Paustovski schreef met zijn epische autobiografie Verhaal van een leven een van de mooiste egodocumenten uit de twintigste-eeuwse literatuur en werd daarmee ongekend populair. Met Goudzand worden daar nu ruim zeshonderd pagina's nooit eerder in het Nederlands vertaalde verhalen, dagboeken en brieven aan toegevoegd. In Goudzand vertelt Paustovski de ongelooflijke geschiedenis van zijn eeuw, over het leven in Rusland vanaf de Eerste Wereldoorlog, de revolutie van 1917 en de troebelen die daarop volgden, de gruwelen van de Tweede Wereldoorlog, tot aan de koude éénpartijstaat die Rusland in de jaren '60 was - en dit alles gelardeerd met de prachtigste natuurbeschrijvingen, waar hij zo beroemd om is. Deze unieke samengestelde autobiografie bevat naast ontroerende brieven aan zijn vrouw en kinderen, prachtige epistels aan collegaschrijvers, vertalers, beminde en bewonderde vrienden, en bezorgde en kritische aan Brezjnev en de partijtop. Ze worden afgewisseld met dagboekfragmenten en journalistiek werk waar het kruit van de geschiedenis van de bladzijden walmt. Daarnaast geeft Paustovski nog vaak vorm aan zijn belevenissen in schitterende verhalen. Samen met de vele foto's maakt het Goudzand tot een eindeloos intrigerend levensverhaal van een groot verteller.
Goudzand biedt een prachtige collectie van dagboek aantekeningen, journalistieke reportage's, blocnote aantekeningen, en literaire verhalen. In een ten geleide aan het begin van het boek schrijft de auteur:
"Voor een schrijver is het geheugen bijna alles. Het opgespaarde materiaal ligt er niet alleen maar opgeslagen. Het waardevolste blijft er als een toverzeef achter. Stof en molm vallen erdoor en worden door de wind weg gevoerd, en slechts het Goudzand blijft achter. En daarmee worden dan kunstwerken gemaakt."
Voor iemand zoals ik, die bijzonder genoten heeft van de memoires van Paustovski, is dit boek een enorme verdieping en biedt het een schat aan achtergrond informatie. De stijl van Paustovski is uniek: lyrisch, poëtisch en journalistiek. Die combinatie van factoren, en het feit dat hij in een historisch bijzonder interessante tijd leefde, maken zijn verhalen onweerstaanbaar. Als dit boek een ding heeft bereikt, dan is het een enorm verlangen bij mij om die prachtige memoires opnieuw allemaal, stuk voor stuk, met grote aandacht te herlezen.
Paustovski is een van de meest ‘menselijke’ schrijvers die ik ken. Zijn memoires geven al een prachtig maar soms wat gepolijst beeld van de bijzondere tijd waarin hij leefde. Door z’n brieven en dagboekaantekeningen kom je dichter op z’n huid en dat over zo’n lange tijd dat als je dan bij z’n laatste brief aankomt, waarin hij z’n nalatenschap regelt, de druk achter de ogen aanzienlijk wordt.
Na 30 bladzijden gestopt, het is een samenraapsel wat me niet zo boeit, in grote tegenstelling to zijn prachtige korte verhalen en indrukwekkende autobiografische boeken
Poeh, nu ben ik er wel klaar mee, hoor. De man kon zeker mooi schrijven, maar privé lijkt het me een steeds meer enorme zelfingenomen kwast die ging menen dat de wereld om hem draaide en dat vrouwen op aarde waren om hem te dienen. Natuurlijk, het was een compleet ander tijdperk, maar al die wenken, orders en bevelen afgewisseld met die weeë, liefkozende taal en dat kleffe geslijm aan het adres van de partner/minares/bediende van het moment dat het merendeel van het boek begint te beslaan werden me teveel. (Ik realiseer me dat dit boek veel interessanter moet zijn met meer kennis van het oeuvre en de levensloop van Paustovski. Ik heb tot dusver alleen Een leven gelezen.)
Mooie compilatie van brieven, dagboekaantekeningen en korte notities. Geeft een mooi overzicht van moeilijke en tegelijkertijd gevarieerde leven van Paustovski in de soviettijd. Mooi vertaals.
Fascinerend overzicht van 60 jaar rusland, cultuur, paustovski. Moeizame start doordat ik de 7 delen autobiografie alweer pakweg 30 jaar geleden gelezen had, maar snap je eenmaal de opzet dan blijf je lezen. Wat wil je graag naar de plekken die hij beschrijft, wat een kleuren, geuren, en liefde voor het land. Maar ook, wat een andere cultuur - duidelijk dicht bij het hart van de eeuwenoude cultuur: iran, kazachstan, de balkan, en ook de huidige politiek: de Krim, oekraine. Onvoorstelbaar hoeveel paustovski reisde, maar hij niet alleen
This entire review has been hidden because of spoilers.