Czy ludność Laponii ma więcej nazw na określenie śniegu, czy reniferów? W jaki sposób Saamowie dochodzili do porozumienia z duchami ziemi i drzew? Dlaczego namiętnie budowali labirynty? I jakie są ich narciarskie upodobania?
Jođi lea buoret go oru – popularne przysłowie Saamów mówi, że „lepiej przemieszczać się z miejsca na miejsce, aniżeli tkwić w jednym miejscu”. Wyrusz tropem ludzi śniegu i rozsmakuj się w ich fascynującym świecie, który od wieków rozpalał wyobraźnię podróżników.
Marta i Adam Biernat, autorzy popularnego bloga Bite of Iceland oraz bestsellerowej książki Rekin i baran pokażą Ci tę urzekającą i dziką krainę, jej dziewiczą naturę i wyżynno-górski krajobraz; opowiedzą o wierzeniach Saamów, ich zadziwiających zwyczajach, barwnych legendach i życiu codziennym. Dzięki podróży z tą książką poznasz najbardziej tajemniczą kulturę odległej Północy.
książka okej. była ciekawie napisana ale skupiała się tylko na temacie dawnych wierzeń i tradycji w Laponii, bez rozwinięcia innych aspektów, czego mi brakowało. niemniej była to w porządku pozycja jeśli kogoś interesują takie tematy.
Z trudem, ale przebrnęłam. Właściwie 1.5. Przez większość czasu miałam wrażenie, że jest to książka o wszystkim i o niczym. Jakby autorzy zaczynali jedną historię, a potem nagle mówili do czytelnika "a posłuchaj tego" i przeskakiwali do innej opowieści. Autorzy na pewno poświęcili mnóstwo czasu na zbieranie materiałów do książki i miejscami są to rzeczy bardzo ciekawe, ale niestety nie potrafili tego opisać w sposób/stylem, który zainteresowałby czytelnika. Liczyłam na ciekawą opowieść o Laponii i niestety mocno się rozczarowałam...
Oczekiwałam reportażu i tego, że ktoś pokaże mi, jak żyje się w Laponii. Dostałam trochę baśniowy zbiór pojedynczych historii, legend i obyczajów - jako takie prezentuje się nawet dobrze. O dzisiejszej Laponii nie znalazłam zbyt wiele, jednak polecam, jeśli ktoś chciałby wiedzieć, co kształtowało Lapończyków przez wiele wieków. Niestety, nic poza ciekawostkami tam nie znajdziecie. Forma trochę chaotyczna, stosunkowo dużo obcych słów, które niestety trochę utrudniają odbiór (są wyjaśnione, oczywiście, ale na przykład nie jest podana wymowa - więc te wyrazy dla zupełnie obcego czytelnika nie mają zbyt dużej wartości), a zdjęcia, choć piękne, w zasadzie nie wiadomo, co konkretnie przedstawiają.
Po dość słabych opiniach moje oczekiwania względem tej książki nie były wygórowane, ale dałam jej szansę i pozytywnie mnie zaskoczyła :)
Na pewno nie jest to ani przewodnik, ani książka typowo historyczna. Znajdziecie tu za to dużo podań, tradycji, ciekawostek z życia rdzennych mieszkańców Laponii w przeszłości i teraz. Uwielbiam wszelakie baśnie i legendy, dlatego z ciekawością pochłaniałam kolejne rozdziały. Całości dopełniły piękne zdjęcia (i tylko żałuję, że czytałam ebook, bo nie mogłam zobaczyć ich w pełnej okazałości!).
Przyznaję, że było w książce trochę powtórzeń i niektóre rozdziały nie zainteresowały mnie tak bardzo jak inne, ale ogólnie jest to naprawdę ciekawy zbiór opowiadań, który na pewno zachęcił mnie żeby dowiedzieć się o tej przepięknej krainie jeszcze więcej :)
Mała uwaga: jest tam trochę lekko drastycznych scen. Co prawda są one zawarte w podaniach i ;egendach, ale jeśli ktoś ma z tym problem, to uważajcie.
dosyc przystepne zblizenie na tradycje, kulture, zwyczaje i historie. szkoda tylko, ze jedyne zdjecia jakie sie pojawily to jakies skalki i domki, chetniej popatrzylabym sobie np. na szamanskie bebny, stroje ludowe czy tradycyjna kuchnie. jesli ktos poszukuje bardziej aktualnych i rzeczowych faktow na temat tamtejszego spoleczenstwa, jego problemow i aktualnych wydarzen raczej sie dosc mocno zawiedzie
Polish book on the northernmost region of Scandinavia - focused almost solely on historical tidbits, Saami myths, beliefs and customs throughout the ages. Part of my favourite travel book series. More like a collection of stories than a travelogue, though.
Odrobinę rozczarowania, czekałam na książkę z wielką ekscytacją ale niestety nie sprostała oczekiwaniom. Dla mnie trochę sucha, po przeczytaniu setek reportaży wokol tematyki Północy stwierdzam, ze ta pozycja byla dla mnie bardzo przecietna, troche chaotyczna. Mimo wszystko dam szanse Rekinowi i Baranowi za ktorego zabieram sie od miesiecy, mam ogromną nadzieje, ze ta ksiazka sie obroni.
Bardzo cieszyła mnie perspektywa tej lektury i chyba właśnie przez to sama lektura była tak wielkim rozczarowaniem. Pomimo całego bogactwa zawartych w niej informacji, książka była męcząca w odbiorze i to z kilku względów, ale głównie z powodu gatunkowego niezdecydowania - dominuje wrażenie czytania baśni dla dzieci, a nie reportażu czy pozycji w jakimkolwiek stopniu popularnopodróżniczej.
Oczekiwałam reportażu, jednak dostałam zbiór historii, legend i baśni ludowych. Dosyć chaotycznie napisana, w trakcie rozdziału nagle otrzymujemy zupełnie nową historię. Niestety rozczarowująca pozycja. Plusem za to są piękne zdjęcia.
Nie jest to relacja podróżnicza, ale nie nastawiałam się na to biorąc ta książkę do reki. Zbiór historii, legend, wierzeń Lapończyków. Styl pisania dość ciężki, trochę jak praca magisterska, ale koniec końców wyniosłam pare ciekawostek z tej lektury. Plus cudne zdjęcia, choć trochę ich mało
Co nieco o Laponii jako krainie geograficznej, kulturze Saamów ją zamieszkujących, tamtejszych zwierzakach, tradycjach, a nawet o odrobinie mitologii. Warto przeczytać.
Niestety ale okazał się być jednym z gorszych reportaży jakie czytałam... Strasznie poszatkowany, skacze po tematach (w jednym rozdziale, akapit po akapicie, czytamy o: bóstwach, rosomakach, magazynach na palach, sprzątaniu domu bez domestosa), a znaczna większość opisów skupia się na tym jak życie wyglądało dawno temu. Liczyłam na jakieś osobiste lub przynajmniej aktualne doświadczenia z tej krainy, historie, a nie garść ciekawostek (w dodatku nijak nie uporządkowanych).