Önce Dağlar Kar Tutacak

by Semih Öztürk

2018 Yaşar Nabi Nayır Öykü Ödülü’ne değer görülen Semih Öztürk, Önce Dağlar Kar Tutacak’ta taşrayı anlatıyor ve içindeki taşrayı başka bir kente taşıyarak sürdürmek niyetinde olan insanları. Öykülerini ağırlıklı olarak ben-anlatıcı ile kaleme alsa da, başkarakterler bir erkek mahkûmdan kurbağaları susturmaya çalışan Nahide’ye dek çeşitlilik gösteriyor, hepsinde farklı ruhsal durumlar ve ilişkilere yoğunlaşıyor.

Önce Dağlar Kar Tutacak, noktayı koyduktan sonra çekip gitmeyi içine sindiremeyen genç bir yazarın ilk kitabı olarak kendi cümlelerini kurmak isteyen okurlarla buluşuyor.

72 pages, Paperback

Published October 1, 2018

About the author

1989’da Giresun’da doğdu. Kocaeli Üniversitesi Güzel Sanatlar Fakültesi Sahne Sanatları Bölümü mezunu. İlk kitabı Önce Dağlar Kar Tutacak, 2018 Yaşar Nabi Nayır Öykü Ödülü’ne değer görüldü ve aynı yıl Varlık Yayınları tarafından yayımlandı. Kedisi Palto ile İstanbul’da yaşıyor ve özel bir reklam ajansında metin yazarlığı yapıyor.

Reviews

[Cemre]

Edebiyat ödüllerini takip etmeye çalışıyorum; çünkü bu ödüller sayesinde pek çok yeni yazarla tanışma imkânı elde ediyorum. Yaşar Nabi Nayır da yeni öykücüler keşfedebilmek için daima takip ettiğim bir ödül. O sebeple bu senenin kazanını da hemen alıp okumak istedim.

Karın, kışın hâkim olduğu eserleri okumayı seviyorum; çünkü sonbahar ve kış favori mevsimlerim. Edebiyatta da sonbahar, kış esintili eserleri okumayı seviyorum. O sebeple olumlu bir "ön yargı" ile başladım Önce Dağlar Kar Tutacak'a; fakat birazcık hayal kırıklığına uğradım. Bir önceki yılın kazanını Pelin Kıvrak, bana daha çok hitap etmişti. Birkaç öykü haricinde ne yazık ki çok sevdiğimi söyleyemeyeceğim.

[Fatma]

Öykülerin sonunda bir tokat yiyor gibi hissettim.. Yazarin 'kar' etrafinda dolanmasi ve kari öykülerine mükemmel birsekilde yedirmesine bayildim.. zaten yazar öykülerinde mevsim olarak kisi sectinigini arka kapagindan okuyabiliyoruz ama karı böyle güzel kullanacağını tahmin etmemiştim.

Kısa olduğu için hemen bitiririm diyordum ama bazı duygular çok ağır geldi sanırım ki, ara vere vere, güne yayarak okudum..

Bazı öyküler beni biraz hüsrana uğrattı daha sığ geldi. Ama genel olarak güzel bir deneyimdi..

[Kübra]

Önce Dağlar Kar Tutacak, Semih Öztürk’ün yazdığı ve 2018 Yaşar Nabi Nayır Öykü Ödülü’ne değer görülmüş bir kitap. Ben takip ettiğim bir sayfa sayesinde gördüm ve merak ederek aldım.

Semih Öztürk, 1989 Giresun doğumlu. Öyküleri çeşitli dergilerde yayınlanmış. Şuan editör olarak çalışıyor.

Kitabımız dokuz kısa öyküden oluşuyor. Kitap zaten hacimce küçük evet ama hissettirdikleriyle bence büyük. Bunda öncelikle yazarın bizden biri olması ve bizi anlatması yatıyor. Dertlerini okurken anlayabildiğimiz kişiler var kitapta. Kitabın anlatıcısı da olayları dışarıdan bakan, bize anlatan bir göz. Bu sayede bize herhangi bir duygu dikte etmiyor. Çok samimi, sıcak bir şekilde hikayeyi anlatıyor, bizse yaşayıp, bir şeyler hissediyoruz.

Her hikaye ayrı ayrı farklı yaşamlardan bahsediyordu. Yazarın kalemi olarak baktığımda konuya kendisine hayran oldum. Her yaştan, her kesimden, her olaydan birini bu kadar gerçeklikle anlatmış olması çok güzel. Edebiyatımız için büyük umut.

Kitabın motifi olan ‘kar’ ise bambaşka bir konu. Arka kapak yazısında zaten yazarın genellikle kış mevsimini kullandığını söylüyorlar. Ancak ben ‘kar’ı bu kadar zekice ve incelikle işlemesini çok sevdim. Olayların akışını karın yağması ne kadar etkiler demeyin, okuyun görün. O kadar söylüyorum.

Ufacık da kitaptaki en sevdiğim öykünün Sevgili Ayten olduğunu söylemek istiyorum. Çok sevdim. Döner döner tekrar okurum ben o bölümü özellikle. Pişmanlığı, gideni, kalanı çok güzel anlatmış Semih Öztürk. Her öykü güzeldi ancak onun yerini artı bir farklılaştırdı.

Herkese keyifli okumalar.

[Zeynep]

“Dağın suyu, ormanın ağacı, sofranın tuzu, gecenin gündüzü eninde sonunda birbirine karışırmış. İnsan, asıl eksildikçe tamamlanırmış. Öğrendim”

Kısa ama etkileyiciydi. Bu kadar kısa olupta bir o kadar çarpıcı olan kaç öykü okudum bilmiyorum. Bazı öykülerde canım o kadar acıdı ki. Karakterin acısını tam içimde hissettim. Mevsimlerden kış, buz gibi hava adeta iliklerimize kadar işliyor. Karakterlerin iç dünyaları mevsim gibi karanlık, derin ve soğuk.. Hikayeyi okurken karakterin dertlerini anlıyor ama tamamiyle öğrenemiyor gibisiniz. Çünkü tüm sorunların kendisi karanlık ve soğuk. Kendisini tamamlatmaya fırsat vermiyor, kafanızda düşünüp duruyorsunuz. Mesela Sevgili Ayten hikayesindeki Ayten mektuplara cevap yazdı mı acaba? Dalın Ağrısı hikayesindeki dede iyileşti mi? Ya da Ecevit’in karşı apartmanında oturan kadının hikayesi neydi? Önce Dağlar Kar Tutacak öyküsünün Rahman’ı neden “Dünya bir müştemilattır.” dedi? Hepsi sizin hayal gücünüze kalmış cevapları bekliyor. Öyküler kısa gibi ama çok vurucu. Dikkat edin kalbinizde ağrı bırakabilir

[Secil]

Okurken bir an bile sıkılmadım, öyküler aktı gitti.

[elif sule baycan]

uzun zamandır bu kadar iyi öyküler okumamıştım.

[Irmak]

Diyalogları baya başarılı buldum, bana çok samimi geldi. Öykülerin buruk sonları da hoşuma gitti.

[Muge]

Semih klasik ve iyi bir öykücü, genelde biraz taşra biraz karanlık öyküler anlatıyor