در دهه 1335 تا 1345، ایران برای تدوین برنامه سوم و چهارم توسعه، از دو گروه مشاور خارجی استفاده کرد که به گروه مشاوران هاروارد مشهور شدند. سرپرستان هر دو گروه پس از بازگشت به امریکا جمعبندی خود از این مشاوره و برداشتهای گروه از شرایط ایران را تدوین و منتشر کردهاند. سرپرست گروه دوم توماس مکلئود بود که کتاب وی توسط علیاعظم محمدبیگی ترجمه و منتشر شده است. اما خبری از کتاب اول و یا ترجمه آن نبود. در حالی که مکلئود در جای جای کتاب خود به گروه اول اشاره میکند.
جرج بالدوین (نویسنده کتاب حاضر) در 8-1337 به ایران آمده و تا 41-1340 در ایران بوده تا به همراه همکاران خود در تدوین برنامه توسعه به کارشناسان و مدیران سازمان برنامه وقت مشاوره دهد. بالدوین جمعبندی این تجربه را در 1967 (1346) در امریکا منتشر کرده و اینک ترجمه آن کتاب تقدیم علاقهمندان شده است.
آنچه مهم است این کتاب بیانگر دیدگاه و جمعبندی گروهی از متخصصان برنامهریزی توسعه است که در نیمه دوم دهه 1330 به ایران آمده و حدود سه سال در ایران زیستهاند. این گروه، با مقامات متعدد و دستگاههای مختلف و افراد متفاوتی در ایران ملاقات کرده و با برخی همکاری داشتهاند. اشتغال این گروه به موضوع خطیر و پرابعادی چون برنامهریزی توسعه، سبب میشده تا ایشان بتوانند اطلاعات و تحلیلهای مختلف در این باره را شنیده و در نهایت دارای تحلیلی از این فرایند سرنوشتساز شوند. بنابراین کتابی که بیانگر چنین شناختی باشد، نمیتواند تنها قصهای از سالهای رفته باشد و تنها به کار لالایی شبهای بلند زمستانی آید. بلکه شکافنده و آشکارکننده لایههای پنهان این جامعه و به رخ کشاننده موانع و سنگلاخهای برنامهریزی توسعه در ایران خواهد بود.
دو فصل اول کتاب رو مطالعه کردم که پیش زمینه برنامه ریزی و توسعه در ایران رو مطرح میکرد. نویسنده که در قالب گروه مشاوران خارجی هاروارد وارد ایران میشه در ابتدا زمینه های اقتصادی و اجتماعی ایران رو تشریح میکنه و به این موضوع میپردازه که ایران بخاطر ماهیت حاکمیت خودش امکان و آینده توسعه پایدار نداره حکومت قاجار با تصمیمات خودش کشور رو به مرحله ای رسونده که هیچ امید و آینده ای نداشته باشه و طبیعتا بخاطر همین رویه طرح های توسعه در ایران پاسخگوی نیازمندی های کشور نیستند ضمنا توسعه پایدار نیازمند فرهنگ توسعه است که در ایران دهه 40 از نظر بالدوین وجود نداشته نکته جالب اینجاست چند سال بعد علینقی عالیخانی تمام مسائلی که بالدوین محال و غیرممکن میدونست رو در ایران اجرا کرد و نتیجه اش شد بهترین دوران .اقتصادی تاریخ معاصر کشور