Karel van het Reve (1921–1999) was van 1957 tot 1983 hoogleraar Slavische Letterkunde aan de universiteit van Leiden. Hij vertaalde talloze Russische auteurs in het Nederlands en ontving daarvoor de Martinus Nijhoff Prijs. Ook was hij correspondent in Moskou voor Het Parool.
Van het Reve publiceerde twee romans en talloze essays, waaronder Rusland voor beginners (1962), Uren met Henk Broekhuis (1978) en De ondergang van het morgenland (1990). In 1985 verscheen zijn Geschiedenis van de Russische literatuur, een boek dat uitgroeide tot een standaardwerk voor eenieder die geïnteresseerd is in de Russische literatuur. In 1981 ontving Van het Reve de P.C. Hooftprijs. Hij overleed in maart 1999.
Tussen 2008 en 2011 verscheen Van het Reves Verzameld werk in zeven delen dundruk, 6860 bladzijden, op zuurvrij papier, genaaid gebonden met stofomslagen en leeslinten.
Verzameling columns die Karel van het Reve tussen 1988 en 1995 schreef voor Het Parool. Knorrig, stellig, vilein, grappig, vol prachtige anekdotes, maar ik vermoed vrij onbegrijpelijk en oninteressant voor de meesten jonger dan 40-45 jaar.
Indrukwekkende bundel columns, die Karel van het Reve tegen het einde van zijn leven uitbracht. Karel, de oudere broer van Gerard was hoogleraar in de Slavische talen en hij schreef kritisch over het communisme toen velen daar nog enthousiast over waren. De titel ‘Achteraf’ is goed gekozen, omdat Karel toen ver in de zeventig was en leed aan de ziekte van Parkinson en daardoor fysiek tot minder in staat was. Gerard en Karel hebben allebei de P.C. Hooftprijs voor literatuur gekregen. Er zit overigens een wereld van verschil tussen de beide broers, maar het schrijven kregen ze met de paplepel ingegoten. Hun vader schreef al onder het pseudoniem Gerard Vanter. Ze groeiden op in de Amsterdamse betonbuurt.
Lijkt me lastig, de 'zeergeleerde broer' zijn van Gerard Reve en dan leuk proberen te schrijven. Dit zijn niet ongeestige columns van een ex-communustische ruslandkenner, en toch hoor ik per ongeluk het betere schrijfwerk van Gerard er doorheen.
Overigens denk ik, dat Karel wel eigenwijzer was. Misschien omdat hij ouder was en misschien omdat zijn vader hem waarschijnlijk toch naar Karl Marx heeft vernoemd.
Beste column? De laatste, als hij kwetsbaar en vergeetachtig afscheid neemt. Zeer ontroerend.
Een uitspraak van Sybren (de Groot) die een onuitwisbare indruk op mij heeft gemaakt, was: 'Je kunt iemand niet leren wetenschap te bedrijven. Je kunt hem alleen maar een voorbeeld geven.' p. 596
Ik behoor niet tot de mateloze Van het Reve-fans. Daarvoor vind ik hem te laconiek. Wel heeft hij zeer vaak gelijk als hij gevallen met een heerlijke nuchterheid benadert. In deze Paroolcolumns zegt hij mij iets te vaak: dat weet ik niet. Terwijl hij ook de moeite had kunnen nemen het op te zoeken.