Llibre amb moltíssima informació. Me’l vaig llegir amb la convicció que cal formar-se i segueixo pensant el mateix. Cal que siguem forts i estiguem a l’alçada. La propaganda no és sinó un símbol d’implicació política de la societat, sinònim de salut democràtica. Malgrat això, cal no caure en tendències totalitàries o completament uniformes. Conclusions previsibles: educació, esperit crític, democratització dels mitjans d’informació i llibertat.
«La llibertat no s’ensenya, però l’educació li prepara el terreny. La llibertat, com totes les coses humanes, no funciona vàlidament sinó sobre un fons d’hàbits adquirits.»
Although interesting, it fails to explain some of his conclutions which make them in nothing more than mere opinion, it needs more reference and argumentation in some points, specially at the begining