In Galgenaas laat Roger Van de Velde ons in zestien verhalen kennismaken met de vreemde en vaak hallucinerende gevangeniswereld. Met enkele trefzekere trekken portretteert hij personages als de onschuldige veroordeelde Hellemans, de travestiet Zita, de luie Michelangelo, die het zo ver weet te brengen dat hij als een vorst zijn eten aan bed geserveerd krijgt,en Dimitrios Christos Papathanassiou, die het gevangenispersoneel om de tuin leidt.
Roger Van de Velde was schrijver en journalist. Vanwege zijn Palfiumverslaving als maaglijder bracht hij acht jaar door in de penitentiaire vergeetputten van België. Hij schreef er onder meer Galgenaas, dat zijn vrouw uit de gevangenis smokkelde en liet uitgeven. In 1970 overleed hij aan zijn verslaving, kort nadat hij de Arkprijs voor het Vrije woord had ontvangen.
Een interessante debuutbundel waarin enkele zeer goede verhalen zijn opgenomen, maar die moet onderdoen voor het niveau van zijn volgende werk, "De Knetterende Schedels". RvdV slaagt erin met veel empathie de verschillende kanten van het gevangeniswezen te beschrijven en vult het tragische aan met zwarte humor en ironie.
Galgenaas is een bundel van verhalen over het leven in de gevangenis.
De korte verhalen geven een interessante kijk in het leven van bepaalde gevangenen, en hoe hun wereld, tussen die vier muren, drastisch veranderd.
Roger Van De Velde heeft jaren zelf ook in de gevangenis gezeten, waardoor de verhalen dus ook deels autobiografisch zijn.
De verhalen die me het meest zijn bijgebleven gaan over een transgender man genaamd Zita (wiens verhaal me deed denken aan een film, Kiss Of The Spider Woman), een verloren vrouw genaamd Christine, en Kessels, een gepassioneerde gevangeniswachter. Elk van hun, maar ook de andere karakters in het boek, hebben een eigen verhaal en ideologie.
Het debuut van Roger Van De Velde, en direct ook een aanrader.