Kus

by Julien Ignacio

Kamer 11, intensive care, kinderafdeling. Een vader waakt aan het ziekbed van zijn negenjarige zoontje, dat in coma ligt. Avond na avond praat hij tegen zijn kind. Hij vertelt over zijn eigen vader, over de zoon die hij zelf ooit was, tot aan dat ene fatale moment. Hij vertelt over zijn vaderschap, hoe de onmogelijkheid zijn zoontje te beschermen tegen het leven en de ondraaglijkheid van zijn liefde hierdoor, hem deed besluiten het gezin te verlaten.

Julien Ignacio weet in zijn hecht gecomponeerde debuutroman de plaats die een mens inneemt tussen de generaties voor en na hem indringend voelbaar te maken, de schoonheid, intimiteit en tragiek ervan. Kus is een beklemmend vader-zoonverhaal dat voortdurend onder hoogspanning staat. Terwijl het ontwaken van de zoon steeds onwaarschijnlijker wordt, groeit het verlangen van de vader naar een plek waar tijd geen vat meer op hen heeft.

‘Falen als vader is falen als mens. Als een schaduw van mezelf sloop ik je kamer binnen. Snel zou het over zijn. Ik moest doorbijten nu. Mijn afscheid, een zwart gat kleiner dan een splinter, opende zich. Spring, moedigde ik mezelf aan. Kruip erdoorheen.'

173 pages, Paperback

Published September 1, 2018

About the author

Julien Ignacio (1969) studeerde af als literatuurwetenschapper en reisde vier jaar door Azië, West-Afrika, de Cariben, Zuid-Amerika en het Midden-Oosten. Hij publiceerde theaterstukken, korte verhalen en ontving de El Hizjra Toneelprijs voor Hotel Atlantis. Hij is medeoprichter van theatergroep tgDakota, redactielid van het literaire tijdschrift Tirade en geeft Nederlandse les aan expats en vluchtelingen.

Reviews

[Sophie · Rating 3 out of 5]

3/3,5

[Anton Segers · Rating 2 out of 5]

Bij momenten (vooral het begin en het einde) schrijft Ignacio prachtig, van een ontroerende emotionele eerlijkheid. De schrijver heeft een zeldzaam oog voor de vorm, voor mooie beelden en mooie taal, maar gaat daar voor mij wat te ver in, ten koste van de inhoudelijke verhaalslijn, die onvoldoende opbouwt en uitdiept.

[Hendrik Dejonckheere · Rating 3 out of 5]

Ik vind het een mooi boek met een mooie opbouw. Ik heb er echt van genoten. Ignacio schrijft mooie poëtische zinnen maar drijft dat soms iets te ver door. Hij laat je ook als lezer met vragen zitten waarop in dit boek geen antwoorden te vinden zijn. Waarom verlaat hij zijn vrouw Luna bijvoorbeeld? Ook de wijze waarop hij de peuterjaren van zijn zoon beschrijft en de verwerking van 9/11 maak ik niet met hem mee. Ondanks deze rafelranden heb ik het door de intensiteit met plezier gelezen.

[Jess Witte · Rating 5 out of 5]

Oef, wat een boek. Wow.

[Imke Vannuffelen · Rating 4 out of 5]

Gelezen in november 2018

[Jolanda · Rating 3 out of 5]

Aangrijpend verhaal in het heden maar hoogst onwaarschijnlijk in het verleden (een kind dat schrijft voor zijn 5e jaar? Een kind dat ook zo jong al zijn vaders liefde voor symboliek dan al doorheeft en er zich er volledig naar gedraagt?). Maakte de leeservaring een stuk minder aangenaam dan waar ik op hoopte.

[Rozemarijn · Rating 3 out of 5]

4