1. Χέρια ξυλοκόπου 2. Καλοκαίρι στη Σύρο 3. Κάτι για μένα 4. Η απάντηση του βασιλιά 5. Φέτος τα Χριστούγεννα θα φάω τη μητέρα μου 6. Βίκτωρας 7. Το γκόλεμ 8. Το παιχνίδι της περιγραφής
Η μικρομυθοπλασία καλλιεργήθηκε συστηματικά μετά τα μέσα του 20ου αιώνα και έχει πάρει διαστάσεις διεθνούς φαινομένου. Σήμερα μιλάμε για ένα νέο είδος λόγου που σηματοδοτεί αλλαγή στη σκέψη, με υβριδικό χαρακτήρα, με δεκάδες υποκατηγορίες και ονόματα στις περισσότερες εθνικές λογοτεχνίες, που τείνει να αυτονομηθεί και να διαδραματίσει κεντρικό ρόλο στην ανανέωση των λογοτεχνικών συμβάσεων.
Το νέο αυτό είδος λόγου, που συνήθως αποκαλείται microfiction, χαρακτηρίζεται εκ πρώτης για τη συντομία, την αφηγηματική οικονομία, τη συμπύκνωση και την ορθοέπειά του. Λογοτεχνικά συνιστά μία –εν εξελίξει ακόμη– καινοτόμα συνάντηση μορφής και περιεχομένου, στο πλαίσιο της οποίας επαναλειτουργούν ανανεωτικά τα πεδία της «όρασης», της «αντίληψης» και της «αίσθησης-συναίσθησης» του συγγραφέα.
Στην παρούσα συλλογή μπορείτε να διαβάσετε μικρές ιστορίες των 121 λέξεων ακριβώς της Κατερίνας Κρυστάλλη.
Η Κατερίνα γεννήθηκε ένα χιονισμένο απόγευμα του Νοέμβρη, γεγονός που την έκανε να αγαπήσει οτιδήποτε σχετίζεται με το μαύρο χρώμα, το παράξενο και το μυστήριο. Έχει μισοτελειώσει οικονομικά στο Deree και επειδή τα βαρέθηκε σπούδασε στο St. George, σχολή για γραμματείς αλλά όχι Φαρισαίους. Έχει συμμετάσχει σε αρκετούς διαγωνισμούς όπου ποίηματα και ιστορίες της διακρίθηκαν. Έχει εκδώσει 3 βιβλιαράκια 121 λέξεων. Τώρα εργάζεται στον δημόσιο τομέα. Είναι σαράντατριών ετών. Έχει εκδώσει δύο συλλογές με την ομάδα της 'Tales of the mind projects' με ανθρώπους που θεωρεί φίλους και αξιόλογους συγγραφείς Είναι γατομάνα. Η αγαπημένη της ράτσα είναι αυτή της Ούλθαρ. Δεν της αρέσει να μιλάει πολύ για τον εαυτό της για αυτό, δυσκολεύτηκε να γράψει αυτό το βιογραφικό.
Μια όμορφη συλλογή μικρών ιστοριών. Ιστορίες όμορφες, ρομαντικές, λίγο τρομακτικές όλες τους γραμμένες με 121 λέξεις! Οι ιστορίες που μου άρεσαν περισσότερο: "Καλοκαίρι στη Σύρο", "Κάτι για εμένα", "Βίκτορας", "Το παιχνίδι της περιγραφής".
Τα Χέρια Ξυλοκόπου και Φέτος θα Φάω τη Μητέρα Μου, είναι τα αγαπημένα μου διηγήματα της Κατερίνας. Ειδικά στο πρώτο, το θέλω φουλ μυθιστόρημα γιατί έχω την εντύπωση ότι θα περάσει πολλά μηνύματα. Επίσης, ο Βίκτωρας είναι μια ιστορία με στοιχεία μαύρης κωμωδίας και με έκανε να περάσω πολύ όμορφα!