What do you think?
Rate this book
Tegen de terreur
Wat gebeurde er nadat Napoleon in 1815 definitief was verslagen? Hoe kwam het Europese continent tot bedaren? Na 25 jaar van oorlog en chaos verlangde de bevolking naar rust en veiligheid. Een nieuwe Europese Verdedigingsgemeenschap (een NAVO avant la lettre) zou daarvoor gaan zorgen, met de hertog van Wellington als ster, die op zijn beurt werd omringd door talloze ondergeschikte, tegenstribbelende en behulpzame officieren, juristen, spionnen en ander veiligheidsvolk. Met behulp van allerlei nieuwe instrumenten – paspoorten, optische telegrafen, gezamenlijke grenscontroles en het razendsnel verspreiden van signalementen van voortvluchtige ‘terroristes’ en ‘assassijnen’ – werd het inderdaad veilig. De veiligheid werd duur betaald, met internationale leningen en afgedwongen Franse herstelbetalingen. Maar werd de terreur werkelijk bezworen? En legde dit systeem de basis voor ons huidige veiligheidsbestel?
Op basis van nooit eerder onderzochte bronnen reconstrueert Beatrice de Graaf magistraal en tot in detail deze eerste gezamenlijke Europese strijd tegen de terreur.
Op basis van nooit eerder onderzochte bronnen reconstrueert Beatrice de Graaf magistraal en tot in detail deze eerste gezamenlijke Europese strijd tegen de terreur.
536 pages, Hardcover
First published January 1, 2018
17 people are currently reading
265 people want to read
About the author
Beatrice de Graaf
35 books29 followersDutch historian, senator and writer on terrorism.
In 2004 she promoted on her thesis about the relationship of Dutch churches with the German Democratic Republic.
In 2007 she co-founded the Centre for Terrorism and Counterterrorism of the University of Leiden.
In 2015 she was on the candidate's list for the Senate for the social-christian ChristenUnie party.
In 2004 she promoted on her thesis about the relationship of Dutch churches with the German Democratic Republic.
In 2007 she co-founded the Centre for Terrorism and Counterterrorism of the University of Leiden.
In 2015 she was on the candidate's list for the Senate for the social-christian ChristenUnie party.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 14 of 14 reviews
May 10, 2024
Dit boek stond al een tijdje op mijn lijst om te lezen. Beatrice de Graaf waagt zich aan de transformatieperiode tussen de oude en nieuwe wereld die zich begon te vormen aan het begin van de 19e eeuw.
Het onderzoek wat is gedaan is prijzenswaardig, er zitten duidelijk veel uren in het doorspitten van diplomatiek verkeer van de verschillende hoven en de geallieerde raad. De auteur geeft een scherpe analyse van de geallieerde raad en de gevolgen van de destijds nieuwe Europese samenwerking. Het Franse perspectief op het 'imperialistisch optimisme' wordt ook goed bellicht door met name de zetten van intelligente scherpslijpers als Fouche en Talleyrand te bespreken.
In de ambitie van de auteur ligt echter ook een zwakte die tijdens het lezen niet echt is erkend. Het boek is qua onderwerpen namelijk vrij divers. Financiën, filosofie, moraliteit, absolutisme etc. komen in een razend tempo voorbij en zouden voor menig auteur al een boek of boekenreeks op zichzelf waardig zijn in deze tijdsperiode. Voor de lezer is de argumentatie van de auteur soms moeilijk te volgen en vereist deze tevens een hoog niveau aan parate voorkennis.
Sommige onderwerpen worden mede daardoor ook vrij bot geïntroduceerd. Zo is er aan het einde van het boek plotseling een beschouwing te lezen van Amerikaanse betrokkenheid bij de alliantie waar dit in de vorige 400 pagina's geenszins is besproken.
Concluderend, is dit boek een aanrader voor iemand met al aardig wat voorkennis bij deze tijdsperiode. Voor de leek zal dit boek waarschijnlijk moeilijk te volgen en tamelijk droog zijn.
Het onderzoek wat is gedaan is prijzenswaardig, er zitten duidelijk veel uren in het doorspitten van diplomatiek verkeer van de verschillende hoven en de geallieerde raad. De auteur geeft een scherpe analyse van de geallieerde raad en de gevolgen van de destijds nieuwe Europese samenwerking. Het Franse perspectief op het 'imperialistisch optimisme' wordt ook goed bellicht door met name de zetten van intelligente scherpslijpers als Fouche en Talleyrand te bespreken.
In de ambitie van de auteur ligt echter ook een zwakte die tijdens het lezen niet echt is erkend. Het boek is qua onderwerpen namelijk vrij divers. Financiën, filosofie, moraliteit, absolutisme etc. komen in een razend tempo voorbij en zouden voor menig auteur al een boek of boekenreeks op zichzelf waardig zijn in deze tijdsperiode. Voor de lezer is de argumentatie van de auteur soms moeilijk te volgen en vereist deze tevens een hoog niveau aan parate voorkennis.
Sommige onderwerpen worden mede daardoor ook vrij bot geïntroduceerd. Zo is er aan het einde van het boek plotseling een beschouwing te lezen van Amerikaanse betrokkenheid bij de alliantie waar dit in de vorige 400 pagina's geenszins is besproken.
Concluderend, is dit boek een aanrader voor iemand met al aardig wat voorkennis bij deze tijdsperiode. Voor de leek zal dit boek waarschijnlijk moeilijk te volgen en tamelijk droog zijn.
December 25, 2018
Om de verhoudingen binnen de EU te begrijpen dit boek is dan verplichte lectuur.
January 17, 2019
Rob Hartmans (https://www.nrc.nl/nieuws/2018/11/30/...) schreef een recensie over dit boek waar ik het wel mee eens ben.
Interessant onderwerp, interessante invalshoek dat de periode na 1813 geen periode van restauratie was maar juist een eerste stap naar een Europees veiligheidsbeleid. Maar af en toe wel heeeeel veel details en herhalingen. Waar De Graaf op TV in een paar minuten de hoofdlijn kan schetsen gaat ze hier teveel de diepte in, een redacteur had in dit boek moeten durven “hakken”. Toch 4 sterren want het is wel buitengewoon grondig gedaan.
Interessant onderwerp, interessante invalshoek dat de periode na 1813 geen periode van restauratie was maar juist een eerste stap naar een Europees veiligheidsbeleid. Maar af en toe wel heeeeel veel details en herhalingen. Waar De Graaf op TV in een paar minuten de hoofdlijn kan schetsen gaat ze hier teveel de diepte in, een redacteur had in dit boek moeten durven “hakken”. Toch 4 sterren want het is wel buitengewoon grondig gedaan.
February 5, 2019
Beatrice de Graaf weet in dit boek een zeer interessante geschiedenis te vertellen van de Europese politieke wisselwerking in de nasleep van de Napoleontische Oorlogen. Tegen de terreur is geen populair historisch boek, maar een zeer wetenschappelijke studieboek. Hierdoor is het niet altijd even makkelijk leesbaar, maar is het wel een echte must read voor liefhebbers van Europese betrekkingen.
January 7, 2026
De Graaf vermeld al in het begin van dit boek dat de periode direct na de napoleontische oorlogen ten onrechte is vergeten, en daar kan ik me alleen maar bij aansluiten. Vorig jaar, na het lezen van Bart van Loo's boek over de Franse revolutie en de opkomst van Napoleon had ik een redelijk beeld van het verloop van de napoleontische en revolutionaire storm die toendestijds door Europa raasde. Na zijn verbanning naar St. Helena, zijn dood, en de herwaardering en heldenverering in Parijs en Frankrijk als geheel hield mijn kennis op, en ik heb er destijds nooit bij stilgestaan hoe het toen verder had moeten gaan met Frankrijk en de talloze landen en staten die in alle conflicten en terreur gezogen waren. In mijn hoofd was Napoleon in de coulissen van het historisch toneel verdwenen, en ik was bij wijze van spreke al weer naar huis gegaan.
De Graaf heeft met dit boek een interessante vervolgvoorstelling opgedragen. Bijzonder boeiend om te lezen hoe de Geallieerde Raad, en in het bijzonder Wellington het continent met diplomatiek gezwoeg weer lijmde en versterkte, en hoe er een nieuw begrip van veiligheid ontstond. Een hoop inzichten waren nieuw voor me. Ik had me bijvoorbeeld nooit gerealiseerd dat het schisma van Nederland en Belgie zo dicht na Napoleon was, wat toch echt heel logisch is als je het als geheel bekijkt.
Bijzonder is ook de inkijk in het contact tussen de hoge echelons van de verschillende Europese grootmachten. Wellington in het particulier is een zeer indrukwekkend figuur. Wellicht dat ik nog een keer wat verder over hem wil lezen.
Het proza van De Graaf is enigszins droogjes, maar daarentegen laat ze zich nergens verleiden tot emotionele inkleuring. Ze trekt vergelijkingen op met het heden, maar vermijdt projectie van hedendaagse begrippen en houdt het (voor zover ik kan inschatten) keurig bij de feiten.
Wat echter een minpuntje is, is de keuze voor de opdeling in hoofdstukken in navolging van de vier voorzorgsprincipes die de Geallieerden hanteerden. Ik snap dat deze keuze logisch is, maar een chronologische(re) indeling had mijns inziens beter gewerkt. Nu was er tussen de hoofdstukken telkens behoorlijk wat overlap omdat voor ieder voorzorgsprincipe opnieuw vanaf 1814/1815 moest worden verteld, en dit resulteerde in herhaling en een jojo-effect wat niet altijd lekker las. Sommige herhalingen zou er in een volgende druk wel wat uitgezeefd kunnen worden.
3.7/5
De Graaf heeft met dit boek een interessante vervolgvoorstelling opgedragen. Bijzonder boeiend om te lezen hoe de Geallieerde Raad, en in het bijzonder Wellington het continent met diplomatiek gezwoeg weer lijmde en versterkte, en hoe er een nieuw begrip van veiligheid ontstond. Een hoop inzichten waren nieuw voor me. Ik had me bijvoorbeeld nooit gerealiseerd dat het schisma van Nederland en Belgie zo dicht na Napoleon was, wat toch echt heel logisch is als je het als geheel bekijkt.
Bijzonder is ook de inkijk in het contact tussen de hoge echelons van de verschillende Europese grootmachten. Wellington in het particulier is een zeer indrukwekkend figuur. Wellicht dat ik nog een keer wat verder over hem wil lezen.
Het proza van De Graaf is enigszins droogjes, maar daarentegen laat ze zich nergens verleiden tot emotionele inkleuring. Ze trekt vergelijkingen op met het heden, maar vermijdt projectie van hedendaagse begrippen en houdt het (voor zover ik kan inschatten) keurig bij de feiten.
Wat echter een minpuntje is, is de keuze voor de opdeling in hoofdstukken in navolging van de vier voorzorgsprincipes die de Geallieerden hanteerden. Ik snap dat deze keuze logisch is, maar een chronologische(re) indeling had mijns inziens beter gewerkt. Nu was er tussen de hoofdstukken telkens behoorlijk wat overlap omdat voor ieder voorzorgsprincipe opnieuw vanaf 1814/1815 moest worden verteld, en dit resulteerde in herhaling en een jojo-effect wat niet altijd lekker las. Sommige herhalingen zou er in een volgende druk wel wat uitgezeefd kunnen worden.
3.7/5
January 11, 2020
Als terrorismespecialist geeft Beatrice de Graaf een interessante interpretatie aan het post-napoleontische tijdperk. Al mijn oude cursussen internationale relaties over deze periode worden in vraag gesteld. Vergeet restauratie: de verschillende samenwerkingsverbanden tussen de Europese grootheden stonden in functie van het bestrijden van "terreur", in zijn 19de-eeuwse duale interpretatie van staatsterreur en revolutionaire driften.
Ik ben geen specialist, maar enkel en alleen door het boek te lezen lijkt deze interpretatie mij op beperkt bewijsmateriaal gestoeld te zijn. Slechts enkele citaten en zorgvuldig uitgekozen documenten zouden de Graaf haar case moeten onderbouwen. Daar vul je natuurlijk geen boek van 400 bladzijden mee. Daarom is het eerder een relaas van de ontwikkeling van proto-supranationalisme in Europa, en daar was de strijd tegen liberale opstand en revolutie zeker een onderdeel van. De centrale rol die Beatrice de Graaf echter aan de strijd tegen terreur toebedeelt, voelt regelmatig zeer geforceerd aan. De titel "Tegen de terreur" is in mijn ogen dan ook niet representatief voor het tijdsperk, noch voor het boek.
Desalniettemin biedt het boek een heel boeiend overzicht van het tijdsvak en de actoren en gebeurtenissen die het vorm gaven.
Tot slot is het goed te weten dat het boek niet geschreven is voor een breed publiek. Het is zeer academisch, met veel herhaling en mocht best met een lexicon ondersteund worden.
Ik ben geen specialist, maar enkel en alleen door het boek te lezen lijkt deze interpretatie mij op beperkt bewijsmateriaal gestoeld te zijn. Slechts enkele citaten en zorgvuldig uitgekozen documenten zouden de Graaf haar case moeten onderbouwen. Daar vul je natuurlijk geen boek van 400 bladzijden mee. Daarom is het eerder een relaas van de ontwikkeling van proto-supranationalisme in Europa, en daar was de strijd tegen liberale opstand en revolutie zeker een onderdeel van. De centrale rol die Beatrice de Graaf echter aan de strijd tegen terreur toebedeelt, voelt regelmatig zeer geforceerd aan. De titel "Tegen de terreur" is in mijn ogen dan ook niet representatief voor het tijdsperk, noch voor het boek.
Desalniettemin biedt het boek een heel boeiend overzicht van het tijdsvak en de actoren en gebeurtenissen die het vorm gaven.
Tot slot is het goed te weten dat het boek niet geschreven is voor een breed publiek. Het is zeer academisch, met veel herhaling en mocht best met een lexicon ondersteund worden.
October 22, 2025
Beatrice de Graaf is vooral bekend als terreurexpert in talkshows. Maar ze is ook een echte historica.
Dit boek is wel een beetje voor de liefhebbers. Het gaat over de periode 1814-1818 toen Frankrijk was bezet door de geallieerden en werd bestuurd door een geallieerde raad. Alle grote politici uit die tijd spelen er een rol: Wellington, Metternich, Castleraugh, Tsaar Alexander. Ook Nederland speelt nog een rol als door de geallieerden gecreerde bufferstaat tusen Engeland, Frankrijk en Pruisen.
De Geallieerde Raad groeide uit tot een soort Verenigde (Europse) Naties avant la lettre. En het laat vooral zien dat verdragen (zoals gesloten op het Congres van Wenen) belangrijk zijn, maar de implementatie minstens zo belangrijk.
Wat voor mij ook nieuw was, was de belangrijke rol van Wellington in die tijd.
De Graaf heeft een vlotte pen.
Dit boek is wel een beetje voor de liefhebbers. Het gaat over de periode 1814-1818 toen Frankrijk was bezet door de geallieerden en werd bestuurd door een geallieerde raad. Alle grote politici uit die tijd spelen er een rol: Wellington, Metternich, Castleraugh, Tsaar Alexander. Ook Nederland speelt nog een rol als door de geallieerden gecreerde bufferstaat tusen Engeland, Frankrijk en Pruisen.
De Geallieerde Raad groeide uit tot een soort Verenigde (Europse) Naties avant la lettre. En het laat vooral zien dat verdragen (zoals gesloten op het Congres van Wenen) belangrijk zijn, maar de implementatie minstens zo belangrijk.
Wat voor mij ook nieuw was, was de belangrijke rol van Wellington in die tijd.
De Graaf heeft een vlotte pen.
February 2, 2019
Op zich een heel interessant onderwerp. Inderdaad een tijdsperiode waar weinig over geschreven is. De Graaf schrijft goed en helder, maar ze laat de lezer verdrinken in alle details. Ieder geldbedrag wordt to 2 cijfers na de komma uitgewerkt en dat heel vaak. Een goede editor zou hier iets aan gedaan hebben. Los hiervan is het interessant om te lezen hoe Europa omging met de onderlinge samenwerking en de schuldbetalingen van Frankrijk na de Napoleontische periode. Die schuldbetalingen logen er niet om; het doet veel denken aan hetzelfde voor Duitsland na Versailles.
In dit boek wordt ook al duidelijk waarom Belgie zich later afscheidde van Nederland. De titel vind ik wat misleidend: je denkt een boek over de huidige terreurtoestanden te kopen.
In dit boek wordt ook al duidelijk waarom Belgie zich later afscheidde van Nederland. De titel vind ik wat misleidend: je denkt een boek over de huidige terreurtoestanden te kopen.
May 1, 2022
Wat een leerzaam boek! Ik las het ten tijde van de Oekraïne oorlog en dan leg je toch snel relaties hoe onterecht misschien ook. Bestaat er iets als een vrede zonder rancune zoals Tsaar Alexander I in 1814 voor stond? Kun je alleen de Bonapartes van de wereld straffen en niet een heel volk?
En het fenomeen van een kosmopolitische burocraten klasse die werkt voor dan weer Napoleon en dan weer Lodewijk XVIII, zijn dat de Europese topambtenaren van nu? Enfin, zoveel om over na te denken.
En een heerlijke anecdote dat in 1829 het voorstel bestond om het Koningkrijk der Nederlanden op te heffen en opnieuw te stichten in Turkije. Geweldig!
En het fenomeen van een kosmopolitische burocraten klasse die werkt voor dan weer Napoleon en dan weer Lodewijk XVIII, zijn dat de Europese topambtenaren van nu? Enfin, zoveel om over na te denken.
En een heerlijke anecdote dat in 1829 het voorstel bestond om het Koningkrijk der Nederlanden op te heffen en opnieuw te stichten in Turkije. Geweldig!
June 5, 2024
de Graaf manages to make an engaging book about everything but the Congress of Vienna. While I was going into this read fully expecting to read just about the Congress, de Graaf's intuitive way of displaying logistics related instead to the European order after Vienna made the book an altogether novel look at the early 1800s. The major players of that generation such as Castlereagh, Wellington, and Metternich share space with minor figures such as the police chief von Gruner and other bureaucrats, and they manage through de Graaf's writing to seem just as captivating. Overall, I would highly recommend this book. I am still looking for a good book about the Congress of Vienna itself, though.
May 17, 2019
Bewonderenswaardige research .
Er moeten heel wat documenten uit 1815-1818 zijn doorgeworsteld om stof te leveren voor dit (te) lijvige boekwerk.
Het was een hele worsteling om er doorheen te komen, te gedetailleerd en soms ook wat verwarrend qua chronologie.
Niettemin heb ik weer een schat aan informatie voorbij zien komen en is er weer een -zeker voor Nederland- interessante periode uit de geschiedenis tot leven gekomen.
Er moeten heel wat documenten uit 1815-1818 zijn doorgeworsteld om stof te leveren voor dit (te) lijvige boekwerk.
Het was een hele worsteling om er doorheen te komen, te gedetailleerd en soms ook wat verwarrend qua chronologie.
Niettemin heb ik weer een schat aan informatie voorbij zien komen en is er weer een -zeker voor Nederland- interessante periode uit de geschiedenis tot leven gekomen.
September 28, 2020
Interessant boek over een weinig of in ieder geval onderbelichte periode uit de geschiedenis. De Graaf gaat tot in detail in op de verschillende aspecten van de geallieerde samenwerking net voor en na de slag van Waterloo en hun collectieve streven van de vier mogendheden naar een stabiel en veilig Europa. Het is soms een beetje droge stof, dus geen boek om in één keer achter elkaar door te lezen 😅
4 stars 🌟
4 stars 🌟
March 6, 2024
Tweede non fictie boek van 2024, hier had ik net een kleine week extra voor nodig. Historiografisch mega interessante studie naar het concert van Europa in de periode rondom de val van Napoleon maar zo diepgravend beschreven dat het me veel moeite koste om geïnteresseerd bij elke uitwerking te blijven. De Graaf verwerkt wel veel mooie anecdotes in haar revionistische kijk op deze Europese periode maar makkelijk leesbaar wat dit zeker niet.
Read
October 4, 2023bloed zweet en tranen. niks persoonlijks beatrice! thanks voor de bevestiging dat politieke geschiedenis niks voor mij was geweest
Displaying 1 - 14 of 14 reviews