Anielka jest trzynastoletnią dziewczynką wychowaną w bogatym dworze, pod opieką guwernantki. Jej beztroskie i pełne zabawy życie przerywa niespodziewane wydarzenie - ojciec traci majątek. Anielka musi przystosować się do nowych warunków. Książka ta, jest piękną i wzruszającą opowieścią o wrażliwej dziewczynce, darzącej przyjaźnią ludzi i zwerzęta.
Bolesław Prus (pronounced:[bɔ'lεswaf 'prus]; Hrubieszów, August 20, 1847 – May 19, 1912, Warsaw), whose actual name was Aleksander Głowacki, was a Polish journalist and novelist who is known especially for his novels The Doll and Pharaoh. He was the leading representative of realism in 19th-century Polish literature and remains a distinctive voice in world literature. Głowacki took the pen name "Prus" from the name of his family coat-of-arms.
An indelible mark was left on Prus by his experiences as a 15-year-old soldier in the Polish 1863 Uprising against Imperial Russia, in which he suffered severe injuries and imprisonment.
In 1872 at age 25, in Warsaw, Prus settled into a distinguished 40-year journalistic career. As a sideline, to augment his income and to appeal to readers through their aesthetic sensibilities, he began writing short stories. Achieving success with these, he went on to employ a broader canvas; between 1886 and 1895, he completed four major novels on "great questions of our age."
Of his novels, perennial favorites with readers are The Doll and Pharaoh. The Doll describes the romantic infatuation of a man of action who is frustrated by the backwardness of his society. Pharaoh, Prus' only historical novel, is a study of political power and statecraft, set in ancient Egypt at the fall of its 20th Dynasty and of the New Kingdom.
Po “Anielkę” sięgnęłam by kolejny raz zmierzyć się z twórczością Bolesława Prusa. Poniżej parę moich przemyśleń:
Co mi się podobało: -świat widziany oczami dziecka - warto sobie przypomnieć jak on wygląda - jest to koncept odwróconej baśni. Sielanka na początku, która się przeradza w katastrofę -przesłaniem tej nowelki według mnie jest fakt, że za złe wybory rodziców płacą najczęściej ich dzieci -niesamowity opis poszukiwania Anielki przez jej psa Karuska po tym jak zobaczył, że ich dwór spłonął -ciekawy precedens - sprzedaż nazwisk przez szlachtę
Co mi się nie podobało: -nowelka trochę się niestety zestarzała. Nie jest to dzieło ponadczasowe jak “Lalka” -bohaterowie nie mają tej głębi, co inni bohaterowie dzieł Bolesława Prusa
Cytaty, które chciałbym zapamiętać: “Ząb wyrwany nie boli. Ten, który ucieka, nie czuje smutku opuszczonych.”
Nowe słowa: Subiekcja - trud, kłopot plenipotencja - upoważnienie do podejmowania decyzji efemeryda - oznacza istotę, rzecz lub zjawisko przemijające szybko i bez śladu. arenda - dzierżawa, dawniej gospoda suplikacja - katolicka pieśń błagalna pludry - spodnie olejarz - pracownik olejarni serwitut - uprawnienia chłopów do korzystania z dworskich łąk i pastwisk oraz lasów, wywodzące się z okresu feudalnego, położnica - kobieta w okresie połogu skotopas - pasterz bydła rogatego błędne ognie - zjawisko dostrzegalne nocami nad bagnami, mokradłami i torfowiskami, grobla - wał ziemny zatrzymujący i utrzymujący wodę w sztucznym zbiorniku np. stawie Karbowy – niższy oficjalista dawnych dworów szlacheckich, nadzorujący pracę chłopów, konsyliarz – w I Rzeczypospolitej urzędnik ordynować- zapisywać na receptę, konsylium - narada lekarzy, mająca na celu ustalenie diagnostyki, , kijanka do bicia - pewnie chodziło o kijankę do prania użytą do bicia palpitacja gwałtowne bicie serca, arendarz - dzierżawca budynków gospodarczych, karczem, szynków i gruntów rolnych
Je recommende fortement Anielka à tous ceux qui veulent se familiariser avec les tendances majeures et les auteurs marquants de la littérature polonaise. Ce court roman de très célèbre Boleslaw Prus est un exemple typique du mouvement Positiviste qui dominé la littérature polonaise entre 1860 et 1870. Les Positiviste écrivaient dans un style qui ressemblement fortement au naturalisme de Zola. En meme temps, ils pronaient un agenda tres progressiste. Ils voulaient une société gérée selon des normes scientifiques. Ils étaient pour l'emancipation des femmes, l'emancipation des juifs et l'abolition du servage. Ils étaient hostile aux religions et surtout l'église catholique romaine. Dans un mot, ils étaient farouchement progressistes. Anielka raconte la déchéance d'une famille de la petite noblesse. L'aspect originel du roman est que l'on voit tous les tristes événements à travers les yeux d'une fillette sincère et tendre. Le lecteur souffre avec la petité heroine qui est la vicitime d'un pere nonchalant et irresponsible qui diliapide rapidement l'héritage de sa femme. La fillette meurt dans la misère la plus complète. Bien que Prus se voulait un disciple de Zola, le style fait penser plus a Balzac. De facon générale, ce roman est trés bien écrit meme si a la fin il devient un mélodrame larmoyant. Il faut comprendre qu'à l'époque que la Pologne en tant que pays n'existait pas. Le territoire polonaise était partagée entre la Russie, l'Autriche et la Prusse. Les événements d'Anielka se déroulent en territoire prusse que l'auteur décrit extremement bien. Également il décrit avec subitilité la situation des Juifs dans le territoire Prusse. En somme, Anlielka offre beaucoup a tous ceux qui s'intéresset à l'histoire et à la littérature de la Pologne. Si vous n'étes pas de ce groupe, Anielka sera pour vous simplement un roman d'école naturaliste d'une littérature régionale.
Prosta, lecz wzruszająca historia. Nie jest to jedna z tych masywnych, kunsztownych powieści Prusa, ale choć odrobinę pozwala zapoznać się z autorem.
Jej przesłaniem może być to, że za złe wybory rodziców zazwyczaj płacą ich dzieci. Podoba mi się świat przedstawiony z perspektywy dorastającego, wrażliwego dziecka, które kształtuje swój system wartości.
Reread: Panie Bolesławie... CZEMU TO NIE JEST DŁUŻSZE?
Czy mogę się już nazwać pełnoprawną fanką pana Bolesława Prusa? Ubóstwiam jego dzieła... Anielka wręcz dorównuje wyjątkowością mojej ukochanej Lalce ❤️
„Uczuł senność. Nic dziwnego: przez tyle dni nie spał; podniósł więc oczy na twarz swojej przyjaciółki i delikatnie otulony przez nią — zasnął. Oddychał lekko, ale już coraz rzadziej, serce uderzało w nim coraz wolniej, z jakimś szczególnym dźwiękiem niby pękniętej struny. Wreszcie — umilkło.”
Karusek oddany aż po śmierć swojej właścicielce...
„Dziecko leżało blade, bez ruchu. W tej chwili wbiegł do salonu doktór. Widząc, że ciotka Andzia zanosi się od płaczu, że baronowa zdaje się być bliska zemdlenia, a pan Jan klęczy, odgadnął coś niedobrego. Zbliżył się do Anielki, wziął ją za puls… Posłuchał oddechu… Anielka już nie oddychała.”
Finalnie na samym końcu śmierć głównej bohaterki, która przegrywa ze swoją chorobą...
Arcydzieło! ❤️
This entire review has been hidden because of spoilers.
Audiobook na Legimi jest tragiczny i to była męczarnia-.- Książka sama w sobie ok, ale nic co by mnie jakoś mocniej poruszyło. Pewnie szybko o tym zapomnę
This novel by Boleslaw Prus tells of the life of the landlords in the second part of the 19th century in Poland, in particular near Warsaw. Relations between the landowner and the village community of ordinary people are described. Here we also have a Jew as one of important paticipant as in all the novels of Prus. The main heroine Anelka is a 13-year-old daughter of the landowner's daughter, but she already shows an adult understanding of some life problems. The novel is written using various literary techniques. I liked this novel much more than Outpost.
To była b. smutna książka, na której cały czas się śmiałam. I wcale nie uważam, żeby była zła. Bo ja się całkiem dobrze bawiłam. Opera mydlana w wersji starodawnej, ale też ciepła, nawet wciągająca. Kompletnie nie pamiętałam jak ona się kończy, więc byłam zaskoczona. Lektorka audiobooka momentami fajnie parodiowała postacie. Ale w sensie pozytywnym. Uważam, że to było dobrze odczytany audiobook.
(btw audiobook jest niedopracowany, ale zrobiło mi to dzień kiedy pan się pomylił i powiedział "oj na zielonym kuble sikają se wróble", zaśmiał się i poprawił na "oj na zielonym kuble skikają se wróble" XD)
właściwie to chyba nie miałam tego na spisie lektur, ale kiedyś dostałam. przeczytać warto, autor pokazuje ważne problemy, ale nie ma po co do tego wracać.