Μα ποιος νόμιζε πώς ήταν; Πώς μπήκε στη ζωή της ξαφνικά; Και τι ωραία που τραγουδάει για χάρτινα φεγγάρια!
Η Μαίρη βρίσκεται εγκλωβισμένη σ έναν γάμο χωρίς αγάπη, σε μια ζωή που δεν έχει επιλέξει η ίδια. Οι μέρες κυλούν μονότονα στην ουδέτερη Ιρλανδία του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου...
Ώσπου μια μέρα ένα αεροπλάνο προσγειώνεται απρόσμενα έξω από τη μικρή πόλη προκαλώντας την έκπληξη αλλά και τον φόβο των κατοίκων της. Τι ζητά ένα πολεμικό αεροπλάνο σε μια περιοχή όπου μόνο από τις εφημερίδες μαθαίνουν για τον πόλεμο; Αυτή η "επίσκεψη" θα αλλάξει τη ζωή των ανθρώπων για λίγες μέρες. Όμως η Μαίρη θα νιώσει πως η δική της ζωή αλλάζει για πάντα...
Για να συνειδητοποιήσετε πόσο δυνατή είναι αυτή η αληθινή ιστορία, φτάνει μόνο το γεγονός πως η συγγραφέας άφησε τα πάντα -και έβαλε στην άκρη την καριέρα της- για να την απαθανατίσει.
Το βιβλίο ξεκινά με μια ενδιαφέρουσα ιδέα, όμως η εξέλιξή της δεν με ικανοποίησε. Η ιστορία κινείται αργά, με πολλές επαναλήψεις και υπερβολική έμφαση στη ρομαντική ατμόσφαιρα, χωρίς να αποκτούν πραγματικό βάθος οι χαρακτήρες. Η Μαίρη δεν κατάφερε να με συγκινήσει, ενώ η σχέση της με τον πιλότο μοιάζει εξιδανικευμένη και βιαστική. Παρότι το ιστορικό πλαίσιο του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου παρουσιάζει ενδιαφέρον, δεν αξιοποιείται όσο θα μπορούσε. Η γραφή είναι ευχάριστη, αλλά αρκετά μελοδραματική, αφήνοντας τελικά μια αίσθηση ότι οι μεγάλες υποσχέσεις της ιστορίας δεν εκπληρώθηκαν.