What do you think?
Rate this book
Mijn kleine oorlog: Dertig jaar aan het front
Reeds dertig jaar brengt Rudi Vranckx voor VRT verslag uit over oorlogsconflicten. Van de val van Roemenië in 1989 tot de recente val van het IS-kalifaat in Syrië en Irak: Rudi Vranckx was erbij. In een waanzinnige wereld die wordt gedomineerd door buitensporig geweld en misleidende propaganda, gaat hij telkens op zoek naar de ware toedracht van een conflict en kleine verhalen van gewone mensen in de grote geschiedenis. Hoe hij zelf, als journalist en ook als mens, sinds drie decennia oorlogen beleeft, vertelt hij in dit boek aan de hand van een selectie uit zijn boeken, persartikels, columns en dagboeken.
432 pages, Paperback
Published September 20, 2018
82 people are currently reading
419 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 26 of 26 reviews
March 4, 2019
Wat doen 30 jaren oorlog met een oorlogsjournalist?
De kleine Rudi Vranckx zat gedurende tien jaar aan de keukentafel van zijn grootvader om hem steeds opnieuw dezelfde vragen over de Tweede Wereldoorlog te stellen. En steeds opnieuw kreeg hij er dezelfde verhalen te horen. Vranckx is historicus en een gewaardeerde oorlogsjournalist voor de VRT. Zijn expertise ligt vooral in het Midden-Oosten maar hij reist voor zijn reportages de hele wereld over, van Roemenië tot in Afghanistan en van Egypte tot in de Dem. Rep. Congo. Met regelmaat brengt hij sinds 2003 boeken op de markt met zijn ooggetuigenverslagen en analyses, en als hij in Vlaanderen en Nederland rondtoert, brengen zijn lezingen steevast veel volk op de been. Onlangs bundelde hij zijn ervaring van 30 jaar oorlog in zijn laatste boek Mijn kleine oorlog. Hierin staat hij stil bij alle historische conflicten die hij vanop het front heeft meegemaakt: van de val van het Oostblok in 1989 tot de Arabische Lente, van de terroristische aanslagen doorheen Europa, en de recente val van het IS-kalifaat in Syrië en Irak. En vertelt hij in dit laatste boek vooral ook wat dat als mens met hem heeft gedaan.
Hij gaat in zijn werk steevast op zoek naar de echte beweegredenen van het buitensporige geweld en de misleidende propaganda, en toont vooral medeleven en betrokkenheid bij de mensen die het slachtoffer worden van de vele oorlogen en aanslagen. Voor zijn aanpak werd hij in 2018 nog bekroond door de Nederlandse Carnegie Stichting met de tweejaarlijkse Carnegie Wateler Vredesprijs. Alleen al voor de 2000 vermoorde journalisten van de afgelopen 30 jaar vond hij dat hij die prijs moest aannemen.
Voor de soundtrack bij dit boek kiest hij ‘Born to Run’ van Bruce Springsteen. En dit zinnetje: ‘We gotta get out while we’re young, ’cause tramps like us, baby we were born to run.’ Overal waar hij nu interviews geeft, vertelt hij dat hij zich nu op zijn 58ste een ‘emotionele, oude aap’ noemt. Gelukkig maar dat hij emotioneler in plaats van cynischer geworden is. Ook in zijn verhaal komt dit naar voor: hij blijft achter met de mensen in zijn hoofd, die slachtoffer werden en waarmee hij heeft samengewerkt en die hem het meest hebben geraakt hoewel hij ooit mannen als Arafat interviewde en het Afghaanse Tora Bora-gebergte introk om met de Al Qaida-troepen van Osama Bin Laden te gaan praten. Jassim, vriend, tolk en fikser uit Bagdad werd vermoord. Zijn andere assistent uit Bagdad werd bedreigd en werd door hem geholpen naar België te komen om een nieuw leven op te bouwen. Vele grote wereldzenders laten deze mensen die veel gevaar lopen, vallen van zodra ze hen niet meer nodig hebben.
Vranckx trok jarenlang door Irak en beweert dat hij Bagdad beter kent dan zijn eigen land. De laatste jaren kwam daar Syrië bij waar hij onder andere praatte met de door de Koerden gevangen gehouden IS-vrouwen van Belgische afkomst die ervoor pleitten hun kinderen terug naar België te halen, wat veel stof deed opwaaien in eigen land. Als één van de enige journalisten belandde hij in het goed afgesloten Jemen waar de regeringsgezinde Saudische bommen en de regeringsvijandige Houthi-milities de plaatselijke bevolking de absolute miserie en de hongersnood indrijven.
Dit boek is zeker niet academisch en laat je in een meeslepende vertelstijl en heldere taal meelezen met de talrijke terreinervaringen van Vranckx, ook hoe hij begon als jonge journalist aan het einde van de Koude Oorlog en de Berlijnse Muur gevallen was. In Roemenië maakte hij de revolutie toen mee die onverwacht gewelddadig zou eindigen. Nu kan de kijker en de lezer via hem nog steeds een antwoord krijgen op de vraag die hij zichzelf blijft stellen: “Wat is nog de waarheid en wat niet? En dan gaat het niet alleen over fake news, maar ook over populisme. De vraag: wat is goed en wat is kwaad? Wat is het juiste moreel kompas?” En laat nu dat de laatste zin van zijn 385 bladzijden tellende relaas zijn: “Dat is mijn kleine oorlog, de zoektocht naar mijn moreel kompas.”
Recensie eerder verschenen op Hebban, zie https://www.hebban.nl/recensies/natha...
De kleine Rudi Vranckx zat gedurende tien jaar aan de keukentafel van zijn grootvader om hem steeds opnieuw dezelfde vragen over de Tweede Wereldoorlog te stellen. En steeds opnieuw kreeg hij er dezelfde verhalen te horen. Vranckx is historicus en een gewaardeerde oorlogsjournalist voor de VRT. Zijn expertise ligt vooral in het Midden-Oosten maar hij reist voor zijn reportages de hele wereld over, van Roemenië tot in Afghanistan en van Egypte tot in de Dem. Rep. Congo. Met regelmaat brengt hij sinds 2003 boeken op de markt met zijn ooggetuigenverslagen en analyses, en als hij in Vlaanderen en Nederland rondtoert, brengen zijn lezingen steevast veel volk op de been. Onlangs bundelde hij zijn ervaring van 30 jaar oorlog in zijn laatste boek Mijn kleine oorlog. Hierin staat hij stil bij alle historische conflicten die hij vanop het front heeft meegemaakt: van de val van het Oostblok in 1989 tot de Arabische Lente, van de terroristische aanslagen doorheen Europa, en de recente val van het IS-kalifaat in Syrië en Irak. En vertelt hij in dit laatste boek vooral ook wat dat als mens met hem heeft gedaan.
Hij gaat in zijn werk steevast op zoek naar de echte beweegredenen van het buitensporige geweld en de misleidende propaganda, en toont vooral medeleven en betrokkenheid bij de mensen die het slachtoffer worden van de vele oorlogen en aanslagen. Voor zijn aanpak werd hij in 2018 nog bekroond door de Nederlandse Carnegie Stichting met de tweejaarlijkse Carnegie Wateler Vredesprijs. Alleen al voor de 2000 vermoorde journalisten van de afgelopen 30 jaar vond hij dat hij die prijs moest aannemen.
Voor de soundtrack bij dit boek kiest hij ‘Born to Run’ van Bruce Springsteen. En dit zinnetje: ‘We gotta get out while we’re young, ’cause tramps like us, baby we were born to run.’ Overal waar hij nu interviews geeft, vertelt hij dat hij zich nu op zijn 58ste een ‘emotionele, oude aap’ noemt. Gelukkig maar dat hij emotioneler in plaats van cynischer geworden is. Ook in zijn verhaal komt dit naar voor: hij blijft achter met de mensen in zijn hoofd, die slachtoffer werden en waarmee hij heeft samengewerkt en die hem het meest hebben geraakt hoewel hij ooit mannen als Arafat interviewde en het Afghaanse Tora Bora-gebergte introk om met de Al Qaida-troepen van Osama Bin Laden te gaan praten. Jassim, vriend, tolk en fikser uit Bagdad werd vermoord. Zijn andere assistent uit Bagdad werd bedreigd en werd door hem geholpen naar België te komen om een nieuw leven op te bouwen. Vele grote wereldzenders laten deze mensen die veel gevaar lopen, vallen van zodra ze hen niet meer nodig hebben.
Vranckx trok jarenlang door Irak en beweert dat hij Bagdad beter kent dan zijn eigen land. De laatste jaren kwam daar Syrië bij waar hij onder andere praatte met de door de Koerden gevangen gehouden IS-vrouwen van Belgische afkomst die ervoor pleitten hun kinderen terug naar België te halen, wat veel stof deed opwaaien in eigen land. Als één van de enige journalisten belandde hij in het goed afgesloten Jemen waar de regeringsgezinde Saudische bommen en de regeringsvijandige Houthi-milities de plaatselijke bevolking de absolute miserie en de hongersnood indrijven.
Dit boek is zeker niet academisch en laat je in een meeslepende vertelstijl en heldere taal meelezen met de talrijke terreinervaringen van Vranckx, ook hoe hij begon als jonge journalist aan het einde van de Koude Oorlog en de Berlijnse Muur gevallen was. In Roemenië maakte hij de revolutie toen mee die onverwacht gewelddadig zou eindigen. Nu kan de kijker en de lezer via hem nog steeds een antwoord krijgen op de vraag die hij zichzelf blijft stellen: “Wat is nog de waarheid en wat niet? En dan gaat het niet alleen over fake news, maar ook over populisme. De vraag: wat is goed en wat is kwaad? Wat is het juiste moreel kompas?” En laat nu dat de laatste zin van zijn 385 bladzijden tellende relaas zijn: “Dat is mijn kleine oorlog, de zoektocht naar mijn moreel kompas.”
Recensie eerder verschenen op Hebban, zie https://www.hebban.nl/recensies/natha...
January 30, 2020
Het boek vertelt over de vele conflicten waarbij Rudi Vranckx 30 jaar lang oorlogsjournalist was. Er zit niet echt een verhaallijn in het boek, maar het is meer een bundeling van de herinneringen en avonturen van Rudi aan het front , die hij min of meer in chronologische volgorde zet.
Wat vooral blijkt uit die verhalen en commentaren is zijn menselijkheid die nog is toegenomen over de jaren. Zwijgen is geen optie voor Rudi. Hij moet over het leed en de wantoestanden in oorlogsgebieden verslag kunnen uitbrengen. In dat opzicht is het boek een eye-opener.
Een must read voor iedereen!
Wat vooral blijkt uit die verhalen en commentaren is zijn menselijkheid die nog is toegenomen over de jaren. Zwijgen is geen optie voor Rudi. Hij moet over het leed en de wantoestanden in oorlogsgebieden verslag kunnen uitbrengen. In dat opzicht is het boek een eye-opener.
Een must read voor iedereen!
December 9, 2021
Ik kan Rudi Vranckx wel hebben in tegenstelling tot zijn collega op VTM die nu ook een boek uit heeft maar zijn naam alleen doet mijn haren al over eind staan. Dit boek is goed redelijk chronologisch soms kleine hoofdstukken. Beschrijving van werk gevaar en gruwel. Een apart boek over een tevens aparte levensstijl welke na het lezen van dit boek wel bewondering afdwingt.
January 7, 2020
Beste Rudi
Voor mij helemaal niet vanzelfsprekend eerder uitzonderlijk, maar over dat boek deed ik maar liefst zevenenvijftig dagen! Zowat elke bladzijde greep me te veel en te vaak naar de keel (excuses voor deze laatste uitdrukking) om dit alles op een kortere tijd te verwerken.
Ik onthou vooral twee zaken en hoop ze nooit te vergeten.
Ten eerste: de echte slachtoffers van een oorlog zijn de burgers en de waarheid.
En als tweede, ik citeer (pagina 406): ‘Zonder angst en haat kan je geen oorlog voeren. De verspreiders van haat en de angstzaaiers zijn de oorlogsmisdadigers van morgen.”
Oprecht bedankt voor het geweten dat je ons schopt!
Voor mij helemaal niet vanzelfsprekend eerder uitzonderlijk, maar over dat boek deed ik maar liefst zevenenvijftig dagen! Zowat elke bladzijde greep me te veel en te vaak naar de keel (excuses voor deze laatste uitdrukking) om dit alles op een kortere tijd te verwerken.
Ik onthou vooral twee zaken en hoop ze nooit te vergeten.
Ten eerste: de echte slachtoffers van een oorlog zijn de burgers en de waarheid.
En als tweede, ik citeer (pagina 406): ‘Zonder angst en haat kan je geen oorlog voeren. De verspreiders van haat en de angstzaaiers zijn de oorlogsmisdadigers van morgen.”
Oprecht bedankt voor het geweten dat je ons schopt!
December 26, 2018
Na "al" het nieuws , "al" het "fake nieuws" .... weet een mens soms niet meer wat hij moet geloven en wat niet . Iedereen heeft "zijn" mening .... zijn oordeel.... Iedereen is voor dit en tegen dat of voor dat en tegen dit . Als er iemand is waarvan ik eerlijk denk dat hij eerlijk tracht te zijn dan is het wel Rudi Vranckx.
Ik vond het echt wel een "hard" boek , maar dat komt niet door hem , maar door hetgene wat hij beschrijft.
Ik vond het ook wel een "eye opener" ... Toch wel echt de moeite om te lezen.
Ik vond het echt wel een "hard" boek , maar dat komt niet door hem , maar door hetgene wat hij beschrijft.
Ik vond het ook wel een "eye opener" ... Toch wel echt de moeite om te lezen.
November 13, 2025
‘In a time of deceit, telling the truth is a revolutionary act’ George Orwell. Het vat mijns inziens de ambitie van de schrijver samen. 500 blz met getuigenissen in de meest verschrikkelijke oorlogsomstandigheden om mensen de onzin van oorlog te laten inzien. Respect dat iemand 35 jaar lang met zoveel verantwoordelijkheidsgevoel deze job heeft vervuld!
March 12, 2021
Mijn kleine oorlog is een zeer fragmentarisch boek over 30 jaar oorlogsverslaggeving. Het boek is als een dagboek per maand geschreven waarbij sommige zaken een paar keer herhaald worden maar echt storend is dat niet. De herhalingen vormen eerder een rustpunt in dit turbulente boek over de chaotische wereld waarin Rudi Vranckx vaak verblijft.
30 jaar oorlog heeft hem echter niet cynisch gemaakt maar juist emotioneler, of zoals hij het schrijft: "Ik ween in stilte, want niemand mag het zien. Steeds vaker merk ik die hevige emoties bij mezelf. Is dat ouder worden of meer mens?"
Rudi schreef zijn boek om zijn eigen kleine oorlog te voeren, "want als ook een zo eerlijk mogelijke zoektocht naar inzicht en dus waarheid er niet meer toe doet, dan is ook de journalistiek overbodig en bijgevolg dood." En hij heeft zijn doel meer dan bereikt.
Hij verschaft inzicht door de vele verhalen over zowel gruweldaden als kleine heldendaden. Maar hij schopt je ook een geweten: "Het trending woord voor de komende jaren wordt... grenzen. Om te bewaken, om af te sluiten."
"Laten we in onze poging om grenzen te trekken ook vooral niet vergeten om onze morele grenzen te bewaken."
"Goden op de Olympus zijn we, ver verheven boven de ellende in de wereld. We oordelen over leven en dood. (...) We beslissen dat een zwarte Eritreeër of Somaliër zijn ellende of onderdrukking niet mag ontvluchten."
En laat mij tot besluit nog even stilstaan bij volgend citaat: " 'Elk woord, elk gesprek heeft gevolgen ', zei de Franse filosoof Sartre, 'ook het stilzwijgen.' Voor die keuze staan we, ieder van ons. I made my choice. Want zwijgen is geen optie."
30 jaar oorlog heeft hem echter niet cynisch gemaakt maar juist emotioneler, of zoals hij het schrijft: "Ik ween in stilte, want niemand mag het zien. Steeds vaker merk ik die hevige emoties bij mezelf. Is dat ouder worden of meer mens?"
Rudi schreef zijn boek om zijn eigen kleine oorlog te voeren, "want als ook een zo eerlijk mogelijke zoektocht naar inzicht en dus waarheid er niet meer toe doet, dan is ook de journalistiek overbodig en bijgevolg dood." En hij heeft zijn doel meer dan bereikt.
Hij verschaft inzicht door de vele verhalen over zowel gruweldaden als kleine heldendaden. Maar hij schopt je ook een geweten: "Het trending woord voor de komende jaren wordt... grenzen. Om te bewaken, om af te sluiten."
"Laten we in onze poging om grenzen te trekken ook vooral niet vergeten om onze morele grenzen te bewaken."
"Goden op de Olympus zijn we, ver verheven boven de ellende in de wereld. We oordelen over leven en dood. (...) We beslissen dat een zwarte Eritreeër of Somaliër zijn ellende of onderdrukking niet mag ontvluchten."
En laat mij tot besluit nog even stilstaan bij volgend citaat: " 'Elk woord, elk gesprek heeft gevolgen ', zei de Franse filosoof Sartre, 'ook het stilzwijgen.' Voor die keuze staan we, ieder van ons. I made my choice. Want zwijgen is geen optie."
July 10, 2025
“We staan machteloos, maar ook als journalist voel ik hier meer dan ooit een verdomde morele plicht. Als het niet op televisie komt, bestaat het niet en dat geldt zeker ook voor oorlogen en de gevolgen ervan. Maar dit mag de wereld niet laten gebeuren!”
“Ben ik nu nog wel journalist, of ook een klein beetje activist? Of ben ik gewoon maar een mens die ook wat behoefte heeft aan hoop?”
“Ben ik nu nog wel journalist, of ook een klein beetje activist? Of ben ik gewoon maar een mens die ook wat behoefte heeft aan hoop?”
July 17, 2024
Geeft veel inzicht over het moraal kompas als reporter in oorlogsgebieden. Verder ook stof tot denken over de morale en al dan niet nodige rol van 'het westen' in deze oorlogen.
June 2, 2025
Oorlog = Slecht
November 24, 2019
Net zoals oorlog, is ook de journalistiek doorheen de afgelopen decennia sterk veranderd. Hoewel er sprake is van een ‘democratisering’, waarbij iedereen vandaag oorlogscorrespondent kan zijn met zijn of haar smartphone, zijn er ook steeds meer valkuilen. Belgisch journalist Rudi Vranckx brengt deze veranderingen goed in beeld doorheen het relaas van zijn dertig jaar in ‘t vak. Een boeiend boek, maar, toegegeven, gaandeweg moest ik me steeds meer door het boek worstelen. Het eerste grote hoofdstuk, over de Irak-oorlog, leest als een beklijvend relaas. Het einde, over IS en het terrorisme bij ons, is veel meer een aaneenrijging van korte fragmenten die vaak (letterlijk herhalend) dezelfde feiten aankaarten. Is het misschien omdat dit over veel recenter nieuws gaat, en er dus minder tijd voor reflectie was? Ik geef Vranckx het voordeel van de twijfel, mede omwille van de menselijke getuigenissen waarmee hij de waanzin van oorlog tot bij ons brengt.
January 22, 2019
Een must read voor iedereen. Dat is het simpelweg. Bedaard, genuanceerd en menselijk, zoals we dat van hem kennen. Maar het boek, of toch de ebookvariant, is niet perfect. Het lijkt alsof het tweede deel, het dagboekdeel, bestaat uit knip en plakwerk. Er is geen eenheid, er is herhaling van de informatie in quasi dezelfde bewoordingen, soms zelfs tegenstrijdig. Het was in deze versie ook niet 100 pct chronologisch, en soms grofweg fout. Ik weet niet wat er gebeurde, maar het stoorde mij. Het allerlaatste deel, de aanleiding voor Voor de zonden van de vaders, kwakkel het meest. Omdat het het meest recent is? Omdat de blik van de afstand nog niet kan geactiveerd worden
Of ook) omdat er meer betrokkenheid bij te pas komt, verdediging, indekking en niet enkel puur beschrijvend? Het voelde in elk geval meer en meer als kladversie dan als geredigeerde, logisch opgebouwde tekst. Is er iets misgelopen bij het ebook? Kan zijn, maar was toch een Smet op de leeservaring. Al blijf ik erbij, voor de inhoud, een must read.
Of ook) omdat er meer betrokkenheid bij te pas komt, verdediging, indekking en niet enkel puur beschrijvend? Het voelde in elk geval meer en meer als kladversie dan als geredigeerde, logisch opgebouwde tekst. Is er iets misgelopen bij het ebook? Kan zijn, maar was toch een Smet op de leeservaring. Al blijf ik erbij, voor de inhoud, een must read.
April 14, 2019
'...het is een strijd om macht. Macht met welk doel? Een betere wereld? Ook journalistiek streeft een doel na maar dat doel is niet macht. De enige macht die ikzelf mijn hele leven heb nagestreeft is die naar de vrijheid om te kunnen getuigen. Dat is mijn kleine oorlog, de zoektocht naar mijn moreel kompas'. (p.406)
September 25, 2019
Getuigenis van een prachtige mens over zijn werk als oorlogscorrespondent. Vooral de laatste stukken hebben me ontroerd.
December 30, 2024
Vijfendertig jaar lang is Rudi Vranckx oorlogscorrespondent geweest en voor ongeveer de helft van zijn carrière ben ook ik met zijn verslagen op de VRT opgegroeid. Elke keer opnieuw een oorlog en vooral het Westen dat ging "helpen". Voor iemand als ik die bijna in alles dat we doen, bestaat, ... logica zoekt zijn deze herinneringen niet iets dat helpt om recht te blijven staan in de wereld die de mens creërt. Maar ik had wel bij het luisteren naar de verslagen van Rudi Vranckx nog dat ik er naar zocht. Zijn verslagen waren voor mij nooit van iemand die even zoals vele andere ons kwam vertellen wat er aan de hand was, wie de goede en de slechte waren.... en zoals ook in het boek dat hij geschreven heeft "Mijn kleine oorlog" toont hij dat hij meer probeerde te doen. Alle kanten worden getoond en het was verslaggeving zonder de reeds vooraf geschreven regels. Als verslaggever wilde hij gaan met zijn team van camera- en geluidsman en vertellen wat ze zagen, wat ze hoorden.... Ze gaven hun leven om dit te doen en zonder de bescherming te krijgen die erbij hoorde als je je gedroeg zoals de grotere landen hun teams opdroegen. De laatste twintig jaar heb ik Rudy's verslaggeving over wat er gebeurde in de wereld niet meer gezien en misschien is hierdoor ook het kleine stukje hoop om er nog logica in te vinden verloren gegaan, samen met de interesse.Ik kijk of lees niet meer het nieuws, want een media circus dat toont hoe de mens is heb ik niet nodig om overeind te blijven. Maar hoe Rudy Vranckx vertelt en schrijft helpt me wel. Niet om de hoop terug te brengen, maar wel om nog te willen horen wat er in de wereld gebeurd.
Ondertussen heeft Rudy Vranckx onlangs aangekondigd op pensioen te gaan. Na al die jaren zal dit wel een gemis zijn voor wie naar hem luisterde, maar verdienen doet hij het zeker.
Bedankt @uitgeverijerainbow voor deze niet verwachtte, maar toch prachtige uitgave.
Ondertussen heeft Rudy Vranckx onlangs aangekondigd op pensioen te gaan. Na al die jaren zal dit wel een gemis zijn voor wie naar hem luisterde, maar verdienen doet hij het zeker.
Bedankt @uitgeverijerainbow voor deze niet verwachtte, maar toch prachtige uitgave.
September 3, 2020
Een ander genre dan ik gewoon ben, wel een meevaller, kritisch geschreven en soms hartverscheurend. Het boek is een verzameling van ervaringen, getuigenissen en verhalen.
Zelfs de media wordt in vraag gesteld. Vooral de journalistiek tijdens de irakoorlog, een 'propagandaoorlog', geeft goed weer dat alles met een korrel zout genomen moet worden. Dat is waartegen hij vecht, journalistiek moet de feiten weergeven, en het verhaal achter het front. Hoe moeilijk dat ook is. Respect!
Ik had wel het gevoel dat er soms stukken herhaald werden, soms zelfs redelijk letterlijk zodat ik dacht dat ik op een foute pagina zat.
Zelfs de media wordt in vraag gesteld. Vooral de journalistiek tijdens de irakoorlog, een 'propagandaoorlog', geeft goed weer dat alles met een korrel zout genomen moet worden. Dat is waartegen hij vecht, journalistiek moet de feiten weergeven, en het verhaal achter het front. Hoe moeilijk dat ook is. Respect!
Ik had wel het gevoel dat er soms stukken herhaald werden, soms zelfs redelijk letterlijk zodat ik dacht dat ik op een foute pagina zat.
July 17, 2023
If you are interested in someones vision and perspective during certain wars, then this is the book for you. Personally I found it a little boring and sometimes a bit repetitive. It was overall just not my cup of tea.
August 14, 2020
Wat een aangrijpend boek!
December 26, 2024
Een boeiende man met een boeiend levenswerk. Knap dat hij zijn leven heeft gegeven om andere hun verhaal te kunnen laten vertellen.
March 16, 2025
Om stil van te worden. Het laatste hoofdstuk, over de oorlog in Oekraine, hakte er nog het meest in. Iedereen zou dit boek moeten gelezen hebben. Maar geen opbeurende lectuur.
March 24, 2025
Sterke inhoud, maar heel chaotisch gebracht
June 22, 2025
Authentiek en altijd beklijvend.
een must read
een must read
November 7, 2025
insanely difficult to read but also really well written. it captured u into the soul of Rudi who has written this book thru his memories of his past.
December 11, 2025
Mijn kleine oorlog is een indringend verslag van een carrière in conflictgebieden, waarin de auteur zijn ervaringen van vijfenveertig jaar aan het front deelt. Het boek combineert persoonlijke verhalen met scherpe observaties over militaire operaties, politiek en de impact van oorlog op individuen.
Een aangrijpend en realistisch boek voor iedereen die geïnteresseerd is in de menselijke kant van conflicten en de complexiteit van moderne oorlogsvoering.
Een aangrijpend en realistisch boek voor iedereen die geïnteresseerd is in de menselijke kant van conflicten en de complexiteit van moderne oorlogsvoering.
March 6, 2019
Slechts gelezen tot p100
Verschaft weinig nieuwe inzichten tov wat ik verwacht van het leven van een oorlogsjournalist, een opsomming van persoonlijke indrukken van de betrokken oorlogen. Te gefragmenteerd en te vaak moraliserend voor mij. Wel evenwichtige belichting van de twee kampen.
Verschaft weinig nieuwe inzichten tov wat ik verwacht van het leven van een oorlogsjournalist, een opsomming van persoonlijke indrukken van de betrokken oorlogen. Te gefragmenteerd en te vaak moraliserend voor mij. Wel evenwichtige belichting van de twee kampen.
Displaying 1 - 26 of 26 reviews