini yüzünle karşılaştırmak için seni seyretmeye gelecekler. Biçare Türk, bir asır sonra ne beni burada taşıma işinde ne de seni bu halde görecekler elveda".

Medeniyet yarışında geri kalacak olma tehditini anlatıyor.

[Aysu · Rating 3 out of 5]

Açıkçası böyle bir son beklemiyordum.

H.Rahmi Gürpınar'dan ders niteliğinde kıssadan hisse bir roman. Günümüzde okunduğunda bile yazdıklarının halen güldürü etkisini kaybetmemesi benim için gerçekten etkileyici bir unsur. Fakat bu hikayesinde son bölüm ile ters köşe yapıyor insanı. Roman boyunca yaşam, ölüm ve varoluş üzerine sıkça düşüncelerini akışı bölerek dile getiriyor Gürpınar. Hatta bir ara İslami bir noktadan uzaklaşarak evrenin yaradılışını ve hayatı anlamlandırmaya çalıştığını okuyoruz. Romanın konusunun mezarlık ve türbeler içerisinde geçmesi de etkili olmuş gibi duruyor.

[Beyza · Rating 4 out of 5]

Sevda Şener'in "En İyi 10 Türk Romanı" soruşturmasında önerdiği kitaplardan biri olduğu için okumak istedim, aynı zamanda okuduğum ilk Hüseyin Rahmi Gürpınar kitabı oldu. Gürpınar'ın kalemine ilk kez şahit oldum bu vesileyle ve iyi ki olmuşum. Kendine has güldürücü ama gerçekçi bir kalemi vardı ve bir oturuşta aktı gitti. Diğer eserlerini okumak için sabırsızlanıyorum

[Murat · Rating 4 out of 5]

Yazarın klasiklerinden...
Diğer bütün kitapları gibi “eğlenceli bir anlatım tarzı” konu acıklı bile olsa.....

[Mehpare · Rating 5 out of 5]

Hüseyin Rahmi Gürpınar'a ait çok güzel bir kitap. Hayattan kesitlerin sunulduğu, zenginlik ile yoksulluğun arasında ki ayrımın gözler önüne serildiği içimizden bir kitap.

[Gökhan Koçak · Rating 4 out of 5]

Dilini anlamak biraz zor oldu ama güzeldi

[karakedidalis · Rating 3 out of 5]

eğlenceli bir dilenci/çingene kavgasıyla başladı, iç karartan ve beklemediğim için donup kaldığım bir sonla bitti.

[Behçet Necatigil]

Hüseyin Rahmi Gürpınar’ın romanı (1919) • İstanbul’da Edimekapı semtinde, Haliç’e doğru inen kale duvarları diplerinde oturan halkın yaşayışını konu edinen romanda özellikle, oralardaki mezarlıklara gömülmeye getirilen cenazelerin yakınlarından aldığı sadakalarla geçinen Hacer’in dilencilik yöntem ve gösterileri çok canlı başarılı anlatılır.