Rof er þriðja ljóðabók Bubba Morthens á jafn mörgum árum. Fyrri bækurnar, Öskraðu gat á myrkrið og Hreistur, komu ýmsum á óvart og hlutu mikið lof. Hér horfir Bubbi til æskunnar og yrkir af hugrekki og yfirvegun um atburð sem hafði ómæld áhrif á unga sál; atburð sem settist að í hug og hjarta, varð eilífur óboðinn gestur sem sífellt reif niður sjálfsmyndina og sambönd við annað fólk.
Rof er er í senn mögnuð lýsing á sálrænum afleiðingum misnotkunar og leit að friði og sátt. Ljóðin eru þarft innlegg í umræðu samtímans en þó fyrst og fremst áminning um hve brothætt við erum, öll sem eitt.
Falleg ljóðabók, frábær kápa, hún og innihaldið koma saman í fullkomið heilt konsept.
Þó yrkisefnið sé eitt af þessum erfiðu málum er komin ákveðin fjarlægð í tíma og ekki ort af reiði-heift heldur söknuði yfir sakleysi sem glataðist og sorg eða trega með ljóðrænu sem gefur þeim sem les samlíðan.
Stundum les maður ljóðabók og er eiginlega ekki viss um hvað þau eru, en ljóðin hans Bubba eru skýr mynd dregin fáum línum.
"Það sem ósagt er, liggur á áratuga dýpi...." - Bubbi hluti ljóðs á baksíðu.