อโยเดีย

by รอยไท

เพราะอุบัติเหตุทำให้บัวบูชา หญิงสาวจาก พ.ศ. ๒๕๕๙ ย้อนกลับไปบนแผ่นดินกรุงเก่า ในรัชสมัยของสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวบรมโกศ ที่นั่น เธอได้พบบุรุษมอญนามว่า ‘มังญีมินทร์’

เขามาทำอะไรบนแผ่นดินอยุธยา และแท้จริงแล้ว เขาเป็นใครกันแน่

ที่ร้ายก็คือ หนุ่มมอญนัยน์ตาคมนำตัวเธอกลับไปยังหงสาวดี แผ่นดินที่เธอเคยเรียกขานอย่างเต็มปากว่าศัตรู

บัวบูชาต้องเผชิญกับการล้างแค้น ความอิจฉาริษยา ความบ้าอำนาจของมนุษย์ ทว่าท่ามกลางเรื่องราวที่คล้ายดั่งฝันร้าย เธอกลับได้พบฝันหวานแสนดีที่สุดในชีวิต

‘เขา’ คนแปลกหน้าจากแผ่นดินที่ได้ชื่อว่าศัตรู กลับกลายเป็นรักแท้ของเธอตลอดกาล

แต่...อำนาจแห่งรักจะล่วงล้ำพรมแดนของกาลเวลาได้หรือไม่ ?

ค้นหาคำตอบได้จาก “อโยเดีย” นิยายรักโรแมนติกย้อนอดีตเรื่องเยี่ยมที่จะตราตรึงอยู่ในหัวใจคุณไปอีกนานแสนนาน

584 pages, Paperback

First published October 1, 2018

Reviews

[MISSKAPRAW · Rating 3 out of 5]

เป็นนิยายแนวที่ชอบ ย้อนอดีต แต่ขัดใจการตัดฉากไปมาฉับ ๆ ของนักเขียน บางทีอารมณ์อ่านยังอยู่ฉากเดิม แต่ฉากใหม่เปลี่ยนมาแล้ว บางทีอ่านแล้วก็งงเอง ไม่อินกับความรัก พอ นอ เท่าไหร่

ภาษาไม่สวยในแบบนิยายพีเรียด แถมใช้คำ เจ้าร่างบาง เจ้าร่างเล็ก เจ้าหน้าหวาน คนร่างใหญ่ และหลายเจ้าเยอะเกิน

สรุป สนุกระดับกลาง ๆ ใครชอบแนวนี้อ่านได้ค่ะ

[Patrawan Dear]

#อโยเดีย / รอยไท

ลองนามปากกาใหม่อีกครั้งในช่วงงานหนังสือค่ะ เรื่องนี้ปกสะดุดตา เป็นพล็อตแนวย้อนยุคไปสมัยอยุธยาตอนปลาย แต่เรื่องราวไปเกิดที่หงสาวดีเป็นส่วนใหญ่ เพราะพระเอกของเราเป็นแม่ทัพอยู่ที่นั่น

เราประสบปัญหาเดิมเมื่ออ่านพล็อตทำนองนี้คือเรื่องความรู้สึกของคนที่ย้อนไป เราว่ามันต้องมีการปรับตัวปรับใจอะไรกันบ้าง แต่นางเอกเรื่องนี้เธอต่อติดทันที เธอเรียนอะไรไม่ได้กล่าวถึง รู้แต่ว่ากำลังจะจบปริญญาตรี แต่เธอเก่งมากนะ ปรุงยาสมุนไพรได้เหมือนหมอหญิง ทำ CPR ช่วยคนตกน้ำก็ได้อีก แถมเอาหลังไปรับหวายพร้อมกับเพื่อนสนิทด้วย เรียกว่าฉากบังคับทำได้ครบถ้วนเลยทีเดียว

จะว่าไปเรื่องนี้มีทั้งจุดที่เราชอบและไม่ชอบ จุดที่ชอบ คือ การบอกเล่าถึงสภาพความเป็นอยู่ของชาวมอญ รวมถึงสถานที่ต่าง ๆ นับเป็นฉากที่แปลกออกไป (วัดไชยวัฒนารามซึ่งเป็นฉากบังคับก็ยังคงมี) แต่เป็นที่น่าเสียดายที่จุดติดขัดสำหรับเรามีมากกว่า โดยเฉพาะการที่ต้องอ่านสะดุดเป็นพัก ๆ จากการตัดฉากไปมา เล่าตรง ๆ บ้าง เล่าย้อนบ้าง และการเล่าเรื่องแบบไม่ค่อยกระจ่าง ไม่ได้ให้เหตุผลรองรับเพียงพอ ทำให้ต้องเสียเวลาย้อนกลับไปอ่านซ้ำ รวมถึงคำผิด และสำนวนภาษาที่ออกแนวห้วน ๆ ไม่ถึงขั้นละเมียดละไมกินใจให้สมกับเป็นแนวพีเรียด

โดยรวมแล้วจึงจัดว่าเป็นแนวของเราที่เราไม่ค่อยจะแนวเท่าไหร่ แต่ก็ยังคงอ่านได้ในระดับสนุกกลาง ๆ ซึ่งต้องบอกว่าชอบวัตถุดิบ ปรับรสมืออีกสักนิด น่าจะน่าสนใจมากค่ะ :)

[pannit · Rating 3 out of 5]

3.5/5
พีเรียดย้อนเวลาที่รู้สึกว่าเพซเรื่องไม่ค่อยสม่ำเสมอเท่าไหร่ ตอนแรกก็ปูเรื่องดีนะถึงจะรู้สึกว่าแอบเอื่ยไปหน่อย แต่สักพักก็ดำเนินเร็ว พระนางรักกันปุบปับ รู้จักกันแค่ผิวเผินเองทำไมรักกันลึกซึ้งขนาดนั้น อดคิดไม่ได้ว่าแค่เพราะนางเอกสวยหรือเปล่าเพราะผู้เขียนดูจะเน้นถึงความสวยนางเอกว่าสวยมากกก
ฉากรักกันของพระนางก็ทำได้ดีสมกับที่เป็นนิยายรัก เพียงแต่เราขัดใจการกระทำตัวละครในหลาย ๆ ฉาก นางเอกขี้น้อยใจ สงสัยในความสัมพันธ์ของพระเอกกับพระมเหสี แต่ก็ไม่ยอมถาม ส่วนพระเอกก็ไม่พูดตรงนี้ให้เคลียร์ มุมพระเอกเราก็เข้าใจนะว่ารักนางเอกมาก แต่เป็นรักที่ดูไม่มีความมั่นคงให้เราเชื่อมั่นในตัวพระเอกเลย พระเอกบอกให้นางเอกเชื่อใจ เชื่อมั่นในความรักของเขาที่มีต่อนางเอก แต่ฉากตอนท้ายที่นางเอกจะกลับอยุธยาคืออะไรก่อน สรุปเชื่อบุษบาไหมหรือก็เชื่ออยู่ว่านางเอกไม่ได้คิดอะไรกับสองหลวงจากอยุธยา แล้วทำไมต้องมีฉากนางเอกไปเจอพระเอกร่วมเตียงกับผู้หญิงคนอื่น เท่านั้นไม่พอยังจับล่ามโซ่ขังในห้อง เราแบบสะใจมากนะที่ต้องแยกกันในอดีต รู้สกอยากให้จบ bad end ไปเลย
ภาพรวมอ่านได้เรื่อย ๆ ก็พอสนุกอยู่ช่วงพระนางรักกัน ถึงแม้ว่าจะรู้สึกว่าการเล่าเรื่องแอบกระโดดนิด ๆ และมีบางฉากที่ก็ไม่รู้ว่าใส่มาทำไมเหมือนกัน

[Pairash Pleanmalai · Rating 4 out of 5]

เป็นเล่มแรกๆที่ข้าพเจ้าอ่านแล้วอยากให้จบเร็วๆ เลยเร่งอ่าน เล่มนี้ไม่ติด ไม่ค่อยอิน
ทั้งๆที่เนื้อเรื่องโดยรวมก็มีพล็อตน่าสนใจ
ผู้แต่งติดคำว่า "คนตัวเล็ก คนตัวบาง คนตัวใหญ่ คนตัวหอม คนร่างหนา คนกล้ามโต" ใช้บ่อยเกินไป
และบางครั้งเหมือนจะพยายามใช้เทคนิคการเล่าย้อนหลัง การสลับฉากเร็วไปนิด
การพูดกันของตัวละคร บางครั้งต้องงงว่าใครกำลังคุยกับใคร
แต่ทำคะแนนได้ดีตอนท้าย เพราะจบได้สมบูรณ์เกิน100 ทำแบบไม่มีอะไรติดค้าง

และจะดีงามเลย ถ้าผู้อ่านเคยไปพม่า ทริปไปไหว้พระ จะได้นึกภาพออก เพราะกล่าวไว้ครบ

[L-wind · Rating 4 out of 5]

ในที่สุดก็อ่านเรื่องราวย้อนกาลเวลาของ พ่อคนร่างสูงใหญ่กำยำ กับ แม่คนตัวเล็กบาง สักที
เรื่องราวของสาวไทยย้อนยุคไปพบรักกับแม่ทัพหนุ่มหงสาวดี (พระเอกแม่ทัพนี่เป็นพิมพ์นิยมนะ) แต่คนเขียนทำได้ดีทีเดียว

คาแรกเตอร์พระเอกเค้าก็สมเป็นแม่ทัพ นิ่งๆ แต่หวงหนัก พอหลงรักแล้วรักหนักแน่นมาก ส่วนนางเอกก็ตัวบ๊างบาง แต่ก็น่ารักสมกันดี (บางครั้งก็แอบทึ่งสกิลบางอย่างของนางเอกที่ใส่มาแบบ...แบบนี้เลยก็ได้เหรอ เช่นภาษาโปรตุเกส หรือปรุงยา แต่ก็โอเค มันคือนิยายเนอะ)

การเดินเรื่อง ถ้าไม่ยึดติดกับงานเขียนของอาจารย์รุ่นเก่าที่จะมีการปูพื้นเรื่องอย่างละเอียดและมีบรรยากาศที่ชัดเจน เรื่องนี้ก็ถือว่าเดินเรื่องไวตามประสาวัยรุ่นยุคนี้ ถ้าเทียบกับนักเขียนรุ่นใหม่ก็ถือว่าฝีมือดี มีความสดใสในงาน อาจมีบางช่วงรู้สึกการเล่าเรื่องกระโดดๆ นิดนึงแต่คาแรกเตอร์ตัวเอกก็ทำให้อ่านต่อได้เรื่อยๆ คนเขียนทำได้ดีในแง่ความเป็นนิยายรัก เพราะพ่อคนร่างใหญ่รักแม่คนตัวเล็กบางมากจริงอะไรจริง น่าจะถูกใจนักอ่านสายที่ชอบพระเอกแม่ทัพ (แต่แอบขำตอนนางเอกจะหนีกลับอยุธยา คือไม่เชิงหนีหรอกเพราะนางเอกเดินสายบอกลาทุกคนเลยจ้าว่าจะหนีกลับล่ะนะ กระทั่งพระเอกอยู่ในวัง นางยังดั้นด้นเพื่อจะไปบอกเขา เอากะนางสิ แล้วยังไง ก็ไม่สำเร็จน่ะสิ ตอนอ่านแอบคิดนะว่าหนูคิดจะหนีแต่หนูจะวางแผนแบบนี้ไม่ได้นะคะลู้กกก)

ถึงจะรู้สึกว่าเป็นนิยายย้อนเวลาสไตล์วัยรุ่น แต่คนเขียนก็แทรกข้อคิดได้น่าสนใจ การเล่าประวัติศาสตร์ก็กำลังโอเค ทำให้คนที่ไม่ค่อยเข้าใจเรื่องราวก็พอจะนึกภาพออกถึงอาณาจักรโบราณในพม่ายุคนั้น โดยรวมเป็นนิยายที่ซื้อแล้วไม่เสียดายเงิน

[林雅君 · Rating 4 out of 5]

เรื่องราวความรักระหว่างแม่หญิงโยเดียข้ามภพกับแม่ทัพกองอาชาแห่งหงสาวดี

สนใจเรื่องนี้เพราะประวัติศาสตร์พม่าเลยย โดยนักเขียนเลือกยุคกรุงศรีอยุธยาตอนปลายช่วงสิบปีก่อนกรุงแตกเป็นฉากหลัง ซึ่งเป็นช่วงที่ไม่ค่อยมีใครให้ความสำคัญนัก ยิ่งเป็นฝั่งพม่าด้วยแล้ว ถือว่าได้ความรู้ใหม่หลายเรื่องเลย อ่านแล้วอยากไปตามรอยมากๆ 😁😍

ในส่วนของเนื้อเรื่องนั้น รู้สึกว่าช่วงแรกยังค่อนข้างเรียบเรื่อย มาสนุกวางไม่ลงจริงจังช่วงกลางๆค่อนไปทางท้าย 😅 บุคลิกนางเอกแก่นแก้วซุกซน ขยันหาเรื่องใส่ตัวไปหน่อย แต่เพราะนางเป็นงี้ถึงเกิดเรื่องต่างๆตามมาแล่ะ 555 แถมยังมีความสามารถมากมาย เช่นพูดได้หลายภาษา ปรุงยาได้เก่งกว่าหมอ? ทำ cpr ก็เป็น แก้ปัญหาไฟป่าก็ได้ สรุปคือเก่งไปหมดทุกอย่าง 55555

ส่วนพระเอกนี่รักเลย ชอบตั้งแต่ชื่อแล้ว 'มังญีมินทร์' รู้สึกเพราะมากมาย จัดอยู่ในไทป์โหดกับคนทั้งโลก แต่อ่อนโยนแค่กับเธอคนเดียว เปิดมาแบบนิ่งๆ แล้วค่อยๆเพิ่มระดับความคลั่งรัก ฉากหวานมีไม่เยอะ แต่จริงๆแค่พระเอกพูดกับนางเอกก็ฟินแล้ว 55555 อิจฉาแม่บัวมากกกกก ( ꈍᴗꈍ)

จุดติคือรู้สึกว่าเหตุการณ์มันตัดไปตัดมา ไม่ค่อยลื่นไหล อ่านไปบางทีก็งงใครพูดอยู่กับใคร สักพักถึงรู้ อ้าวเปลี่ยนฉากแล้วนี่!! ใช้สรรพนามซ้ำๆ เจ้าร่างบาง เจ้าร่างเล็ก คนหน้าหวาน คนตัวใหญ่ และยังมีคำผิดอยู่บ้าง

ส่วนเรื่องความรักนี่ช่วงแรกๆก็ไม่ค่อยอินกับความรักของพระนางนะ รู้สึกว่ารักกันเร็วไปหน่อย แบบหล่อนช่วยแม่ทัพศัตรูกันง่ายๆงี้เลย? แต่อ่านจนจบก็เข้าใจนะ มันเป็นเรื่องของกฎแห่งกรรม เค้าผูกพันกันมาหลายชาติ มาเพิ่มคะแนนให้ช่วงหลังเลย ดีมากกกก แอบซึ้ง จบดีนะคะ happy ending ~

[Mariposa · Rating 5 out of 5]

(เราอ่านจาก Edition ปัจจุบันนะคะ)
ไม่รู้ว่าไปอยู่ที่ไหนมาถึงได้เพิ่งรู้จักหนังสือเล่มนี้ เห็นใน meb มีคนคอมเมนต์เยอะมากจนต้องตามมาอ่านเอง พล็อตเรื่องก็ถูกใจคอประวัติศาสตร์และเรื่องชาติภพเป็นอย่างยิ่ง อ่านแล้วอยากไปพม่าและเที่ยวในอยุธยาให้มากกว่าเดิม

ยอมรับว่าตอนเริ่มอ่านรู้สึกยากเหมือนกัน ตัวละครเยอะ ชื่ออ่านยาก ต้องอ่านทำความเข้าใจหลายรอบ (บรรดาชื่อตัวละครจำยากสุดเรายกให้ญี่ปุ่น รองลงมาก็เกาหลี ตอนนี้ให้ชื่อพม่าในเล่มนี้ยากเป็นอันดับสาม) และเรายังไม่ค่อยมีภูมิหลังประวัติศาสตร์ในยุคนี้ด้วย เพราะส่วนใหญ่หลายคนคงโฟกัสไปที่ช่วงใกล้เสียกรุง ตัวเราเองก็ไม่ได้เคยนึกถึงเรื่องตรงกลางที่จะเกิดช่วงก่อนเสียกรุง (ช่วงหลังการก่อตั้งราชวงศ์บ้านพลูหลวง) มาเลย ยิ่งถ้าเป็นประวัติศาสตร์พม่ายิ่งแล้วใหญ่ แทบไม่รู้อะไรเลย เคยได้ยินแต่ชื่อบางคนเท่านั้น หลังจากอ่านเล่มนี้จบคงได้หาหนังสือประวัติศาสตร์อ่านเพิ่มอีกหลายอย่าง ตัวละครในประวัติศาสตร์จริงที่หนังสือเล่มนี้หยิบยกขึ้นมา

อ่านไปก็ลุ้นไปว่าเรื่องจะดำเนินต่อยังไง เป็นยังไง ในชีวิตก็อยากมีมังญีมินทร์เป็นของตัวเองบ้าง ตอนจบเป็นไปอย่างที่เราหวังไว้ แต่ก็ยังอยากรู้อยู่ดีว่าในเรื่องเขาคุยภาษาอะไรกัน หรือที่หงสาสมัยนั้นทุกคนพูดภาษาไทยกันได้หมดนะ หรือนางเอกอยู่นานๆ ไปก็เลยพูดภาษาบ้านเขาได้แล้ว สงสัยจัง... อีกอย่างคือบางฉากตัดเร็วไป เราต้องย้อนกลับไปอ่านไหม เพราะไม่รู้ว่าใครกำลังพูดประโยคนั้นอยู่ แต่ภาพรวมเลยก็คือชอบ

[daoluvftcat · Rating 5 out of 5]

บัวบูชาหลงยุคไปยังอดีตสมัยอยุธยา อยากจะช่วยกรุงศรีอยุธยาเจรจาเรื่องซื้อปืนกับชาววิลาศ จึงเดินทางไปเชียงใหม่ ระหว่างทางเจอทหารหงสาทำร้าย แต่ได้พระเอกซึ่งเป็นแม่ทัพอาชาช่วยชีวิตไว้ และพาตัวมาหงสาวดี เมื่อได้ใกล้ชิดกันทุกวันจึงเกิดเป็นความรัก นางเอกจึงตัดสินใจไม่กลับกรุงศรีฯ ตกลงปลงใจกับพระเอก
เรื่องนี้ไม่ใช่แนวนางเอกผู้รู้ทุกเรื่องในอดีต ไม่ได้ย้อนเวลามาเพื่อกอบกู้บ้านเมือง แต่ย้อนเวลามาเพื่อช่วยชีวิตพระเอก นางเอกกล้าคิดกล้าทำกล้าตัดสินใจตามแบบคนรุ่นใหม่ พระนางอาจมีไม่เข้าใจกันบ้างเพราะความต่างกันของวิถีชีวิต แต่พระเอกยอมนางเอกทุกเรื่อง ก็เลยเข้าใจกันได้ไว 4.5/5

[Afternoon · Rating 3 out of 5]

ใช้เวลาอ่านเรื่องนี้นานพอสมควร เพราะอ่านแล้ววางอ่านแล้ววางบ่อยๆ เนื้อเรื่องมีความคล้ายๆอีกเรื่องหนึ่งมาก เลยหยิบเรื่องนี้ขึ้นมาอ่านว่าต่างกันยังไง ในส่วนตัวก็ว่าคล้ายๆ แต่ให้อารมณ์คนละอย่างกัน เรื่องนี้ออกแนวอ่านได้เรื่อยๆ มีซึ้งตื่นเต้นๆตอนท้ายเรื่อง เสียตรงการเอ่ยถึงพระนางที่ชอบใช้สรรพนามที่อ่านแล้วขัดๆ อย่างเจ้าคนตัวเล็ก เจ้าคนร่างบาง พ่อคนตัวโตอะไรอย่างเงี้ย ใช้บ่อยจนขัดตาขัดใจ แต่ตอนจบก็ลุ้นมากว่าจะจบยังไง ซึ้งกับความรักของบัวบูชาและท่านมังญีมินทร์ม๊าก มาก

[kan · Rating 3 out of 5]

3.5/5

[Nichaphat wongboonmak]

สนุกมาก ฟินหนุ่มพม่า