What do you think?
Rate this book


243 pages, Kindle Edition
Published October 12, 2018
“Nu pas dringt de omvang van wat er zojuist is gebeurd tot me door. Wat ons hier is overkomen. Overal zie ik bloed, stof, puin. Vanaf het plafond dwarrelt een fijne sluier van glinsterend wit naar beneden. Het ziet er bijna feestelijk uit in de kille tl-verlichting en hult ons in een gezamenlijke waas tot het langzaam neerdaalt op het grijze beton. En op mensen. Jong, oud, arm, rijk, dik, dun, met een gezin, baan, huis, familie, vrienden… mensen die de buffer waren tussen hem en mij. Tussen mijn leven en zijn dood. En onder hen zijn ook degenen die niet meer thuiskomen bij degenen die ze liefhebben.
Vanavond niet.
Morgen niet.
Volgende week niet.
Nooit niet.
Nooit meer.
Godverdomme…” - Ralph
"Als ik iets weet, dan is het dat ik wil leven. Óverleven. De drang ernaar is gigantisch. Nog meer dan mijn longen om zuurstof schreeuwen. En dat doen ze, terwijl ik alleen maar kan hoesten door het stof.” - Jonas
“Heb ik me ooit zo angstig, zo verscheurd en zo beschaamd tegelijk gevoeld? Heeft ooit eerder de waarheid zo zwaar op mijn schouders gedrukt? Heb ik ooit eerder zo de behoefte gehad om uit te leggen dat dit net zo ver van mij afstaat als van hen? Dat mijn geloof, dat prachtige geloof waar ik trots op ben, hier niets mee te maken heeft? Dat het lijnrecht staat op wat er zojuist op het perron van King’s Cross Station gebeurde?”- Naima
“Op de een of andere manier geloof je toch niet dat het jou overkomt. Denk je dat jij net op een andere plaats of op een ander tijdstip bent als het gebeurt. En al helemaal niet dat het gebeurt tijdens een werkweek van school. School hoort saai te zijn en stomvervelend veilig. Hoe onnozel die gedachte is, komt nu pas bij me binnen. En toch wil het er nog steeds niet in. Lijkt het op een afgrijselijke slechte film met levensechte beelden waar ik slechts toeschouwer in ben geweest. Bijna alsof ik naast mijn lichaam heb gestaan en er met afschuw naar heb staan kijken. Want als ik iets anders geloof, dan betekent het dus dat we alle vier echt slachtoffer zijn van een terroristische aanslag. Niet alleen voor nu. Dit valt nooit meer te vergeten of weg te stoppen. Levenslang.” - Loïs
“Ik geloof wel dat een mens gemaakt is om stormen te doorstaan, ervan te leren en er sterker van te worden. Maar als ik al tot een besef ben gekomen , dan is het wel dat deze strijd geen winnaars kent. Hier zijn slechts verliezers. Aan beide kanten. En die strekken zich uit op fronten die vele malen verder reiken dan je op het eerste gezicht zou vermoeden. Want wat heeft het leven voor waarde als je niet naast en met elkaar kunt leven? Als je kijk op leven bestaat uit vernietiging?” - Ralph
“Soms moet je dingen niet uitstellen. Soms moet je niet tot morgen of nog langer wachten. Soms moet je het moment gewoon gelijk pakken en moet je niet ingehaald willen worden door de tijd. Daarvoor is het leven simpelweg te kort.”- Wendy Brokers, de Laatste Halte