ยอดพธูโจรสลัด เล่ม 2

盗妃天下 #2

by 月出云, เย่ว์ชูอวิ๋น, ลีลรักษ์ (Translator)

เพราะดำริแห่งองค์จักรพรรดิที่พระราชทานสมรสให้ นางจึงให้หมั้นหมายกับองค์ชายหก และรอคอยเขาอย่างโง่งมถึงสี่ปี กระทั่งเขากลับมาอย่างทรงเกียรติ พร้อมกับ...สตรีอื่น จากคุณหนูในจวน ผู้มีสถานภาพลับเป็น "คุณชายเซียนเซียน" รูปงามมีอิสรเสรีสู่สถานะชายารองแห่งจวนหวังเพียงในนาม ที่ไม่เคยได้รับความรักการปรากฏตัวของบุรุษหน้ากากหยกปริศนาผู้แสนอบอุ่นทำให้นางเข้าใจว่าได้พบผู้ที่สามารถทุ่มเทหัวใจให้ได้ เพราะความรัก นางจึงช่วยเหลือเขา เคียงข้างเขา แต่แล้วกลับพบว่า ทุกสิ่งที่เขาทำเป็นไปเพื่อสตรีอีกคน สองบุรุษที่ก้าวเข้ามาพัวพันในชีวิต หน้ากากที่ถูกกระชากออก ความลับที่ถูกเปิดเผยเป็นเขาที่ทำร้ายนาง เป็นนางที่สะบั้นเยื่อใย สุดหล้าฟ้าเขียว ไม่อาจพบพานกันอีก

สี่ปีต่อมา ข่าวการปรากฏตัวของประมุขโจรสลัดหญิง "ปี้ไห่หลงหนี่ว" แห่งทะเลตงไห่ ทำให้เขาเริ่มมีความหวัง ใช่นางที่เขาตามหาตลอดหรือไม่ ความจำเป็นที่ต้องหวนกลับมาพบกัน แผนการดำมืดที่คืบคลานเข้ามาอีกครั้งโดยมีชีวิตนางเป็นเดิมพัน ปริศนาที่ซุกซ่อนอยู่ การต่อสู้อันโหดเหี้ยมเพื่อแย่งชิงอำนาจ พันธนาการที่จองจำหัวใจสองดวงมานานหลายปี จะคลี่คลายลงเช่นไร และเขาจะได้นางกลับคืนมาหรือไม่

Genres: China

596 pages, Paperback

First published September 1, 2011

Reviews

[Miss Jan€Kim · Rating 5 out of 5]

โดยรวม..ชอบ..👍🏻😍👌🏻
เป็นนิยายที่อาจเรื่อยๆ แต่สำหรับเราความเรื่อยๆของเนื้อหาเรื่องราวความรักของพระ-นางและสำนวนการแปลที่ดีงามนี่แหละทำให้เราอ่านแบบบ้าบอ non-stop มาก เล่มแรก 500++ เกือบ 600 หน้าอ่านวันเดียวจบในเวลา 6 โมงเช้าของอีกวัน 😳😭🤣 ความสัมพันธ์ของตัวละครและเรื่องราวเหตุการณ์ที่ดำเนินไปในนิยายนักเขียนทำได้ดีนะ บางคนอาจจะมองว่าเรียบเรื่อยแต่เราคิดว่านักเขียนเก็บรายละเอียดทางความรู้สึกของทั้งพระเอกและนางเอกได้ดี มันเลยทำให้เราอยากรู้ว่าในหน้าต่อไป เรื่องราวชีวิตของทั้งคู่จะดำเนินไปทางไหน? นิยายจะหม่นเศร้า หน่วงอารมณ์ไปตลอดพันกว่าหน้าจนจบหรือเปล่า😱

เราชอบตรงที่พระเอก เยี่ยอู๋เยียน (เสวียนหวัง) น่าสนใจมีอะไรๆในก่อไผ่เยอะ 😂 เขามีหลายเรื่องให้รับผิดชอบ เป็นคนเก่งในทุกด้าน เป็นองค์ชายหก และยังเป็นประมุขของ..?.... ไม่ว่าจะอยู่ในบทบาทไหนก็ดูน่าค้นหา และน่าสงสารเห็นใจในเวลาเดียวกัน ((จากองค์ชายที่อาภัพก้าวสู่แม่ทัพผู้เกรียงไกรเขาคงผ่านอะไรมาเยอะ)) คำว่าบุญคุณที่ค้ำคอ ทำให้เขาทำร้ายคนที่รักและเขาเองก็เจ็บปวดไม่ต่างกัน แบบว่าน้ำตาซึมเลยอ่ะ..😭 ตอนที่พระเอกหักแขนขวาตัวเอง..คือแบบโอ้ยความรู้สึกนี้😥จุกค่ะ😥 เรื่องนี้ไม่ใช่พระเอกไม่ชัดเจนในความรักนะ เราว่าพระเอกก็ชัดเจน เพราะมีบางช่วงที่นักเขียนใส่ไว้เนื้อหา เมื่อเขาสับสนไม่แน่ใจว่ารู้สึกอย่างไรกับนางเอก เมื่อนางเอกถามเขาก็บอกว่าสับสน ไม่ได้โกหกว่ามีใจหรือไม่ได้ปฏิเสธว่าไม่รัก และเมื่อรัก💖เขาก็สารภาพรักกับนางเอก(ฟินมาก)

..ส่วนเจียงเซ่อเซ่อ นางเอกนั้นนักเขียนสร้างมาได้ดีทั้งเข้มแข็ง อดทน ใจเด็ดเดี่ยว เก่ง ไม่ว่าเจียงเซ่อเซ่อจะเจอปัญหาอะไรมา ไม่ว่าเจ็บปวดแค่ไหน ล้มลุกคลุกคลานเท่าไหร่?..

🎶🎵ชีวิตมันต้องเดินตามหาความฝัน หกล้มคลุกคลานเท่าไหร่
มันจะไปจบที่ตรงไหน แต่จะยังไงก็ต้องไปให้ถึง
ที่สุดถ้ามันจะไม่คุ้ม แต่มันก็ดีที่อย่างน้อยได้จดจำว่าครั้งนึงเคยก้าวไป
แค่คนที่เชื่อในความฝัน จะเหน็ดจะเหนื่อยก็ยังต้องเดินต่อไป🎵🎶🏃🏼♂️🏃🏻♀️
ฉันท้อแท้สักกี่ทียังมีหวัง
แม้พลาดพลั้งสักกี่ครั้งยังฝันไกล
แม้ฉันล้มฉันก็คงไม่ตาย
ฉันยังไม่ตายฉันยังคงหายใจ🎶🎵
#อ้าวรีวิวออกทะเลกลับๆ 😂แหม! เพลงมันได้อ่ะ

..นางเอกก็จะลุกขึ้นมายืนอย่างเข้มแข็ง และที่สำคัญเสน่ห์แรงสุดๆ 555 โอ้ยๆ ผู้ในเรื่องต่างหลงรักเธอมากมาย ไม่ว่าจะเป็น..
-หมิงชุนสุ่ย !!! ประมุขห่อชุนสุ่ย ใส่หน้ากากตลอดเวลา และมาช่วยนางเอกเกือบทุกครั้งที่นางเดือดร้อน ตอนแรกที่อ่านจิ้นคู่นี้มากๆ ยิ่งพออ่านไปเรื่อยๆ ยิ่งจิ้นไปใหญ่ 555 ตอนหลังนี้กรี้ดเลย กรี้ดที่ปะปนไปพร้อมอารมณ์แห่งความหม่นหมองจากความรู้สึกของเจียงเซ่อเซ่อ
-องค์ชายห้าเยี่ยอู๋หยา(พี่ชายพระเอก) องค์ชายที่ไม่สนเรื่องการแย่งชิงบัลลังก์ ไม่มีวรยุทธ์ แต่เพื่อเจียงเซ่อเซ่อ เขาก็อยากเป็นผู้ชายในแบบที่นางต้องการจึงคิดที่จะเรียนรู้ทุกอย่างเพื่อให้ยืนเคียงข้างนางได้
-เฟิ่งหน่วนองค์ชายจากแคว้นเป๋ยหลู่ที่รักมั่นต่อนางเอกมากๆ รักแบบยอมทุกอย่าง ทำเพื่อเธอได้ทุกอย่าง ไม่บังคับใจ ยอมๆๆๆ เพื่อเจียงเซ่อเซ่อ แม้แว่นแคว้นเขาก็ทิ้งได้ พระรองงานดีแบบนี้ทำไมไม่เป็นพระเอกฟ่ะ😩
-มั่วสวินฮวน องค์ชายแห่งเกาะอีม่าย ที่หลงรักนางเอกแบบยอมตายเพื่อเธอถ้าอ่านจนจบจะเข้าใจและรู้สึกสงสารชะตาชีวิตเขา ยิ่งสิ่งที่องค์รัชยาทเยี่ยอู๋เฉินทำกับเขา ได้อ่านแล้วก็เห็นใจ

เนื้อหาที่เราคิดว่ามันจะล้ำๆไปหน่อยกับยุคสมัยนั้นก็คือเรื่องเรือดำน้ำกับลักษณะคล้ายการตรวจดีเอ็นเอ 5555 แต่ถ้าคิดในแง่บวกมันแฟนตาซี มันคือจิตนาการ มันคือนิยายที่ถูกแต่งขึ้นจากจินตนาการ งั้นก็..โอเคสบายใจล่ะ 😬

ถามว่าอะไรที่ดึงดูดเราให้อ่านเรื่องแบบบ้าบอ..
อาจจะเป็นเนื้อหาที่ละเมียดละไมทางอารมณ์ที่ทั้งหน่วงและอมเศร้ามั้ง ที่มันตรึงมือเราไว้กับเล่มทั้งที่หนังสือนิยายก็หนักแสนหนัก ((หนามาก..ถ้านอนอ่านแล้วหล่นใส่หน้าดั้งหักปากแตก..แอนตาซินไม่แจกนะจ้ะ😭)) แต่ก็ทำให้เราวางลงไม่ได้ เพราะอยากเปิดหน้าต่อไป อยากรู้ว่าไอ้อารมณ์หม่นนี่มันจะไปต่อแบบไหน? อยากรู้เรื่องราวของทั้งคู่ว่าจะเดินไปในทิศทางใด!! ตัวละครอาจจะเยอะแต่อ่านแล้วก็ไม่ได้งง เนื้อหาละเอียดไม่ข้ามอารมณ์โดดไปโดดมาปุบปับ อ่านแบบเรื่อยๆค่อยๆซึมซับความรู้สึกของพระเอกกับนางเอกจนมันซึมลึกในอารมณ์ที่อมเศร้านี้เราก็เลยอยากรู้อ่ะ มันจะจบแบบไหนฟ่ะ!! ชอบเวลานางเอกอยู่กับหมิงชุนสุ่ยด้วยอ่านแล้วกระดี๊กระด๊า🤣มากๆ มันมีอะไรในก่อไผ่🎋ต้องอ่านถึงจะเข้าใจ🤣

โดยรวมอย่างที่บอก ชอบเรื่องนี้ และดีใจที่เลือกหยิบมาอ่าน สำนวนภาษาการแปลก็ดีมากอ่านง่ายลื่นไหล อารมณ์ไม่สะดุดเลย ยิ่งก่อนหน้านี้เราได้อ่านนิยายแบบนิยายรักซึมลึกหวานอวลในใจมาพออ่านจบแล้วรู้สึกตื้อๆไม่รู้จะอ่านอะไรต่อ จนได้มาจับเรื่องนี้ บ๊ะ!!! มันฉุดอารมณ์ดีจริงๆ👍🏻

[M · Rating 4 out of 5]

ถือว่าไม่ผิดหวังกับความร้าวที่คนแต่งมอบให้เยี่ยอู๋เยียน 55555
สะใจดี ถ้าเล่มแรกคือเคราะห์ของนางเอก เล่มนี้คือคราวพระเอก

แต่เอาจริงๆ ทำไมจะต้องมีสติหลังสูญเสียทุกที บ้าบอจริงๆ ทุกสิ่งอย่าง ก็แค่บอกกล่าวกันสิยะ
เล่มนี้เปิดมาด้วยความหน่วงต่อจากเล่มแรก 20% แรกนี่คือพีค อยากทะลุเข้าไปตบพระเอก แต่หลังจากที่ได้อ่านขั้นตอนใช้ชีวิตของศพพระเอกแล้ว เราก็โอเค อภัยก็ได้ แต่แน่นอน กว่าจะได้นางเอกมาครอง คือไม่ใช่ง่าย 5555

จะว่าไปบางทีก็ลำไยความไม่เชื่อในลางสังหรณ์ของนางเอก โหยยย ชะนีคะ ชะนีสังหรณ์ทีไรก็ถูกทุกข้อ แต่ชะนีมองข้ามทุกรอบเลยค่ะ โอ้ยยยย เชื่อๆ ไปบ้างเหอะ โลกสวยมากเว่อ

ในส่วนของยัยนักพรตตบะแตก... ถอนหายใจให้กับความอดทนของนาง แล้วยังมีงานมโนที่ยาตัวไหนคงช่วยสลายไม่ได้อีก
แล้วยังมีเฟิงหน่วน โอ้ยยยย อีตานี่เหมือนเป็นตัวละครที่ถูกสร้างขึ้นมาเพื่อทำให้พระเอกหึงนางเอกอย่างแท้ทรู คนอะไร โผล่มาก็ถามอยู่คำเดียวว่า เจ้าไปกับข้าไหม เจ้าจะไปกับข้าหรือยัง... เปลี่ยนบทให้เค้าบ้างก็ได้นะ

งานดราม่าถือว่าเข้มข้นสนุกสนาน แต่พอปลายเรื่องจะแผ่วๆ ที่ไม่เก็ตคือ ผู้ชายมาชอบนางเอกเยอะอะไรขนาดนี้
ตัวละครบางตัวน่าจะให้มีบทบาทมากกว่านี้ เช่นลูกนางเอก...เหมือนมาถึงจุดนึง เค้าแบบ หนูจ๋าไปเล่นตรงนู้นนนนน ก่อนนะ อ่ะส่งหนูไปท่องเที่ยว 5555 ซึ่งก็พอเข้าใจ แต่ถ้าสามารถให้ตัวละครตัวนี้มีบทบาทมากกว่านี้ก็คงดีล่ะมั้ง แต่ก็นะ...ไม่ใช่ทุกคนเขียนให้เด็กมีบทบาทแล้วจะรุ่ง เอาเป็นว่าแบบนี้ก็ไม่แย่

บทส่งท้ายการแสดงความอยากเอาชนะแบบเด็กๆ ของพระเอกก็ทำให้อมยิ้มได้ น่ารักดี 555

ส่วนเล็กๆ น้อยๆ ที่มองข้ามได้ก็เช่น ตัวละครบางตัวจุดจบก็ไม่สะใจ
ส่วนตัวละครบางตัวที่ตายไปแล้วเล่ม 1 เล่ม 2 ก็ยังไม่ตาย... แต่จะให้เค้ายังไม่ตายเพื่ออะไรรร หนูงงงงง ไม่เห็นมีบทบาทเลยย
อ่อ และทั้งเรื่องเนี่ย แค่อ่านก็หนาวอยู่ เกือบทุกหน้าจะมีคำว่า เย็น อยู่ในสายตา สายตาเย็นเยียบ ยิ้มเย็น แผ่รังสีเย็นเยียบ อ่านๆ แล้วก็ต้องคว้าผ้าห่มมาไว้ใกล้ๆ

เอาเป็นว่าเป็นเรื่องที่ดราม่าหน่วงใจ แต่หยุดอ่านไม่ได้เลยนะคะ ถึงจะแลดูชะนีงอนหนีพระเอก แต่นางก็มีเหตุผลให้หนีอยู่ เหตุผลคู่ควรในการหนีมาก ส่วนพระเอกช่วงแรกๆ เกลียดๆ มันไปค่ะ มันสมควร แต่หลังๆ อ่านแล้วพออภัย ก็จะสงสารเค้าได้อยู่ค่ะ เชียรส์

[Ning · Rating 4 out of 5]

มันจะอืดๆหน่อย แถมวนๆ ซ้ำไปซ้ำมา
พระเอกก็ไม่พูด นางเอกก็เข้าใจผิด วนไปทุกเหตุการณ์
พอมาง้อ พระเอกก็เจ็บปวด นางเอกก็ใจแข็ง วนไปอีกรอบ
เหล่าตัวรอง มาจับตัวนางเอกเอกไป บอกรัก ปฏิเสธ ส่งคืน วนไปอี๊กกก
ตอน 300 หน้าแรก ยังอ่านแบบ สนุกลุ้นตาม
แต่หลังจากนั้นคืออ่านแบบ ปล่อยมาก ทำให้ขาดอารมณ์ร่วมไปเยอะ แต่ถือว่ายังอ่านได้สนุกอยู่ แต่กว่าจะจบ เล่นเอาเหนื่อย

[Hammu · Rating 3 out of 5]

อ่านๆ ไปจากตอนแรกที่ดูยืดเยื้อ พอมาใกล้จบเล่มกลายเป็นเหมือนอ่านบทสรุปซะมากกว่าเลยทำให้ค่อนข้างผิดหวัง นึกว่าจะได้อ่านการออกรบทำศึกสงครามมากกว่านี้ ยังไม่รวมถึงตอนที่พระ-นางเล่นตัวกันไปๆ มาๆ เลยทำให้รู้สึกไม่ค่อยอินกับความรักของทั้งคู่เท่าไหร่

โดยรวมเนื้อเรื่องไม่ได้แย่อะไร แต่อ่านแล้วก็ไม่ได้อิน บทดราม่าก็ไม่ได้ทำให้รู้สึกหน่วง บทหวานก็ไม่ได้ทำให้ยิ้มออก แล้วรู้สึกว่าน้ำมากกว่าเนื้อเรื่อง แถมเนื้อหายังวนไปวนมา เข้าลูปเดิมอยู่บ่อยๆ อีก ยังไม่รวมถึงพลอตที่มีผู้ชายหลายคนมารุมล้อมให้นางเอกเลือกอีก อ่านแล้วเลยไม่ได้รู้สึกว่ามันว้าวขนาดนั้น และนางเอกก็ไม่ได้ทำให้รู้สึกว่าน่าจะเป็นที่ต้องตาต้องใจใครได้เยอะขนาดนี้

การดำเนินเรื่องไม่ได้ชี้ให้เห็นถึงความสามารถของพระเอกมากมายอะไร เลยเข้าไม่ถึงเนื้อเรื่องว่าพระเอกจะเทพขนาดไหน แม้จะบอกว่าเป็นเทพสงคราม แต่พอสุดท้ายแล้วก็ไม่ได้บรรยายฉากให้เห็น มีแต่บทสรุปออกมาเลยไม่รู้ว่าตกลงเทพยังไงกันแน่อีก

อีกอย่างคือ อ่านแล้วรู้สึกรำคาญทั้งพระเอก และนางเอก เป็นเนื้อเรื่องที่เขียนออกมาได้รู้สึกว่ารำคาญมาก ทั้งความโลเล การเอาแต่ใจ เอาแต่ได้ คิดเองเออเอง ประชดประชัน สารพัดอย่างที่ทำให้อ่านแล้วรู้สึกไม่ชอบตัวละครสองตัวนี้เลย ทั้งๆ ที่เป็นตัวละครเอก ตัวละครหลักในการดำเนินเรื่อง แต่กลายเป็นว่าเป็นตัวละครที่ทำให้ไม่อยากเรื่องขึ้นมาแทน ตัวละครอื่นๆ ยังน่าสนใจมากกว่าพระเอก และนางเอกอีก

สรุปคือ เป็นเรื่องที่อ่านแล้วก็ไม่ได้รู้สึกผิดหวังอะไร อาจจะเป็นเพราะว่าไม่ได้คาดหวังว่าจะดีตั้งแต่แรก อ่านแล้วไม่ได้รู้สึกเสียดายเวลาอ่าน แต่ก็ไม่ได้รู้สึกว่าถ้าไม่ได้อ่านแล้วจะเสียดาย

[mipmip · Rating 4 out of 5]

รวมให้4.2/5 ปกงาม+สำนวนการแปลสละสวย ใครชอบแนวพ่อแง่แม่งอน หนุ่มอมพะนำกับสาวคิดเยอะ เรื่องนี้ตอบโจทย์ รู้สึกว่าเรื่องนี้น้ำเยอะไปหน่อย แล้วก็ทั้งที่ชื่อเรื่องดูเกี่ยวกับโจรสลัดแต่อยู่ทะเลน้อยมาก ไม่รู้ว่าเรื่องจะโฟกัสอะไรกันแน่ เยอะแยะสิ่งไปหมด เห็นมีคนรีวิวว่าหน่วงมาก แต่สำหรับเราก็รู้สึกว่าก็หน่วงไปตามการดำเนินเรื่องแหละ แต่ไม่ได้รู้สึกเศร้าตาม แล้วก็ไม่ได้เกลียดพระเอกด้วย แต่แค่รู้สึกว่าถ้าเป็นนางเอกจะไม่เลือก ดูฝากชีวิตไว้ไม่ได้55555 ไม่รำคาญครตนางเอกนะ แอบรู้สึกว่าเป็นผญที่เข้มแข็งด้วยซ้ำ แต่ก็มีงี่เง่าตามประสาบ้าง ชอบเล่มแรกมากกว่าค่อนข้างสนุก แต่เล่ม2ไปกลางๆเรื่องแอบน่าเบื่อ รู้สึกเรื่องดูไม่ค่อยเมคเซ้นด้วย นางเอกก็เนื้อหอมเกินบางที คนมาชอบเยอะจน งง ทั้งที่มันไม่น่าจะมีอะไรให้มาชอบขนาดนั้น เนื่อเรื่องก็วนๆ ยัดอะไรมาก็ไม่รู้เยอะแยะ รวมๆแล้วก็อ่านได้เรื่อยๆแต่ยังไม่ประทับใจ ที่จริงเคมีพระนางค่อนข้างดีนะแต่เรื่องเยอะไปหน่อย ตรรกะพระเอกก็แปลกๆ รักนางเอกแต่ปกป้องคนอื่นและทำให้นางเอกเจ็บตัวอะ ตลคอื่นๆก็ค่อนข้างรุงรัง แต่ชอบเวลาบรรยายดวงตาหงส์ของพระเอก รู้สึกว่าต้องเป็นคนที่หล่อมากแน่ๆ55555

[Anida · Rating 4 out of 5]

สนุกดีนะ อ๋องหกนี่ปากหนักมาก ทำอะไรไม่บอก ชอบปิดทองหลังพระ ลุ้นเหนื่อยเลยนะนี่

[Dew · Rating 3 out of 5]

รีวิวรวม 2 เล่มเลยแล้วกันว่ารวมๆ แล้วอ่านได้เพลินแบบหน่วงๆ เพราะพระเอกเป็นต้นแบบหลัวชั่วที่แท้ทรู คือเลวแล้วเลวเล่าเฝ้าแต่เลว ไม่น่าได้เป็นพระเอกเล้ย เลวจนเราแอบเชียร์พระรองเลยเหอะ

ความเป็นหลัวชั่วของพระเอกนี่มีเยอะมาก แต่สำหรับเราขอพูดถึงสองเรื่องใหญ่ๆ
ก๊อกแรก: รู้แหละว่าโดนบังคับพระราชทานสมรสเลยเลี่ยงไม่ได้ แต่ไปแต่งหญิงอื่นเป็นเมียเอกแล้วกดเมียพระราชทานเป็นเมียรองเนี่ยนะ เอาหัวแม่ตรีนคิดเหรอ ข้างฝ่ายนางเอกก็อุตส่าห์หาทางออกให้ไม่ต้องแต่ง ก็ดันไม่ยอมปล่อยนางไป จับนางขึ้นเกี้ยวมาแต่ไม่เข้าพิธีไหว้ฟ้าดินด้วย แค่รับเข้าจวนเฉยๆ แล้วพอเมียเอกเจ็บตัวจากแผนป้ายสีของอนุนางอื่นๆ ในจวน พ่อคุณก็ไม่ฟังอีร้าค่าอีรม ทำร้ายนางเอกแล้วเขียนหย่าพร้อมขับไล่ออกจากจวนทันที แหม! ทุยจ๋ามากพ่อ ไม่รักไม่ว่าแต่ให้ความเป็นธรรมด้วยการสืบสวนซะหน่อยก่อนค่อยตัดสินโทษมั้ย
ก๊อกสอง: พอได้เสียเป็นเมียผัวกันจริงๆ ไอ้เราก็นึกว่าจะมีใจรักให้นางเอกบ้างเพราะเห็นบอกให้ไปรอที่หน้าผาที่คนในเผ่าใช้กราบไหว้ฟ้าดิน เปล๊า! แค่มีคนส่งข่าวว่าคนรักเก่ากำลังเดือดร้อน พ่อคุณก็ทิ้งนางเอกให้คอยไหว้ฟ้าดินที่หน้าผาเก้อแล้วเผ่นแน่บไปช่วยคนรักเก่า หายหัวไปสัปดาห์กว่าๆ โดยไม่บอกไม่กล่าวนางเอกเลย คือถ้าเทียบกับฝรั่งนี่คือ literally left at the altar เลยนะ แถมพอกลับมาแล้วอิคนรักเก่าโดนพิษก็ยังมีหน้าไปขอให้เมีย (ที่กำลังตาบอดเพราะโดนพิษเหมือนกัน) ช่วยถอนพิษคนรักเก่าจนนางเอกต้องรับพิษนั้นมาแทน (และพิษนั้นก็เผื่อแผ่ไปถึงลูกในท้องนางด้วย) เท่านี้ยังไม่หนำใจค่ะ หลัวชั่วถึงกับหลอกนางเอกว่าต้องไปธุระเมืองอื่นแต่จริงๆคือไปแต่งคนรักเก่า ซึ่งอิคนรักเก่าก็มาเยาะเย้ยนางเอกด้วยนะ แล้วพอนังเมียใหม่โดนคนจับตัวไปแล้วใส่ร้ายว่าเป็นนางเอกทำ อิหลัวชั่วก็เชื่อทันที ไม่ถามไม่ไถ่อะไรใดๆ เช่นเคย หันมาฟาดฝ่ามือใส่จนนางเอกตกหน้าผา นี่มันกระบือเรียกทวดแล้วนะพ่อคุณ! กว่าจะมาคิดได้ภายหลังว่ามีจุดน่าสงสัย เมีย(ที่ไม่ได้แต่งครบถ้วนกระบวนความสักที)ก็ตกหน้าผาตายไปแล้ว ป่านนั้นแล้วจะมาเสียใจ หักข้อมือที่ฟาดนางเอกตกหน้าผาเพื่อเป็นการลงโทษตัวเองมันก็ไม่เก���ดอะไรขึ้นแล้วไหม อ่านแล้วไม่สงสารไม่เห็นใจแต่สมน้ำหน้าความกินหญ้าไม่สร่างซา

จะว่าไปพระเอกนี่ถือว่าเป็นพระยาเทครัวอยู่นะ เพราะเมียแต่งในก๊อกแรกกับเมียแต่งในก๊อกสองของพระเอกนี่เป็นพี่น้องกัน แล้วแต่ละนางก็ผลัดกันทำร้ายนางเอกซึ่งมีศักดิ์เป็นคนมาก่อน (แต่ไม่เคยได้เข้าพิธีแต่งงานอย่างสมบูรณ์แบบเหมือนอินังสองคนพี่น้องที่มาทีหลัง 'ชีช้ำซี่' จริงๆ เล้ย) ที่สำคัญคือ กับนางเอกนี่พระเอกใจร้ายใส่อย่างไม่มีเหตุผลตลอด ในขณะที่กับอีกสองเมียพี่น้องผู้มาทีหลัง พระเอกประคบประหงมมาก พูดจาอ่อนโยนด้วย สองนางอยากได้อะไรต้องได้ อ่านแล้วจี๊ดมาก

ข้างฝั่งนางเอกที่อึดถึกทนกับหลัวชั่วนี่ก็เนื้อหอมจริงจัง ขนาดมีผัวแล้วก็ยังไม่วายมีคนมารักมั่นกับนางอีกตั้งหลายคน แล้วหนุ่มๆพวกนั้นโพรไฟล์ดีทุกคนแถมไม่สนใจว่านางเคยมีผัวแล้วมีลูกติดท้องมาด้วยนะ เราถึงได้ขัดใจว่านางเอกอุตส่าห์ตัดใจเดินออกจากวังวนบัดซบที่พระเอกเป็นคนก่อได้ (ก็ขนาดเสียใจกับความไร้ใจของผัวจนยอมฉีกแขนเสื้อที่เขายึดไว้ เอ่ยวาจาตัดขาดกับผัวแล้วปล่อยให้ตัวเองตกผา) พอรอดชีวิตจากการตกผาหลุดพ้นจากวังวนบัดซบของหลัวชั่วแล้วทำไมยังยอมโดนดึงกลับไปอยู่นั่นเล่า เหมือนจะโกรธจะแค้นพระเอกอยู่หลายปีแต่บทจะยกโทษให้ก็ง้าย-ง่าย (คนอื่นคิดว่าง่ายไหมไม่รู้เแต่เราว่าง่ายไป ถ้าเทียบกับสิ่งที่พระเอกทำไว้สารพัดกับนางเอกและลูก ต่อให้บอกว่าตอนนั้นพระเอกไม่รู้ว่านางเอกท้องแต่สิ่งที่เขาทำกับนางหรือที่ขอให้นางทำมันก็ใจร้ายเกินไปอยู่ดี)

สรุปแล้วให้สามดาวเพราะโครงเรื่องที่โปรยไว้หลังปกน่าสนใจพอให้เราอยากอ่าน พอได้อ่านแล้วก็ถูกใจที่สำนวนแปลดี อ่านได้ราบรื่นไม่สะดุด และไม่ค่อยเจอคำผิด (ซึ่งผิดวิสัยของสนพ.สีเขียวที่ก่อนหน้านี้อ่านกี่เรื่องๆ ถ้าไม่เจอคำผิดเยอะแบบหน้าเว้นหน้าก็มีสำนวนแปลประหลาดๆ ให้ต้องแปลไทยเป็นไทยอีกรอบ) แต่อ่านจบแล้วยังสองจิตสองใจว่าจะเก็บหรือส่งต่อคนอื่นดี เพราะเรื่องมันหน่วงเหลือเกิน

[4e3a · Rating 4 out of 5]

รีวิวเล่ม2

สนุกดี ขมๆหน่วงๆอึนๆเป็นช่วงๆ เคราะห์กรรมรักทั้งหมดที่นอ.กะพอ.เจอมาจากความเห็นแก่ตัวของอิพอ.คร่า สมน้ำหน้ามันคร่าที่มันต้องปวดร้าวทุกข์ใจใดๆทั้งหมดคร่า กรูเป็นอินักพรตกรูจะทำแบบนี้คร่า คืออินักพรตคงนึกอ่ะว่ากรุไม่น่าช่วยชีวิตมึง2รอบเลยคร่า พระเอกชั่วมากเห็นแก่ตัวมากอ่ะ คืออินักพรตแม่งก็บอกแล้วว่า ตัวเองอยากเป็นนักพรตแต่พอ.แม่งก็เห็นแก่ตัวไปขัดขวางไปลากเค้าลงจากตำแหน่ง ยังเลวไม่พอพอลากเค้าลงจากตำแหน่งได้ชั่วคราว เอ๊าาา อยู่ดีๆแม่งก็นึกขึ้นมาได้และว่าตัวเองไม่ได้รักเค้าจริงๆ แม่งแล้วก็ทิ้งเค้าไปเฉย แถมยังปล่อยให้เค้าซวยจากผลของการที่ตัวเองไปแก้แค้นอิองค์ชายเอ้าป้าอีก โคตรเห็นแก่ตัวสุดๆๆๆๆเลยคร่า นับแต่นั้นนางก็ตกต่ำแบบกู่ไม่กลับเลย เป็นชั้นก็จะจองเวรจองกรรมอิพอ.เหมือนกันคร่า
ส่วนอิมั่วก็รักแบบใดของมึงคร๊าาาา แต่ละอย่างที่ทำกะนอ.โคตรชั่วอ่ะ อินี่ก็เลวเห็นแก่ตัวสุดๆเหมือนกัน นอ.ไม่น่าไปช่วยมันตั้งหลายทีเลย
ผช.เรื่องนี้เห็นแก่ตัวอ่ะ มีคนเดียวที่น่าสงสารจริงๆคือหน่วน นอกนั้น🙄🙄
นอ.รักพอ.มากเกิ๊น ขนาดพอ.เป็นต้นเหตุทำให้ลูกต้องทรมานต้องป่วยต้องเป็นโรคแบบนี้ ถึงตอนหลังมาช่วยก็เหอะ ยังรักลงอีกเนาะ ชั้นสงสารเช่อเออร์

[lonelypoppy · Rating 4 out of 5]

เล่มสองเนื้อเรื่องเข้มข้นกว่าเล่มแรก

ความรู้สึกส่วนตัวคือ
มีความซูความเว่อร์มาเต็มที่ (มีเรือดำน้ำด้วย ขาดแต่ปืนบาซูก้ายิงถล่มกัน)
ความสมเหตุสมผลของตัวละครไม่ค่อยเท่าไหร่
บางอย่างที่ตัวละครทำไม่ค่อยมีเหตุผลแบบคนปกติทั่วไป
บางอย่างรู้สึกว่าไม่เห็นต้องทำแบบนั้นเลย หรือติดจะน่ารำคาญหน่อย ๆ
ให้อารมณ์นิยายแบบจำเลยรักผสมกับนางเอกอุ้มลูกหนีพระเอก แล้วสามีมาตามง้อ
ฉากในทะเลที่เป็นโจรสลัดมีนิดเดียว ส่วนใหญ่อยู่ในวังวนของความเข้าใจผิดกับพระเอก แล้วก็การง้อเมีย

แต่ถ้าถามว่าสนุกไหม ก็จัดว่าสนุกดี
เพราะมีเหตุการณ์หน่วง อารมณ์ดราม่าถ่ายทอดออกมาได้ดีทำให้มองข้ามความน่ารำคาญของตัวละครหลักไปได้เยอะ
รวมถึงนางเอกฉลาดขึ้นตามสถานการณ์ ดูอ่านเกมออกมากขึ้น (แม้จะพลาดเป็นช่วง ๆ )
พระเอกรับกรรมไปหนักพอดู ทำให้รู้สึกว่า อภัยให้พี่แกเถอะ อย่าทำร้ายแกอีกเลย
เล่มนี้จะเปิดหน้ากากคนอยู่เบื้องหลัง ว่าใครคือคนร้ายตัวจริง ร้ายได้ใจมาก ตัวละครนี้ทำให้เรื่องมีสีสันขึ้นมาก
ร่วมถึงบรรดาพระรอง ตัวประกอบอื่น ๆ น่ารักทำให้เรื่องสนุก

ตอนจบ จบแบบ happy ending บวกตอนพิเศษน่ารัก ๆ นิดหน่อย
รวม ๆ แล้วอ่านได้เพลิน ๆ

[IB Nungruthai · Rating 5 out of 5]

เกือบพลาดไม่อ่านเรื่องนี้ทั้งที่ซื้อมาแล้วค่ะ เพราะไปอ่านรีวิวหลายที่มา
อ่านรีวิวทำให้เราทำใจไว้ ประกอบอ่านบทนำของเรื่อง เฮ่ย พระเอกแม่งเลว

แต่ แต่ แต่ พอมาอ่านจริง มันไม่ใช่ยังงั้นเลย สนุกอ่ะ
คือมาแนวนี้เราชอบตรงนางเอกสตรองค่ะ สตรองพอที่จะให้ใครรัก
ถ้ามาแนวบ้าคลั่งรักพระเอก คงน้ำตานอง แต่นี่ไม่เลยค่ะ
ความคิดพระเอก กับนางเอกสวนทางกันตลอด

เราคนอ่านยิ่งเข้าใจว่า พระเอกมันรักนางเอกตั้งนานแล้ว

อย่างที่ว่าอ่านรีวิวกับบทนำทำให้เข้าใจผิดนะ
ที่จริงพระเอกไม่เคยรักคนอื่นเลย แฟนเก่าก็ไม่มี
มีแค่คนที่เคยชอบเท่านั้น!! จุดเปลี่ยนอยู่ที่เล่มแรก

พี่แกรักจริงก็น้องเซ่อนี่ล่ะ ไม่งั้นจะงอน หึง หวง ปวดใจ ภาพบาดตา จนกระทั่งรู้ใจตัวเองเหรอ
แต่พี่แกอุทิศให้กับบุญคุณมากไปนิด ชอบตอนรู้ตัวว่านี่ล่ะตัวเองโดนบ้างเจ็บปวดแค่ไหน

เอะใจตั้งแต่ช่วงเล่มแรกแล้ว ไหนว่ารักผู้หญิงคนนั้นมาก ทำไมอยู่กับนางเอกแล้วเป็นแบบนี้
รักคนอื่นจริง ไม่มีทางรักนางเอกได้ขนาดนี้หรอก สรุปบทนำหลอก หลังปกพรีวิวหลอก

ชอบเรื่องนี้ของอรุณนะคะ หน้าปกสวยมาก ยิ่งหน้าปกพระเอกคือดีงามมาก ชอบ...

[Noo · Rating 4 out of 5]

เล่มนี้มีดราม่า ลำไย พระเอกก็ไม่น่ารักเลยอ่ะ น้อยนักที่นิยายจีนโบราณจะมีเรื่องไหนไม่ได้รางวัลสามีแห่งชาตินะ (เต้าหู้ไซซียังน่าให้มากกว่า)
...คือบอกว่ารักนางเอก แต่การกระทำแบบ...บึนปากใส่รัวๆ มาก เปย์ทางนั้นหมด พาเข้าบ้าน ให้นางเอกไปช่วยรักษา ยอมแต่งงานด้วย ไมเกรนขึ้นแทนนางเอกค่ะ ผู้ชายแบบนี้ ถึงฮีจะบอกว่าเคยไล่นางเอกออกจากจวน ถ้าบอกความจริงกลัวนางเอกจะเท อันนี้พอเข้าใจได้

พล๊อตหลักก็สนุกดีนะ ดราม่าความไม่เข้าใจกัน แต่ความไม่สมเหตุสมผลเยอะมาก
...เดี๋ยวนางเอกก็วางยาองค์ชายห้าช่วยลูกน้องงี้ วางยารัชทายาทเพื่อเข้าจวนพระเอกงี้แถมพาลูกไปด้วยนะ เห้ยยย ไปขโมยยา ไม่ใช่ไปปิคนิค ทำยาถอนพิษก็ชิวๆ ไปรบก็ง่ายๆ สบายๆ มั่วสวินฮวนก็เดี๋ยวดี เดี๋ยวร้าย พี่ตามไม่ทัน แถมองค์ชายห้าอยู่ๆ ก็ฝึกวรยุทธซะเก่งอีก อ่ะ เอาที่สบายใจ

ตอนพิเศษช่วยปรับบรรยากาศได้เยอะ พระเอกก็เปย์รัวๆ แต่ก็ยังไม่หายเคืองจากตอนต้น หึ!

[Pok M. Srithongchai · Rating 3 out of 5]

เล่ม 2 จะสนุกกว่าเล่มแรกนิดนึง แต่ก้อรีบๆ อ่านเหมือนเดิม เพราะเรื่องไม่ซับซ้อน เดาง่ายเหมือนเดิม จบดี แต่ไม่ซึ้ง พระรองชีวิตแย่มากเกือบทุกคน พระเอกเก่งเทพเวอร์ die hard จริงๆ อยากให้จบแหวกแนว คือนางเอกได้กับพระรองแสนประเสริฐแทน น่าจะดีกว่านี้

[Fonfoniny · Rating 1 out of 5]

ยอดพธูโจรสลัด (2/2)

เรื่องทุกอย่างเกิดขึ้นเพราะความ...ของพระเอกแท้ๆ เรื่องราววุ่นวายอีรุงตุงหนัง เข้าใจผิด ไม่อธิบาย ลักพาตัวไปลักพาตัวมา ตัวละครเยอะยุบยับไปหมด ท้ายเรื่องมีเรือดำน้ำมาโผล่อีก เหมือนนักเขียนออกทะเลแล้วจบไม่ลง

[Ahgase · Rating 3 out of 5]

เริ่มเรื่องทำกับนางเอกไว้ขนาดนั้น
เอาจริงๆที่ตัวเองทนทุกข์มันแค่รับผลการกระทำของตัวเอง
ไม่ได้ชดใช้ให้นางเอกตรงไหนเลย

- แต่งนางเอกมา แล้วรังเกียจเค้า อันนี้งงมาก นางเอกทำไรให้อะ
ยังไม่ทำไรเลย เย็นชาใส่เค้าโดนลวนลามยังไม่สนใจเลย
แต่งมาทำไม? เห็นแก่ตัวมาก
- นางเอกโดนยากำหนัด โกรธนางเอกแต่ไม่โกรธเมียเอกตัวเองว่ะ
ยอมมีอะไรกับนางเอกทั้งที่ยังรออินักพรตนี่ถือว่านอกใจปะ
- ตอนไปงานบวงสรวงไปจูบกับอินักพรตอีก บอกพอจูบเลยรู้ว่าไม่ชอบละ ชอบคนอื่น ง่ายๆเลย
- แต่งอีนักพรตแต่ภายหลังไม่ได้ยกฐานะอะไร คำถามคือแล้วมึงจะแต่งเพื่อให้นางเอกทุกข์ใจทำไมอะ ก็เลี้ยงอินักพรตเฉยๆดิ
- ก่อนนางเอกตกเขาก็ไม่เชื่อใจนางเอก ซัดฝ่ามือใส่

อีกเยอะอะการกระทำมัน อ่านแล้วส่ายหน้าเลย
ซึ้งก็ซึ้งอยู่หรอก แต่ถามว่าคนแบบนี้เนี่ยนะพระเอก
มันเหมือนไม่เคยรักนางเอกจนหมดใจเลยไม่เชื่อเค้า ลูกน้องที่เลี้ยงไว้ก็สืบข่าวช้า ตัวเองก็ไม่ฉลาดอีก

เล่ม2นี่น่าสงสารอยู่หรอกที่รอนางเอกขนาดนั้น
แต่พอนึกว่าทำอะไรไว้บ้าง ประกอบพอกับเจอนางเอกแล้วยังไม่เชื่อใจ
คิดว่านางเอกจะฆ่าอีนักพรต แล้วรู้ว่าตัวเองมีลูกแต่ก็ส่งยาช้า
เห็นนางเอกแต่งงานแล้วผมปวดใจ จ้ะ ตอนเค้าแต่งงานเค้าไม่ได้เป็นอะไรกับเมิงแล้ว แต่ตอนนั้นเค้าเป็นเมียเมิงอยู่ท้องลูกเมิงอีก
ใครเจ็บกว่ากันน้า?

เลยรู้สึกรักพระเอกคนนี้ไม่ลงอะ ทำไมมันมองคนไม่ออก
อ่านแล้วอยากตบกบาลมัน