ลำนำรักเจ้านาวา

海龍戰家 #2

by Hei Jie Ming, 黑潔明, เฮยเจี๋ยหมิง

หลังหนีออกจากบ้านไปโดยไร้ข่าวคราวราวสิบปี กลับมาจงหยวนครานี้ 'จั้นปู้ฉวิน' ไม่คิดว่าจะประสบเหตุการณ์ที่ทำให้เขารู้สึกหัวเราะไม่ได้ร้องไห้ไม่ออก นึกเสียใจขึ้นมาทันใดเพราะเขาก้าวเท้าเข้าบ้านยังไม่ถึงสองวันดี พี่สาวก็เตะเขาออกจากประตูใหญ่ แล้วสั่งให้ขึ้นเรือเดินทางไปตังถิงเพื่อสืบดูว่า เหตุใดสกุลสุ่ยจึงขึ้นราคาค่าต่อเรือมากเกินเหตุเช่นนี้

มารดามันเถอะ! หญิงห้าวผู้นั้นลืมไปแล้วหรือไรว่าเขาเมาเรือ! ทว่าต้องคลื่นไส้อาเจียนจนหมดไส้หมดพุงก็แล้วไปเถิด ขึ้นบกสักพักเดี๋ยวก็หาย แต่การที่เขาถูกเข้าใจผิดว่าเป็นฆาตกรลอบทำร้ายศิษย์สกุลสุ่ยนี่คืออะไร

ยังดีที่เขาจับ 'คุณหนูใหญ่สกุลสุ่ย' เป็นตัวประกันไว้และพลบหนีออกมาได้ แม้จะเจ็บปวดทรมานเพราะบาดเจ็บไม่น้อยจากการต่อสู้ ทว่าการได้อยู่กับหญิงงามสองต่อสองเช่นนี้… ช่างเป็นโอกาสในวิกฤตที่เขาไม่อยากปล่อยให้ผ่านเลยไปจริงๆ

Genres: China

204 pages, Paperback

Published October 17, 2018

About the author

Associated Names:
* Hei Jie Ming (English)
* 黑潔明 / 黑洁明 (Chinese)
* เฮยเจี๋ยหมิง (Thai)

Reviews

[Patrawan Dear]

#ลำนำรักเจ้านาวา / เฮยเจี๋ยหมิง

เรื่องที่สองของชุดหัวใจเจ้าทะเลเล่มนี้ ไม่รู้จะ comment อะไรนอกจากอยากจะบอกว่าแปลได้มั่วมากจนถึงขั้นเสียอารมณ์

- น้องชายแม่เรียกเป็น "อา"
- พี่สาวพระเอกพูดกับลูกชาย เรียกตัวเองว่า "พ่อ"
- แขนข้างไหนของนางเอกบาดเจ็บกันแน่ ตอนแรกบอกข้างขวา แต่พระเอกเอายาให้ทาที่ข้างซ้าย (มันจะหายมั้ยเนี่ย)

อย่างไรก็ตาม เนื้อเรื่องยังคงอ่านสนุกพอใช้ ได้มาตรฐานแบบมากกว่ารักเล่มบาง แต่เข้าใจว่าเนื้อเรื่องน่าจะไปเกี่ยวพันกับตัวละครจากชุดอื่นของผู้เขียน เห็นพระเอกมีระลึกถึงเหตุการณ์เก่า ๆ กับตัวละครที่ไม่เกี่ยวกับชุดนี้ ก็จะดูงง ๆ นิดหน่อย แบบต้องปล่อยเบลอไปค่ะ :)

[Ning · Rating 3 out of 5]

เล่มนี้ออกแนวมากกว่ารักรุ่นก่อนๆเลย ใสๆ น่ารัก
ไม่มีปม ไม่มีเรื่องอะไรมากนัก แต่ก็อ่านได้เพลินดี

ช่วงท้ายเล่มเจ๊เฮยก็ยังคงดราม่าได้ดี แม้จะเหลือแค่ 20 หน้าสุดท้าย ก็ยังทำได้ดี

แต่รู้สึกเหมือนว่า ก่อนหน้าเล่มนี้ น่าจะมีชุดอื่นๆมาก่อนหรือเปล่า ตัวละครเหมือนมีเรื่องมีราว ส่วนพี่น้องนางเอก ก็น่าแต่งต่อมาก น่าสนใจ มีตั้ง 13 คน
ถ้าทีคงยาวมากแน่ๆ

สรุปเล่มนี้ ก็อ่านเพลินๆ ดีค่ะ

[Or_O · Rating 2 out of 5]

ถ้าอ่านเรียงตามที่แจ่มใสเขียน เรื่องนี้จะอยู่เป็นเรื่องที่สอง แต่เอาเข้าจริง ความเกี่ยวเนื่อง ความสัมพันธ์ระหว่างเรื่องนี้กับเรื่องแรกมีน้อยมาก แค่พระเอกเรื่องนี้เป็นน้องชายของนางเอกเรื่องแรก และมีตัวละครที่เกี่ยวข้องโผล่มา แต่ไม่ใช่ส่วนประกอบที่สำคัญ
.
พระเอกชื่อ จั้นปู้ฉวิน เป็นน้องชายของจั้นชิง เขาทะเลาะกับพ่อจึงหนีหายไปสิบกว่าปี กลับมาคราวนี้ได้เพราะพี่เขยช่วยตามตัวกลับมา ยังไม่ทันได้ปรับตัวก็โดนส่งตัวไปสืบธุรกิจคู่ค้า ซึ่งก็คือธุรกิจอู่ต่อเรือของนางเอก
จั้นปู้ฉวินรูปร่างสูงใหญ่ ไว้เครา ดูเหมือนหมี ทักษะต่อสู้ดี เขารู้ว่าตัวเองไม่เหมาะกับมังกรสมุทรตระกูลจั้น รู้ว่าเขาไม่มีพรสวรรค์เท่าพี่สาว แถมเขายังว่ายน้ำไม่เป็นอีกด้วย จึงออกเดินทางไปหาสิ่งที่ตัวเองต้องการ จั้นปู้ฉวินไม่ถูกกับจั้นชิงนัก (เขาเรียกพี่สาวว่าหญิงห้าว) และค่อนข้างจะขยาดผู้หญิงที่มีลักษณะเดียวกับพี่สาว
.
นางเอกชื่อสุ่ยรั่ว เป็นคุณหนูใหญ่สกุลสุ่ย บิดานางไม่มีบุตรชาย นางจึงมีแต่น้องสาวเต็มบ้าน สุ่ยรั่วสืบทอดทักษะการออกแบบเรือและรับช่วงต่อกิจการอู่ต่อเรือมาจากมารดา ตอนนี้นางกำลังออกแบบเรือให้มังกรสมุทรตระกูลจั้นอยู่
ในจำนวนสาว ๆ ในบ้าน สุ่ยรั่วนับว่าหน้าตาธรรมดาที่สุด แต่นางมีลักษณะของหญิงสาวที่นุ่มนวล รื่นตารื่นใจเมื่ออยู่ใกล้ จั้นปู้ฉวินที่ขยาดหญิงห้าวจึงมาติดตาต้องใจสุ่ยรั่ว
.
เรื่องนี้เบาที่สุดในชุด มีความเป็นแนวคอมเมดี้มากที่สุด และตัวพระนางเองก็ไม่ใช่คนที่คิดมาก เล่าเรื่องสบาย ๆ กึ่ง ๆ ชวนหัวกับความเข้าใจผิดที่ทำให้พระเอกต้องกลายเป็นผู้ร้ายลักพาตัว ถ้าดูจากนิสัยพระนางอย่างเดียว โอชอบเรื่องนี้มากกว่าเรื่องแรก แต่กลายเป็นว่าองค์ประกอบเรื่องนี้แย่กว่าเรื่องแรกมากเพราะคนเขียนพยายามดึงเรื่องราวและตัวละครที่อยู่ในชุดอื่นเข้ามาเสริม ทั้งที่ตัวละครในชุดก็มีมากพอจะสร้างเรื่องราวอยู่แล้ว ยังไปดึงคนไม่เกี่ยวข้องมาทำให้รุงรังเข้าไปกันใหญ่ ทำให้คนอ่านขาดความเข้าใจในตัวละคร ความผูกพันกับตัวละครในเรื่องก็น้อยลง ทำอะไรไม่ได้เลยนอกจากร้องว่า Let it go! Let it go!! อะไรไม่รู้เรื่องก็ช่างมัน!!!
.
และโอว่าเฮยเจี๋ยหมิงไม่ถนัดเขียนแนวตลก คือมันไม่ออกมาฮาเท่าที่เขาหวัง บางทีก็ผิดจังหวะ บางทีก็ฝืดไปเลย

[Nok Yung · Rating 4 out of 5]

'จั้นปู้ฉวิน'แม้จะเกิดในมังกรสมุทรตระกูลจั้น แต่กลับว่ายน้ำไม่เป็น ทั้งยังเมาเรือ หลังจากทะเลาะกับบิดาก็หายสาบสูญไปกว่าสิบปี กลับมาครั้งนี้เขาต้องไปสืบเรื่องราวเกี่ยวการที่สกุลสุ่ยขึ้นราคาค่าต่อเรืออย่างผิดปกติ เมื่อไปถึงสกุลสุ่ย..ยังไม่ทันได้สืบเรื่องราว ก็ถูกคนโยนความผิดฐานทำร้ายศิษย์สกุลสุ่ยให้เสียแล้ว ทำให้เขาต้องจับ'สุ่ยรั่ว'คุณหนูใหญ่ผู้งดงามและอ่อนโยนเป็นตัวประกัน ทั้งๆที่ทั้งคู่ตกหลุมรักกันขณะหลบหนี แต่ต่างฝ่ายต่างคิดว่าหมดหวัง จนกระทั่งได้พิสูจน์ว่ารักนั้นแท้จริง! เรื่องนี้นางเอกมีพรสวรรค์ทางด้านออกแบบเรือ ส่วนปู้ฉวินนี่เป็นพระเอกที่น่าอนาถที่สุดเลยก็ว่าได้ ทั้งเมาเรือจนหมดสภาพ อาเจียนใส่นางเอก ><" แถมยังบาดเจ็บตลอดทั้งเรื่อง นิสัยก็ออกห่ามๆ ท่าทางยังเหมือนหัวหน้าโจรอีก(เพราะไว้หนวดเคราเฟิ้ม) สรุป..เราว่าเรื่องนี้สนุกดีค่ะไม่มีบทที่บีบหัวใจมากนัก ออกแนวขำและหวานละมุนมากกว่า

[Yupaporn Zuyu · Rating 3 out of 5]

เล่มนี้เนื้อเรื่องน่ารัก พระเอกทึ่มทื่อตลกน่ารัก เนื้อเรื่องอ่านเบาสบายๆ อ่านได้เพลินๆ

[Lily 百合花 · Rating 4 out of 5]

ชื่อเรื่อง – ลำนำรักเจ้านาวา (赤龙瑾) ชุดหัวใจเจ้าทะเล 2 (海龙战家 2)
ผู้แต่ง – เฮยเจี๋ยหมิง (黑潔明) เขียน ละอองนวล แปล


ตัวละคร
สุ่ยรั่ว อายุ 18 ปี
จั้นปู้ฉวิน อายุ 30 ปี


รีวิวหลังอ่าน

มาถึงเล่มที่ 2 ของชุดหัวใจเจ้าทะเล เป็นเรื่องราวความรักของจั้นปู้ฉวิน น้องชายที่หนีออกจากบ้านไปนับสิบปีของจั้นชิง นางเอกเล่มแรกของชุด

มีเอ่ยถึงเซียวจิ้ง พระเอกของเล่มก่อนนิดหน่อย บอกว่าเป็นพี่น้องร่วมสาบานร่วมกับจั้นปู้ฉวิน และมีพี่ใหญ่เฮ่ออีกคนแหละนะ แต่เราก็งงๆ ว่าทำไมเซียวจิ้งต้องคอยหลบพี่ใหญ่เฮ่อ และเรื่องพี่สะใภ้อะไรก็ไม่รู้ งงจริงๆ จนทำให้เซียวจิ้งกับจั้นปู้ฉวินร่วมมือกัน ประมาณว่าคนหนึ่งไม่บอกจั้นชิง อีกคนก็ไม่บอกพี่ใหญ่เฮ่อที่จั้นปู้ฉวินไปอยู่ด้วย แต่ข้างงว่าเกิดอะไรขึ้น หรือจริงๆ มีเรื่องของพี่ใหญ่เฮ่ออีกเล่ม แต่ไม่ใช่ชุดนี้?

แต่สิ่งที่สงสัยก็คือ ลูกๆ ทั้งสองของจั้นชิงเรียกจั้นปู้ฉวินว่าท่านอา ทำไมไม่ใช่ท่านน้าอ่ะ น้องชายแม่ก็น่าจะเป็นท่านน้านะ แม้ว่าจั้นปู้ฉวินกับเซียวจิ้งจะเป็นพี่น้องร่วมสาบานกันก็ตาม (ประมาณว่ามีพี่น้องร่วมสาบานคนเดียวกัน)

อ่านเพลินมากมาย เสียดายว่าเล่มบางเกินไป แปบๆ ก็จบ แล้วพอจบก็จบอย่างรวดเร็ว น่าจะมีต่ออีกสักบทอ่ะ หลายๆ คนที่โผล่มา บทจะโผล่ก็โผล่ พอจบก็จบไปเลย ไม่เอ่ยถึงอีก ก็ทำให้ขาดอรรถรสในการอ่านไปเพราะตอนท้ายๆ กระชับเกินไปนี่แหละนะ

อีกนิดหนึ่ง เรารู้สึกว่าพระเอกเรื่องนี้ช่างซวยจริงๆ เลย แบบว่าอะไรจะโชคร้ายเจอเรื่องขนาดนี้นะ เรียกว่าโชคร้ายซ้อนโชคร้ายจริงๆ

เหลืออีกเล่มก็คือ “ลำนำรักมังกรดำ” เราเดาว่าน่าจะเป็นเรื่องของพี่ชายต่างมารดาของจั้นชิงกับจั้นปู้ฉวินแน่นอน เดี๋ยวจะอ่านต่อล่ะ เล่มนั้นก็บางๆ เช่นกัน

รวมๆ แล้วงานของเจ๊เฮยก็สนุกดีนะ เรายังไม่เคยอ่านชุดคู่ๆ ของเจ๊เลย เคยอ่านแต่ชุดที่อยู่ใน Cookie แล้วก็มาอ่านชุดนี้อ่ะ เดี๋ยวคงได้ไล่อ่านชุดคู่ๆ ทั้งหลาย ที่ไล่ไม่ถูกเหมือนกันว่าจะเรียงอ่านยังไง เดี๋ยวต้องไปดูผังมาให้ดี ฮ่าๆๆๆๆ

[สปอยล์]

จั้นปู้ฉวินหนีออกจากบ้านไปสิบกว่าปี เพราะชอบวาดรูป เลยทะเลาะกับพ่อ แล้วหลังจากนั้นก็ไม่เคยกลับมาอีกเลย พ่อจากไปเขาก็ได้แต่เสียใจ แต่เขานั่งเรือทีไรก็อ้วกทุกที ว่ายน้ำก็ไม่เป็น เวลาผ่านไปเขาก็อยู่กับพี่ใหญ่เฮ่อ พี่ชายร่วมสาบาน ได้เจอกับเซียวจิ้ง ที่บอกว่าต้องหลบจากพี่ใหญ่เฮ่อเรื่องพี่สะใภ้อะไรก็ไม่รู้ งงๆ ฮ่าๆๆ

เซียวจิ้งเลยช่วยปิดจั้นชิงไม่ให้รู้เรื่องน้อง ส่วนจั้นปู้ฉวินก็ไม่บอกเรื่องพี่ใหญ่เฮ่อ แต่เวลาผ่านไปจั้นปู้ฉวินก็โดนเรียกตัวกลับบ้าน กลับไปไม่ทันไร เจอหลานแปบๆ ก็โดนจั้นชิงไล่ให้ไปสืบเรื่องตระกูลสุ่ย ว่าทำไมขึ้นค่าต่อเรือแพงจัง

สุ่ยรั่วเป็นคุณหนูใหญ่ที่รับทำกิจการต่อเรือจากแม่ตัวเองที่เป็นเมียเอก แต่ตายจากไปหลังจากคลอดลูกสาวคนที่สิบสามให้กับนายท่านสุ่ย สุ่ยรั่วเป็นคนวาดรูปเรือต่างๆ และทำให้อู่ต่อเรือมีชื่อเสียง แต่ไม่มีใครรู้ว่าสุ่ยรั่วเป็นคนวาด

จั้นปู้ฉวินได้รู้จักกับศิษย์พี่สวี่ ซึ่งเป็นลูกศิษย์คนโปรดของนายท่านสุ่ย เขาชวนจั้นปู้ฉวินพักที่บ้านตระกูลสุ่ย ก่อนหน้านี้ได้เจอกับสุ่ยรั่ว โดยอ้วกใส่ซะงั้น ก็ได้แต่ขอโทษไป แต่จั้นปู้ฉวินนั้นตกหลุมรักสุ่ยรั่วจริงๆ อยู่ไปนานวันสุ่ยรั่วเองก็ชอบเขา แต่คิดว่าใครๆ ได้เจอน้องๆ เธอ ก็คงจะไปหลงรักน้องๆ เธอที่งามกว่าอย่างแน่นอน

จู่ๆ ศิษย์พี่สวี่โดนทำร้าย และจั้นปู้ฉวินไปเห็นเข้าก็เลยช่วยไว้ แต่ถูกเข้าใจผิดว่าทำร้ายศิษย์พี่สวี่ เลยทำให้โดนตามฆ่า จั้นปู้ฉวินได้แต่เอาตัวสุ่ยรั่วเป็นตัวประกัน แล้วก็รีบเล่าความจริงให้เธอฟัง รวมถึงเอาจดหมายจั้นชิงออกมา เธอเชื่อและช่วยเขาจนเขารอดตาย เขาขอเธอแต่งงาน แต่เธอปฏิเสธ เพราะคิดว่าถ้าเขาได้เจอน้องสาวเธอ ก็คงจะชอบน้องสาวเธอแน่นอน

เขาคิดว่ามีคนทำอะไรกับบัญชีของตระกูลสุ่ยแน่ๆ เลยทำให้ขึ้นราคาผิดปกติ สุ่ยรั่วไม่รู้เลย และมีคนลอบทำร้ายศิษย์พี่สวี่ เดาว่าน่าจะเป็นคนรู้จัก เดาจากความเป็นไปได้ก็คือท่านอาหวังที่สุ่ยรั่วไว้วางใจ เขาเลยตัดสินใจกลับไปตระกูลสุ่ย โกนหนวดและปลอมเป็นคนทึ่มๆ ซื่อบื้อ เพื่อสืบหาความจริงต่อไป

พอนานวันเข้า สุ่ยรั่วไปบอกพ่อตัวเองเรื่องของจั้นปู้ฉวิน พ่อไม่เชื่อไปทำร้ายเขาจนบาดเจ็บ แต่เขาปกป้องเธอไว้ เขาโดนจับขังคุก เธอได้แต่ร้องไห้ อาจารย์ไป๋ช่วยรักษาจนแผลดีขึ้นมาก จั้นชิงกับเซียวจิ้งสังหรณ์ใจเลยมาที่นี่ จั้นปู้ฉวินเลยได้รับการปล่อยตัว และพ่อสุ่ยรั่วพูดดีด้วยสุดๆ

สุ่ยรั่วโดนท่านอาหวังจับตัวไป แล้วก็บอกว่าจะฆ่าทิ้งถ้าตามล่า สุดท้ายท่านอาหวังตกลงไป โดยเอาสุ่ยรั่วลงไปด้วย แถมเอาสุ่ยรั่วยันตัวเองขึ้นมา จั้นปู้ฉวินเลยโดดลงไปช่วย และตัวเองตกน้ำหายไปเป็นหลายวันจนจั้นชิงหมดหวังว่าน้องจะรอดแล้ว สุ่ยรั่วก็เอาแต่ร้องไห้คิดถึงเขาตรงริมผา

เขารอดเพราะมีคนช่วยไว้ แถมเอาเขากองไว้กับปลา เขาอ้วกบนเรืออ้วกแล้วอ้วกอีก สุดท้ายคนที่ช่วยก็พากลับมาส่งที่นี่ เขาเลยได้มาหาสุ่ยรั่ว มาบอกรักและขอลูกสาวกับพ่อเธอ จากนั้นก็แต่งงานแฮปปี้กันไป โดยไม่เอ่ยถึงศิษย์พี่สวี่เลย แง่ๆๆๆ และคนอื่นๆ ด้วย

Start 13.38 น. Sat 16 Feb 2019
End 15.57 น. Mon 4 Mar 2019
Review Date 17.45 น. Mon 4 Mar 2019

[M · Rating 3 out of 5]

เล่มนี้เรากลับรู้สึกอ่านง่ายกว่าเล่มแรก อาจจะทำใจแล้วว่าเล่มบาง เรื่องพระ-นางเลยไม่ได้หวังอะไรมาก ก็เหมือนเดิม รู้ว่าเก่ง พอมีผลงานให้ผ่านตาว่าเก่ง แค่นั้น แต่หลักๆ คือปมเรื่องหาคนร้าย แต่ไม่ใช่เรื่องหลัก เป็นเรื่องเสริมที่ทำให้พระนางเค้าได้อยู่ด้วยกัน เหมือนเดิมคือเน้นหนักเรื่องความสัมพันธ์

พระเอก น้องชายของจั้นชิงจากเล่มเจ้าสมุทร ที่หายไปเป็นสิบๆ ปี จู่ๆ ก็กลับมา เลยถูกใช้งานให้มาตามความว่าทำไมค่าต่อเรือแพง

ในระหว่างดำเนินเรื่อง จะมีชื่อตัวละครอื่นออกมาเยอะมากกกก ซึ่งเราไม่รู้จัด ไม่อยู่ในเรื่อง และไม่ค่อยมีคำอธิบาย จับต้นชนปลายไม่ถูก

นางเอกเป็นสาวงาม แต่น้องๆ งามกว่า เลยมีปมเรื่องนี้นิดหน่อย คาแรกเตอร์ก็สาวงามแหละ อ่อนโยน เก่งด้านออกแบบต่อเรือ แต่ก็เป็นสาวน้อยในห้องหอ

ทุกอย่างจุ๊บจิ๊บ มีให้พอรู้เรื่องราว 200 หน้า ก็ถือว่าโอเค
ปล. จั้นชิงที่โผล่มาเล่มนี้ อย่างกะคนละคนในเรื่องเจ้าสมุทร 🙄🙄
ปล2 ถ้ามีเรื่องสาวน้อย 13 คน ตระกูลสุ่ย ก็คงน่าสนใจนะ

[Ben Pim · Rating 4 out of 5]

เป็นนิยายตามสูตรสำเร็จที่ไม่ต้องคิดมากอ่านแล้วสบายใจ ไม่มีดราม่าใดๆทั้งสิ้น

[Gigi W · Rating 3 out of 5]

พล็อตเบาๆ ไม่เครียดมาก สไตล์มากกว่ารักเล่มบางในยุคแรกๆ แต่อ่านได้เพลินๆ เรื่อยๆ ไม่สะดุด

[Anida · Rating 4 out of 5]

3.5 🌟 นะ

[Kittenlittle · Rating 3 out of 5]

อ่านได้เพลินๆ เบาๆ ค่ะ สองร้อยหน้าเอง