เคียวโกะ ฉันคิดว่าเธอ burnout รึเปล่านะ เธอใช้ชีวิตในลู่ในรอยมาตลอด เดินตามทางที่แม่คาดหวัง ประสบความสำเร็จในบริษัทใหญ่โต แต่จู่ ๆ เธอก็ตระหนักถึงความว่างเปล่า เธอกำลังทำอะไร ทำเพื่อใคร
ฉันนับถือจิตใจอันแข็งแกร่งของเธอมากเลยนะ ที่เธอสามารถปล่อยวางทั้งงานและข้าวของมากมายขนาดนั้นได้ ฉันคงทำไม่ได้อย่างเธอแน่ ๆ
ช่วงแรกเธอคงไม่ชินกับชีวิตที่ไร้แก่นสารและแตกต่างจากค่านิยมทั่วไป แต่เธอดูมีความสุขง่ายขึ้นนะ ปล่อยวางได้มากขึ้น เธอจะรู้ตัวมั้ยนะ
หวังว่าหนึ่งปีที่เธอได้หยุดพัก เธอจะได้พบคำตอบของหัวใจ ขอให้เธอมีความสุขบนหนทางที่เธอเลือกต่อไป และเมื่อวันใดที่เธอหลงทางก็ขอให้เธอตามหาหัวใจตัวเองเจอ
ฉันเอาใจช่วยเธออยู่นะ