In een Antwerpse megabioscoop kost een rampzalige brand tientallen mensen het leven. Gaat het om een terroristische aanslag? Een bendeafrekening? En welk politiek belang heeft burgemeester Denaeyer, die zich voortdurend met de zaak bemoeit? De politie tast in het duister en de uitgebluste commissaris Stef Cools lijkt wel de laatste persoon die geschikt is om het onderzoek in deze kolkende chaos te leiden. En dan wordt hij een persoonlijk doelwit…
Het gebeurt niet vaak dat een thriller gaat over een thema dat op dat moment hyper-actueel is. Waar politici ons in de oren roepen dat we meer moeten inzetten op veiligheid, is ‘Verast’ een zeer spannend boek dat alle grenzen van die veiligheid opzoekt. Veiligheid als thema van politici, veiligheid als het gaat over terrorisme, maar ook digitale veiligheid wordt door Luijten niet vergeten. Door het spannende verhaal kon ik mij het helemaal voorstellen, en ik kan me indenken dat sommige mensen na het lezen van dit boek niet meer de straat op durven (bij wijze van spreken dan). Of nog twee keer nadenken voor ze met hun smartphone gaan bellen. Ik betrapte me erop dat ik nu veel meer over dat soort zaken nadenk dan eerder. Vooral over de betrekkelijkheid van ‘veilig zijn’.
Hoewel ik als Nederlandse nog even twijfelde of ik de Belgische (Antwerpse) setting wel zou waarderen, is me daar niks raars aan opgevallen. Ik ken de stad dan wel niet zo heel goed, maar dat is met een Amerikaanse of Scandinavische thriller natuurlijk ook zo en die lees ik ook graag. Sommige woorden vind ik zelfs beter dan de Nederlandse, zoals bijvoorbeeld ‘wetsdokter’ in plaats van ‘patholoog’. Dat laatste kan ook voor een ziekenhuis zijn, maar de wetsdokter is er alleen als ondersteuning voor politie en justitie.
De dialogen lopen vlot en ze trekken je echt in een vliegende vaart het boek door, heerlijk! De verhaaltechnieken en het plot zijn zeer goed uitgewerkt. Hoewel het de eerste thriller van Luijten is, beheerst de schrijver zijn vak tot in de puntjes. Want de eerste voorwaarde aan een thriller/detective is dat hij spannend moet zijn, en dat is ‘Verast’ heel zeker! Het laatste stuk heb ik zelfs bewaard voor de dag erna, omdat ik het zonde vond dat het boek al bijna uit was!
Klasse thriller, met een prima sluitend plot. Alle draadjes komen samen aan het einde, zodat het erg bevredigend is.Er zit veel vaart in en de dialogen zijn zeer realistisch geschreven. Dat geldt ook voor enkele 'gruwelscènes', hoewel ik helemaal geen fan van dat genre ben. De schrijver verstaat dan ook de kunst om iets levensecht te beschrijven, zonder dat het misselijkmakend is. Politiek ben ik het met de schrijver niet helemaal eens, maar ik moest constateren dat mij dat niet stoorde in het verhaal. Dat heeft Luijten dus knap gedaan, al vind ik dat politiek en actualiteit niet in een detective thuishoren. De voornaamste eis aan een thriller is, dat hij ook echt spannend is en dat blijft tot het einde. In tegenstelling tot veel andere detectives is dat bij 'Verast' zeker het geval.De schrijver weet je voortdurend op het verkeerde been te zetten en er zitten mooie twists in. Ik ga meer van hem lezen!
Godnakende, wat een goed boek. Dit boek is een ware pageturner, ik had dit 366 pagina's tellende boek dan ook binnen mum van tijd uit. Als het verhaal je eenmaal te pakken heeft grijpt het je vast en laat het je niet meer los. Dankzij de boeiende plotwendingen en de leuke wetenswaardigheden, die her en der in het boek verstopt staan, verveelt het geen moment. Naast de spanning valt er ook nog een boel te lachen, zo wordt iemand 'zo glad als een aal in een emmer snot' genoemd, hilarisch!
Een klassieke pageturner, met alle ingrediënten die je mag verwachten: een lekker knorrige commissaris (zonder in cliché's te vervallen, wat al heel knap is), een case die een echte kluif is, allerlei troubles met 'het gezag', en knappe plotwendingen. De dialogen zijn vlotjes geschreven en doen heel realistisch aan. Ook de sfeer op het politiebureau is niet zo 'opgekuist' als in andere detectives. Hier wordt tenminste nog eens gevloekt! De hoofd- en bijpersonages doen levensecht aan, en je leeft ook met hen mee. Uiteindelijk komen alle lijntjes samen, en heb je als lezer ook lekker kunnen meepuzzelen. Een echte aanrader dus, voor de komende duistere wintermaanden!
Na 100 pagina’s gestopt. Dan review gelezen van iemand die 5 sterren gaf. Ik dacht ik geef het nog een kans. Verder geraakt tot p 215. Ik vind het jammer maar ik raak er niet door.