Can a straight man fall in love with a gay man? This CNF (creative non-fiction) book of Jerry B. Gracio says yes. And he has his real life experience, that the book recounts, to prove it. Not only that, when my book club interviewed him last year for this book, his husband was there beside him to answer our questions. And the husband looked every inch a man.
The book is a mind changer. Most of the same-sex relationship that I know are anchored in money. The gay man gives the financial needs of the straight man while the straight man, his body. But this one is different. Jerry Gracio is a professor, a popular movie scriptwriter, author and a poet. His husband drives a tricycle and so he is not totally dependent on Jerry. They first met when the husband, who was then a young man, ran away from home in the province because he was being maltreated by his parent (if I can still recall the book correctly). Jerry took pity on the young man and offered him his home. Then they fell in love with each other.
Being a prodigious poet and scriptwriter, Jerry Gracio's writing is meticulous and exact. He knows how to draw out emotions from his readers. The dialogues between him and his husband have that cinematic flavor. I guess that aside from the real events being all plausible, their exchanges (most of the time when they are alone) of those romantic but realistic lines make all the telling credible.
I recommend this book to all those you still doubt that a straight man can fall in love, truly deeply in love, with a gay man. After all, like what the fox says to the Little Prince: "It is through the heart that one can see clearly... what is essential is invisible to the eyes."
*buntong-hininga* di ako pala-sulat ng mga review para sa libro, di ako pala-sulat sa space na to. self-explanatory kasi ang mga libro, di naman masyadong mahalaga kung ano man ang feelings ko. pero dahil personal to, susubukan ko.
first time ko makabasa ng storyang ganito, yung ganito yung tema, na tagalog. nabasa ko yung 'call me by your name.' ganito yung feeling ng storyang to - love story na based on abstract ideas, kesa plot driven. hindi naman sa masama ang mga storyang plot driven, na parang listahan ng mga ganap mula meet-cute hanggang conflict, hanggang happily ever after pero iba to, mas naka-sentro sa ideas. dahil iba ang content, iba rin ang format - minsan verse, minsan prose, minsan enumeration, minsan colloquial, minsan poetic. kakaiba din na may mga chapter na nagsisimula kung saan nagtapos yung huli, o natatapos kung saan mag-uumpisa din yung kasunod, pero sa ibang pov, kaya hindi umuulit, hindi redundant.
sinusubukan kong isulat to ng purong tagalog. hindi ko kaya. sa akin kasi iba ang panitikan sa conversational tagalog. malaking bahagi ng ganda nito ay yung ganda ng pag gamit sa tagalog. naniniwala akong tagalog in the right hands is one of the most beautiful languages ever. ang librong ito ay proof.
love story to, pero hindi rin. mas higit pa sa love, sabi nga life story, human story, kasi higit sa love may socio-political na commentary, may theology pa. bilang katolikong ang nanay eh devout at nag-LST, naiyak ako sa part na yon, at dun nga sa paring taga-sta. cruz. madalas yung mga storyang ganito, may pinaglalaban, kaya nga may hiwalay na shelf para sa mga to. pero ito, puro pagtanggap lang at pag-unawa, kaya lumalaban, kaya gugustuhgin mo ring lumaban.
i don't know if that makes sense. i guess what i am trying to say is, it's not intimidating at all. i got this book just to support, i honestly did not know if i could get through it. i thought it was something i would (gladly) have to get through just to say i did. it turned out to be kind of a joy, a source of comfort, a reminder. a reminder the are so many different ways to write about love, that form isn't necessarily formula. it is also a reminder of how beautiful the tagalog language is. i've got so much to learn before writing in tagalog becomes instinctive pero nagalak yung pagka-purong tagalog ko. kinilig at nabigyang pag-asa ang puso kong naniniwala sa pagmamahal at sa pag-asa..
Bagay Tayo means if I translate it into English is we are made for each other.
I have learned that “straight men” can never fall in love with the same sex. The logic is men are psychologically inculcated in that they are sexually driven for women. Men are not attracted to men but only to women. If they are attracted to both men and women, they are bisexual. If they are only attracted to the same sex, they are homosexual. If they are only attracted to men because they feel that they are women, they must be transsexual. So, in case of sir Pitbull , a “straight man” who fell in love with writer sir Jerry Gracio, he must be bisexual; apparently, he also had “sexual relationships” with two women. However, Pitbull has never questioned his sexuality although Jerry sometimes asks him whether he is gay or not. He always retorts that Jerry is his wife and he loves him.
That is why I was romantically exhilarated. I never imagined that a “straight man” can fall in love with a gay. For me, it is a special case because it is a stereotype that “straight men” are after money. Nevertheless, in case of sir Jerry’s partner Pitbull, he seems to be every inch a man. Sir Jerry describes him as a “basagulero” or someone who always engages in a fight. His language is vulgar, typical of street men or “mga tambay” who are reputed to be troublesome, fractious, and hostile. However, Pitbull has never been ashamed of his relationship. He is open to his family and friends about it. He is proud to tell the world that Jerry is his wife and he loves him so much. So, that is what makes me confused: Is Pitbull straight or bisexual?
Perhaps the best logic here is that a man who has manly characteristics like above doesn’t necessarily mean that he is gay or he is gay because his environments such as his family particularly if his father is martian, peers, or other factors alike taught him manly characteristics. So, I stick to my belief in the context of psychology that Pitbull belongs to a different sex label after all. I strongly believe that a ” straight man” can change his sexual preference because he can learn to choose it psychologically. That is why I disagree to sir Jerry’s opinion that homosexuality is not contagious. It is in effect. And the best word to describe that is ” acquired” since the word “contagious” can have a negative connotation.
Sir Jerry Gracio met Pitbull in a movie theater. He was a stowaway. He left their province at a young age because his mom almost slit his neck with a bolo for leaving the house all the time. Lakwantsero. He was such a handful. When Jerry met him, he was like a greased tramp. He let him sleep at his house provided that he accompanied him in his lonely life for two years. What an audacious man! And the rest is the history of how they were able to make it to 13 years.
Since it is a gay story, of course, I found his love story romantic. Perhaps, it is the impact on me, for ” a straight man ” is also my sexual preference. I’m still delusional, of course. But as I have said, one’s sexual preference can be changed psychologically. There is still hope for us, mga bekis.
The story is as colorful as a rainbow, a symbol of #pride. It tells the real life of gays in a society that a same-sex marriage or relationship is not yet tolerated and what happens when a couple , especially if one of them is “straight”, lives together openly. Fortunately, sir Jerry’s hair is so long that his love life has never been disapproved of by their families,except by sir Jerry’s family side when Pitbull became his boyfriend; his parents had high standards of what man their son should meet . However, like typical of “real’ married couples, his story also shows that couples can go through a lot of challenges. For examples, he could also sail on two rivers. It was not that because he is bisexually bigamous in nature; his faithfulness was tested. Then, he had financial problems that Jerry himself resolved, a typical scenario I had expected; men are supposed to be the provider in a relationship given that I hate this social norm. Besides, both of them are men. Sir Jerry is the soft one. Hmm. Whatever! This norm should fall into abeyance.
The story also tells our stupidities of love. Sir Jerry is also like women ( because women are usually the victims of broken relationships) that you can be blind to love, that you are willing to stand the absurd shortcomings of the man you love. And it would be glorious when at last that man realizes all the sacrifices you have made for him. That was what actually happened to sir Pitbull. Indeed, sir Jerry's hair is as long as Rapunzel's.
Sir Jerry is a TV and film writer. No wonder he told his stories elegantly. The kind of language he used is both intellectual and colloquial which made his readers, especially us “bekis” relate to him. The tone is like he is talking to an ordinary person. Maybe because he is an activist and a socialism advocate. Still, the prose is meticulous, well-structured , and ryhming since he is a poet too. The words and phrases he used are even unfamiliar but comprehensible, implying his deep nationalism and love for our very own language. Consequently, I enjoyed reading the book seamlessly. I laughed a lot because both sir Jerry and his partner sir Pitbull are absolutely hilarious . I cringed a few times because their dialogues are romantic. I was tearful because sir Jerry is a good person and partner.
I was merely disappointed with its ending because it does not tell about Pitbull’s release from prison; the last parts are all about working on his case. I tried to check sir Jerry’s personal Facebook and was relieved that sir Pitbull is now free and as usual they are back to relive the romance they have shared through the years since both of them are now getting along in years.
Thanks to sir Jerry for sharing its free pdf copy on Twitter. But I will buy its hardbound and read it again because it is now one of my favorite gay stories. I will align it with Out of Doors by Ernesto Superal Yee, my another favorite Filipino gay story. I hope there is a sequel.
” As long as there is love, there is hope.” – Love of Siam, 2007-
Ang swerte nang vaklang twoh! is probably what I would to say to the author when I meet him because wow, to be able to find a love like theirs, so beautifully described in this book. I am a hater of hugot culture but the way Sir Jerry and Sir Pitbull craft their words, theirs is the only kind of hugot I could tolerate. And I only have praises for the way it's written. It reads like a screenplay - it keeps you curious about what actually happened as you go deeper into the book, like you're peeling away layers. I also appreciate the intellectual-isms that this book was seasoned with - about the Jail management system, about the Catholic synods regarding homosexuality, the reference to UP dik, the bakla digs. All in all, it was a quick and pleasant read. It was like listening to someone singing beautifully. The prose was singing and I'm all enthralled by it.
Hindi laging puno ng saya at kilig ang pag-ibig. Minsan, may dala itong lungkot at lumbay, pait at dalamhati. Ang tunay na nagmamahal ay nauunawaan ang lahat ng posibilidad na ito at nananatiling buo ang loob na sumusugal sa mga walang katiyakan ng araw-araw - hanggang dulo.
Kapag nalampasan na ng pandama ng tao ang siyang inihahayag ng pisikal, doon mas lalong nasusubok ang kanyang kalooban. Ang pagmamahal ba ay nananatili pa ring damdamin lamang na maaring magbago ayon sa timpla ng pagkakataon o isa na itong ganap na pangakong pinagtibay ng mga pagsubok?
ang ganda pota hindi ako makagawa ng review dahil sa sobrang ganda....bukas siguro
biro lang, eto na gagawan ko na talaga ng rebyu kasi wala akong magawa at hindi pa ako makatulog (siguro dahil sa kakaisip sa librong to) una, susubukan kung gumawa ng rebyu sa wikang filipino lamang kasi para dama ko.
ang kwento ay isang hindi piksyunal ibig sabihin galing ito mismo sa kanyang karanasan, ang karanasan nya ay umiikot sa kanya, kay Mong at sa pamilya nila. gustong gusto ko yung pagmamahalan nila Jerry at Pitbull (pinangalan sakanya ni Jerry) kasi kahit hindi ito 'idealistic' na pagmamahalan, ngunit nakita naman natin ang realidad ng pag ibig na kung saan hindi lamang ito masaya, kundi ang kalungkutan din ay napapaloob dito. bilang isang bakla sa lipunan, napakahirap para saakin na isipin na meron nga talagang mga kaso kung saan nagkakatuluyan ang isang bakla at isang straight na lalaki na hindi pera lamang ang habol, nabuhayan ang loob ko? joke.
ang kwento ay hindi lamang napapaloob sa kung paano naging sina Jerry at Mong, kundi marami pang mga paksang naipakita dito tulad ng pamamalakad ng gobyerno sa pilipinas, mga bakla sa lipunan, mga taong pilit na nakikipag laban para sa katarungan na hanggang ngayon tinatamasa pa rin ng maraming Pilino, droga, pagtanggap sa kung sino ka at ano ka bilang isang indibdwal.
hindi naman halata na sobrang nagustuhan ko ang libro, eh 'no? haha, itong libro na ito ang isa sa mga hindi ko kailan kakalimutan, ang daming kong aral na nakuha dito kahit na mas marami ang kabaklaan dito
Mag-iisang taon na sa akin ang librong ito. Regalo ng significant other ko. Akala n'ya kasi gusto ko 'tong book na 'to kasi nababanggit ko si Sir Jerry sa kanya. Hindi naman sa ayaw ko. Hindi lang ako knowledgeable enough sa mga gawa n'ya. Hindi ko binasa agad kasi akala ko stand-alone essays s'ya until yesterday. Bilang "Buwan ng Wika" ang August, na-impluwensyahan ako ng kaibigan ko na basahin ang lahat ng mga libro ko na sinulat ng mga Pilipinong manunulat.
Mali ako in a good way. Natapos kong basahin 'to in less than 12 hours. Syempre may naps and meals in between.
Gusto ko ang part na sinet nya ang expectations natin sa pahina 23 pa lang na paikot-ikot ang mga kwento at may mga bahagi na mauulit, makakalimutan, at idaragdag. He didn't disappoint kasi 'yon talaga ang nangyari. I think it did make this work a good one, kasama na ang feels na para ka lang nakikipag-usap sa isang kaibigan na matagal mong 'di nakasama at iba pang rason kung bakit dapat i-add to sa reading list n'yo August man o hindi.
I felt seen and represented because of the part that mentioned ginamos as staple sawsawan.
First time ko ring magsulat ng review dito kasi I felt the need to write one. Kahit 'di ko naman alam kong tama ba 'tong format ko or kung may format ba to begin with. Deserve ng mga kaibigan natin sa komunidad ng mga storyang ganito. Deserve mong mabasa ang libro na ito kahit ano pa man ang kasarian mo. Deserve natin 'to.
This entire review has been hidden because of spoilers.
"May general notion na hindi nagtatagal ang relasyon ng mga bakla, lalo na kung straight ang iyong kapareha. Peperahan ka lang ng mga laláki, kapag wala ka nang pera, iiwan kang luhaan. Hindi ganito ang karanasan ko."
Nabasa ko na rin sa wakas ang matagal nang recommended book ni ate Kat at mamsh Gerald! Ilang taon ang inabot, pero worth it basahin. Ang Bagay Tayo ni Jerry Gracio ay kuwento ng pagmamahalan mula sa totoong danas nila ng kanyang kasintahang si Mong.
Bukod sa magaling magkuwento si sir Je, isa sa pinakatumatak sa akin sa librong ito ay ang mensaheng magmahal. Tuldok. Wala nang ibang komplikasyon.
"Bakâ nga nauubos ang oras natin sa pagpapangalan sa kung anong uri ng relasyon mayroon táyo, at dahil dito, nakalimutan natin na sa huli, ang mahalaga, nagmamahal tayo."
Gusto ko rin na naging karakter ang isa sa mga paborito kong manunulat na si sir Eros Atalia, kaya naaaliw ako tuwing mabanggit ang pangalan niya.
Lastly, isa sa mga quotes na dadalhin ko habangbuhay mula sa libro:
"Dahil sa gunita, walang nakakatakas sa kalungkutan. Kayâ hindi tama ang pagtakas. Mali ang pag-move-on. Dahil hindi mo maiiwan ang mga alaala, dapat tanggapin na kailangan itong bitbitin, kahit gaano kabigat. Kailangan mag-move forward, habang dala-dala ang lahat ng gunita gaano man kasakít ang mga ito. Unti-unti, masasanay ka sa bigat hanggang sa matanto mo na hindi naman pala buong daigdig ang pasan mo."
Pangalawang subok ko sa pagbasa sa librong 'to ngayon. No'ng una, 'di man lang ako nangalahati. Naumay na agad ako. Akala ko kasi talaga puro kilig/hugot lang ang mababasa rito. Pero pagdating sa bandang gitna hanggang sa dulo, nagsimula na 'yong mga komplikasyon na dinanas ni Sir Jerry Gracio and ng kanyang asawa na si Mong. Tungkol ito sa mga tunay na tao at hindi nag-sugarcoat si Sir Jerry sa pagbabahagi ng mga detalye, ng mga pangyayari sa buhay ng mga karakter sa librong 'to. Napakatapat ng pagkukwento.
Ang ganda ng pagkakasulat sa bawat anekdota na ibinahagi ni Sir Jerry dito. Kahit na malalim at seryoso na ang paksa na tinatalakay, hindi nawala ang kanyang humor at walang kyemeng paraan ng pagkukwento. Ang talino ng pagkakagawa. Pati pagkakasunod-sunod ng mga kabanata, planado at pinag-isipang mabuti. Hindi nakaayos nang chronological, kundi nakaayos na parang kaibigang nagkukwento. Uumpisahan sa maganda muna para maakit, at 'saka babanat ng seryoso.
Isa sa pinakamagandang mga modernong Pilipinong akda itong Bagay Tayo ni Sir Jerry Gracio. Nakakatawa, nakakabighani, nakakalungkot, at hinding-hindi mo malilimutan. Maniniwala't maniniwala ka sa pag-ibig kapag nabasa mo ito.
Nalaman ko ang nobela na ito nang mabasa ko sa LIWAYWAY MAGAZINE. Itinampok ito ng isang manunulat na labis niya kinahuhumalingan ang nobelang ito.
Naantig ang aking puso na basahin ito dahil pasok sa genre na ang aking gustong-gusto, kaya naghanap ako sa mga bookstore sa amin ngunit ang kaso ay OUT OF STOCK, naghanap din ako sa mga online store ngunit wala na.
Hindi ako nawalan ng pag-asa at nakita ko ang tweet ni SIR. JERRY na libre na niya ipinamamahagi ang libro niya (pdf format) ngunit kailangan natin magbigay ng donasyon ukol sa COVID-19. Laki ang pasasalamat ko dahil mababasa ko na ito.
Siguro nga minsan nagmamahal tayo ng walang dahilan kaya hindi natin lubos maunawaan kung bakit ayaw natin bumitaw sa taong nagmamahal sa atin. Iba't iba ang pananaw natin sa pagmamahal subalit ang mahalaga tayo ang nagmamahal. Natutunan ko sa kwento ng buhay ni Sir. Jerry kay Pitbull na ang pagmamahal ay walang pinipiling lugar, anyo, tao at panahon.
Lahat ng desisyon na kahit minsan masakit sa taong mahal mo ay gagawin at paninindigan mo. Mahalin natin ang sila paraan na kanilang ikabubuti. Mahalin natin sila ayon sa utos ng DIYOS na walang pag-aalinlangan.
Malalaman mong maganda ang isang libro kung sa umpisa pa lang ay nahatak ka na nito. Hindi mo ito mabitawan dahil bawat pahina, dinadala ka isang mundo. At ito ang naramdaman ko sa buong paglalakbay ko kasama ang librong ito.
Hindi ko alam kung ano'ng dapat kong maramdaman matapos ko itong isara. Dapat ba akong maging masaya? Maging malungkot? Magalit? Mainis? Hindi ko alam. Pero isa lang ang sigurado ako — Ang librong ito ang nagbukas ng pinto sa akin at nagbigay ng magandang depenisyon kung ano nga ba talaga ang tunay na kahulugan ng 'pag-ibig'.
Napakaraming tinalakay ng librong ito. Hindi lamang tungkol sa pagmamahal kundi pati na rin ang tungkol sa politika at relihiyon, gano'n din ang mga bagay na kasalukuyan kinahaharap ng lipunan. Napakatalino ni Sir Jerry Gracio, at lubha ko siyang hinahangaan dahil dito.
Dahil sa kuwento ni Sir Jerry at Sir Mong, mas lalo akong naniwala na may pag-asa, may pag-asa sa larangan ng pag-ibig ang mga miyembro ng bahaghari — katulad ko. Kailangan mo lang talagang mag-intay. At kapag nandiyan na, siguraduhin mong handa ka sa lahat ng posibilidad kahit pa ang isugal ang lahat ng mayroon ka.
Isang napakagandang aklat na naglalaman ng mga tula na nagpapaalala sa atin ng kahalagahan ng pag-ibig, pangungulila, at mga damdaming tao.
Isang koleksiyon ng mga tula na nagbibigay-daan sa mga mambabasa na pasukin ang kahulugan ng pag-ibig, pangungulila, at mga damdaming tao sa iba't ibang aspekto ng buhay. Ang aklat na ito ay puno nang malalim at estilo ng pasusulat na naglalayong manggising sa kaisipan ng mga mambabasa.
Ang wika na ginamit ni Gracio sa "Bagay Tayo" ay napakaganda at mayaman. Ang kanyang paggamit ng mga salitang piling-pili at malalim na kahulugan ay nagbibigay-buhay sa mga tula at nagpapataas sa antas ng mga akda. Sa bawat taludtod, ang mga salitang ito ay humahabi ng mga larawan at imahinasyon sa isip ng mambabasa.
Bukod sa kaniyang husay sa pagsulat, isa pang kapansin-pansin na katangian ng aklat ay ang pagiging personal at makatotohanan ng mga tula. Makikita ang mga damdaming maaaring pinagdaanan ng manunulat sa kanyang mga likhang sining. Ipinapakita niya ang kanyang sariling paglalakbay sa pag-ibig at sakit na dulot nito, na nagbibigay ng pagkakakilanlan at koneksyon sa mga mambabasa.
This entire review has been hidden because of spoilers.
Kasalukuyan lang akong napadpad sa Facebook timeline ni sir Jerry nang makita kong ibinigay niya ng libre sa publiko ang pdf copy nito. Agad ko namang binasa at sa loob ng limang oras, natapos ko na. Hindi rin ako madalas nagsusulat ng mga rebyu kaya hindi ko alam kung saan ako magsisimula. Ang alam ko lang, naniniwala rin ako sa pagmamahal. At bilang tao, nagmamahal din ako.
Hindi ito isang love story, parang ang babaw kung tatawagin itong love story. Saklaw nito ang iba't-ibang damdamin ng isang taong nagmamahal, at kung saang lupalop siya dadalhin ng pagmamahal na ito. Ah basta, e kung basahin mo na lang kaya tutal ang hirap ding ipaliwanag e. Sampalin mo ako kapag hindi mo nagustuhan pero tinitiyak kong luluha ka rin, kahit ano pang tigas mo. Lahat naman tayo sinasakop ng pag-ibig: dito tayo nabubuhay, dito rin tayo handang pumatay. Gaya ni Pitbull.
Pangalawang aklat ko na ito na si Sir Jerry ang awtor. Gusto ko tuwing nakikilala ko pa nang husto ang isang tao sa pamamagitan ng mga sanaysay niya. Bagaman hinggil sa pag-iibigan nila ni Pitbull ang mga sanaysay, may matututuhan ka ring ibang mga paksa na itinatampok dito. Isa na rito kung bakit ang “bagay” (things) ay naikokonekta sa dalawang tao na “bagay,” o ang kahalagahan ng atay na luklúkan ng pusò, ang etimolohiya ng “dalamhati” at “luwalhati,” at marami pang iba.
Kahit na umiinog sa karanasan nilang dalawa ang kuwento, hindi nalalayo ang loob ko sa aklat dahil laging ikinokonekta ni Sir Jerry ang kaniyang karanasan túngo sa mga mambabasá sa pamamagitan ng paglalahad ng pangkalahatang tuntúning napagtanto o di kayâ’y nagbibitaw ng magagandang pahayag. Ang paggamit din ng tuldik ay lubusan kong kinasiyahan!
Maraming salamat sa librong ito dahil pinakinang nito ang puso kong lubhang nalungkot at nadisappoint sa 1-star book review na binasa ko bago ito.
Napakaganda ng story-telling sa librong ito. Napakaganda ng writing style. Naipakita ang totoong hitsura ng pag-ibig; pag-ibig na posible rin sa mga nagwawagayway ng banderang kulay bahaghari. Ilang beses akong lumuha habang binabasa ang librong ito. Napakaganda!
Kay Sir Jerry, maraming-maraming salamat sa pagbabahagi ng istorya ng pag-ibig ninyong dalawa ni Mong, istorya ng pag-ibig na may tamis, pait, galak, at dalamhati. Panalo ang mga linyahan ni Sir Mong, tinatalo ka, Sir Jerry. Hahaha
Ibang klase ang istilo ng pagssusulat ni Sir Jerry! Tagos sa puso ang emosyon sa bawat kabanatang binabasa.
Kumpletos rekados din ang kabuuan ng librong ito, gaya ng pag-ibig. Umaapaw man ang kilig at pagmamahal ay hindi rin naman maiiwasan ang kirot, selos, luwalhati, at dalamhati.
Pero sa huli, mananatiling matatag ang tahanang may pundasyong pagmamahal.
Sabi nga ni Sir Jerry,
"Kapag nagmahal ka, minamahal mo ang lahat kasáma ang lumbay at ligaya, ang pait at tamis, ang asim at saklap ng búhay na mahirap pero gumagaan dahil may katuwang kang nagpapasan ng mga bagay gaano man kabigat ang mga ito. "
Isa sa mga minahal ko sa aklat na 'to ay ang kung paano nito ipinagdugtong ang kasarian at ang pagibig, sosyalismo ang lenteng ginamit, nang hindi nanenermon at nagagalit sa mambabasa. Nakakahawa rin ang mood ng aklat, masarap basahin pagkat magaan kahit mabigat ang mga paksa, parang tinatangay ka sa kung saang alapaap nang 'di mo malay kung kailan ka muling dadampi sa lupa. Habang nagbabasa ay may mga pagkakataong dadalawin ka ng tawa at kilig at may mga pagkakataong bibisita ang dagsang luha at lumbay. Subalit mapagtatagumpayan mo ang mga ito, pagkat walang natatalo sa pagibig, laging nagtatagumpay ang umiibig. Char. Basahin n'yo 'to mga bading! Ang tagumpay nila ay tagumpay nating lahat.
Basahin niyo!!!! Nakakatuwa siya and may times naman na nakakaiyak lalo sa latter half ng kwento. Yung halo ng jokes, innuendos, lessons about love and life, at drama sa libro makes you want to not stop reading it. Nakakaintriga bawat pahina.
Dagdag pa yung paggamit ng wikang Filipino! Mapapamahal ka sa mga salita at mensaheng dala-dala nila.
Nakakatuwa rin kasi talaga pag nakakakita ng accurate na portrayal ng mga bakla sa Filipino literature and media. May pag-asa pa rin pala sa Pilipinas. Bilang bakla rin ako, nakakatouch din magbasa tungkol sa karanasan ng ibang bakla. Nakakahugot ka ng lakas at tapang.
Ilang buwan itong natambak sa lagayan ko ng libro. Bakit? Kasi hinahanap ko iyong time na babasahin ko ito ng walang epal sa buhay ko. Happily dumating ang time na iyon at natapos ko ito pati na rin ang Hindi Bagay. Simula umpisa, iyong emosyon, nandoroon siya sa libro at habang papaunti ang mga pahina na babasahin bumibigat ang saya, lungkot at sakit na nadarama ko habang binabasa ito. Hindi ako nagkamali na bilhin. Tama sila, maganda nga ang libro na ito at syempre pati na rin ang Hindi Bagay na koleksyon ng mga tula.
Pinatawa, pinakilig, at pinaiyak ako ng kwentong ito. Ang ganda ng writing style ng author at maayos ang pagrerepresenta ng mga isyu lalo na sa mga male-male couples. Gustong-gusto ko kung paano tinatapos ng author ang mga kabanata; nagtatapos sa kilig o sa mga solid na linyahan. Iyak ako nang iyak sa huling parte hanggang dulo at 'yung kilig na nararamdaman ko ay hindi nakakaumay kahit sabihin pa nating may pagka-instalove. Iba 'yung feeling, e. At masasabi kong paborito ko na itong libro at hindi ito ang huling librong babasahin ko galing kay Sir Jerry B. Gracio.
Nakakakilig. Umaapaw man sa pagmamahal ang librong ito, o sa husay ng pagkukuwento ni Jerry Gracio, hindi maitatanggi ang katotohanan na ang pagmamahal ay hindi laging nangangahulugan ng ligaya at sarap. Kaakibat nito ang sakit, lungkot, pagtitiis at mga pagsubok. Pinagsusumikapan at kailangang sabay ninyong pagdaanan. Sa huli, anuman ang dumating na unos sa anumang uri ng relasyon, basta't pipiliin ninyo ang isa't-isa, wala kayong hindi kayang lampasan.
“Dahil sa gunita, walang makakatakas sa kalungkutan.”
Si Sir Jerry yung friendship mong laging may baong kwento tuwing magkikita kayo. Tapos hindi mo na mamamalayan ang oras dahil masyado ka nang nahigop sa mundo niya. Ang sarap makinig sa ganitong kwento. At s’yempre, hindi naman natin puedeng hindi ‘to sabihin— SANA ALL!!!
(Nakuha ko lang ang kopya ko mula sa twitter dahil in-upload ni Sir Jerry ang gdrive link. Sayang, I would’ve paid good money for this. Ang ganda!)
ang ganda. nakilala natin sila bilang sila. hindi ka lang kikiligin at matatawa sa mga sinasabi at ginagawa nila, maiirita ka rin sa mga desisyon nila. kumbaga naging tropa natin sila, lalo na si Sir Jerry, na may mga pagkakataong gusto mo siyang makainuman at sabihing iwanan na lang niya si Pitbull.
salamat sa pagpapaalala na higit ang pag-ibig sa anumang pagsubok. umibig tayo ng walang duda at dahilan.
MABUHAY KAYO SIR JERRY AT SIR RAYMOND! <3 PARATING MANANAIG ANG PAG-IBIG!
Made me feel a lot of emotions. Gracio is an underrated author. The way the book was written was so real, so genuine. Made me feel like Gracio was showing us raw emotions. A story of family love, love beyond gender, life as a writer, hardships, success, and love for one's country. One of the many stories of LGBTQ+ Filipinos.
This entire review has been hidden because of spoilers.