Ontluikende letteren belicht de literatuur in de verschillende Europese volkstalen van Homerus tot Goethe. Op een tijdspad dat loopt van de 8e eeuw voor Christus tot en met de 18e eeuw na Christus wordt bekeken in welke omstandigheden literatuur tot stand komt, hoe ze wordt ‘geconsumeerd’ en in welke vorm ze wordt overgeleverd.
Het boek onderscheidt drie fasen, de oudheid, de middeleeuwen en de vroegmoderne tijd, waarin zich een geheel eigen literaire bedrijvigheid ontwikkelt. Elke periode wordt toegelicht vanuit een drievoudig perspectief: historisch, cultuurhistorisch en literair. Specifieke politieke en sociale structuren bepalen de bestaansvorm van literatuur in elke historische periode. De evolutie van het wereldbeeld vormt de hoofdas van het cultuurhistorisch deel. In het literaire stuk komen de vorming en de evolutie van literaire genres aan bod, net als het ontstaan van een Europese literaire ‘canon’. Het overzicht van de vele smaakbepalende en normgevende werken wordt met tekstfragmenten geïllustreerd. Aan het einde van het verhaal blijkt ‘Europese literatuur’ het product te zijn van een boeiende interactie tussen talen, volkeren, regio’s, culturen en geloofsovertuigingen.
Dit boek richt zich tot iedereen die wil kennismaken met de complexiteit van het fenomeen literatuur en die, net als de auteur, gelooft dat Ontluikende letteren kan bijdragen tot het ontluiken van de geest.
Als je dit leest als leesboek uit interesse, kan ik me inbeelden dat het een prima boek is. Wij gebruikten dit boek echter als cursus, en daar is het niet geschikt voor.
Ahistorisch (zowel in de zin dat Herman het gedachtegoed en de culturele instellingen van historische tijdvakken en plaatsen misrepresenteert als in de zin dat het boek echt bol staat van (dikwijls elementaire) feitelijke fouten) en pseudo-intellectueel. In Amerika werd het blank-nationalisme ontwikkeld en gecultiveerd om te voorkomen dat de blanke proletariër zou samenspannen met de zwarte tegen de blanke burgerij die hen beide onderdrukt, in Europa puur uit pretensie.
opsich goed overzicht als je zin hebt om iets te lezen van de werken verteld en geen idee hebt wat je wilt lezen, maar als cursus was het echt niet zo amazing want het was niet zo gefocused op inzicht en verbanden. vond ook dat de interesses van de schrijver er eits te hard doorschenen, wat ok is maar niet objectief (zoals een cursus). bv bruegels schilderij. al in al niet de fout van de schrijver, wel de fout van mijn richting!