ร้ายเดียงสา

by JittiRain

‘Nobody is perfect’
โลกใบนี้มีข้อบกพร่องมากมายหลอมรวมเป็นโลกสีน้ำเงินอันไร้ซึ่งความสมบูรณ์แบบ
แน่นอนว่ามนุษย์ตัวน้อยผู้เป็นส่วนประกอบหนึ่งของโลกก็ย่อมขาดความเพอร์เฟ็กต์นั้นเช่นกัน
ทุกคนต่างรู้อยู่แก่ใจว่ามนุษย์ที่สมบูรณ์แบบอย่างแท้จริงนั้นไม่มี
แต่ใครหลายคนก็ยังพยายามตะเกียกตะกายขึ้นไปอยู่ในจุดที่เหนือกว่าผู้อื่น
เช่นเดียวกับ ภวินท์ ที่ต้องการไขว่คว้า ‘ความสมบูรณ์แบบ’ มาเป็นของตัวเอง
ต้องการให้ใครๆ ต่างก็พูดเป็นเสียงเดียวกันว่าอยากจะเป็นแบบภวินท์
จนบางทีก็ลืมคิดไปว่าการกระหายในความเป็นบุคคลต้นแบบนั้นเอง
ที่ทำให้เขากลายเป็น ‘ตัวก๊อปปี้’ ของใครอีกคนไปอย่างน่าเศร้า
สุดท้ายจึงหลงลืมไปว่าแท้จริงแล้ว...
สิ่งที่ต้องการก็แค่การมีตัวตนในสายตาคนอื่นบ้างเท่านั้นเอง

Genres: Yaoi

496 pages, Paperback

First published September 1, 2018

About the author

Associated Names:
* JittiRain (English)
* ジッティレイン (Japanese)

JittiRain is a writer from Chiang Mai, Thailand. She held a degree in Education (Biology major) from Naresuan University. Before becoming a full-time writer, JittiRain had worked as a biology teacher.

As an author, she is well-known for her slice of life, and feel-good mlm stories. Most of her notable works have been adapted into popular BL dramas, i.e. 2gether, Fish Upon the Sky, Theory of Love, Vice Versa etc.

Reviews

[Patrawan Dear]

#ร้ายเดียงสา / JittiRain

เพราะดราม่าเกี่ยวกับข้อมูลทางการแพทย์ทำให้เราหยิบเรื่องนี้ขึ้นมาอ่าน ซึ่งเราเห็นด้วยกับเรื่องข้อมูล เพราะมันไปไกลจากหลักการแพทย์จริง ๆ แต่ก็ใช่ว่านิยายเรื่องนี้จะไม่มีคุณค่าอะไรเลย

ถ้าตัดประเด็นดราม่าออกไป แล้วสมมติว่าเป็นโรคในจินตนาการของผู้เขียน เราว่าเรื่องนี้มีดีหลายอย่าง เริ่มตั้งแต่สำนวนภาษาที่เรียบง่าย แต่ทำให้เรา (ซึ่งแอบมีไบแอสล่วงหน้า) อดที่จะเอาใจช่วยตัวละครหลักต่าง ๆ ไม่ได้ ทุกตัวละครมีปม มีแรงขับดันที่น่าสงสาร เป็นการสะท้อนมุมหนึ่งของสังคมที่น่าสนใจ และถึงแม้มันจะหม่นมัวจนเกือบจะสุดทาง แต่ผู้เขียนก็ยังหาทางจบลงได้ด้วยแง่งามของความสุขและความหมายของการมีชีวิตอยู่

จุดที่ไม่ชอบก็มีเหมือนกันค่ะ เรารู้สึกถึงความไม่เป็นธรรมชาติของการเล่าเรื่องด้วยโทนอารมณ์แบบพร่ำรำพัน มันคล้ายถูกบังคับนิด ๆ ให้เศร้า ให้ดิ่ง แต่ในเมื่อผู้เขียนเล่าเรื่องในมุมมองของตัวละครที่กำลังรู้สึกแบบนั้นจริง ๆ ก็เข้าใจได้อยู่

เป็นที่น่าเสียดายที่โดนสปอยล์เสียก่อนจากข่าว แต่การอ่านเรื่องนี้ ก็ยังคงทำให้เราฉุกใจคิดอะไรบางอย่างขึ้นมาได้เหมือนกัน...เปรียบได้กับเหรียญที่มีสองด้านนั่นเลยค่ะ :)

[Tanaporn · Rating 4 out of 5]

ไม่รู้จะรีวิวยังไงจริง ๆ กับนิยายสุดดดดดแบบนี้ ไม่รู้จะพูดยังไง

ส่วนตัวเป็นคนที่อินกับนิยายชายหญิงมากกว่า ส่วนนิยายชาย-ชาย จะรู้สึกว่ามันก็งั้น ๆ แต่กับเรื่องนี้ มันไม่ใช่แค่นิยายชาย-ชายทั่วไป แต่แฝงไปด้วยเรื่องจิตวิทยา ผสานกับชีวิตจิตใจวัยรุ่นทั่วไปที่จับต้องได้

คนเขียนค้นคว้าข้อมูลมาดี โดยเฉพาะเรื่องโรค DID

ประทับใจมากตรงที่เรื่องมันเรียล แต่ก็จบสวย ให้แรงบันดาลใจกับเราได้ดียิ่ง

ขอบคุณคุณ JittiRain ที่สร้างสรรค์นิยายดี ๆ เช่นนี้ ขอบคุณโน้ต เพื่อนสุดที่รักที่แนะนำให้อ่าน

ตัดสินใจนานนิดนึงเพราะเข้าใจว่าโน้ตชอบอ่านนิยายแบบชิว ๆ ดีต่อใจ เลยไม่แน่ใจว่าจะใช่แนวเรามั้ย

แต่เรื่องนี้ ผิดคาดมาก ๆ มีอะไรให้ลุ้นจนหยดสุดท้าย

สุดท้ายนี้...

ขอบคุณทวิภาคที่ยอมรับและเปลี่ยนแปลงตัวเอง ไม่สิ้นหวัง และขอบคุณภวินท์ที่หนักแน่นมั่นคง ต่อสู้กับทุกสิ่งทุกอย่างไม่ว่าจะหนักหนาแค่ไหน

ขอบคุณนิยายเรื่องนี้ ที่เข้ามาถูกห้วงถูกเวลา ให้เราได้รับการเติมเต็มอีกคราแล้วมีกำลังสู้ต่อไป🙏❤

[g0dmarryjane · Rating 4 out of 5]

อยากเห็นคอมเม้นในเว็บเลยว่าแต่ละตอนเป็นยังไงบ้าง5555 ตัวละครภาคดูโลเลแต่ความจริงแล้วคนส่วนมากก็เป็นแบบนี้ละมั้ง ไม่รู้ว่าต้องการอะไรกันแน่ สงสารวินท์จัด ๆเ ลยมีคนขอให้อยู่ทั้งที่ตัวเองทรมานหนัก อ่านแล้วตาอุ่น สำหรับเราเรื่องมาสนุกตอนที่มีบุคลิกธานเข้ามา ภาษาคนเขียนก็อ่านง่าย อ่านแล้วไหล ตอนแรกว่าจะให้แค่สามดาว แต่มาให้สี่ดาวเพราะอ่านไปอ่านมาแล้วสนุกดี ชอบตอน a hour สุดแล้วในที่สุดธานก็ได้เจอความเจ็บปวดบ้าง ชอบจริง ๆ

[Reader · Rating 5 out of 5]

นี้ชอบนะ นิยายคือ แต่งขึ้นมา ดราม่าไรกันก็ไม่รู้ทุกวันนี้เอาจริงๆ นิยายไปถึงไหนแล้วก็ไม่รู้ 🥺

[รุ้งไพลิน ปวนอุด · Rating 3 out of 5]

กดดูยังไงอ่ะ เห็นเขาบอกว่าสนุก

[Ladda · Rating 4 out of 5]

พอถึงพาร์ทที่มันเศร้าเริ่มรู้สึกดิ่งไปด้วย แต่พออ่านไปเรื่อยๆเริ่มกลืนไม่เข้าคายไปออก แต่ชอบนะคะ เขียนเก่งมาก

[Mymoon Thg · Rating 3 out of 5]

เล่มนี้มาอ่านได้เพราะมีพี่ที่รู้จักชอบคุณนักเขียนคนนี้มาก มีทุกเล่มที่เขาเขียน ขอให้บอกว่าอยากอ่านเล่มไหนมีให้ยื้มอ่าน
เรื่องดำเนินโดยนายเอกที่มีโรคประจำตัวเป็น DID ทุกอย่างเกิดจากการกระทำของนายเอก การเข้าหาพระเอกในทางที่ผิด การหลอกลวง สุดท้ายเพื่อนพระเอกออกมาแฉ แค่คนไม่มีทางเลือกแบบนายเอกก็ทำอะไรมากไม่ได้ ไม่มีแม้แต่ที่พึ่ง สุดท้ายก็มีทางเลือกอยู่ไม่กี่ทาง ทางที่ก็ยังทำร้ายตัวเองอยู่ดี ถึงแม้สุดท้ายจะแฮปปี้ แต่ระหว่างทางก็สะบักสะบอมอยู่ดี
ในทางด้านเหตุผล เข้าใจดีและเข้าใจได้เลยว่าทำไมต้องเลือกทางนี้. คนมันหมดหนทาง มองทางไหนก็มืดบอดไปหมด
ความรู้สึกที่ได้อ่าน คือ ร้องไห้ตามเกือบทุกตอนจริงๆ ตาบวม ปวดตามากๆ คุณนักเขียนเหมาะกับสายดราม่าจริงๆ
แต่สิ่งที่ผิดพลาดคือ การใช้อาการของโรคที่ผิดๆ ผิดมากๆ อยากให้คุณนักเขียนลองพิจารณาศึกษา อาการของโรคให้ดีก่อนค่ะ
เราอ่านงานของคุณก่อนที่จะได้รับรู้อาการของโรคที่ถูกต้องจริงๆ ภาษาคุณในนิยายแนวนี้คือดีงามมาก อยากให้ปรับปรุงให้ถูกต้องค่ะ ป้องกันการเข้าใจผิดเกี่ยวกับโรคที่คุณนำมาเขียน