فرهاد حسنزاده متولد بیستم فروردین ۱۳۴۱ در شهر آبادان است. نوشتن را از سالهای نوجوانی (۱۳۵۵) آغاز کرد.
از سال ۱۳۶۸ در کنار همکاری با مطبوعات کودک و نوجوان (سروش نوجوان، سروش کودک، آفتابگردان، کیهان بچهها و…) به شکلی جدی وارد عرصه ادبیات کودک و نوجوان شد و ۱۵ سال به طور مستمر عضو تحریریهٔ نشریه دوچرخه بود.
در سال ۱۳۷۰ اولین کتابش با نام «ماجرای روباه و زنبور» منتشر شد. تا کنون بیش از هشتاد عنوان کتاب (اکثراً کودک و نوجوان) در گونههای مختلفی همچون داستان کوتاه، بلند، رمان، افسانه، فانتزی، طنز، زندگینامه از او به چاپ رسیده است. چند کتاب هم در حوزه بزرگسالان دارد، از جمله رمانهای «حیاط خلوت»، «مهمان مهتاب» و «روزگار شیرین». او فیلمنامه هم مینویسد و در زمینه انیمیشن تجربههایی دارد.
فرهاد حسنزاده بیش چهل جایزه و تقدیر برای آثارش گرفته است. او در سالهای ۲۰۱۷ و ۲۰۱۸ نامزد ایران برای جایزه جهانی آسترید لیندگرن شد. همچنین در سال ۲۰۱۸ جزو فهرست نهایی جایزه هانس کریستین اندرسن (معروف به نوبل ادبیات کودکان) شد. برخی از کتابهای این نویسنده به زبانهای انگلیسی، چینی، مالایی، ترکیِاستانبولی و کردیترجمه شدهاند.
او عضو هیات موسس «انجمن نویسندگان کودک و نوجوان» بوده. و چند دوره هم به عنوان عضو هیأت مدیره به هم صنفیهایش خدمت کرده است.
خیییلی خیلی باحال و بامزه بود داستانهای کوتیکوتی کلی باهاش خندیدم :))))) کاش اینجا قابلیت اینو داشت که بخش مورد علاقهمونو از کتاب بخونیم و پین کنیم. در اون صورت من اون داستان رو میخوندم براتون که کوتی کوتی از پله میوفته و میگه آخ پام پام پام پام پام...
اصرار خواهرزاده شش ساله برای شنیدن قصه شبش از من و دیدن اسم فرهاد حسن زاده توفیق اجباری شد برای خوندن این کتاب. خیلی دوستش داشتم. قسمت هایی رو با هم دیگه بلند بلند خندیدیم و از خنگ بازی های کوتی کوتی لذت بردیم.
فکر میکنم قبلا خونده بودمش، اما مطمئن نیستم همین جلد رو یا نه. امشب باز برای امیرعباس خوندمش -و به اسم قصههای کوتی کوتی که باعث شد نفهمیم تکراریه- و با اینکه از سری قبل که محدثه براش خونده بود یادش بود بعضی جاها رو، مثل دکتر رفتن کوتی کوتی و تو حموم گیر کردنش، بازم کلی کیف کرد ازش. منم لذت بردم ازش؛ کوتی کوتی هزارپای بهونه گیر و گریانیه که با علاقه فراوانش به کفش و جورابهایی که دائما یکیشونو گم کرده و تفاوتاش با بقیه حیوونا و حشرهها، لحظههای خندآور و شیرینی میسازه. .
به نظر من ۳ ستاره میگرفت اما دخترم گفت حتما ۵ بدم :)) بعضی داستانهاش آموزنده، بعضیش بامزه و بعضیش به نظر من نه بامزه و نه شامل نکتهی تربیتی بود. تصویرگری کتاب خوب و مرتبط بود.
داستان های با درون مایه طنز از یک هزارپا که کارهای متفاوتی می کنه من برای پسرم که دوسالشه میخونم ولی خیلی طنزس رو متوجه نمیشه. گریه کردنای یه لیوان و دو لیوان و سه لیوانی هم که اکثر مواقع برای رسیدن به خواستش انجام میده رو تا اینجا حذف می کنم ولی بزرگتر شه فکر نکنم نیاز باشه