What do you think?
Rate this book
Nooit meer thuis
Lily houdt met beide handen de reling vast. Haar handen zijn glad van het zweet, maar ze laat niet los. Alles wat ze ziet, wil ze opslaan in haar geheugen. Het zijn misschien wel de laatste beelden van haar moederland.Lily en haar familie vertrekken noodgedwongen uit Indië, dat voortaan Indonesië heet. Ze zijn niet meer welkom in het land waar Lily is opgegroeid. In Nederland is het koud – en heel anders dan alles wat Lily vertrouwd is. Zal ze zich hier ooit thuis gaan voelen? En wie is de man die ze soms voor zich ziet? Het lijkt alsof hij een boodschap voor haar heeft. Wat wil hij haar vertellen? Op een dag herkent ze hem op een foto…
153 pages, Kindle Edition
Published October 4, 2017
2 people are currently reading
29 people want to read
About the author
Martine Letterie
115 books70 followersMartine Letterie werd 12 december 1958 in Amsterdam geboren. Ze groeide op in Voorburg en studeerde Nederlandse Taal- en Letterkunde in Utrecht, hoofdvak Middelnederlandse Letterkunde.
Ze stond ruim twaalf jaar voor de klas als lerares Nederlands op mavo, havo, vwo, meao en gaf de laatste vier jaar daarvan jeugdliteratuur op de Pabo in Doetinchem.
Sinds 1997 is ze fulltime schrijver en freelancer op het gebied van jeugdliteratuur. Inmiddels heeft ze meer dan 80 titels op haar naam staan. Veel daarvan zijn historische jeugdboeken. Samen met Arend van Dam heeft ze de Schrijvers van de Ronde Tafel opgericht en ze vormden 10 jaar samen het bestuur. Martine leidde het project Vergeten oorlog. In die serie zijn van haar hand de titels Oorlog zonder vader, Bommen op ons huis, Verzet tegen de vijand en Hanna’s reis verschenen.
Voor kleuters heeft ze De Sprookjesreis geschreven: een serie van 10 prentenboeken met bekende sprookjes, maar allemaal net even anders.
In 2010 is de Sprookjesreis genomineerd voor de Kinderboekwinkelprijs en in 2011 Kook jij of kook ik? een avi-meegroeiboek voor beginnende lezers, geïllustreerd door Rick de Haas. In augustus 2012 is een tweede meegroeiboek verschenen: Piet en Riet naar de maan.
Ze stond ruim twaalf jaar voor de klas als lerares Nederlands op mavo, havo, vwo, meao en gaf de laatste vier jaar daarvan jeugdliteratuur op de Pabo in Doetinchem.
Sinds 1997 is ze fulltime schrijver en freelancer op het gebied van jeugdliteratuur. Inmiddels heeft ze meer dan 80 titels op haar naam staan. Veel daarvan zijn historische jeugdboeken. Samen met Arend van Dam heeft ze de Schrijvers van de Ronde Tafel opgericht en ze vormden 10 jaar samen het bestuur. Martine leidde het project Vergeten oorlog. In die serie zijn van haar hand de titels Oorlog zonder vader, Bommen op ons huis, Verzet tegen de vijand en Hanna’s reis verschenen.
Voor kleuters heeft ze De Sprookjesreis geschreven: een serie van 10 prentenboeken met bekende sprookjes, maar allemaal net even anders.
In 2010 is de Sprookjesreis genomineerd voor de Kinderboekwinkelprijs en in 2011 Kook jij of kook ik? een avi-meegroeiboek voor beginnende lezers, geïllustreerd door Rick de Haas. In augustus 2012 is een tweede meegroeiboek verschenen: Piet en Riet naar de maan.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 10 of 10 reviews
December 15, 2017
dit is de Tolk van Java light. ik heb er net zoveel van geleerd, en het was beduidend minder afschuwelijk :) Dit wil overigens niet zeggen dat Martine Letterie de erge details achterwege laat, maar zij is nou eenmaal erg goed in het vertellen van een goed en eerlijk verhaal zonder te willen scoren met schokkende details. ik heb ontzettend veel geleerd over de Nederlandse geschiedenis en ik vind het maar vreemd dat we dit vroeger niet op school hebben geleerd.
September 30, 2017
Nooit meer thuis van Martine Letterie heeft diepe indruk op mij weten te maken. Dit komt mede doordat ik eigenlijk nog nooit een historische YA heb gelezen. Het verhaal dat hier beschreven wordt over het veranderen van kolonie Indië naar Indonesië hoort bij onze geschiedenis en eigenlijk wist ik niets van dit onderwerp. Ik heb er dus van geleerd en het verhaal wist mij te pakken door de realistische personages. Ik denk dat het doel Martine Letterie - aandacht besteden aan de Indische Nederlanders - hiermee zeker is geslaagd.
October 28, 2017
In de bibliotheek heeft dit boek geen genreaanduiding gekregen, maar het vertelt veel over de oorlog in voormalig Nederlands-Indië. Niet allen de WO II maar ook de vrijheidsstrijd die daar direct op volgde had enorm veel impact op de levens van (Indische) Nederlanders. Ik heb vooral zin om dit boek aan mijn vader te laten zien. Geboren in Djokjakarta en nooit meer terug geweest. Scholen kunnen het boek goed gebruiken bij het thema oorlog. Het is bijzonder om te lezen dat Westerbork gewoon werd gebruikt om Indische Nederlanders op te vangen. De verbijstering om ná de oorlog in een kamp te worden geplaatst is groot. Maar ook de neerbuigende toon naar iedereen 'met een kleurtje' geeft te denken. Voor bovenbouw basis en onderbouw vo.
March 24, 2025
Als een kleindochter van iemand die tijdens de oorlog in Indonesië woonde, ben ik er gefascineerd door dit boek. Opa heeft nooit echt wat verteld over hoe het was en ik had voor het eerst het gevoel dat ik een beetje inzicht kreeg in wat daar gebeurde.
June 1, 2019
De tolk van Java-junior. Deze jeugdroman, door Letterie in opdracht van het Indisch Herinneringscentrum geschreven, gaat over een gezin dat vanuit Nederlands-Indië met de boot naar Nederland vertrekt om het moederland te verlaten en zich in het vaderland te vestigen. Het is beschreven vanuit een dertienjarige dochter van een KNIL-kapitein. Niet zo gruwelijk als De tolk, maar toch ook best wel aangrijpend. Ook herken ik de (spaarzame) verhalen van mijn vader in het verhaal. Zeker een aanrader voor mensen die ‘iets’ met Indië hebben!
October 22, 2023
Prachtig geschreven en heel toegankelijk verhaal. Martine Letterie heeft dit boek in opdracht geschreven van het Indisch Herinneringscentrum, maar zich zelf ook duidelijk verdiept in de geschiedenis van Indische Nederlanders. Daardoor is het verhaal niet alleen mooi om te lezen, maar ook erg informatief. Dit maakt het geschikt voor iedereen die meer wil leren over Nederlands-Indië, maar niet meteen overspoeld wil worden met (moeilijke) cijfers, feitjes en andere informatie.
January 6, 2020
Prachtig geschreven verhaal over een bijzonder thema. Wat goed dat daar nu zo'n prettig leesbaar boek over is geschreven.
March 11, 2024
Het is een mooi boek
Read
December 29, 2024In opdracht geschreven historische roman. Mij persoonlijk te doorspekt met termen die onderaan de pagina worden verhelderd. Mede daardoor mij ook te overduidelijk informatief, in plaats van een persoonlijk verhaal dat me betrokken maakte. Een verhaal dat absoluut verteld moet worden, maar het wist mij helaas niet te boeien.
February 16, 2018
Loslaten en verdergaan
Kun je het je voorstellen, dat je weg moet uit het land waar je opgegroeid bent? Dat je alles moet achterlaten, je vrienden, je school, je huis. Dat de mensen uit het land waar je woont, jou niet meer in hun land willen. Dat je op een boot staat en zwaait naar je eigen land, waar je nooit meer terug zult komen.
Het gaat in het boek ‘Nooit meer thuis’ over deze gebeurtenissen. Het verhaal gaat over Lily, een Nederlands meisje opgegroeid in Nederlands-Indië. Op het moment dat de mensen in Nederlands-Indië zich gaan verzetten tegen het gezag, krijgen alle Nederlanders de keus om staatsburger te worden in het nieuwe ‘Indonesië’ of om terug naar Nederland te gaan. Lily en haar gezin kiezen om terug te gaan. Je volgt het leven van Lily op het moment dat zij en haar gezin terugkeren naar Nederland. In het boek zijn de boottocht en de eerste paar maanden in Nederland beschreven. Er is alleen nog één ander probleem, Lily ziet steeds een man terugkomen in haar dromen. Wie is deze man?
Martine Letterie
Het boek ‘Nooit meer thuis’ is geschreven door Martine Letterie. Letterie heeft na haar middelbare school getwijfeld welke opleiding ze zou gaan doen: Nederlands of geschiedenis? Uiteindelijk heeft ze Nederlands gekozen en ze schrijft nu veel historische jeugdboeken. Op die manier combineert ze de twee vakken die haar erg interesseren.
Historische jeugdboeken
Het boek ‘Nooit meer thuis’ valt onder de historische jeugdboeken, dit betekent dat het boek zich afspeelt in een historisch kader. Uit het verleden kunnen we veel lessen halen. De les die ik haal uit dit boek, is dat buitensluiten van bepaalde mensen echt van alle tijden is. Vluchtelingen hebben het immers in ons land ook niet gemakkelijk. Dit boek is een boeiende aanvulling op het vak geschiedenis. De kracht van dit genre zit in de details over en aandacht voor hoe mensen vroeger leefden, dachten en voelden. In dit boek is dit ook terug te vinden. Lily neemt de lezer mee door haar verleden. Ze vertelt over haar leefsituaties voor de oorlog en tijdens de oorlog en vertelt bijvoorbeeld over de constante angst die ze had, toen haar vader in de oorlog elders moest werken. Historische jeugdboeken worden pas gelezen door kinderen van 9 jaar of ouder, omdat dat de leeftijd is waarop het tijdsbegrip zich verdiept. De belangrijkste lezers zijn tussen 11 en 15 jaar. Op die leeftijd kunnen leerlingen pas verbanden leggen tussen verleden en heden. Voor dit genre geldt, als je er door gefascineerd bent, kan je er geen genoeg van krijgen.
Mening
De geschiedenis van Nederlands-Indië, ken ik eigenlijk niet zo goed. Laat staan dat ik er ooit over na heb gedacht hoe het voor de mensen in die tijd geweest moest zijn. Ik wist dat er kampen waren en dat deze mensen in verschrikkelijke omstandigheden hebben geleefd, maar ik wist niet dat ze in Nederland eigenlijk niet geaccepteerd werden. Dit boek heeft mij de ogen geopend en het was voor mij ook goed te plaatsen in de tijd van nu. De Nederlanders die terugkwamen uit Indië moesten een nieuw leven opbouwen, maar wat dacht je van alle vluchtelingen die naar Nederland komen?
‘Ze kan de geur van Indië al niet meer ruiken; die wordt verdrongen door die van de zee en van de diesel van het schip. Een traan trekt een koud spoor over haar wang.’
Het citaat hierboven komt van de allereerste bladzijde uit het boek ‘Nooit meer thuis’. Dit citaat geeft een goed beeld van het gevoel dat je krijgt door het boek. De schrijfster schrijft het boek op zo’n manier dat je haast zelf Indië gaat missen. Er worden veel details genoemd en voor mij werkt dat erg goed, omdat ik op die manier een beter beeld in mijn hoofd kan maken over hoe het eruit heeft gezien.
Het taalgebruik dat Letterie gebruikt in het boek is over het algemeen gemakkelijk. Ze schrijft in korte en makkelijke zinnen. Letterie gebruikt soms Indische termen en ik vind dat dit zowel negatieve als positieve punten heeft. Het is positief, omdat op die manier nog meer de geschiedenis naar boven komt. De moeder zegt tegen Lily weleens Soedah, wat ‘laat maar’ betekent. Zo zijn er in het boek meer van deze woorden en onderaan de pagina worden deze woorden altijd uitgelegd. Toch vind ik het ook een negatieve kant hebben, omdat je maar één keer een woord uitgelegd krijgt. Soms vergeet je wat een woord betekent en is een stuk moeilijk te begrijpen.
Verder schrijft Letterie nog over een man die Lily steeds ziet in haar dromen. Ik begreep niet waarom ze deze man steeds laat terugkeren. Toen ik erachter was gekomen hoe dit zat, werd het voor mij nog onduidelijker. De reden waarom Lily deze man ziet, vind ik niet gepast voor kinderen en ik denk dat het veel vragen en misschien angst kan oproepen.
Het boek ‘Nooit meer thuis’ raad ik aan, aan mensen die geïnteresseerd zijn in het leven van de mensen die uit Nederlands-Indië terugkeerden naar Nederland. Door het verhaal kun je je beter inleven in de mensen die emigreren naar Nederland. Daarnaast is het taalgebruik gemakkelijk en is het verhaal erg gedetailleerd. Wel geef ik een waarschuwing mee voor de man die Lily steeds ziet in haar dromen. Mocht je na het lezen van dit boek, erg zitten met deze man die Lily ziet, praat er dan vooral over.
Kun je het je voorstellen, dat je weg moet uit het land waar je opgegroeid bent? Dat je alles moet achterlaten, je vrienden, je school, je huis. Dat de mensen uit het land waar je woont, jou niet meer in hun land willen. Dat je op een boot staat en zwaait naar je eigen land, waar je nooit meer terug zult komen.
Het gaat in het boek ‘Nooit meer thuis’ over deze gebeurtenissen. Het verhaal gaat over Lily, een Nederlands meisje opgegroeid in Nederlands-Indië. Op het moment dat de mensen in Nederlands-Indië zich gaan verzetten tegen het gezag, krijgen alle Nederlanders de keus om staatsburger te worden in het nieuwe ‘Indonesië’ of om terug naar Nederland te gaan. Lily en haar gezin kiezen om terug te gaan. Je volgt het leven van Lily op het moment dat zij en haar gezin terugkeren naar Nederland. In het boek zijn de boottocht en de eerste paar maanden in Nederland beschreven. Er is alleen nog één ander probleem, Lily ziet steeds een man terugkomen in haar dromen. Wie is deze man?
Martine Letterie
Het boek ‘Nooit meer thuis’ is geschreven door Martine Letterie. Letterie heeft na haar middelbare school getwijfeld welke opleiding ze zou gaan doen: Nederlands of geschiedenis? Uiteindelijk heeft ze Nederlands gekozen en ze schrijft nu veel historische jeugdboeken. Op die manier combineert ze de twee vakken die haar erg interesseren.
Historische jeugdboeken
Het boek ‘Nooit meer thuis’ valt onder de historische jeugdboeken, dit betekent dat het boek zich afspeelt in een historisch kader. Uit het verleden kunnen we veel lessen halen. De les die ik haal uit dit boek, is dat buitensluiten van bepaalde mensen echt van alle tijden is. Vluchtelingen hebben het immers in ons land ook niet gemakkelijk. Dit boek is een boeiende aanvulling op het vak geschiedenis. De kracht van dit genre zit in de details over en aandacht voor hoe mensen vroeger leefden, dachten en voelden. In dit boek is dit ook terug te vinden. Lily neemt de lezer mee door haar verleden. Ze vertelt over haar leefsituaties voor de oorlog en tijdens de oorlog en vertelt bijvoorbeeld over de constante angst die ze had, toen haar vader in de oorlog elders moest werken. Historische jeugdboeken worden pas gelezen door kinderen van 9 jaar of ouder, omdat dat de leeftijd is waarop het tijdsbegrip zich verdiept. De belangrijkste lezers zijn tussen 11 en 15 jaar. Op die leeftijd kunnen leerlingen pas verbanden leggen tussen verleden en heden. Voor dit genre geldt, als je er door gefascineerd bent, kan je er geen genoeg van krijgen.
Mening
De geschiedenis van Nederlands-Indië, ken ik eigenlijk niet zo goed. Laat staan dat ik er ooit over na heb gedacht hoe het voor de mensen in die tijd geweest moest zijn. Ik wist dat er kampen waren en dat deze mensen in verschrikkelijke omstandigheden hebben geleefd, maar ik wist niet dat ze in Nederland eigenlijk niet geaccepteerd werden. Dit boek heeft mij de ogen geopend en het was voor mij ook goed te plaatsen in de tijd van nu. De Nederlanders die terugkwamen uit Indië moesten een nieuw leven opbouwen, maar wat dacht je van alle vluchtelingen die naar Nederland komen?
‘Ze kan de geur van Indië al niet meer ruiken; die wordt verdrongen door die van de zee en van de diesel van het schip. Een traan trekt een koud spoor over haar wang.’
Het citaat hierboven komt van de allereerste bladzijde uit het boek ‘Nooit meer thuis’. Dit citaat geeft een goed beeld van het gevoel dat je krijgt door het boek. De schrijfster schrijft het boek op zo’n manier dat je haast zelf Indië gaat missen. Er worden veel details genoemd en voor mij werkt dat erg goed, omdat ik op die manier een beter beeld in mijn hoofd kan maken over hoe het eruit heeft gezien.
Het taalgebruik dat Letterie gebruikt in het boek is over het algemeen gemakkelijk. Ze schrijft in korte en makkelijke zinnen. Letterie gebruikt soms Indische termen en ik vind dat dit zowel negatieve als positieve punten heeft. Het is positief, omdat op die manier nog meer de geschiedenis naar boven komt. De moeder zegt tegen Lily weleens Soedah, wat ‘laat maar’ betekent. Zo zijn er in het boek meer van deze woorden en onderaan de pagina worden deze woorden altijd uitgelegd. Toch vind ik het ook een negatieve kant hebben, omdat je maar één keer een woord uitgelegd krijgt. Soms vergeet je wat een woord betekent en is een stuk moeilijk te begrijpen.
Verder schrijft Letterie nog over een man die Lily steeds ziet in haar dromen. Ik begreep niet waarom ze deze man steeds laat terugkeren. Toen ik erachter was gekomen hoe dit zat, werd het voor mij nog onduidelijker. De reden waarom Lily deze man ziet, vind ik niet gepast voor kinderen en ik denk dat het veel vragen en misschien angst kan oproepen.
Het boek ‘Nooit meer thuis’ raad ik aan, aan mensen die geïnteresseerd zijn in het leven van de mensen die uit Nederlands-Indië terugkeerden naar Nederland. Door het verhaal kun je je beter inleven in de mensen die emigreren naar Nederland. Daarnaast is het taalgebruik gemakkelijk en is het verhaal erg gedetailleerd. Wel geef ik een waarschuwing mee voor de man die Lily steeds ziet in haar dromen. Mocht je na het lezen van dit boek, erg zitten met deze man die Lily ziet, praat er dan vooral over.
Displaying 1 - 10 of 10 reviews