What do you think?
Rate this book
Όσα οι ψυχές δεν λησμονούν
Ο Πέτρος Αποστόλου, επίκουρος καθηγητής Αστροφυσικής, μέσα από την πραγματικότητα της ωμής βίας που στιγμάτισε την παιδική του ψυχή, ήρθε σε σύγκρουση με τα συναισθήματά του και κατάφερε να γνωρίσει καλύτερα τη βαθύτερη πλευρά του εαυτού του.
Τα γεγονότα που τον συγκλόνισαν στην παιδική ηλικία τον βρήκαν απροετοίμαστο, με την ψυχή να αιμορραγεί. Η νέα ζωή μετά τις απώλειες τού υποσχόταν δυνατές συγκινήσεις και αλλαγές που θα οδηγούσαν σε αναζητήσεις και θα δοκίμαζαν τα όριά του. Ο δρόμος του δεν ήταν στρωμένος με ροδοπέταλα, αλλά γεμάτος με αγκάθια. Εκείνος είχε χρέος να τα απομακρύνει και ν’ ανακαλύψει τον ανώτερο εαυτό του και την αλήθεια του υλικού κόσμου που θα μοιραζόταν και με τις υπόλοιπες ψυχές.
Γιατί υπάρχουν κάποιοι άνθρωποι που γεννήθηκαν για να είναι ξεχωριστοί. Όσα δεν ξέχασαν τους έκαναν πιο δυνατούς. Είναι γεννημένοι για ν’ ανάβουν τη σπίθα της ελπίδας όταν τρεμοσβήνει από τις δοκιμασίες, και να ζουν ελεύθεροι.
Τα γεγονότα που τον συγκλόνισαν στην παιδική ηλικία τον βρήκαν απροετοίμαστο, με την ψυχή να αιμορραγεί. Η νέα ζωή μετά τις απώλειες τού υποσχόταν δυνατές συγκινήσεις και αλλαγές που θα οδηγούσαν σε αναζητήσεις και θα δοκίμαζαν τα όριά του. Ο δρόμος του δεν ήταν στρωμένος με ροδοπέταλα, αλλά γεμάτος με αγκάθια. Εκείνος είχε χρέος να τα απομακρύνει και ν’ ανακαλύψει τον ανώτερο εαυτό του και την αλήθεια του υλικού κόσμου που θα μοιραζόταν και με τις υπόλοιπες ψυχές.
Γιατί υπάρχουν κάποιοι άνθρωποι που γεννήθηκαν για να είναι ξεχωριστοί. Όσα δεν ξέχασαν τους έκαναν πιο δυνατούς. Είναι γεννημένοι για ν’ ανάβουν τη σπίθα της ελπίδας όταν τρεμοσβήνει από τις δοκιμασίες, και να ζουν ελεύθεροι.
328 pages, Paperback
Published August 1, 2018
4 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 3 of 3 reviews
November 28, 2018
Το βιβλίο «Όσα οι ψυχές δε λησμονούν» ξεκινά με ένα έγκλημα κι έναν όρκο και τελειώνει μ’έναν όρκο κι ένα έγκλημα. Με αυτήν ακριβώς τη σειρά.
Το ιστορικό πλαίσιο αναπαριστάται άριστα από τη συγγραφέα και καθώς περνούν τα χρόνια, κάθε της περιγραφή μάς τοποθετεί επακριβώς στη χωροχρονική στιγμή, θυμίζοντάς μας γεγονότα που είχαν συμβεί. Οι φυσικές ομορφιές των δασών, η καθημερινότητα των κατοίκων στο χωριό και οι έντονες διαφορές με αυτή στην πόλη κατατίθενται λιτά αλλά όχι περιττά, σχεδόν κινηματογραφικά. Κάθε χάρτινος ήρωας μόνο αυτό δεν είναι: χάρτινος. Αντιθέτως, η συγγραφέας έχει εντρυφήσει πολύ στην ψυχολογία του καθενός, κάνοντάς τους υπέροχα ρεαλιστικούς, σαν τους ανθρώπους της διπλανής πόρτας. Οι δεύτερες ευκαιρίες, η συγχώρεση, η αγάπη, η αλήθεια, η ειλικρίνεια, η μετάνοια και η διαφορετικότητα είναι λίγες από τις έννοιες που κυριαρχούν στο μυθιστόρημα, το οποίο θα χαρακτήριζα ως ένα βαθιά ανθρώπινο, κοινωνικό ψυχογράφημα με πολιτισμικά στοιχεία. Οι διάλογοι συγκινούν. Οι χαρακτήρες άψογα φτιαγμένοι, ο καθένας με το οικογενειακό του υπόβαθρο που συναίνεσε στο να εξελιχθεί στον άνθρωπο που είναι. Το λεξιλόγιο είναι υπέρ-πλούσιο. Η ροή φυσικότατη. Η γραφή είναι λυρική αλλά και ορθολογικά πεζή. Η ανάγνωση σε συνεπαίρνει. Πλημμυρίζεσαι από συναισθήματα και εικόνες. Σε αυτή την απίθανη ιστορία, η συγγραφέας μας καταθέτει φιλοσοφικές γνώμες ζωής και συμπεριφοράς, εμπεριστατωμένες απόψεις για κάθε θέμα, κοινωνικό ή ακόμα κι επιστημονικό. Σκορπίζει λίγη από τη γνώση και σοφία που η ίδια απέκτησε με τα χρόνια, βάζοντάς μας σε σκέψεις για το πώς μπορούμε να γίνουμε καλύτεροι. Ο Άγγελος, ο Πέτρος και ο Τόνυ, η Δανάη και η Ραφαέλα αποδεικνύονται παραδείγματα προς μίμηση. Ακόμα, το βιβλίο γίνεται προάγγελος κοινωνικών ανακατατάξεων και πολιτικών εξελίξεων που θα έπρεπε να έχουν ήδη φτάσει στη χώρα μας. Διάβασα μέχρι και προτάσεις της συγγραφέως, διά στόματος ήρωά της, για αλλαγές σε όλους τους τομείς! Το σημαντικότερο όμως μήνυμα είναι η αγάπη. Χωρίς αυτήν, είσαι νεκρός.
Περισσότερα εδώ: https://vivliosimeia.blogspot.com/201...
Το ιστορικό πλαίσιο αναπαριστάται άριστα από τη συγγραφέα και καθώς περνούν τα χρόνια, κάθε της περιγραφή μάς τοποθετεί επακριβώς στη χωροχρονική στιγμή, θυμίζοντάς μας γεγονότα που είχαν συμβεί. Οι φυσικές ομορφιές των δασών, η καθημερινότητα των κατοίκων στο χωριό και οι έντονες διαφορές με αυτή στην πόλη κατατίθενται λιτά αλλά όχι περιττά, σχεδόν κινηματογραφικά. Κάθε χάρτινος ήρωας μόνο αυτό δεν είναι: χάρτινος. Αντιθέτως, η συγγραφέας έχει εντρυφήσει πολύ στην ψυχολογία του καθενός, κάνοντάς τους υπέροχα ρεαλιστικούς, σαν τους ανθρώπους της διπλανής πόρτας. Οι δεύτερες ευκαιρίες, η συγχώρεση, η αγάπη, η αλήθεια, η ειλικρίνεια, η μετάνοια και η διαφορετικότητα είναι λίγες από τις έννοιες που κυριαρχούν στο μυθιστόρημα, το οποίο θα χαρακτήριζα ως ένα βαθιά ανθρώπινο, κοινωνικό ψυχογράφημα με πολιτισμικά στοιχεία. Οι διάλογοι συγκινούν. Οι χαρακτήρες άψογα φτιαγμένοι, ο καθένας με το οικογενειακό του υπόβαθρο που συναίνεσε στο να εξελιχθεί στον άνθρωπο που είναι. Το λεξιλόγιο είναι υπέρ-πλούσιο. Η ροή φυσικότατη. Η γραφή είναι λυρική αλλά και ορθολογικά πεζή. Η ανάγνωση σε συνεπαίρνει. Πλημμυρίζεσαι από συναισθήματα και εικόνες. Σε αυτή την απίθανη ιστορία, η συγγραφέας μας καταθέτει φιλοσοφικές γνώμες ζωής και συμπεριφοράς, εμπεριστατωμένες απόψεις για κάθε θέμα, κοινωνικό ή ακόμα κι επιστημονικό. Σκορπίζει λίγη από τη γνώση και σοφία που η ίδια απέκτησε με τα χρόνια, βάζοντάς μας σε σκέψεις για το πώς μπορούμε να γίνουμε καλύτεροι. Ο Άγγελος, ο Πέτρος και ο Τόνυ, η Δανάη και η Ραφαέλα αποδεικνύονται παραδείγματα προς μίμηση. Ακόμα, το βιβλίο γίνεται προάγγελος κοινωνικών ανακατατάξεων και πολιτικών εξελίξεων που θα έπρεπε να έχουν ήδη φτάσει στη χώρα μας. Διάβασα μέχρι και προτάσεις της συγγραφέως, διά στόματος ήρωά της, για αλλαγές σε όλους τους τομείς! Το σημαντικότερο όμως μήνυμα είναι η αγάπη. Χωρίς αυτήν, είσαι νεκρός.
Περισσότερα εδώ: https://vivliosimeia.blogspot.com/201...
March 5, 2025
Η ιστορία ξεκινά κάπου εκεί στα χρόνια της χούντας σε ένα χωριό της Θεσσαλίας με ένα έγκλημα κι έναν βαρύ όρκο που τελικά έγινε ένα ασήκωτο φορτίο στην διαδρομή του Πέτρου και των υπόλοιπων ηρώων, όπως του Άγγελου, της Δανάης, της Ραφαέλας που όμως με σημαία την αγάπη, το νοιάξιμο, την συγχώρεση και την ανθρωπιά οι κακές αναμνήσεις μένουν πίσω και η ψυχή ελεύθερη πια διορθώνοντας σφάλματα φτιάχνει καινούργιες αναμνήσεις για να προχωρήσει και να φωτιστεί ξανά... έστω κι αν πρέπει κατά κάποιον τρόπο η ιστορία επαναληφθεί. Ένα ακόμη βιβλίο που αγάπησα, που συμπάθησα τους πρωταγωνιστές του, που πόνεσα με τον πόνο τους, λυπήθηκα για την πορεία της ζωής τους, θύμωσα με τις ακατανόητες συμπεριφορές τους αλλά και κατανόησα τα λάθη και τις αποφάσεις τους και εν τέλει για όσα πέρασαν, άντεξαν, κράτησαν και έσωσαν στο τέλος παίρνοντας ο καθένας αυτό που του αξίζει. Ένα ακόμη βιβλίο που άνετα θα το ξανά διάβαζα μια ακόμη φορά.
November 16, 2018
4,5/5
Πολύ καλό βιβλίο.
Πολύ καλό βιβλίο.
Displaying 1 - 3 of 3 reviews