Sylviana Attholred, de kroonprinses van Berinyi, leeft door toedoen van de Avatars in de Rosettenevel. Haar moeder houdt haar status van koningin krampachtig vast. Als de tijd komt dat Sylviana zal regeren, erft ze een oorlog. Bovendien zit ze met een probleem: de zonen van priesteressen sterven te jong.
Als er eindelijk weer iemand op de troon komt waarmee te praten valt, besluiten Sammerah, Jacky en Tatjana dat ze de nieuwe Eerwaarde Moeder moeten steunen. Alle bevolkingsgroepen zullen eensgezind de vijand het hoofd moeten bieden. Het is echter de vraag wie de werkelijke vijand is.
Helena Attholred heeft zo haar eigen mening over wat het beste is voor haar gezin. Het venijn smeult al sinds ze de bloedband met Sana aanging. Als zij haar zin krijgt, werkt deze oorlog in haar voordeel. De magiërs op Laskoro zijn immers veel te zwak geworden, of vergist ze zich daarin?
Johanna Lime Marjo en Dinie schreven sinds hun kindertijd samen dagboeken van personages. Hun voorliefde voor fantasy en sciencefiction ontwikkelde zich tot het bouwen van een eigen fantasiewereld, Eibor Risoklany. In 2011 besloten ze samen een roman te schrijven onder het pseudoniem Johanna Lime. Dat werd Schimmenschuw. Het boek kan als een opzichzelfstaande roman worden gelezen of als de voorloper van een de trilogie: De vergeten vloek. Deel 1 van De vergeten vloek, Sluimerend vuur, werd uitgebracht in april 2017, deel 2 Smeulend venijn in september 2018 en deel 3 Schamel verbond kwam uit in april 2020 bij uitgeverij Zilverbron. Er staan drie korte verhalen van Johanna Lime in bundels van de Gentasia Awards die in 2015 bij Annibo werden uitgebracht. Verder staan er korte verhalen van Johanna Lime op Smashwords als e-book. Sinds 23-12-2018 gaat Marjo Heijkoop alleen verder als Johanan Lime, omdat haar levensgezel Dinie Boudestein op die datum is overleden als gevolg van kanker. Mogen we Dinie blijven herinneren door haar boeken. In 2020 kwam het autobiografische boek over twee eigenwijze vrouwen en twee aliens, De twaalfde Saturnusmaan, uit bij uitgeverij aquaZZ. Marjo heeft alleen een nieuwe sciencefiction/fantasy trilogie bij uitgeverij Zilverbron uitgebracht, die zich een generatie dan De vergeten vloek afspeelt. Het eerste boek van deze trilogie Interplanetair, boek 1, Ruimtestad verscheen op 5 februari 2021, boek 2 Geestenpoort verscheen in mei 2022 en boek 3 Schakelmagie kwam uit in april 2023. Marjo schrijft nu aan een serie van zes boeken, Magische Alliantie, die gepland staan van 2024 tot 2029, ieder jaar een boek dat zich afspeelt op een andere planeet. Weer een generatie na trilogie Interplanetair. Nieuwe hoofdpersonages. het eerste boek van Magische Alliantie: Woest Water kwam uit op 24 jauari 2025. De redactie voor boek 2 Ruige Rotsen is begonnen. In 2030 volgt dan een voorloper op aarde: Terra Negata, allemaal bij uitgeverij Zilverbron. Tussendoor komen er waarschijnlijk nog nieuwe korte verhalen uit en misschien ook nieuwe romans, dus hou de website https://boekenvanjohannalime.com of de andere website die hieronder staat goed in de gaten.
Een tijdje terug was ik via Facebook de gelukkige winnares van ‘Smeulend Venijn, De vergeten vloek deel 2’. Ik heb toen in de eerste instantie uiteraard het eerste deel ‘Sluimerend Vuur’ aangeschaft en gelezen. Aangezien ik daar enthousiast over was had ik al zo’n voorgevoel dat ik dit tweede deel ook met plezier zou gaan lezen.
Wederom is het net als met het eerste deel een dik boek met een behoorlijk aantal pagina’s. Toch weerhield mij dat er niet van om al lezende door het verhaal heen te vliegen. De schrijfstijl past bij het YA fantasy genre en de daarbij behorende doelgroep maar is ook zeker leuk voor een ouder lezerspubliek waar ik toebehoor. Het boek leest heerlijk vlot dankzij de fijne bewoording en voor mij was het gewoon genieten van een tof, fantasierijk verhaal. Wat dat betreft geef ik over het algemeen niet zo om het type genre dat aan een boek gehangen is, het spreekt me aan of niet, zo simpel is het.
“Je komt er nooit helemaal overheen, het slijt alleen in de loop van de tijd een beetje.”
In dit tweede deel maak je kennis met de tegenovergestelde kant van waar je in deel 1 over leest. Dat was heel even wennen in het begin omdat het betekend dat je met nieuwe maar wel leuke en interessante karakters te maken krijgt. Een nieuwe maatschappij met bijbehorende normen & waarden en dus een andere cultuur. Naarmate het verhaal vordert komen beide boeken samen en begrijp je als lezer steeds meer hoe alles samenvalt. Ik vind dit er echt voor zorgen dat het in zijn geheel al een heel leuk, spannend en verrassend compleet verhaal wordt. En ik kijk hierdoor extra uit naar het derde deel, dat gelukkig over niet al te lange tijd al uitkomt.
“Wegens het ontbreken van natuurlijke vijanden groeide de bevolking soms explosief, maar dat konden ze in de hand houden door afgewogen hoeveelheden ananas te geven.”
Wat ik zelf een extra leuk gegeven vind in dit gehele verhaal is dat er een soort van nieuw verzonnen religie en theologie in voorkomt. Een onbekende manier van een geloof belijden om het zo maar iets duidelijker uit te leggen. Goden, offers, avatars, diensten enzovoort komen allemaal samen in ‘De vergeten vloek’ en laat op die manier maar weer eens zien hoe het ervoor kan zorgen hoe het mensen zowel kan verbinden als tegen elkaar op kan zetten. Hierdoor heeft het verhaal wat mij betreft ook een klein leerzaam kantje, zei het absoluut niet op een belerende manier. Eerder juist speels en zo ook vol spanning, horror, avontuur en liefde.
“Een oorlog beginnen is altijd fout. Oorlogen zijn niet te winnen, daar zijn alleen maar verliezers bij.”
De veelzijdigheid in het verhaal spreekt mij aan. De locaties zijn divers net als de gebeurtenissen, magische uitingen, technologieën en politieke uitingen. Er zit vaart in het boek doordat er veel gebeurd maar niet teveel zodat je het niet meer kan bevatten. Soms worden er wel een aantal jaren overgeslagen in het leven van de personages maar dit vond ik in dit deel beter uitgewerkt en aangegeven dan in het eerste deel van deze YA trilogie.
Voor mijn gevoel passen beide boeken goed bij elkaar en ik ben heel benieuwd hoe het in het derde afsluitende deel van de trilogie verder zal gaan. Of er dan een bevredigend eind komt aan ‘De vergeten vloek’ trilogie en tegelijkertijd vind ik het dan waarschijnlijk ook nog jammer dat de trilogie klaar is.
Beide boeken zijn in ieder geval wat mij betreft dikke aanraders voor iedereen die houdt van magische, spannende avonturen met een snufje SciFi.
Boek 1 gekocht op Elfia bij de auteur. Boek 2 op bol als e-book.
Het was even wennen aan de nieuwe personages en de andere invalshoek. Wederom was het systeem van magie goed uitgedacht, de nieuwe hoofdpersonen hadden diepgang en er was een spanning door de dreiging van oorlog.
Zeker 5 sterren waard.
Ik heb deel 3 ook al als e-book en ben benieuwd of het weer van personages switcht.
De sprookjesachtige wereld en haar boeiende bewoners maken ‘Smeulend venijn’ een feest om te lezen. Johanna Lime (Marjo Heijkoop en Dinie Boudestein) laat ook zien meer in haar mars te hebben, omdat er een licht literaire ontwikkeling in het verhaal zit. Deze combinatie heeft er voor gezorgd dat ik het boek in een dag gelezen heb. Het is een heerlijk verhaal over tegenstellingen, macht, vriendschap en vrede. Als eerste omdat de wereld waarin het verhaal zich afspeelt boeiend is vanwege de contrasten in de samenleving. Er zijn moderne elementen zoals ruimteschepen, een soort email en ipad en tegelijkertijd tempels, koetsen een Koninklijke familie en veel magie. Dit zorgt voor een hele moderne sprookjesachtige wereld, waarin naast mensen verschillende magische volkeren leven. Enkele van hen staan onder bescherming en vallen onder de zorg van een magische familie, wat ik associeer met de projecten die worden opgezet om de natuur en wilde dieren te beschermen. Daarnaast zijn er weer boeiende personages in het verhaal. Sylviana Attholred is een erg sympathiek personage, dat herkenbaar is voor veel lezers. De moeilijke relatie die zij heeft met haar moeder Golda wordt sterk en overtuigend uitgewerkt in het boek. In deze band speelt voortdurend een onderhuidse machtsstrijd waarin de generaties botsen. Deze familie heeft in ‘Schimmenschuw’ (2015) al mijn favoriete personage mogen leveren (Sanctaturian Attholred) en nu weer: Helena Attholred. Zij is de ambitieuze tante van de kroonprinses en de zus van koningin Golda. Het is de auteur gelukt om hier een geslaagde antagonist van te maken, waarvan je wilt dat ze haar plannen niet waar maakt, maar het toch jammer vindt als ze stopt met datgene wat ze doet. De titel ‘Smeulend venijn’ is op verschillende manieren van toepassing op het verhaal. Het verwijst naar de conflicten binnen de samenleving o.a. discriminatie op grond van ras en een naderende oorlog die zorgen voor de nodige broeiende spanningen. En het geeft met betrekking tot Sylviana weer, waar zij als persoonlijk en als koningin mee te maken krijgt, namelijk venijnige opmerkingen en voor het blok gezet worden. Gelukkig vindt zij in de magie een goede uitlaatklep. Een belangrijk thema in het boek is de keuze binnen de mogelijkheden om het keurslijf van gewoonten, tradities en ouderlijke macht te doorbreken. Lime laat hierin de uitersten op sprookjesachtige wijze zien: zwarte magie en vriendschap en liefde. Een motief dat verwijst naar duistere magie is de zwarte draak, die een goddelijke status heeft en op verschillende manieren vereerd wordt op de planeet. Heel voorzichtig laat de auteur hiermee het ambivalente van religie zien. Maar ze geeft duidelijk in het verhaal aan dat het de menselijke factor is die er voor zorgt dat godsdienst voor het goede of het kwade gebruikt wordt. In het werk van Johanna Lime speelt vriendschap een hele belangrijke rol. De vriendschappen tussen Sylviana en haar vriendinnen zijn belangeloos en gebaseerd op affectie voor de persoon. Dat maakt ze heel puur en zuiver. De kroonprinses en Tatjana Baksy, Jacky Toliano en Sammerah Lyoncourt bewijzen op een mooie, ontroerende en heldhaftige wijze de kracht van vriendschap, waardoor ieder van hen een mooie groei mag doormaken. Met betrekking tot het thema krijg dit motief een ironische lading, waarvan ik enorm genoten heb. Dus iedereen die een prachtig boek wil lezen over vriendschap in een sprookjesachtige wereld kan ik ‘Smeulend venijn’ van harte aanraden. Ik verheug me nu al enorm op het derde deel van de trilogie. #smeulendvenijn #johannalime #uitgeverijzilverbron
Recensie: De vergeten vloek deel twee : Smeulend venijn- Johanna Lime September 2018 ISBN : 9789463081399 Zilverbron
Dit is het tweede deel van de trilogie. In dit draait het vooral om Sylviana, de kroonprinses van Berinyi. Haar moeder wil zo lang mogelijk aanblijven als koningin. Als Sylviana eindelijk op de troon zit, is er een vreselijke oorlog .Ze wil ook een oplossing bedenken voor de zonen van priesteressen die steeds op jong leeftijd sterven. Zal ze dat kunnen? Sylviana wordt gesteund door een paar beste vrienden. Zij proberen alle bevolkingsgroepen over met de neuzen dezelfde kant op te krijgen om de vijand te bestrijden, maar wie is de vijand eigenlijk. Sylviana’s tante Helena heeft ondertussen haar eigen idee over wat goed voor de familie is en probeert haar zin te krijgen … gaat haar dat lukken? De hoofdpersonen in dit deel zijn bijna allemaal anderen dan in deel 1. De invalshoek is in elk geval heel anders. De verhaallijn over Sylviana vind ik niet heel spannend, ik kan me redelijk in haar inleven maar krijg niet echt een band met haar. Die over Tatjana vind ik wel iets interessanter, haar mag ik wel maar de verhaallijn over Helena vind ik het leukste, ze heeft zo haar plannetjes maar daar hou ik wel van. De meeste personages uit het eerste deel komen helaas niet voor in het boek , op een paar stukjes met Jima en Pecryan na . Dat had van mij wel meer mogen zijn , ik zit met smart te wacht hoe het met hen gaat en deze verhaallijn is een stuk minder boeiend vind ik. Gelukkig zit er wel nog de nodige zwarte magie in en komen er weer Avatars in voor. Het boek komt voor mij wat langzaam op gang , pas over de helft komt er wat vaart in. De sfeer en de omgeving in het boek worden goed genoeg beschreven om je er een voorstelling van te kunnen maken. Het is een soort fantasy in de moderne wereld gemengd met de Middeleeuwen. Dat is goed gedaan Het eind is anders dan ik had gedacht maar wel passend en zeker niet voorspelbaar. Ik geef het boek 3.5 sterren.