Ένα κορίτσι δεκατριών χρόνων, με βαθυκόκκινες μπούκλες, φαντάζεται τη ζωή να κυλά σαν το νερό. Ώσπου πέφτει θύμα βιασμού. Κλείνεται στον εαυτό της και στη μονοκατοικία του Παλαιού Φαλήρου όπου ζει με τους γονείς της και τη θεία της, μια οικογένεια με πετρωμένα μυστικά. Πέτρα γίνεται κι η ίδια, αναζητώντας λύτρωση στα βιβλία και στη γνώση. Ωστόσο το σημάδι που άφησε πίσω του ο βιαστής θα αναστατώσει πολλές φορές τα μελλοντικά της βήματα. Στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού, ο Ελληνοαμερικανός Τζακ υποφέρει από μια παράξενη αρρώστια, η οποία τον οδηγεί σε αλλόκοτες αντιδράσεις και συμπεριφορές. Αισθάνεται να είναι εγκλωβισμένος σ’ ένα απαίσιο κουκούλι και ονειρεύεται να μεταμορφωθεί. Στην Αμαραθιά της Μεσσηνίας ο Ρωμανός Παππάς έχει να παλέψει με τους δικούς του δαίμονες, το σκοτεινό οικογενειακό του παρελθόν. Θαρρεί ότι η φυγή θα τον οδηγήσει στην ευτυχία, η οποία βρίσκεται σε μια άλλη γωνιά της γης. Οι τρεις κεντρικοί ήρωες αισθάνονται τον συγγενικό και τον φιλικό τους περίγυρο πότε να σφίγγει σαν θηλιά τον λαιμό τους και πότε να λειτουργεί σαν αγκαλιά. Καθώς η πορεία τους ακολουθεί την καθημερινή ζωή της δεύτερης γενιάς Ελλήνων μεταναστών στις ΗΠΑ και ταξιδεύουν στο Παρίσι, στη Μεσσηνία και στην Αθήνα του 1970 με 1980, σμίγουν σε έναν ερωτικό ανεμοστρόβιλο, τσακίζονται, συνθλίβονται, ανασταίνονται, ξανακυλούν σε σκοτεινές διαδρομές και μάχονται να κατακτήσουν το φως της ζωής.
Η Μαρία Ρουσάκη γεννήθηκε στη Νέα Υόρκη το 1974 όμως κατάγεται από την Αλαγονία, Καλαμάτας. Το πρώτο της βιβλίο, «Η Μέλπω η Μοναδική» βραβεύτηκε το 2002 από τον Κύκλο του Ελληνικού Παιδικού Βιβλίου. Το ίδιο βιβλίο έχει μεταφραστεί στις Η.Π.Α., στην Κορέα και στην Ταϊβάν. Στην Αμερική έχει σημειώσει μεγάλη επιτυχία με τον τίτλο, «Unique Monique» και τιμήθηκε το 2003 με το βραβείο “Oppenheim Toy Portfolio Gold Book Award”. Επίσης, παρουσιάστηκε το βιβλίο στην φημισμένη σειρά της αμερικάνικης καλωδιακής τηλεόρασης, «The Reading Rainbow». Τα βιβλία της «Οι Λεμονιές» και το «Κολυμπώντας στα Βαθιά» ήταν υποψήφια για το Κρατικό Βραβείο Παιδικής Λογοτεχνίας (το 2004 και το 2006). Τα παιδικά της μυθιστορήματα «Μια φλόγα στο σκοτάδι – η συγκλονιστική ιστορία της Έλεν Κέλερ», «Ο θησαυρός του Ταϋγέτου», το «Άκου το ρυθμό» και το «Αίνιγμα στο Αιγαίο» ήταν στις βραχείες λίστες των λογοτεχνικών βραβείων «Ο Αναγνώστης» το 2013, 2014, 2015 και το 2016. Η Μαρία Ρουσάκη ήταν περιφερειακή σύμβουλος (Regional Advisor) της SCBWI Greece, του ελληνικού τμήματος της Society of Children’s Book Writers and Illustrators, από το 2010-2014, όπου συμμετείχε σε διεθνής συνέδρια εκπροσωπεύοντας την Ελλάδα. Έχει γράψει πάνω από 45 βιβλία παιδικής λογοτεχνίας και δύο μυθιστορήματα ενηλίκων. Το 2017 ήταν υποψήφια για το βραβείο «Συγγραφέας της Χρονιάς» από το περιοδικό Votre Beaute.
ΜΕ αρέσει το βιβλίο ΑΦΟΥ και ΜΕ άρεσε " Η νύχτα της Κασσιανής ΑΦΟΥ!!! Οι τρεις κεντρικοί ήρωες Κασσιανή,Τζακ και Ρωμανός με ταξίδεψαν μοναδικά σε Μεσσηνία,Αθήνα,ΗΠΑ και Παρίσι της δεκαετίας 1970-1980. Τρεις ήρωες που παλεύουν ο καθένας ξεχωριστά,αλλά και κάποια στιγμή και παράλληλα-μαζί,τους δικούς τους δαίμονες και αναζητούν την λύτρωση,την ευτυχία.Οι ζωές τους θα συνδεθούν και θα δούμε τη διαδρομή τους από το σκοτάδι στο φως. Και να συμπληρώσω χρησιμοποιώντας μια φράση από το video-trailer του βιβλίου "Με πόσες συγγνώμες χάνεται η αγάπη;;Με πόσα σ'αγαπώ κερδίζεται ξανά;;" Ένα κοινωνικό μυθιστόρημα,ένα εξαιρετικό ψυχογράφημα,τοποθετημένο άριστα στο ιστορικό πλαίσιο της εποχής (εξαιρετικές οι πληροφορίες για τα ιστορικά γεγονότα που λαμβάνουν χώρα τη συγκεκριμένη χρονική περίοδο χωρίς ωστόσο να κουράζουν στο ελάχιστο!!)μου χάρισε ένα μοναδικό ταξίδι!
ΜΑΡΊΑ ΡΟΥΣΣΆΚΗ Η ΝΎΧΤΑ ΤΗΣ ΚΑΣΣΙΑΝΉΣ Η ΆΠΟΨΗ ΜΟΥ 📙✒️💞🔖 ⭐♥️⭐♥️⭐♥️⭐!!!! Η πρώτη μου γνωριμία με τη συγγραφέα σ'ένα βιβλίο που μου είχε τραβήξει την προσοχή από το πολύ όμορφο εξωφύλλο.Ομολογώ ότι με εξέπληξε ευχάριστα αφού η ροή του λόγου και οι συνεχόμενες εξελίξεις και οι ανατροπές με έκαναν να μην μπορώ να το αφήσω μέχρι να τελειώσει.... ΚΑΣΣΙΑΝΉ:Το κορίτσι με τις κόκκινες μπούκλες,ο βιασμός της στα 13της με βάναυσο τρόπο που θα γίνει ο εφιάλτης της στην μετέπειτα ζωή της και η αδιάφορη οικογένειά της,θα γίνουν αιτία να αλλάξει η ψυχολογία της,να κλειστεί στον εαυτό της και να βρει καταφύγιο στα βιβλία. ΤΖΑΚ:Ο Ελληνοαμερικανός Τζακ υποφέρει από μία σπάνια ασθένεια που του προκαλεί αλλόκοτες συμπεριφορές.Νιώθει εγκλωβισμένος μέσα στην άτονη και άνευρη ζωή του και θέλει διακαώς να μεταμορφωθεί. ΡΩΜΑΝΌΣ:Ο Ρωμανός θέλει να ξεφύγει από το σκοτεινό οικογενειακό περιβάλλον που τον περικλείει και να καταπολεμήσει τους προσωπικούς του δαίμονες. Η φυγή μακρυά από την Ελλάδα,σε μία άλλη χώρα,σε έναν άλλο πλανήτη, φαντάζει ως η μόνη διέξοδος και λύση προς την ευτυχία... Η ζωή των τριών πρωταγωνιστών θα μπερδευτεί σε έναν περίεργο κουβάρι χωρίς να ξέρουν τί τους συνδέει... Η σχέση τους άλλοτε θα βαδίζει στη λογική και άλλοτε στη τρέλα... Ένα ταξίδι που μας ξεναγεί στο Παρίσι,στην Αμερική,στη Μεσσηνία και στην Ελλάδα του 1970--1980 παρακολουθώντας τις ζωές τους σ'ένα ερωτικό ανεμοστρόβιλο,που τσακίζονται,"ματώνουν",, λυγίζουν, ανασταίνονται και αναζητούν την αγάπη και το φως της ζωής βιώνοντας δύσκολες και σκοτεινές καταστάσεις. Ένα βιβλίο γεμάτο σασπένς και αγωνία. Μία όμορφη ιστορία με συνεχείς ανατροπές σε κάθε σελίδα που δεν σε αφήνει να πάρεις ανάσα,που μου άρεσε και σας το προτείνω 🌺🌺
Η Συνέχεια του «Μόνο τα Μάτια Μένουν» ξεκινάει κάπως «αργά» και δεν είναι σε καμία περίπτωση αυτό που φαίνεται. Ένα καλογραμμένο βιβλίο από την Κυριά Ρουσάκη που μετά την σελίδα 150 αδυνατείς να αφήσεις απο τα χέρια σου. Οι ζωές των τριών ηρώων μπλέκονται, και ανατρέπονται σε κάθε σελίδα. «The American Dream», η σκληρή πραγματικότητα, η αληθινή ζωή που «υπάρχει στη γωνία» και χτυπάει αλύπητα ακόμη και αυτούς που δεν έφταιξαν σε τίποτα. Η ψυχική δύναμη και το σθένος που όλοι έχουμε μέσα μας κρυμμένο και η λεπτή ισορροπία της τρέλλας απο την λογική. Όλα αυτά και άλλα τόσα υπάρχουν σε αυτό το βιβλίο και στην ζωή του Τζακ, της Κασσιανής και του Ρωμανού, όλα μπλεγμένα με περισσή μαεστρία. Οι χαρακτήρες που τους πλαισιώνουν προσθέτουν ακόμη περισσότερο σασπένς και αγωνία. Μια ωραία ιστορία με ανατροπές σε κάθε σελίδα μέχρι την τελευταία σελίδα!!!
Σχεδόν μετά από δυόμιση χρόνια, η Μαρία Ρουσάκη επιστρέφει με ένα ακόμα βιβλίο ενηλίκων, αυξάνοντας έτσι ακόμα περισσότερο την ήδη μεγάλη βιβλιογραφία της. Κι αν με το "Μόνο τα μάτια μένουν" είχε επιτύχει μια αρκετά καλή είσοδο στο νέο αυτό λογοτεχνικό σύμπαν, αφού ως τότε έγραφε αποκλειστικά για παιδιά κι εφήβους, σήμερα έρχεται ν' αποδείξει πως ένας καλός, αφοσιωμένος συγγραφέας, μπορεί να εξελιχθεί ακόμα περισσότερο με το πέρασμα του χρόνου, βελτιώνοντας συνεχώς τον εαυτό του, τον τρόπο γραφής του, αλλά και την προσέγγιση και τον τρόπο ανάπτυξης των θεμάτων με τα οποία επιλέγει να καταπιαστεί. Κι εν προκειμένω, μόνο εύκολα δεν τα λες, τα θέματα που πραγματεύεται ετούτη τη φορά.
Το βιβλίο αφηγείται τις ιστορίες τριών διαφορετικών ανθρώπων που, όμως, η μοίρα μοιάζει να τους συνδέει με περισσότερους τρόπους απ' όσους θα μπορούσαμε να φανταστούμε. Αρχικά, έχουμε την ιστορία της Κασσιανής, που στην τρυφερή ηλικία των δεκατριών μόλις ετών, πέφτει θύμα βιασμού και η ζωή της σημαδεύεται για πάντα. Η ίδια κλείνετε στον εαυτό της και στο πρόσωπό της μπορούμε να δούμε κάθε παιδί που έχασε ένα μέρος της ψυχής και της αθωότητά τους, όχι από δική του επιλογή, αλλά επειδή κάποιος άλλος, χωρίς ηθική και όρια, αποφάσισε για εκείνο, πριν από εκείνο. Όπως μπορούμε να δούμε στα πρόσωπα της οικογένειάς της την αδυναμία να διαχειριστούν αυτή την κατάσταση, χαμένοι στα δικά τους προβλήματα, βυθισμένοι στα δικά τους μυστικά που τους στερούν ζωή κι ενέργεια, ακόμα κι ένα μέρος της ανθρώπινης υπόστασή τους, θα έλεγε κανείς. Και η Κασσιανή, εκεί, να προσπαθεί να ξεφύγει, μέσα από τη γνώση και το διάβασμα, από την εσωτερική της δυστυχία, μόνο που αυτό δεν φαίνεται δυνατόν, αφού ο βιαστής επιστρέφει νοερά σε κάθε πιθανή αλλαγή, θυμίζοντάς της πως πλέον δεν μπορεί να ξεφύγει απ' αυτό που έγινε.
Στο άλλο άκρο, του κόσμου και όχι μόνο, ένας Ελληνοαμερικανός, ο Τζακ, παλεύει ενάντια σε μια παράξενη αρρώστια που τον βασανίζει, οδηγώντας τον σε αλλόκοτες συμπεριφορές που μοιάζουν να τον απομονώνουν, κοινωνικά μα και συναισθηματικά, την ίδια στιγμή που εκείνος νιώθει να πνίγεται μέσα στην ατέρμονη κατάσταση στην οποία έχει βρεθεί, κι απ' το οποίο θέλει να απεγκλωβιστεί, ακόμα κι αν χρειαστεί παλέψει με νύχια και με δόντια, και να αναγεννηθεί ως κάποιος άλλος, αφήνοντας το παρελθόν πίσω του. Και την ίδια στιγμή, σε ένα χωριό της Μεσσηνίας, ο Ρωμανός Παππάς δίνει τη δικιά του μάχη, παλεύοντας κι εκείνος με τη σειρά του να ξεφύγει από τους προσωπικούς του δαίμονες, μα και από την οικογενειακή του "κληρονομιά" που φαντάζει φορτίο βαρύ κι ασήκωτο στους ώμους του. Άραγε, θα μπορέσουν αυτοί οι τόσο ετερόκλητοι μα και τόσο όμοια βασανισμένοι άνθρωποι, να βρούνε τον δρόμο τους;
Η ιστορία μοιράζεται ανάμεσα στην Αθήνα, στη Μεσσηνία και τη Νέα Υόρκη, μέρη στα οποία η συγγραφέας μεγάλωσε και είναι εμφανές πως έχει πολλές μνήμες από αυτά, άλλες όμορφες, άλλες όχι και τόσο, εξού και μπορεί και αποτυπώνει στο χαρτί με τέτοια αρτιότητα την πραγματική τους διάσταση στις σκληρές, κοινωνικά και πολιτικά, δεκαετίες του '70 και του '80. Γιατί μπορεί την Αμερική και την Ελλάδα να τις χωρίζουν χιλιάδες χιλιόμετρα και δεκαετίες αντιλήψεων, τα χρόνια, όμως, εκείνα, και για τις δύο αυτές γωνιές του πλανήτη ήταν σκοτεινά, απειλητικά, δυσοίωνα, γεμάτα κινδύνους κι εξελίξεις που δεν μπορούσες να έχεις την βεβαιότητα που θα σε οδηγούσαν. Ήταν η εποχή που ο κόσμος άλλαζε οριστικά, μόνο που τότε κανείς δεν το γνώριζε. Η εποχή που αποτέλεσε το προοίμιο του σήμερα. Η εποχή εκείνη που η κοινωνία άρχισε να βουλιάζει στη βία και στην εγκληματικότητα, που ξεκίνησε να αποσυντίθεται, μια κατάσταση που, δυστυχώς, έστω και με υποβόσκουσες συνθήκες, συνεχίζει ακάθεκτη μέχρι σήμερα.
Και κάπου ανάμεσα στον πόλεμο του Βιετνάμ, στη Χούντα των Συνταγματαρχών και των αλλαγών στο κοινωνικοπολιτικό σκηνικό κάθε χώρας, με δραματικές συνέπειες σε πολλά επίπεδα, ηθικά και μη, οι ιστορίες απλών, καθημερινών ανθρώπων, που ζουν τα δικά τους δράματα και παλεύουν για τη ζωή τους. Ιστορίες που εξελίσσονται παράλληλα με την Ιστορία, αξιοποιώντας την ως φόντο προκειμένου να λειτουργήσουν ορισμένες καταστάσεις μέσα σε συγκεκριμένο χρονικό πλαίσιο, χωρίς, ωστόσο, να υπάρχει -εμφανής, τουλάχιστον- διάθεση ιστορικής διάθεσης στο όλο εγχείρημα. Με πιο απλά λόγια, δεν έχουμε να κάνουμε με ένα ιστορικό μυθιστόρημα, μα με ένα κοινωνικό δράμα χαρακτήρων -η ανάπτυξη των οποίων είναι εξαιρετικά καλά και μέσα σε πολύ ωραία ψυχαναλυτικά και ισορροπημένα πλαίσια- που παλεύουν με το σκοτάδι τους, με την κρυφή ελπίδα το φως που έχουν μέσα τους να βγει νικητής κι εκείνοι ν' αναδυθούν και πάλι στην επιφάνεια της ζωής, αναπνέοντας ελεύθεροι κι αποδεσμευμένοι από τα δεινά του παρελθόντος τους.
Εκπληκτικό βιβλίο, όπως και το πρώτο. Η συγγραφέας παίρνει τον αναγνώστη από το χέρι και τον μεταφέρει ολοζώντανα στην Ελλάδα και την Αμερική περασμένων δεκαετιών. Οι ήρωες κάθε άλλο παρά χάρτινοι και η πλοκή καθηλωτική. Θέλω κι άλλο!
Στο νέο μυθιστόρημα της Μαρίας Ρουσάκη ξεδιπλώνονται οι περιπέτειες του Περικλή Καλαμάνου που γνωρίσαμε στο προηγούμενο βιβλίο, «Μόνο τα μάτια μένουν», ο οποίος έχει διαπρέψει στη Νέα Υόρκη δημιουργώντας μια μεγάλη αλυσίδα ανθοπωλείων. Ο γιος του πάσχει από σύνδρομο Τουρέτ και η ζωή του θα δεθεί άρρηκτα μ’ έναν άντρα από την Πελοπόννησο και μια γυναίκα που τη βίασαν μια νύχτα του 1965 κοντά στο σπίτι της. Πώς θα συναντηθούν αυτοί οι άνθρωποι και τι τους δένει; Τι μυστικά κρύβονται σ’ ένα μακρινό χωριό του Ταϋγέτου; Πώς θα κλείσει ο κύκλος που άνοιξε στο προηγούμενο βιβλίο;
Στο μυθιστόρημα ξεδιπλώνονται οι ιστορίες της Κασσιανής Βατού, του Ρωμανού Παππά και του Τζακ Καλαμάνου μ’ έναν τρόπο που με παρέσυρε. Το ταξίδι ξεκινάει το 1965 και ολοκληρώνεται στις αρχές της δεκαετίας του 1980, γεμάτο συναισθήματα, ανατροπές, αποκαλύψεις και παιχνίδια της μοίρας. Το αισθηματικό βάρος είναι ικανοποιητικό, μιας και ο βιασμός της Κασσιανής κλείνει τη στρόφιγγα της ψυχής της και μόνο ένας άνθρωπος καταφέρνει να τη βοηθήσει να γίνει και πάλι γυναίκα. Παρ’ όλ’ αυτά, η πληγή δε θα κλείσει ποτέ κι ενδόμυχα αποφασίζει να μην παντρευτεί, εφόσον κάθε νέο που συναντά πάντα αναρωτιέται: «Μήπως ήταν αυτός» ; Μεγαλώνει λοιπόν σ’ ένα σπίτι με ψιθύρους σε σκοτεινές γωνίες, «οι τοίχοι εγκλώβιζαν αλήθειες κι έμελλε να μάθει πολλές ακόμη» (σελ. 46). Πράγματι, η Κασσιανή είναι μέλος μιας οικογένειας με περίεργες ισορροπίες και δεσμούς, αντιδράσεις αρχικά αψυχολόγητες που στη συνέχεια αρχίζουν να εξηγούνται σωστά και να δημιουργούν έναν ασφυκτικό κλοιό ψεμάτων. Αυτή η γυναίκα βρίσκει τη δύναμη να αφιερωθεί στον έρωτα, μόνο και μόνο για να έρθουν τα πάνω κάτω στη ζωή της και ν’ αρχίσει να βιώνει κι άλλους μικρούς θανάτους, όπως εκείνος της νύχτας του 1965.
Ο Ρωμανός Παππάς είναι γιος ανθρώπου του βουνού και μιας σιωπηρής μάνας, γεννημένος σε βουνό του Ταΰγετου, στα δεκαέξι του έφυγε από το σπίτι για ένα καλύτερο αύριο στην Αθήνα, δεν καταφέρνει όμως να φύγει από την ταφόπλακα της υπόγειας γκαρσονιέρας του, να κάνει κάτι που θα τον κάνει να νιώσει γεμάτος και πλήρης. Εργάζεται ως γκαρσόνι σε ταβέρνα του Καρέα ώσπου μια αναπάντεχη πρόταση τον βυθίζει ακόμη περισσότερο στη θλίψη.
Κι ερχόμαστε στον Περικλή Καλαμάνο, ιδιοκτήτη αλυσίδας ανθοπωλείων στη Νέα Υόρκη, παντρεμένο με την Αλιάννα, του οποίου ο 13χρονος γιος, Τζακ, με σύνδρομο Τουρέτ, παλεύει με την ασθένεια και ταυτόχρονα με την ευαισθησία της εφηβείας. Λόγω της επιστράτευσης για τον πόλεμο του Βιετνάμ αποφασίζει να κάνει κάτι παρακινδυνευμένο για να το αποφύγει. Κι αυτή η κίνηση θα ανοίξει τον ασκό του Αιόλου, θα φέρει κοντά τους τρεις πρωταγωνιστές και η σχέση αυτή θα κλιμακωθεί επικίνδυνα μέσα από μια σειρά καταιγιστικών γεγονότων.
Το μυθιστόρημα ξεδιπλώνεται κυρίως μέσα από τις οπτικές γωνίες της Κασσιανής, του Ρωμανού και του Τζακ, οι οποίοι εναλλάσσονται στους τίτλους των κεφαλαίων, αν και κατά καιρούς συναντάμε τον Περικλή, την Αλιάννα, τη Θεώνη και άλλους. Μου άρεσε πολύ το παιχνίδι της μοίρας που άλλους τους απομάκρυνε κι άλλους τους έφερνε κοντά, άλλους τους εξαπατούσε κι άλλους ενίσχυε κι ευόδωνε τις αποφάσεις τους. Από την Αθήνα στη Νέα Υόρκη, από το Παρίσι στην Αφροδίσια της Μεσσηνίας κι από κει στο Νιου Τζέρσεϊ, από τα ανθοπωλεία στα ντάινερς, στον τζόγο και στην κοινωνική ζωή της γαλλικής πρωτεύουσας, οι χαρακτήρες, πρωταγωνιστές και δευτεραγωνιστές, αγωνίζονται να προκόψουν, να βελτιωθούν ως άνθρωποι και να υλοποιήσουν τα όνειρά τους. Οι ανατροπές είναι όσες χρειάζεται ένα μυθιστόρημα για να μη χαρακτηριστεί «υπερβολικό», αποφεύγοντας έτσι υποδειγματικά το τυπικό μιας σαπουνόπερας. Κι όσο φτάνουμε στο τέλος, τόσο βγαίνουν στην επιφάνεια μυστικά καλά κρυμμένα στο μεσσηνιακό χώμα αλλά και η πραγματική ταυτότητα του βιαστή, με την οποία έπαιξε πολύ καλά η συγγραφέας.
Στα θετικά του μυθιστορήματος, είναι αναμφισβήτητα η κοινωνιολογική μελέτη της Μαρίας Ρουσάκη πάνω στην ιστορία της Αμερικής κυρίως. Παρ’ όλο που τα ιστορικά γεγονότα δεν ενσωματώνονται στην πλοκή αλλά δίνονται επιγραμματικά και ευσύνοπτα για να κατανοήσουμε περισσότερο το πλαίσιο ως αναγνώστες παρά για να επηρεαστούν οι ζωές των ηρώων, οι αλλαγές στην οικονομία και την κοινωνία της Αμερικής ζωντανεύουν παραστατικά και με συναρπαστικό τρόπο. Η ευμάρεια της δεκαετίας του 1960 δίνει τη θέση της στις ριζικές αλλαγές αυτής του 1970 κι από κει ερχόμαστε στο 1980 που το αμερικανικό όνειρο έχει πλέον αλλάξει, οι ευκαιρίες έχουν χαθεί κι επιβιώνουν μόνο όσοι κατάφεραν να ορθοποδήσουν τα προηγούμενα χρόνια. Εξίσου παραστατικά καταγράφεται η ανάπτυξη της ελληνικής κοινότητας στη Νέα Υόρκη, οι δεσμοί μεταξύ των μελών, η αμέριστη βοήθεια και συμπαράσταση, χωρίς μισαλλοδοξίες και υστεροβουλίες. Η Μαρία Ρουσάκη δείχνει τις κοινωνικές, οικονομικές και πολιτικές μεταβολές της χώρας και πώς επηρέασαν τις μελλοντικές αποφάσεις των μεταναστών και προσθέτει το πώς επικοινωνούν μεταξύ τους, πώς βοηθάει ο ένας τον άλλον, πώς προοδεύουν, πού μένουν και εργάζονται, ποια η ψυχολογία και η νοοτροπία τους. Ένιωσα σα να ζούσα ανάμεσά τους, σα να υποδέχονταν κι εμένα στον κύκλο τους.
«Η νύχτα της Κασσιανής» είναι ένα μυθιστόρημα γεμάτο εκπλήξεις και δυνατές στιγμές, με διεισδυτική ματιά στο κοινωνικό και οικονομικό υπόβαθρο μιας χώρας και μιας πόλης, με έξυπνες ανατροπές και ένα μετρημένο παιχνίδι της μοίρας. Η ιστορία πιστεύω πως θα μπορούσε να είχε ολοκληρωθεί νωρίτερα από τη σελίδα 392, μιας και οι τελευταίες αποκαλύψεις που απαιτούνταν ώστε να βγουν όλα στο φως έφερε ένα επιπλέον βάρος στο συναισθηματικό φορτίο της πλοκής. Επιπλέον, κάποιες συμπτώσεις ήταν υπερβολικές, η συγγραφέας όμως κατάφερε να τις εντάξει έξυπνα στο βιβλίο ώστε να παίξει με το μυαλό του αναγνώστη χωρίς να τον κοροϊδέψει. «Η νύχτα της Κασσιανής» με ταξίδεψε και με συγκίνησε.
Ένα βιβλίο που ξεκινά με μια δύσκολη σκηνή και στη συνέχεια παρακολουθούμε την ζωή των 3 χαρακτήρων σε όλα τα μέρη της γης. Διαβάζεται εύκολα και σε κρατά σε αγωνία καθώς οι εξελίξεις είναι συνεχόμενες.