เทพยุทธ์เซียน Glory เล่ม 16

全職高手 #16

by Butterfly Blue, 蝴蝶藍, หูเตี๋ยหลาน

อะไรจะเกิดก็ต้องเกิด.. เมื่อการแข่งขันเกมคัดเลือกดำเนินมาถึงรอบสุดท้าย ในที่สุด "ซิงซิน" ก็ต้องปะทะกับ "บอส" ที่แข็งแกร่งที่สุดในประวัติศาสตร์ "ทีมเจียซื่อ" ศึกชี้ชะตาระหว่างยักษ์กับรากหญ้า การชิงไหวชิงพริบระหว่างสองเจ้ากลยุทธ์ "เยี่ยซิว" กับ "เซียวสือชิน" เป็นที่ดึงดูดความสนใจอย่างล้นหลาม สงครามอันดุเดือดที่สุดแห่งเกมคัดเลือกซึ่งทุกฝ่ายเฝ้ารอ เปิดฉากขึ้นแล้วอย่างสมศักดิ์ศรี..

Genres: China

512 pages, Paperback

First published July 16, 2015

About the author

Associated Names:
* 蝴蝶蓝 (Simplified Chinese)
* 蝴蝶藍 (Traditional Chinese)
* Butterfly Blue (English)
* หูเตี๋ยหลาน (Thai)
* Hồ Điệp Lam (Vietnamese)

Reviews

[Pollarin · Rating 5 out of 5]

เล่มนี้เป็นอีกเล่มที่เฝ้าคอยมาก เพราะอ่านสปอยล์เล็กน้อยมาแล้วมีฉากที่อยากอ่านอยู่เยอะไปหมด

เรื่องแรก คือการที่ความพยายามของพี่ไม่ได้ล้มเหลว ทั้งๆ ที่พี่ก็ชนะการแข่งมานับไม่ถ้วน แต่ไม่รู้ทำไมตอนอ่านรอบชิงถึงได้ภาคภูมิใจขนาดนี้ ฮ่า ฟังดูเว่อร์เนอะ แต่ติดตามพี่มาเกินครึ่งทางแล้ว รักจริงๆ เลยยย (ไม่รักไม่ซื้อเล่มสะสมจีนมาทั้งที่อ่านไม่ออกหรอกนะ (และนี่ก็เพิ่งจะเริ่มเรียน....) ยังมีการ์ดบอร์ดตั่งต่าง และที่เพิ่งจ่ายไปไม่กี่วันก่อนก็คือรวมอาร์ตบุ้ค...อ่า ค่าตัวพี่แพงจริงๆ)

ตอนการแข่งก็กินไปครึ่งเล่ม บอกตามตรงจินตนาการภาพตามจนหัวหมุน ที่จริงไม่ถนัดอ่านเรื่องการต่อสู้แบบนี้เลย อ่านแล้วเหนื่อย แต่จะเขียนแค่การแข่งรอบนี้พี่ชนะ รอบนั้นพี่แพ้ มันก็...อืม เอาเป็นว่าแบบนี้ก็ดีแล้วเนอะ55555

เหล่าเว่ย...เป็นอีกคนที่ชื่นชอบ ทั้งความมุ่งมั่นไม่ยอมแพ้ แม้อายุจะเลยวัยกลอรี่ไปมากแล้วก็ตาม แน่นอนว่าสิ่งที่ชอบที่สุดก็คือความใจบางและต่ำตมของลุงนั่นเอง ...แค่ก ที่จริงเล่มที่แล้วตอนมือสั่นนี่อ่านแล้วโหวงเหวงมาก ยิ่งเล่มนี้แพ้อีก แง สงสารมาก หวังว่าในรอบต่อๆ ไป เล่มต่อๆ ไป ลุงจะชดเชยความผิดหวังในใจได้นะ ว่าแต่ อยากให้เจอหวงเส้าจริงๆ5555

ชิวเฟย...ตัวละครที่ความเป็นพระเอกมาเต็มมากๆ น่าแปลกนิดหน่อยที่เราไม่ค่อยจะอินด้วยเท่าไหร่555 คงเป็นความหมั่นไส้ส่วนตัว แต่แน่นอนว่าเก่งมาก สมกับเป็นลูกศิษย์ที่พี่สั่งสอนเองกับมือ ความเคร่งครัดต่อกฎนั่นก็น่ารักหน่อยๆ แต่แน่นอนเราชอบสายสับปรับมากกว่า ชอบความคิดที่ว่าไม่ได้คิดจะมาแทนพี่ แต่อยากเจิดจรัสด้วยตัวเอง และชิงชัยร่วมกัน แต่ก็น่าเสียดายนะ ถูกกำหนดให้อยู่ฝ่ายตรงข้ามไปซะแล้ว

เรื่องที่ทำให้น้ำตาซึมตอนอ่าน ก็คือตรงที่ชิวเฟยย้อนอดีตนึกถึงพี่...บอกว่าพี่ติดดินขนาดนั้น สนิทกับทุกคนในนั้นขนาดนี้ ตอนนั้นพี่ต้องมีความสุขมากแน่ๆ เรื่องเรียบง่ายที่พี่แอบเป็นตัวป่วน แต่ตอนนี้ทุกอย่างเปลี่ยนไปขนาดนี้ พี่ต้องมาสู้กับที่ที่อยู่ด้วยกันมาสิบปีและ(บีบ)ตัวเองออกมาแบบนี้... นี่ร้องไห้จริงๆ นะ

แต่พี่เท่มากเลยตอนที่บอกว่า "ยังห่างชั้นเยอะ!" ><

ซุนเสียง...ก็อย่างที่บอกๆ ไปนานแล้ว หรืออาจจะยังไม่เคย แต่เราเป็นพวกเกลียดการแทนที่มาก...มากจริงๆ ดังนั้นโดยเฉพาะซุนเสียงที่หยามพี่มาตลอดสิบหกเล่ม สำหรับคนอื่นคือว่าน่ารักนั่นนี่ แต่เราก็ยังไม่ชอบอยู่เลยจริงๆ แน่นอนว่าพอไม่ชอบแล้ว ที่ผ่านมาเรื่องที่ดูเหมือนตลกในความซื่อบื้อของเจ้าตัว จึงถูกเรามองเหยียดมาตลอด...อืม จะถูกแม่ยกเสี่ยวเด๋อเกลียดไหมนะ ขอโทษด้วย5555

ชอบพี่ที่สุด (เห็นกันชัดๆ อยู่แล้ว) ชอบ "ใจเย็นๆ เติมเลือดก่อน" ชอบ "กลอรี่ไม่ใช่เกมที่เล่นคนเดียว" ชอบความเก่งที่ดูซูหน่อยๆ ของพี่ด้วย5555 อะไรคือสังเกตกระทั่งเรื่องที่เจ้าตัวไม่สังเกต จะเก่งเกินไปแล้ว ของแบบนี้ต้องมีพรสวรรค์สินะ ไม่ใช่แค่ชอบแล้วพยายามก็จะทำได้จริงๆ รัก 0.03!!! รักหนึ่งสอยสาม(?)ด้วยก็ได้5555555

แล้วเราก็ชิปเยี่ยกั่วอยู่เหมือนกัน ดังนั้นตอนที่เหล่าเว่ยคลอนแคลนไม่เข้าใจพี่ ถึงได้ดีใจที่เป็นเจ๊เฉินพูดว่า "คุณจะต้องเข้าใจผิดตรงไหนแน่ ฉันเชื่อเขา" เล่มนี้เสี่ยวหลานไม่โผล่มาเลย สลับมาพายเรือนี้ก่อนแล้วกัน5555555

ซุนเจ๋อผิง ที่หลังจากนี้จะเรียกว่าเหล่าซุนด้วยความสนิทชิดเชื้อมากขึ้น <3 เล่มก่อนๆ ชอบใจความกวนตอนชนะแข่งพี่ที่อี้จ่านก็จริง แต่ไม่มีอะไรมากไปกว่านักกีฬาที่ต้องออกเพราะบาดเจ็บ และต้องเลือกหันหลังให้กับทีม ไม่สิ..ไม่ใช่ไม่มีอะไรมากกว่า แต่เอาเป็นว่าเล่มนี้ชอบมากขึ้นก็แล้วกัน รักในความไม่ยอมแพ้เหมือนลุง รักความกล้าสู้สุดชีวิตแบบนั้น รักความชัดเจนในเส้นทางของตัวเอง

มู่มู่...น้องสาวสุดที่รักของพี่ชายทั้งสองคน ดูบอบบาง ดูเป็นแจกันดอกไม้ ดูเป็นแค่ตัวเสริมพลัง แต่เห็นได้ชัดๆ ว่าเป็นอย่างที่คนในด้อมเขาว่ากัน นี่มันสาวกินเนื้อ5555 ความดุที่แม้แต่เหล่าชุนก็ยังยอมรับนี้ ผู้หญิงในเรื่องนี้เท่กันจริงๆ เลยนะ ชอบบบ

เกลียดเจียซื่อมาแต่ไหนแต่ไร เกลียดเถาเซวียนยิ่งว่านั้นอีก เคยเป็นเพื่อนกันมาตั้งนาน จับมือฝ่าฟันจนชนะสามครั้งซ้อน รู้จักทั้งพี่เยี่ยทั้งพี่ร่ม ทำไมกล้าทำกับน้องสาวของพี่เค้าขนาดนั้น...ทั้งที่พี่ร่มคงจะหวังให้เขาช่วยดูแลพี่เยี่ยกับน้องสาวให้ด้วย...พี่เยี่ยที่ยอมมาตลอด ถึงกับโกรธจัดเพราะเรื่องนี้ TT

มู่มู่ที่อยากย้อนกลับไปตอนที่ยังตามหลัง แล้วมีพี่ชายทั้งสองคนคอยดูแล แง...แค่คิดตามก็เศร้าไปหมด คุณผีเสื้อช่างทำร้ายจริงๆ ที่ปล่อยให้พี่ร่มจากไปเร็วขนาดนั้น คนอะไรไม่รู้ มีให้เราแค่คำพูดประโยคเดียว แถมเล่มนี้คนพูดถึงชื่อก็แค่ครั้งเดียวอีก แต่กลับเป็นเมนของเราอีกคนไปได้

"วาสนากับเจียซื่อ จบเพียงเท่านี้แล้ว" กับการกระทำที่คนช็อกกันทั้งฮอล สะใจมากกกก การตบหน้าที่สะใจที่สุด หลังจากอัดอั้นในความไม่สนใจของพี่มานาน... ที่จริงคนชิปคู่นี้ก็เยอะเนอะ แต่เราชอบความสัมพันธ์แบบพี่น้องมากกว่า พี่ชายน้องสาว...น่ารักจริงๆ แหละ

แข่งทีม..ในเมื่อบอกว่าเป็นหนึ่งในสี่เจ้ากลยุทธ์ แม้จะไม่ได้เชียร์เป็นพิเศษ แต่เซียวสือชินก็คือคนที่เราคาดหวังไว้มากเหมือนกัน (ถึงจะอยู่ทีมคู่แข่งและแช่งให้แพ้ก็เถอะ) หวังว่าจะงัดข้อกับพี่อย่างสูสีกว่านี้ (ถึงจะไม่อยากให้พี่แพ้) ก็ผิดหวังนิดหน่อยที่ถูกพี่จูงมือเล่นทั้งเกม (แน่นอนว่าภูมิใจในตัวพี่มาก) แต่ก็...เข้าใจได้แหละนะ เพราะยังหลอมรวมไม่เข้าที่ ก็อยู่ทีมเล็กมาตั้งกี่ปีกัน

ว่าแต่แผนของพี่...ทึ่งจริงๆ เลย ความรู้สึกเป็นแบบเซียวสือชินที่รู้ตัวตอนสุดท้าย พี่พิสูจน์ตัวเองครั้งแล้วครั้งเล่าว่าตัวเองเหมาะกับตำแหน่งเทพสูงสุด ตำราสอนแห่งกลอรี่ พิสูจน์หมดจริงๆ เก่งขนาดไม่รู้จะอวยอะไรไปมากกว่านี้ เก่งค่ะ เก่งที่สุด เอาใจไปเลยค่ะะะ

แฮ่ม...

หลัวจี๋...คนที่ฮาตลอดเวลาอยู่กับเปาจื่อ55555 เสียดายนิดหน่อยที่ไม่ได้ลงแข่ง แต่เดี๋ยวเก่งขึ้นมาก็มีพื้นที่เองแหละนะ

เปาจื่อ...คนที่ชอบรองจากพี่ในซิงซิน เป็นคนที่แบบ555555555 อยากรู้มากว่าโตมายังไง ใสซื่อสุด ตลกสุด เดาทิศทางอะไรไม่ได้เลย น่ารักเว่อออออร์ มีเสน่ห์มาก

อี้ฟาน...เด็กน้อยที่พี่เก็บได้(?) ตอนนี้ได้เป็นกำลังหลักแล้ว ฝีมือก็พัฒนาขึ้นมาก อยากให้เชื่อมั่นในตัวเองอีกนิด แล้วก็สู้ต่อไป ที่จริงเราก็ชอบเด็กดีนะ แต่เด็กดีที่ขี้ขลาดไม่ค่อยชอบเท่าไหร่ ยิ่งพวกคนจืดจางด้วย แต่คนนี้...ข้อยกเว้น เอาใจช่วยนะ สู้ๆ

อู่เฉิน...ตัวละครที่ไม่ได้มีอะไรพิเศษ แต่ความมุ่งมั่นที่จะช่วยทีมให้ชนะนี่พิเศษจริงๆ คนที่ทำอะไรมากกว่านี้แต่ก็ไม่สามารถไปถึงจุดที่สูงกว่านี้ได้นี่น่าสงสารแหละ...เก่งมากเลยนะ สู้ๆ !

ถังโหรว...สาวน้อยจอมดุอีกคนที่ถ้าบอกว่าเป็นลูกพี่ก็เชื่อ555 แต่อายุต่างกันมากเกินไป งั้นเป็นลูกศิษย์(ซึ่งก็ถูกแล้ว)ละกัน เล่นดุมาก ชอบผู้หญิงเก่งแบบนี้ ปลื้มมากตอนลุยแบบหนึ่งสู้สาม แถมยังสู้จนเลือดหยดสุดท้ายอีก เท่มาก อ้อ แล้วก็ที่ทำให้ซุนเสียงเสียจังหวะอีก อย่าให้บอกเลยว่าชอบแค่ไหน โฮะๆ

แน่นอนว่าคำที่ซุนเสียงเอาไปพูดใส่หน้าเถาเซวียนตอนกดยอมแพ้ก็...อือ ยังไงดี ก็...เอ่อ สู้ๆ ? แล้วกัน

พวกเถียนชีเยวี่ยจงเหมียน...แง ประทับใจมิตรภาพของคนพวกนี้มากเลย อยู่ด้วยกันมาตั้งแต่เล่มหนึ่ง แถม 'เสี่ยวเยวี่ยเยวี่ย' ยังเคยหาเรื่องพี่อีก แต่ถึงตอนนี้กลับมาเชียร์ มาคารวะเหล้า ถึงพี่จะ...เอ่อ เอาเถอะ คนพวกนี้นี่น่ารักจริงๆ ขอให้อยู่ด้วยกันไปเรื่อยๆ จนจบเลยนะ ~ (รักเชี่ยรัวๆ ของเถียนชีมาก55555555)

ฮาตรง "ไอ้ลูกเต่านี่คิดจะวางยามหาเทพของพวกเราเรอะ" กับ "มหาเทพที่ทำได้ทุกอย่างบนสนามกลอรี่ ถูกเหล้าแก้วเดียวฆ่าตายในเสี้ยววิ" พี่นี่น้า5555

สงสารเหล่าชุน (. .) แต่ก็อย่างที่มู่มู่บอกล่ะนะ...

อ้อ เหล่าเว่ยพันจอกไม่ล้ม ขอคารวะ สมกับเป็นลวกเพี่ย555555555555


แล้วก็ในที่สุด ทุกคนก็รู้ความจริงซะที!!!!! ในที่สุดทุกคนก็หันไปด่าเจียซื่อสักที อวยพรให้พี่สักที เข้าใจพี่สักที!!!! แทบจะร้องไห้ (แต่เปล่า) ด่าพี่กันมาสิบหกเล่มแล้ว ฮือ แถมพี่ก็ไม่แก้ตัวอีกต่างหาก ตอนนี้รู้กันแล้วสินะ!!

ถึงจะดีใจก็เถอะ แต่พวกแฟนคลับนี่ก็ถูกจูงจมูกง่ายเหลือเกินนะ ตอนนั้นก็ด่าพี่จนไม่เหลือชิ้นดี ตอนนี้มาทำเป็นอวยพร ขอยืมคำพูดเจ๊เฉินเมื่อนานมาแล้ว พวกแกเคยคิดถึงเยี่ยชิวกันบ้างหรือเปล่า ชิๆๆๆๆ

รักความที่เหล่ากัปตันทีมอื่นๆ มาออกความคิดเห็น ทุกคนเข้าข้างพี่ อ้อ ก็พี่ไม่ผิดนี่นะ สมควรแล้ว~ ที่จริงไม่ค่อยชอบหานเหวินชิงเท่าไหร่ (เพราะกลัว) แต่ชอบความเป็นคนตรงมาก ชอบที่บอกว่ากงกำกงเกวียน นี่ถ้าแปลว่าเวรกรรมตามทันคงจะเจ็บมาก55555

ทีมอี้จ่าน ทีมมหาเศรษฐีอีกทีมที่เราเชียร์ (เพราะเป็นมิตรกับพี่)~ ตลกตอนพ่นพรวดตอนได้ยินเป้าหมายจากพี่ คุณจะสองมาตรฐานแบบนี้ไม่ได้นะ!! 55555555 อยากเห็นสีหน้าตอนพี่ได้ถ้วยจริงๆ แล้วก็...ประทับใจมากเลย ตอนที่บอกอ้อมๆ ว่าถ้าอยากได้อี๋เยี่ยคืนก็บอก ^ ^ คนร้วยนี่น้า ตั้งยี่สิบล้านหยวนยังให้เพื่อนได้ง่ายๆ ถึงต่อมาจะถูกพี่ตีขัดด้วยการบอกให้เสี่ยวถังไปซื้อเองก็เถอะ5555555 อ้อ ต้องขอบคุณด้วยหรือเปล่าที่ทำให้พี่ไม่ต้องคิดสุนทรพจน์บอกนักข่าว...

พี่ที่โดนรุมปาแฟลชใส่ ขำคำอธิบายความคับแค้นใจของเหล่านักข่าวมาก แม่งเอ๋ย555555555555555 คุณเบียร์มีฝีมือมากนะ เราฮาหลายรอบมากกับการแปลหลายๆ ตอน ใช้คำได้แบบ ตรงใจจนฮา555555 เราเพิ่งเคยอ่านเรื่องนี้เป็นเรื่องแรก และว่าจะลองไปหาเต้ามู่มาอ่านดูเหมือนกัน

คำสัมภาษณ์ของพี่...ในที่สุดก็มีคนยอมฟัง อ่า ที่จริงพูดแบบนี้ก็ไม่ถูก ในที่สุดพี่ก็ออกมาพูดต่างหาก555 พี่ที่พูดตรงๆ เรื่องเถ้าแก่เถา ทำให้กระแสโจมตีย้อนกลับ(สักที) เป็นเรื่องที่น่าพอใจแล้วเฝ้ารอคอยอีกเรื่องหนึ่ง


จางเจียเล่อ..เล่อเล่อผู้น่าสงสาร เพราะความโชคดีถูกนำไปเพิ่มให้พี่เยี่ยหมดแล้ว (...) ที่ผ่านมาต้องฝืนตัวเองเพื่อเป้าหมายของตัวเองเท่าไหร่ ตอนนี้กลับ...แฟนคลับก็เกินไปจริงๆ รู้แค่เรื่องวงนอก ไม่รู้ความในใจและความอัดอั้นของนักกีฬาสักหน่อย คิดแค่ว่าตัวเองทุ่มเทเชียร์ก็พอ เขาจะเป็นยังไงก็ไม่สนใจเหรอ จะทำความฝันไม่สำเร็จก็ไม่เป็นไรเหรอ...

กลับมาที่เถาเซวียนสักนิด แน่นอว่าเป็นตัวละครอันดับหนึ่งที่เราโกรธเกลียด เพราะสร้างความลำบากให้พี่มากมายเริ่มตั้งแต่ไล่ออก ยันปล่อยข่าวปลอมใส่ร้ายพวกนั้น แต่ตอนที่พี่กลับเจียซื่อไปรับมู่มู่แล้วได้พบกัน...การคุยที่เหมือนเพื่อนเก่า กับการยอมรับความอิจฉาของตัวเองก็ทำให้เราอดถอนใจไม่ได้ เฮ้อ...จริงๆ เลยนะ

สุดท้ายแล้วมิตรภาพก็ยังเหลือเส้นใยบางๆ อยู่ ชอบที่ยอมปล่อยตัวละครของพี่ร่มออกมา...ในราคาเท่านั้น จากนี้ก็โชคดีแล้วกัน จะไม่แช่งแล้ว ^ ^

หรงเฟย...คนคนนี้ก็เป็นอีกคนที่เฝ้าคอยเหมือนกัน5555 ถูกพี่หลอกมาด้วยร่มแสนกลเหรอ เกินไปน่า เขาตามมาเองชัดๆ~ แถมตามแบบเทเจียซื่อสุดฤทธิ์ ไม่สนเถาเซวียน มีสปิริตในการทำงานขนาดนี้ หลังจากนี้คงต้องเหนื่อยกับการช่วยเหลือซิงซินแน่ๆ 5555 ถ้ามีบทอกมาอีกก็ดีนะ จับไปอยู่กับเปาจื่อน่าจะสนุก แอบเหมือนหลัวจี๋อยู่ อิอิ

เฉินกั่ว...เล่มนี้มีบทมากขึ้นอย่างน่าพอใจ ในที่สุดความว่างงานก็หายไปแล้ว ตอนนี้ได้เวลาทำงานบริหารที่แท้จริง เรื่องเงินน่าจะยังเป็นปัญหาใหญ่ การหาสปอนเซอร์จึงเป็นสิ่งจำเป็น ก็หวังให้หลังจากนี้เจ๊ภาคภูมิใจในตัวเองเยอะๆ อย่าได้คิดมากเรื่องฝีมือตัวเองเลยนะ

สปอนเซอร์ที่คุณนักข่าวรุ่นพี่หามาให้ บอกตามตรงตั้งแต่เปิดตัวมาก็ไม่ได้ไม่ชอบอะไร แค่เอ็นดูรุ่นน้องมากกว่า จนกระทั่งเรื่องสปอนเซอร์รายแรกเนี่ยแหละ หึ เข้าใจได้ถึงความอัดอั้นแค้นเคืองนะ แต่ก็ไม่ชอบโว้ย ดีใจที่ฉางเซียนร่าเริงสดใสแต่ไม่ได้โง่ รักคนนี้ เด็กดีๆ

สปอนเซอร์คนนี้...คงจะเป็นคนที่ซื้อเจียซื่อล่ะสินะ ไม่ชอบที่ปล่อยให้พวกพี่รอนานหลายชั่วโมง แต่เห็นเจ๊กับพี่แกล้งกลับขนาดนั้นก็เอาเถอะ แล้วก็อย่างที่เจ๊ว่า ความรักมันบริสุทธิ์อะเนอะ แล้วพี่ก็อุตส่าห์มา...เพื่อช่วยเจียซื่อด้วย



พล่ามยาวมาก แต่ก็อย่างที่เคยบอก นี่เป็นบันทึก ไม่ใช่รีวิว5555555 คือการหวีดอย่างบ้าคลั่งถึงความรักที่ดิชั้ลมีต่อพี่เยี่ย! อะแฮ่ม...อยากอ่านเล่มต่อไปเร็วๆ ถ้ามาทันงานหนังสือก็จะดีมาก สัญญาจะ...จะอะไรดี จะขอบคุณคุณเบียร์มากๆ และซาบซึ้งในน้ำใจนะคะ แฮร่


ป.ล. ม่อฝานนั้น โผล่มาสองคำสามประโยค แต่ความกำมือแน่นและกินเหล้า(คนเดียว)จนเมานั้น...น่ารักจังค่ะ /ปาหัวใจใส่รัวๆ

-----
2022
https://twitter.com/catseyes_qzgs/sta...

[Freeread · Rating 4 out of 5]

จิตวิทยาย้อนกลับ เดาว่าจะทำแบบนี้ แต่ทำแบบนี้ แล้วกลายเป็นอีกแบบ
ใช้สภาพแวดล้อมป้องกันการโจมตี ใช้ล้อมดักฆ่าศัตรู
สกิลใหม่ใช้ตามความถนัดและจินตนาการทำให้เดาได้ยาก
อ่านค่าพลังศัตรูแล้วหาจุดอ่อนโต้กลับ
พบว่าตนมีจุดอ่อนก็หาแล้วซ่อมมัน
แข็งชนกันคนที่แข็งกว่าชนะ
จะออกจากทีมแล้วเล่นไม่ดีแปลว่าล้มมวย
ทุ่มสุดตัว เดินหน้าไม่มีถอย ได้แค่นี้
ส่งเสียงก่อกวนให้วิ่งไป ถึงจุดหนึ่งทนไม่ได้ต้องบุกจนเผยจุดอ่อน ยิ่งแยกกันยิ่งดี
กลยุทธ์ทีมอ่อนปรับมาใช้กับทีมแกร่งไม่ลงตัว
เมื่อแยกกันก็ถึงเวลาล้อมฆ่าเรียงคน
นักรบเงามีหน้าที่เสริมจุดแข็งอุดจุดอ่อนตัวหลัก
กลยุทธ์ Box ส่งคนไปสกัดตัวเก่งฝั่งตรงข้าม
ใช้คุ้มทุกคนสอดประสานทุกห่วงโซ่
ใช้มั่วๆคาดเดาไม่ได้ ท���รวนจังหวะ
ทำอะไรไม่ได้ก็ยัดดาเมจแลกกัน
เลือดน้อยไม่กล้าแลก
ชิงฆ่าเพิ่มความได้เปรียบ ใครจะล้มก่อน สุดท้ายไม่ใช่เกมเล่นคนเดียว
ชนะเพราะเตรียมการมา 1 ปี
ไม่เคารพนักกีฬาเอาแต่ผลประโยชน์จุดจบไม่เหลืออะไร
ถึงแพ้แล้วสโมสรยังอยู่ ผู้คนยังศรัทธากลับมาใหม่ได้
ถึงจะล้มเหลวมาเยอะอย่างน้อยทุกคนยังอยู่
คนโห่แล้วไง ชนะก็พอ
คนอยู่ก็อยู่ คนไปก็ไป
ไม่เหมือนเดิม ต้องทำให้มีมาตราฐาน ทำที่ฝึกใหม่ แบ่งแผนกให้ชัดเจน หาสปอนเซอร์
สปอนเซอร์เพราะรักชอบหรือธุรกิจ

[Nuna Imruetai · Rating 5 out of 5]

เล่มนี้มันส์มากๆ หากมีทีมเวิร์กที่ดี ใจสู้ ก็สามารถเอาชนะกำแพงที่สูงได้ เป็นเรื่องที่ดีมาก ให้ข้อคิดทั้งการวางแผน การทำงานเป็นทีม อ่านแล้วให้อารมณ์ร่วมไปการเติบโตของทีมซิงซิน การจะสร้างทีมๆ นึงขึ้นมานั้นไม่ง่ายเลย มีรายละเอียดยิบย่อยมากมาย

[Wkd · Rating 5 out of 5]

ยิ่งอ่านยิ่งรักทุกตัวละคร
รู้แหละว่าทองแท้อย่างพี่เยี่ยอยู่ที้ไหนย่อมเปล่งประกาย แต่ก็อดลุ้นไปกับเกอไปด้วยทุกที

โคว้ตออฟเดอะเล่มมีมากมาย ทั้ง "กลอรี่ไม่ใช่เกมที่เล่นคนเดียว" "อย่างน้อยทุกคนก็ยังอยู่"

แต่สุดท้ายทุกอย่างก็แพ้พ่ายให้กับ
"ฉันกลับมาแล้ว"

[Nattapan · Rating 5 out of 5]

Unputdownable!! Amazing, touching and very engrossing.

[Hammu · Rating 4 out of 5]

วาสนากับเจียซื่อ จบเพียงเท่านี้แล้ว

[Patchara · Rating 4 out of 5]

หลังจากที่อืดๆ มาหลายเล่มก็กลับมาสนุกเหมือนเดิมแล้ว

[Saicharot · Rating 5 out of 5]

บทสรุปรอบคัดเลือกซักทีมั้ยนะ ลุ้นสุดอะไรสุด

[Pacharaphon Sirikonkasem · Rating 5 out of 5]

แนะนำให้อ่านมากๆๆๆๆๆ ตัวเอกนิสัยจอมมาร ไร้ขีดจำกัดล่าง ตลค.อื่นๆก็มีเสน่ห์มากๆ เนื้อเรื่องดีแต่ช่วงแรกๆจะเอือยๆหน่อย หลังเล่ม6จะเริ่มสนุกขึ้น