Ακόμη και τα πουλιά

by Μάκης Πανώριος

Το νέο αγόρι έρχεται από μακριά, από κάπου αλλού. Θέλει να δει, να γνωρίσει και να μάθει. Ξαφνικά τώρα, βρίσκεται σ' έναν άγνωστο μυστηριώδη, "μαγικό" κόσμο. Έχει όμως και το ίδιο κάποιες "μαγικές", μυστηριώδεις ικανότητες έναντι αυτού του κόσμου. Πετάει, υποβάλλει μια σκέψη, βλέπει και ακούει ένα επερχόμενο γεγονός. Θα βιώσει, λοιπόν, τη Γη των Ανθρώπων μέσα από το τοπίο της και μέσα από την επαφή του με τα πλάσματά της. Θα βιώσει κυρίως την ανθρώπινη θλίψη, συνειδητοποιώντας το νόημα της έλευσης και της αναχώρησης. Κάποια στιγμή όμως πρέπει να επιστρέψει στον πατρικό του πλανήτη, αλλά για να αναχωρήσει αργότερα κι από εκεί. Σαν τα πουλιά. Γιατί ακόμη και τα πουλιά πονούν και φεύγουν. Για να μην ξαναγυρίσουν ποτέ πια. (Από την παρουσίαση της έκδοσης)

104 pages, Paperback

First published October 1, 1994

About the author

Ο Μάκης Πανώριος γεννήθηκε το 1935 στην Κεφαλλονιά. Σπούδασε ζωγραφική στη Σχολή Σχεδίου και Ζωγραφικής ABC και θέατρο στη Δραματική Σχολή Θεάτρου και Σκηνοθεσίας του Πέλου Κατσέλη. Εργάστηκε ως ηθοποιός για δεκαοχτώ χρόνια στο ελεύθερο θέατρο και δέκα χρόνια στο Εθνικό Θέατρο, καθώς και στο ραδιόφωνο και στην τηλεόραση. Ως συγγραφέας έγραψε μυθιστόρημα, νουβέλα, διήγημα, θέατρο, κριτική βιβλίου και κινηματογράφου. Έχει εικονογραφήσει περισσότερα από πεντακόσια βιβλία, έχει επιμεληθεί και προλογίσει περί τα εκατό. Πρώτη θεατρική του εμφάνιση στο έργο "Το τραγούδι του νεκρού αδερφού" του Mίκη Θεοδωράκη, στο ρόλο του Χάρου, το 1962, με το Ελληνικό Λαϊκό Θέατρο του Μάνου Κατράκη. Πρώτη του εμφάνιση στα γράμματα με το μυθιστόρημα "Η κατάκτηση", το 1970. Γράφει στον ημερήσιο Τύπο κριτική βιβλίου.

Διακρίσεις:

- Διεθνές βραβείο Karel 1993. Του απενεμήθη από τον Bryan Aldiss για την προσφορά του στην επιστημονική φαντασία και τη φανταστική λογοτεχνία.

- Χρυσός Ικαρομένιππος 1995. Πρώτο βραβείο για το διήγημά του επιστημονικής φαντασίας "Ηθοποιός". Του απενεμήθη από το περιοδικό επιστημονικές φαντασίας "Πλειάδες" και τους "Φανστικούς Αργοναύτες".

- Χρυσό στεφάνι ελιάς 2006 του Δήμου Αιγάλεω. Του απενεμήθη από τον δήμαρχο Δημήτρη Καλογερόπουλο για την προσφορά του στα γράμματα και τον πολιτισμό.

- Τιμητική πλακέτα της Αθηναϊκής Λέσχης Επιστημονικής Φαντασίας. Του απενεμήθη το 2006 από την ΑΛΕΦ για τη συνολική του προσφορά στη διάδοση της επιστημονικής φαντασίας στην Ελλάδα.

Reviews

[Ευθυμία Δεσποτάκη · Rating 3 out of 5]

Το βιβλίο αυτό το είχα τουλάχιστον δεκαπέντε χρόνια στη βιβλιοθήκη μου και είχα δοκιμάσει άπειρες φορές να το διαβάσω, πάντα όμως χωρίς επιτυχία. Τα κατάφερα το 2019 κυρίως γιατί δεν το παράτησα στις πρώτες 30 (από τις 100) σελίδες του, οι οποίες αναλύσκονται στην ασαφή περιγραφή της βόλτας ενός παράξενου παιδιού. Είναι πολύ μυστήριο βιβλίο, σου δίνει την εντύπωση ότι έχει προβλήματα ρυθμού. Όσο το Αγόρι είναι μόνο του στη φύση, το κάθε ένα πράγμα περιγράφεται αναλυτικότατα, σε κουραστικό βαθμό. Αργότερα που προστίθενται πρόσωπα στο δράμα, κυρίως με την είσοδο του Άντρα και του Νόνου, αρχίζει να τρέχει, για να καταλήξει σε τρεις ή τέσσερις σελίδες διαλόγου ανάμεσα στη Μητέρα και τον Πατέρα του Αγοριού, που έρχονται να τον πάρουν.