Εξευγενισμός: ή αλλιώς κοινωνική, οικονομική και πολιτιστική αναδιάρθρωση μιας περιοχής χαμηλού βιοτικού επιπέδου. Κατά τη διαδικασία "εξευγενισμού", οι παλαιότεροι και πιο αδύναμοι οικονομικά πληθυσμοί εκτοπίζονται, ταυτόχρονα με την εισαγωγή επενδύσεων και κεφαλαίου. Μετά την εκκαθάριση από τους παλιούς κατοίκους, η ίδια περιοχή αναπλάθεται και αναβαθμίζεται, με σκοπό τη δημιουργία υπεραξίας ώστε να πουληθούν γη και ακίνητα σε αγοραστές από μεσαία και ανώτερα κοινωνικά στρώματα, με μέγιστο κέρδος.
Ο Κώστας Παπανικολάου, ένας πλούσιος και επιτυχημένος μεγαλοκατασκευαστής και μεσίτης, θα βρεθεί νεκρός μέσα στην πολυτελή Mercedes του, στη Μαρίνα Φλοίσβου. Τη υπόθεση αναλαμβάνει ο αστυνόμος Γιώργος Μαργέτης, ένας μεσήλικας αξιωματικός του τμήματος ανθρωποκτονιών, με μοναδικά ενδιαφέροντα τη δουλειά του και τα παλιά ιταλικά αυτοκίνητα. Η έρευνα θα τον οδηγήσει από τις νεοκλασικές επαύλεις του Παλαιού Φαλήρου στο πολυπολιτισμικό καζάνι της Κυψέλης, της Βικτώριας και του Αγίου Παντελεήμονα. Στη ζούγκλα του υποβαθμισμένου κέντρου, μέσα στα γκράφιτι και τα εγκαταλειμμένα κτίρια, ο Μαργέτης θα χρειαστεί να κάνει τις πιο αναπάντεχες συμμαχίες όχι μονάχα για να διαλευκάνει την υπόθεση, αλλά κυρίως για να επιζήσει.
Ο Εξευγενισμός είναι ένα σύγχρονο νουάρ μυθιστόρημα με φόντο την Αθήνα της οικονομικής κρίσης, του μνημονίου και των περικοπών, με άγρια γκάζια, κινηματογραφική δράση και ήρωες τους κατοίκους του κέντρου, νόμιμους και παράνομους.
Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1984 κι από μικρός έδειξε ενδιαφέρον για όλα τα μηχανοκίνητα, ιδιαίτερα για αυτοκίνητα και μοτοσυκλέτες. Σπούδασε μηχανολόγος-μηχανικός στο ΕΜΠ και παράλληλα με τις σπουδές του εργάστηκε σαν δημοσιογράφος σε έντυπα και ιστοσελίδες για πολιτιστικά θέματα (μουσική, κινηματογράφος, κόμικς) και για θέματα μηχανοκίνητου αθλητισμού. Πέρασε περίπου ένα χρόνο ταξιδεύοντας σαν πλήρωμα μηχανής σε ποντοπόρο καράβι και από το 2014 δραστηριοποιείται στο χώρο της ναυτιλίας.
Το 2013 κυκλοφόρησε το κόμικ Σαμουράι, βασισμένο σε δική του ιστορία ντυμένη με σκίτσα του Τάσου Συνερλή. Το 2018 κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Εύμαρος το πρώτο του αστυνομικό μυθιστόρημα με τίτλο Εξευγενισμός, που μεταφράστηκε στα γαλλικά και κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Monemvassia. Συγκατοικεί με τη γάτα του, με την οποία αναζητούν μανιωδώς ξεχασμένες αστυνομικές ταινίες της δεκαετίας του 70, καθώς και μινιατούρες αυτοκινήτων που εμφανίστηκαν στο σινεμά.
Και πάνω που έλεγα ότι κανένα βιβλίο δεν θα με συγκινήσει και πόσο μου έχει λείψει να διαβάσω ένα βιβλίο απνευστί - όχι βαθιά φιλοσοφία το ένα, όχι κοινωνικοπολιτιστικές αναλύσεις το άλλο (άτιμη κοινωνία που δεν μου αφήνεις χρόνο για τίποτα κλπ κλπ κλάψα) πέφτει στα χέρια μου αυτό το διαμαντάκι.
Ήρωας αστυνομικός με κοιλίτσα (που δεν θα βλέπει το πουλί του στο τέλος) που ερευνά μια δολοφονία διεφθαρμένου μεγαλοκατασκευστή-μεσίτη και το παίρνει σοβαρά, έτσι για να σπάσει η μονοτονία της ανάγνωσης αθλητικής εφημερίδας στη δουλειά. Τελικά καταλήγει να βγάζει λαυράκι, το οποίο - φυσικά - δεν αρέσει ΣΕ ΚΑΝΕΝΑΝ. Κυριολεκτικά: ΣΧΕΔΟΝ ΣΕ ΚΑΝΕΝΑΝ (αλλά ποιος θα ζήσει για να το χαρεί;)
Σε σκηνικό απόλυτα ελληνικό (ειλικρινά, μόνο ο ταρίφας που τα ξέρει όλα λείπει), απολαύστε διαφθορά, μαφιόζους, μετανάστες, ακροδεξιούς, μεγάλα συμφέροντα, ξεπουλημένους πολιτικούς, μοιραίες γυναίκες, δημόσιους υπαλλήλους, μαχητική δημοσιογραφία, νταηλίκια, πολυτελή αυτοκίνητα (οι λάτρεις τους θα ενθουσιαστούν), γλυκά γατάκια (γιατί είμαστε και ευαίσθητοι), ρομάντζο (λαβ λαβ λαβ) και φυσικά μια ανατροπή για το τέλος - που ακολουθείται με ακόμα περισσότερα πολυτελή αυτοκίνητα - spoiler: κάποια δεν θα επιβιώσουν!
Όποιος θα μπορούσε να φανταστεί πιστολίδι στην Κυψέλη, καταδίωξη στην Παραλιακή, μπράβους, Σομαλούς, Πακιστανούς, ακροδεξιούς να... ανταλλάσσουν πολιτισμό, να διαβάσει το βιβλίο. Και αν αναρωτηθείτε μήπως το σκηνικό σας φαίνεται παραπάνω οικείο από όσο θα φανταζόσασταν, με την απαραίτητη δόση υπερβολής του συγγραφέα, ο ίδιος στην αρχή αναφέρει ότι "η ιστορία είναι προϊόν φαντασίας και δεν έχει καμία σχέση με την πραγματικότητα". Ναι οκ... ότι πεις...
Απολαυστικό pageturner, θα ήθελα πολύ να ξαναδιαβάσω κάποια συνέχεια της ιστορίας. Χαίρομαι πολύ να βρίσκω ωραίες δουλειές από Έλληνες συγγραφείς! 4 στα 5 αστεράκια γιατί είναι η πρώτη δουλειά του συγγραφέα. Η επιμέλεια είναι επίσης καλή!
Θα μπορούσε να πάρει ένα ακόμα αστεράκι, κυρίως για την αδιαμφισβήτητη γνώση του συγγραφέα γύρω από τα αυτοκίνητα. Όμως:μέσα σε περίπου 50 σελίδες, εντοπίστηκαν δύο διαφορετικές καλλονές με ατελείωτα πόδια και καυτό σορτς,μια γκρινιάρα σύζυγος μπάτσου χωρίς κατανόηση και που κάνει έξοδα που ο σύζυγος δεν εγκρίνει,δύο Αλβανοί,μια περίπολος γειτονιάς και μια νεαρή ξανθιά υπηρέτρια. Guess what! *Ίσως αρέσει περισσότερο σε όσους αγαπούν τα noir αλλά παλαιά, με αυτοκινητάκια, γκόμενες, πιστολίδι κλπ. 2,5⭐+μισό ακόμα για την απόφαση του συγγραφέα να δωρίσει τα έσοδα σε φιλανθρωπικό σκοπό, κάτι για το οποίο,φυσικά, του αξίζουν συγχαρητήρια.
Μία noir βόλτα στην υποβαθμισμένη Αθήνα του σήμερα
Ο όρος Εξευγενισμός (gentrification στα αγγλικά) εκφράζει την κοινωνική, οικονομική και πολιτιστική αναδιάρθρωση μιας περιοχής χαμηλού βιοτικού επιπέδου. Κατά τη διαδικασία «εξευγενισμού», οι παλαιότεροι και πιο αδύναμοι οικονομικά πληθυσμοί εκτοπίζονται, ταυτόχρονα με την εισαγωγή επενδύσεων και κεφαλαίου. Μετά την εκκαθάριση από τους παλιούς κατοίκους, η ίδια περιοχή αναπλάθεται και αναβαθμίζεται, με σκοπό τη δημιουργία υπεραξίας ώστε να πουληθούν γη και ακίνητα σε αγοραστές από μεσαία και ανώτερα κοινωνικά στρώματα, με μέγιστο κέρδος (όπως παρουσιάζεται στο οπισθόφυλλο). Σε αυτό το σύγχρονο αστικό πλαίσιο αποφάσισε ο Κώστας Φασολούπολος να θέσει το πρώτο του αστυνομικό μυθιστόρημα, το οποίο κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Εύμαρος το καλοκαίρι του 2018.
Η ιστορία ξεκινάει με τη δολοφονία ενός μεγάλου και εύρωστου κτηματομεσίτη μέσα στο αμάξι στη Μαρίνα του Π. Φαλήρου. Ο αστυνόμος Μαργέτης αναλαμβάνει την υπόθεση με τον βοηθό του Αργύρη με τα στοιχεία να τους οδηγούν στις υποβαθμισμένες περιοχές της οδού Αχαρνών και του Αγίου Παντελεήμονα, όπου παρατηρείται μια έντονη προσπάθεια ώστε να υποβαθμιστούν ακόμα περισσότερο οι συνθήκες εκεί, κάτι που οδηγεί και στη μείωση της αξίας των ακινήτων της. Στην ιστορία θα εμφανιστεί και η δημοσιογράφος Βασιλάκου η οποία ερευνά τις συνθήκες ζωής των μεταναστών στις παραπάνω περιοχές και θα παίξει έντονο ρόλο στην υπόθεση, όπως και ο χρόνια φίλος του αστυνόμου, ο Δημήτρης Παπανδρέου, μηχανικός αυτοκινήτων και οδηγός αγώνων. Αυτός θα φέρει τον Μαργέτη σε επαφή με μία ομάδα Ρώσων, οι οποίοι παίζουν σημαντικό ρόλο στο κτηματομεσιτικό παιχνίδι του Κέντρου των Αθηνών.
Ο Κώστας Φασουλόπουλος συνθέτει ένα σκηνικό άκρως ελληνικό όπου παρελαύνουν ακροδεξιά μορφώματα, μετανάστες, μαφιόζοι (Έλληνες και ξένοι), εκβιασμοί και φυσικά ξεπουλημένοι πολιτικοί, παρέα με αστυνομικά και noir στοιχεία όπως μοιραίες γυναίκες, ρομάντζο και πολυτελή αυτοκίνητα, τα οποία βρίσκονται συνεχώς στο κάδρο της ιστορίας και ο συγγραφέας φαίνεται να αγαπάει πολύ. Δεν είναι τυχαίο άλλωστε πως σε όλες σχεδόν τις σκηνές δράσης, τα πολυτελή και γρήγορα αυτοκίνητα παίζουν σημαντικό ρόλο από την αρχή της ιστορίας μέχρι και το τέλος της. Σκηνές δράσεις οι οποίες περιλαμβάνουν από πιστολίδι στην καρδιά της Κυψέλης μέχρι αυτοκινητοκυνηγητό στην Παραλιακή, δοσμένες με την απαραίτητη κινηματογραφική αισθητική και γραφή.
Στη γραφή έγκειται, κατά τη γνώμη μου, το δυνατό σημείο του Εξευγενισμού. Ο Κώστας Φασουλόπουλος περιγράφει την Αθήνα με έναν πολύ απλό και χωρίς φαμφάρες τρόπο, αλλά ταυτόχρονα δίνει ακριβώς το στίγμα και τον χαρακτήρα της πόλης με μία εσάνς Γιάννη Μαρή. Ταυτόχρονα, δημιουργεί έναν ολοκληρωμένο κεντρικό χαρακτήρα που προσπαθεί να ξεφύγει από τα cliché του απόλυτα μίζερου και μοναχικού αστυνόμου (και εν μέρει το καταφέρνει, αν και όχι ολοκληρωτικά), έτοιμο να χωθεί μέσα στη λάσπη για να διαλευκάνει την υπόθεση, περισσότερο για τη δική του ηθική ικανοποίηση.
Διαβάζοντας τον Εξευγενισμό είναι φανερό πως πέρα από τα όμορφα αμάξια, ο συγγραφέας λατρεύει τα παλιά noir μυθιστορήματα των μέσων δεκαετιών του περασμένου αιώνα, και αυτό το πνεύμα φαίνεται πως προσπαθεί να πετύχει στο βιβλίο, καταφέρνοντάς το σε μεγάλο βαθμό. Την ίδια στιγμή, οι κοινωνικές και πολιτικές περιγραφές του αθηναϊκού ιστού σε συνδυασμό με το υποβόσκον χιούμορ, κλείνουν το μάτι στο γαλλικό neo-polar στοιχείο.
Εν κατακλείδι λοιπόν, ο Εξευγενισμός είναι ένα noir μυθιστόρημα παλαιού τύπου προσαρμοσμένο στα μοντέρνα δεδομένα, με γρήγορη και κινηματογραφική που το καθιστούν ένα εξαιρετικό page-turner, χωρίς όμως να του λείπει το βάθος (κάτι που συμβαίνει συχνά σε τέτοιου είδους βιβλία). Ο Κώστας Φασουλόπουλος παίρνει άριστα στην πρώτη μυθιστορηματική προσπάθεια, και η συνέχεια αναμένεται με μεγάλο ενδιαφέρον.
Ας ξεκινήσουμε απο το εξωφυλλο και απο το ποσο ωραία αίσθηση σου αφήνει όταν το κρατάς στα χέρια σου. Είναι μια πολυ προσεγμένη εκδοση σε χαρτί πολυτελείας απο εναν εκδοτικο που τολμω να πω πως δεν γνωριζα πριν. Η ανάγνωση του συγκεκριμένου λοιπόν ηταν μια απολαυστική εμπειρία. Και όχι μονο λόγω του χαρτιού του. Ομολογώ πως είχα κάποιους ενδοιασμούς στην αρχη λογω του οτι παρακολουθουσα το συγγραφέα που τον έμαθα μεσα απο τις βιβλιοομάδες στο facebook (Thank God υπάρχουν και αυτές και ετσι ανακαλύπτουμε οι αναγνωστες διαμαντάκια), ο οποίος εκδηλώνει τη λατρεία του για τα κλασσικά αυτοκίνητα και οι γνώσεις του πάνω σε αυτα είναι αστείρευτες. Σκέφτηκα λοιπόν πως εφόσον το μόνο που ξέρω από αυτοκίνητα είναι κατα που πέφτει η κόρνα και πως ανοιγει η πορτα ή το παράθυρο το πιο πιθανο είναι να βαρεθω. Κούνια που με κούναγε. Το βιβλίο διαδραματίζεται στην Αθήνα του σημερα σε γειτονιές του κέντρου που μου είναι εξαιρετικά οικίες μιας και εχω περασει σχεδόν ολη τη ζωη μου σε μια από αυτες. Ο Κώστας Παπανικολάου μεγαλοκατασκευαστης βρίσκεται νεκρός μεσα στην πολυτελή Μερσεντες του και ο αστυνομος Μαργετης αναλαμβανει να βρει το δολοφονο. Τι γίνεται όμως όταν ψάχνοντας έρχεται αντιμέτωπος με ισχυρούς; Με ανθρώπους που πατούν επι πτωματων για να φτάσουν το στοχο; Γίνεται μύλος. Ο συγγραφέας μας χαριζει σκηνές δράσης βγαλμένες από γνήσιο νουαρ και οι σελίδες γυρνούν η μια πίσω απο την αλλη. Σωστή χρήση της γλωσσας, ενδιαφεροντες χαρακτήρες ανατροπές, και σκοτεινή ατμόσφαιρα ειναι μερικά από τα χαρακτηριστικά του βιβλιου. Θίγονται προβλήματα της κοινωνίας σήμερα οπως ρατσισμός, ακροδεξιες συμπεριφορές, πολιτικα παιχνίδια, μίζες, διαφθορά. Μετα απο ολα αυτα θα ήθελα να δω τον αστυνόμο Μαργέτη σε νεα περιπέτεια. Έφερε εις περας την αποστολή του με τον δικο του μοναδικό τρόπο και αξιζει να του σφιξεις το χερι για μια αποφαση καιριας σημασίας που πήρε προς το τελος του βιβλίου. Επίσης νομίζω πως πήρα και μερικά μαθήματα όσον αφορα σε μάρκες και λειτουργίες αυτοκινήτων. Κλασσικών ή μη. Και το διασκέδασα κιόλας. Ευχαριστώ Κ. Φασουλοπουλε.
Το πτώμα του επιτυχημένου μεγαλοκατασκευαστή και μεσίτη Κώστα Παπανικολάου βρίσκεται μέσα στη Mercedes του στον Άλιμο. Προσπαθώντας να λύσει το μυστήριο του φόνου του, ο αστυνόμος Γιώργος Μαργιέτης θα περιπλανηθεί στο λαβύρινθο του υποβαθμισμένου και πολυπολιτισμικού κέντρου της Αθήνας και θα αναγκαστεί να κάνει απρόσμενες συμμαχίες.
Ο συγγραφέας παντρεύει με επιτυχία το noir περασμένων δεκαετιών με τη σύγχρονη Αθήνα της διαπλοκής και της κρίσης σε μια αστυνομική περιπέτεια υψηλών ταχυτήτων.
Μία noir βόλτα στην υποβαθμισμένη Αθήνα του σήμερα
Ο όρος Εξευγενισμός (gentrification στα αγγλικά) εκφράζει την κοινωνική, οικονομική και πολιτιστική αναδιάρθρωση μιας περιοχής χαμηλού βιοτικού επιπέδου. Κατά τη διαδικασία «εξευγενισμού», οι παλαιότεροι και πιο αδύναμοι οικονομικά πληθυσμοί εκτοπίζονται, ταυτόχρονα με την εισαγωγή επενδύσεων και κεφαλαίου. Μετά την εκκαθάριση από τους παλιούς κατοίκους, η ίδια περιοχή αναπλάθεται και αναβαθμίζεται, με σκοπό τη δημιουργία υπεραξίας ώστε να πουληθούν γη και ακίνητα σε αγοραστές από μεσαία και ανώτερα κοινωνικά στρώματα, με μέγιστο κέρδος (όπως παρουσιάζεται στο οπισθόφυλλο). Σε αυτό το σύγχρονο αστικό πλαίσιο αποφάσισε ο Κώστας Φασολούπολος να θέσει το πρώτο του αστυνομικό μυθιστόρημα, το οποίο κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Εύμαρος το καλοκαίρι του 2018.
Η ιστορία ξεκινάει με τη δολοφονία ενός μεγάλου και εύρωστου κτηματομεσίτη μέσα στο αμάξι στη Μαρίνα του Π. Φαλήρου. Ο αστυνόμος Μαργέτης αναλαμβάνει την υπόθεση με τον βοηθό του Αργύρη με τα στοιχεία να τους οδηγούν στις υποβαθμισμένες περιοχές της οδού Αχαρνών και του Αγίου Παντελεήμονα, όπου παρατηρείται μια έντονη προσπάθεια ώστε να υποβαθμιστούν ακόμα περισσότερο οι συνθήκες εκεί, κάτι που οδηγεί και στη μείωση της αξίας των ακινήτων της. Στην ιστορία θα εμφανιστεί και η δημοσιογράφος Βασιλάκου η οποία ερευνά τις συνθήκες ζωής των μεταναστών στις παραπάνω περιοχές και θα παίξει έντονο ρόλο στην υπόθεση, όπως και ο χρόνια φίλος του αστυνόμου, ο Δημήτρης Παπανδρέου, μηχανικός αυτοκινήτων και οδηγός αγώνων. Αυτός θα φέρει τον Μαργέτη σε επαφή με μία ομάδα Ρώσων, οι οποίοι παίζουν σημαντικό ρόλο στο κτηματομεσιτικό παιχνίδι του Κέντρου των Αθηνών.
Ο Κώστας Φασουλόπουλος συνθέτει ένα σκηνικό άκρως ελληνικό όπου παρελαύνουν ακροδεξιά μορφώματα, μετανάστες, μαφιόζοι (Έλληνες και ξένοι), εκβιασμοί και φυσικά ξεπουλημένοι πολιτικοί, παρέα με αστυνομικά και noir στοιχεία όπως μοιραίες γυναίκες, ρομάντζο και πολυτελή αυτοκίνητα, τα οποία βρίσκονται συνεχώς στο κάδρο της ιστορίας και ο συγγραφέας φαίνεται να αγαπάει πολύ. Δεν είναι τυχαίο άλλωστε πως σε όλες σχεδόν τις σκηνές δράσης, τα πολυτελή και γρήγορα αυτοκίνητα παίζουν σημαντικό ρόλο από την αρχή της ιστορίας μέχρι και το τέλος της. Σκηνές δράσεις οι οποίες περιλαμβάνουν από πιστολίδι στην καρδιά της Κυψέλης μέχρι αυτοκινητοκυνηγητό στην Παραλιακή, δοσμένες με την απαραίτητη κινηματογραφική αισθητική και γραφή.
Στη γραφή έγκειται, κατά τη γνώμη μου, το δυνατό σημείο του Εξευγενισμού. Ο Κώστας Φασουλόπουλος περιγράφει την Αθήνα με έναν πολύ απλό και χωρίς φαμφάρες τρόπο, αλλά ταυτόχρονα δίνει ακριβώς το στίγμα και τον χαρακτήρα της πόλης με μία εσάνς Γιάννη Μαρή. Ταυτόχρονα, δημιουργεί έναν ολοκληρωμένο κεντρικό χαρακτήρα που προσπαθεί να ξεφύγει από τα cliché του απόλυτα μίζερου και μοναχικού αστυνόμου (και εν μέρει το καταφέρνει, αν και όχι ολοκληρωτικά), έτοιμο να χωθεί μέσα στη λάσπη για να διαλευκάνει την υπόθεση, περισσότερο για τη δική του ηθική ικανοποίηση.
Διαβάζοντας τον Εξευγενισμό είναι φανερό πως πέρα από τα όμορφα αμάξια, ο συγγραφέας λατρεύει τα παλιά noir μυθιστορήματα των μέσων δεκαετιών του περασμένου αιώνα, και αυτό το πνεύμα φαίνεται πως προσπαθεί να πετύχει στο βιβλίο, καταφέρνοντάς το σε μεγάλο βαθμό. Την ίδια στιγμή, οι κοινωνικές και πολιτικές περιγραφές του αθηναϊκού ιστού σε συνδυασμό με το υποβόσκον χιούμορ, κλείνουν το μάτι στο γαλλικό neo-polar στοιχείο.
Εν κατακλείδι λοιπόν, ο Εξευγενισμός είναι ένα noir μυθιστόρημα παλαιού τύπου προσαρμοσμένο στα μοντέρνα δεδομένα, με γρήγορη και κινηματογραφική που το καθιστούν ένα εξαιρετικό page-turner, χωρίς όμως να του λείπει το βάθος (κάτι που συμβαίνει συχνά σε τέτοιου είδους βιβλία). Ο Κώστας Φασουλόπουλος παίρνει άριστα στην πρώτη μυθιστορηματική προσπάθεια, και η συνέχεια αναμένεται με μεγάλο ενδιαφέρον.
Να πω αρχικά ότι τα μόνα αστυνομικά που θυμάμαι να έχω διαβάσει είναι ένα-δυο της Άγκαθα Κρίστι και στα νιάτα μου τη γνωστή σους παλαιότερους "Μάσκα". Όντας λοιπόν μη φίλος αστυνομικών μυθιστορημάτων ξεκίνησα την ανάγνωση του "Εξευγενισμού". Το κοινωνικό, πολιτικό φαινόμενο που ο τίτλος διακηρύσσει περιγράφονταν πλήρως. Ομάδες και άτομα που το υπηρετούν με τις μεθόδους και τις αδίστακτες πρακτικές τους έρχονται στο προσκήνιο. Όλα αυτά μέσα από μία πλοκή που στη αρχή της έχει μια αστυνομική έρευνα για μία δολοφονία με προφανή, νομίζεις, αιτία και υπόπτους. Αμ δε. Το πράγμα μπλέκει και συ περιμένεις το επόμενο συμβάν με σχετική αγωνία. Ο υπεύθυνος για την έρευνα αστυνομικός, λίγο διαφορετικός από το στερεότυπο που συνήθως έχουμε, είναι αλήθεια, θα βρεθεί αντιμέτωπος με μαφίες αλλοδαπές αλλά και το ίδιο εγκληματικές ελληνικές εταιρείες και άτομα δήθεν υπεράνω υποψίας. Ατομικές και κοινωνικές ηθικές πάνε περίπατο όταν υπάρχει ο μέγας ρυθμιστής, το χρήμα. Αλλά πρέπει να αντιμετωπίσει και την υπηρεσιακή και πολιτική εξουσία, πάντα απαραίτητη για να κάνουν την δουλειά τους οι πρώτοι. Ή μεγάλη αγάπη του αστυνομικού για τα καλά αυτοκίνητα είναι προφανώς μία προβολή της αντίστοιχης αγάπης του συγγραφέα. Δεν έχω την κατάλληλη εξοικείωση και με δυσκόλεψαν λίγο τα σχετικά κομμάτια, αλλά μέσα από το κείμενο ένιωθα τι θα πει να αγαπάς κάτι. Οι πολλές σκηνές δράσης δίνονται παραστατικά ακόμη και αν αυτές τις θεωρείς, αφού τις ζήσεις μέσα από την αφήγηση, λίγο υπερβολικές. Το τέλος του πρωταγωνιστή αστυνομικού αφήνεται στον αναγνώστη, το τελευταίο εύρημα του συγγραφέα. Νομίζω αξίζει να διαβαστεί από φίλους και μη φίλους της αστυνομικής λογοτεχνίας.
Εξευγενισμός - η μετάφραση του αγγλικού όρου "Gentrification" - που περιγράφει την αρχική απαξίωση αστικών περιοχών με επακόλουθο την εγκατάλειψή τους από τους κατοίκους τους (πουλώντας τα ακίνητά τους σε χαμηλές τιμές) και στη συνέχεια η αναβάθμιση των ίδιων περιοχών και η πώλησή τους σε πλούσιους αγοραστές ως ακίνητα "φιλέτα". Η διαδικασία του "Εξευγενισμού" προσφέρεται για τη συγγραφή ενός αστυνομικού μυθιστορήματος, όπου ο συγγραφέας κατόρθωσε να συνδυάσει αστυνομικούς, μαφιόζους, ακροδεξιούς, μετανάστες, πολιτικούς, αστούς, μεγαλοεπενδυτές και δημοσιογράφους - ένα μόνο φαινομενικά ετερόκλητο σύνολο - σε μία αστυνομική ιστορία. Η ιστορία αναφέρεται στο υποβαθμισμένο κέντρο της Αθήνας και εκτυλίσσεται γύρω από αυτό. Η πλοκή είναι απόλυτα αληθοφανής και βάζει σε προβληματισμό τον αναγνώστη μήπως αυτά που περιγράφονται όντως μπορεί να συμβούν (ή συμβαίνουν) ή είναι απλώς προϊόντα της φαντασίας του συγγραφέα.
Ξεκίνησα την ανάγνωση με ανάμικτα συναισθήματα. Κι αυτό επειδή θεωρώ ότι το noir σαν ατμόσφαιρα τόσο στυλιστικά όσο και σε περιεχόμενο θέλουν συγκεκριμένο setting και δεν μεταφέρονται. Κι όμως ο Κώστας το καταφέρνει βγάζοντας το λαγό απ' το καπέλο χωρίς φιοριτούρες και με μια πολύ έντιμη γραφή που είναι straight to the point. Το βιβλίο δεν έχει νεκρό βάρος, δεν γίνεται κουραστικό πουθενά. Ακριβά sedan και V8 σε υποβαθμισμένες συνοικίες, Veloce που αφήνουν λάστιχο κάτω και μια ρατσιστική Αθήνα που δεν κρύβει το πρόσωπο της - μόνο το μακιγιάρει. Ο κεντρικός ήρωας ο Μαργέτης σε κερδίζει δείχνοντας σου τα πράγματα από μια ματιά που σου διέφευγε. Το διάβασα σε μια μέρα και προφανώς το συστήνω ανεπιφύλακτα.
Μπορεί η ελληνική πραγματικότητα την εποχή της κρίσης, του εκτρώματος (Χ. Α.), του ξεπουλήματος και των μνημονίων να δεθεί με παλιά super cars, Ρώσους "επενδυτές", διεφθαρμένους μπάτσους, κυνηγητά στην παραλιακή, κόντρες στην πίστα στα Μέγαρα και πιστολίδι στην Κυψέλη; Μπορεί σε ένα ευχάριστο και καλογραμμένο page turner βιβλίο Κάτι έλειπε όμως, για να το κάνει να το κατατάξω στα αγαπημένα μου: ίσως οι μουσικές, ίσως ένα πιό "σκοτεινό" τέλος. 4-/5.
Υ.Γ. : πρώτο βιβλίο που διαβάζω από τις εκδόσεις Εύμαρος και πρέπει να επισημάνω ότι η έκδοση είναι υπέροχη, αντίστοιχη των αγαπημένων βιβλίων των εκδόσεων Πόλις
Μπορεί να μυρίζει ένα αστυνομικό βιβλίο βαλβολίνη; Η απάντηση στο ερώτημα (μετά την ανάγνωση του "Εξευγενισμού") αβίαστα είναι ΝΑΙ. Τα αυτοκίνητα στο βιβλίο είναι αναπόσπαστα και συμπληρωματικά στοιχεία της προσωπικότητας των πρωταγωνιστών, της δράσης ίσως ακόμα και την πλοκής. Παράδειγμα: Η φράση η Λασκαρίδου ειναι μια όμορφη και classy γυναίκα, γίνεται πολύ πιο συγκεκριμένη όταν συμπληρώνεται απο την εικόνα μιας Mercedes 280sl Pagoda Η αγάπη του συγγραφέα για τα αυτοκίνητα ειναι ορατή απο την πρώτη σελίδα του βιβλίου. Αυτό δεν σημαίνει ότι το βιβλίο προορίζεται μόνο σε συλλέκτες του Auto moto und sport. Προσωπικά θεωρώ το αυτοκίνητο αποκλειστικά και μόνο μέσο και όχι σκοπό, αλλά διάβασα με μεγάλη ευκολία και ευχαρίστηση τον "Εξευγενισμό" σε δυο μέρες (και δεν το συνηθίζω). Θα πρότεινα στον εκδοτικό οίκο να συμπεριλάβει και ένα παράρτημα με φωτογραφίες των αυτοκινήτων για τους αδαείς.
Το βιβλίο περιγράφει τον κοινωνικό ιστό και τα προβλήματα του κέντρου της Αθήνας μέσα στην οικονομική κρίση με ακρίβεια και μέτρο. Ο κ. Φασουλόπουλος δεν αφήνει όμως την πόλη να παίξει τον ρόλο του υπόβαθρου στην ιστορία που διηγείται, αλλά την φέρνει στο προσκήνιο και την αναδεικνύει με αγάπη (ακόμα και στην ζοφερή μορφή της) σε καταλύτη της ιστορίας του. Χωρίς την πόλη σε κρίση δεν θα είχαμε αυτήν την ιστορία.
Σε 330 περίπου σελίδες θα βρούμε μπροστά μας Η σφιχτή πλοκή χτίζεται γύρω απο μια αληθοφανή ιστορία που σε αφήνει να αναρωτιέσαι στο τέλος μήπως είναι πιο ρεαλιστική απ'ότι θα θέλαμε. Η γλώσσα του συγγραφέα ειναι εξαιρετικά στρωτή και πουθενά δεν ξεχωρίζει ότι είναι το πρώτο βιβλίο του (σίγουρα είναι παιδεμένος γραφιάς).
Το καταφχαριστήθηκα και θα περιμένω το επόμενο.["br"]>["br"]>["br"]>["br"]>["br"]>["br"]>["br"]>["br"]>
Ο συγγραφέας Κώστας Φασουλόπουλος, με το πρώτο του μυθιστόρημα, μας ταξιδεύει εν μέσω καλοκαιριού, στην Αθήνα της οικονομικής κρίσης, των μεταναστών, των υποβαθμισμένων περιοχών του κέντρου, των συμμοριών, των μεγαλοεργολάβων, της πολιτικής διαπλοκής… Ένα βιβλίο με εξαιρετικά ενδιαφέρον θέμα (δεν είχα διαβάσει κάτι ανάλογο), ατμοσφαιρικό, με κινηματογραφική πλοκή, καταιγιστική δράση, με έρωτα, ανατρεπτικό, με έναν ήρωα που θα ήθελα να ξαναδώ και σε κάποια επόμενα βιβλία, και με πολλά αυτοκίνητα (οι λάτρεις του αυτοκινήτου διαβάστε το οπωσδήποτε). Προβληματίστηκα, ταυτίστηκα σε κάποια σημεία του, θύμωσα με καταστάσεις αλλά και με τον ήρωα κάπου αλλού… Κλείνοντάς το μπορώ να πω, πως υπάρχει ελπιδοφόρα, σύγχρονη αστυνομική λογοτεχνία στην Ελλάδα και επίσης πως περιμένω πολλά στο μέλλον από τον συγγραφέα!!!
Αξιόλογο, ιδίως αν αναλογιστεί κανείς ότι είναι και πρώτη συγγραφική προσπάθεια. Ο φόνος εξιχνιάζεται (έστω κ ανεπίσημα) ικανοποιητικά και πειστικά. Βέβαια η αίσθηση που κυριαρχεί στο τέλος είναι ότι ο φόνος ήταν απλώς η αφορμή για να θέσει ο συγγραφέας το θέμα του "εξευγενισμού" (ενδιαφέρον όρος που μέχρι σήμερα αγνοούσα, αν και λίγο πολύ όλοι έχουμε εικόνα του φαινομένου που περιγράφει) και να περιγράψει τη δική του υποθέτω "αδυναμία"-αγάπη για τα κάθε είδους αυτοκινούμενα (αυτοκίνητα, μηχανές, έως και ταχύπλοα). Στα ατού κι η περιγραφή σκηνών δράσης (καταδιώξεις, πιστολίδι στην Αθήνα κλπ) που δίνουν λίγο κινηματογραφική αίσθηση στην υπόθεση, έστω και μη ρεαλιστική. Να το αναζητήσετε πάντως και να το διαβάσετε!
Ένα βιβλίο που σε κάνει να πιστέψεις πως υπάρχει αστυνομική λογοτεχνία και στην Ελλάδα. Ο συγγραφέας καταπιάνεται με ένα κοινωνικό θέμα, το οποίο είναι άγνωστο στους περισσότερους από εμάς κι όμως τόσο κοντά μας και το πλέκει περίτεχνα με ένα πέπλο μυστηρίου και δεν σε αφήνει να το αφήσεις. Ο αστυνόμος Μαργέτης στην πορεία του βιβλίου καταφέρνει να συγκεντρώσει όλα τα απαραίτητα στοιχεία για να γίνει συμπαθής και να σε βάλει στη διαδικασία να θέλεις να ζήσεις μαζί του κι άλλες υποθέσεις. Πρόκειται για ένα βιβλίο που μέσα από την αδρεναλίνη που σου προσφέρει σε κάνει να λαχταράς να πας στο κέντρο της πόλης μια βόλτα να ψάξεις για κρυμμένα μυστικά και να χαζέψεις "παλιά" αυτοκίνητα ακόμα κι αν δεν είσαι φαν. Περιμένω το επόμενο βιβλίο του συγγραφέα άμεσα! A must read indeed.
Κόβει την ανάσα. Όπως τότε που διαβάζαμε “Μικρό Ήρωα”. Μετανάστες, τελευταίοι Έλληνες κάτοικοι υποβαθμισμένων αθηναϊκών συνοικιών, συμμορίες, μεγαλοεργολάβοι. Δολοπλοκίες, εκβιασμοί. Κι ανάμεσά τους έρωτες, φιλίες και ευαισθησία. Βόλτες με Lamborghini, Bentley, Mercedes, Alfa Romeo. Και με μια Ducati 749 τέρμα πλαγιασμένη στην πίστα των Μεγάρων να προσπερνά μια Honda CBR 600RR. Καθένα στη σωστή δόση. Πλεγμένα μεταξύ τους με χιτσοκική μαεστρία. Και κάθε σελίδα του να σου θυμίζει: ΝΑ ΕΙΣΑΙ ΖΩΝΤΑΝΟΣ ΚΟΣΤΙΖΕΙ ΑΚΡΙΒΑ ΣΤΗΝ ΠΟΛΗ ΤΩΝ ΠΕΘΑΜΕΝΩΝ. Ώριμο, πρώτο έργο δυνατού συγγραφέα.
Τι εκπληκτικό βιβλίο ήταν αυτό! Χρειάζονται ιστορίες που μιλούν για το παρόν ή το πρόσφατο παρελθόν όπως η συγκεκριμένη. Στον δρόμο του Μαρή, ο Φασουλόπουλος παρουσίασε με απλότητα και μαεστρία τη σύγχρονη Αθήνα σαν ένα νουάρ κινηματογραφικό τοπίο που καταβάθος της ταιριάζει.