What do you think?
Rate this book
Astrid Lindgren: ein Lebensbild
Med smudsomslag. Originaltitel: Astrid Lindgren - på dansk ved Karin Bodenhoff - illustreret - Om den svenske børnebogsforfatters barndom og dens betydning for hendes forfatterskab
- GenresBiographyNonfiction
383 pages, Hardcover
First published January 1, 1977
7 people are currently reading
284 people want to read
About the author
Margareta Strömstedt
38 books4 followersGunhild Margareta Strömstedt (1931-2023) var en svensk författare, journalist och översättare.
År 1969–1985 arbetade Strömstedt som producent vid Sveriges Radio och TV2. Hon fick bland annat motta Gulliverpriset, Astrid Lindgren-priset och Expressens Heffaklump.
År 1969–1985 arbetade Strömstedt som producent vid Sveriges Radio och TV2. Hon fick bland annat motta Gulliverpriset, Astrid Lindgren-priset och Expressens Heffaklump.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 25 of 25 reviews
July 2, 2020
Her life is like one of her stories: bright, full of love and passion and indomitable creative power, with darkness lurking in the shadows...
Children and books.
The two main love stories in Astrid Lindgren's life. Children and books.
I can relate.
My own children who fill me with that deepest love that can't be expressed, just lived. My memories of being a child which I share with my brothers. My students. The children of the world. I hurt when I can't help a child. Books. In Maslow's pyramid, books show up in the lower part covering the bare necessities in my life. Books help me support my children, remember my childhood, cope with the shadows of adulthood, teach my students to become reading human beings. Books often were the remedy I offered my children when they were little and had a stomach ache or a scraped knee. "Let's read "Emil i Lönneberga", I would say, and we would cuddle up and feel better in a world that was not our own but still ours to share.
I didn't know that Astrid Lindgren was so young when she had her son on her own without any support but the raging scorn of small town evil gossip, alone in a hospital in Denmark. Just turned 19 years! Still a child, giving birth to a child in a foreign country, in 1926, and then having to leave the child there in a foster family for years while building an existence to support him. Always longing, always fighting. And then bliss when it all worked out.
What an incredibly strong mind and heart she had, Astrid Lindgren. Daring to speak up for the children of the world long before that became part of standard pedagogy and politics. What a sense of childhood she kept through her bumpy road to adulthood. And how well she navigated that fairytale imagination that belongs to the realm where life meets fiction.
Reading a biography of her exciting life, I realise that all the stories that I grew up with happened somehow. Not exactly the way she later told them, but exactly in the spirit they are told. Not that I needed confirmation that Astrid Lindgren makes truth out of facts, but it is nice to know anyhow.
A kindred spirit. That is what I have always felt. And it gives me hope for middle age, because Astrid Lindgren always stayed true to her passion: books and children, no matter how much her body transformed into an old lady.
To books and children, the essence of love!
Children and books.
The two main love stories in Astrid Lindgren's life. Children and books.
I can relate.
My own children who fill me with that deepest love that can't be expressed, just lived. My memories of being a child which I share with my brothers. My students. The children of the world. I hurt when I can't help a child. Books. In Maslow's pyramid, books show up in the lower part covering the bare necessities in my life. Books help me support my children, remember my childhood, cope with the shadows of adulthood, teach my students to become reading human beings. Books often were the remedy I offered my children when they were little and had a stomach ache or a scraped knee. "Let's read "Emil i Lönneberga", I would say, and we would cuddle up and feel better in a world that was not our own but still ours to share.
I didn't know that Astrid Lindgren was so young when she had her son on her own without any support but the raging scorn of small town evil gossip, alone in a hospital in Denmark. Just turned 19 years! Still a child, giving birth to a child in a foreign country, in 1926, and then having to leave the child there in a foster family for years while building an existence to support him. Always longing, always fighting. And then bliss when it all worked out.
What an incredibly strong mind and heart she had, Astrid Lindgren. Daring to speak up for the children of the world long before that became part of standard pedagogy and politics. What a sense of childhood she kept through her bumpy road to adulthood. And how well she navigated that fairytale imagination that belongs to the realm where life meets fiction.
Reading a biography of her exciting life, I realise that all the stories that I grew up with happened somehow. Not exactly the way she later told them, but exactly in the spirit they are told. Not that I needed confirmation that Astrid Lindgren makes truth out of facts, but it is nice to know anyhow.
A kindred spirit. That is what I have always felt. And it gives me hope for middle age, because Astrid Lindgren always stayed true to her passion: books and children, no matter how much her body transformed into an old lady.
To books and children, the essence of love!
February 3, 2019
Pažinojau tik Karlsoną ir Pepę. Žinoma, ne tiesiogiai, o iš televizijos ekrano arba knygų puslapių. Nesu skaičiusi nei “Brolių liūtaširdžių”, nei “Padaužų kiemo vaikų”, nei “Kalio Bliumkvisto nuotykių”, nei “Ronjos, plėšiko dukters”. Vienų gal nebuvo išverstų į lietuvių kalbą, apie kitus niekas man nepasakojo. Augau su kitomis knygomis, net pati nejausdama, kuomet peršokau tą tarpsnį ir panirau į “Tris muškietininkus” bei “Vinetu”. Galbūt todėl ilgą laiką tiesiog žinojau Astrid Lindgren, bet ypatingai nesigilinau. Kol iš smalsumo nenuėjau į filmą “Astridos Lindgren jaunystė”.
Biografijoje, skirtingai nei filme, tam periodui skiriama nedaug dėmesio. Taip, dvidešimt metų Astridos paslaptis buvo gerai slepiama, nors tuo pačiu ir neslepiama, nes jos sūnus juk gyveno su ja ir niekas nebandė jo kur nors “pakavoti”. Tačiau biografijoje didesnis dėmesys skiriamas Astridos vaikystei, iš kurios ir atkeliauja visi tie veikėjai, su kuriais užaugo jau kelios kartos visų pasaulio vaikų. Aplinka, kuri formavo rašytojos požiūrį ir ilgametę poziciją į vaikus, jų auklėjimą, jos nuolatinį buvimą “už vaikus” ir “vaikų pusėje”, jos bekompromisį pasisakymą už humanizmą. Per daugelį jos istorijų veikėjų atsiskleidžia visuminis rašytojos portretas, kaip ir per jos gyvenimą bei santykį su juo, galime suprasti, kodėl pasaulį išvydo Madikė, Mija, Skrebutis Liūtaširdis, Ronja, Pepė bei “vyrukas pačiame jėgų žydėjime” - Karlsonas, kuris gyvena ant visų mūsų namų stogo.
“Kur tai matyta? Televizorius rodo sukčius. Kuom aš blogesnė?” (Freken Bok)
Biografijoje, skirtingai nei filme, tam periodui skiriama nedaug dėmesio. Taip, dvidešimt metų Astridos paslaptis buvo gerai slepiama, nors tuo pačiu ir neslepiama, nes jos sūnus juk gyveno su ja ir niekas nebandė jo kur nors “pakavoti”. Tačiau biografijoje didesnis dėmesys skiriamas Astridos vaikystei, iš kurios ir atkeliauja visi tie veikėjai, su kuriais užaugo jau kelios kartos visų pasaulio vaikų. Aplinka, kuri formavo rašytojos požiūrį ir ilgametę poziciją į vaikus, jų auklėjimą, jos nuolatinį buvimą “už vaikus” ir “vaikų pusėje”, jos bekompromisį pasisakymą už humanizmą. Per daugelį jos istorijų veikėjų atsiskleidžia visuminis rašytojos portretas, kaip ir per jos gyvenimą bei santykį su juo, galime suprasti, kodėl pasaulį išvydo Madikė, Mija, Skrebutis Liūtaširdis, Ronja, Pepė bei “vyrukas pačiame jėgų žydėjime” - Karlsonas, kuris gyvena ant visų mūsų namų stogo.
“Kur tai matyta? Televizorius rodo sukčius. Kuom aš blogesnė?” (Freken Bok)
January 21, 2021
Popłakałam się na końcu:(
Pani Lindgren była taką cudowną, pełną ciepła osobą, że jak zaczęłam czytać o jej pogrzebie to nie dałam rady
Jej historia jest taka fantasyczna!!!
Pomijając wielką miłość do dzieci i elementy klasycznej biografii, to Astrid była wielką bojowniczką o prawa zwierząt, wspierała czarnoskórych i imigrantów a nawet raz odmówiła wydania jakiegoś biuletynu w bodajże instytucji kościelnej bo się brzydko wyrażali o kobietach
plus
ROSJANIE NADALI JEDNEJ ASTEROIDZIE JEJ IMIĘ JAKBY CZY MOŻNA OSIĄGNĄĆ COŚ WIĘCEJ
Pani Lindgren była taką cudowną, pełną ciepła osobą, że jak zaczęłam czytać o jej pogrzebie to nie dałam rady
Jej historia jest taka fantasyczna!!!
Pomijając wielką miłość do dzieci i elementy klasycznej biografii, to Astrid była wielką bojowniczką o prawa zwierząt, wspierała czarnoskórych i imigrantów a nawet raz odmówiła wydania jakiegoś biuletynu w bodajże instytucji kościelnej bo się brzydko wyrażali o kobietach
plus
ROSJANIE NADALI JEDNEJ ASTEROIDZIE JEJ IMIĘ JAKBY CZY MOŻNA OSIĄGNĄĆ COŚ WIĘCEJ
March 2, 2022
dobra książka, nie jakaś niesamowita i porywająca, (zwłaszcza dzieciństwo się dłużyło, potem już przyjemniej się czytało).
astrid jest świetna, jej zapiski i dzienniki to najlepsza część tej książki), a margareta - hm - przedstawia fakty. z drugiej strony, to BIOGRAFIA i i tak poradziła sobie nieźle, podziwiam ją za pracę, którą wykonała.
nie wiem co jeszcze, ogólnie polecam, motywacja do bycia dobrym człowiekiem 👍👍👍👍
astrid jest świetna, jej zapiski i dzienniki to najlepsza część tej książki), a margareta - hm - przedstawia fakty. z drugiej strony, to BIOGRAFIA i i tak poradziła sobie nieźle, podziwiam ją za pracę, którą wykonała.
nie wiem co jeszcze, ogólnie polecam, motywacja do bycia dobrym człowiekiem 👍👍👍👍
January 3, 2025
It's simply stunning. It's the first time that I've read such a heart-warming biography. One can really feel how much Margareta Stromstedt respected and liked Astrid Lindgren, that she wanted to describe her as truthfully as possible. And there is so much about Lindgren and her works! As a fan, I just must say - simply amazing.
Książka taka, że aż zapiera dech. Pierwszy raz się z taką cieplutką biografią spotkałam. Naprawdę da się odczuć, jak bardzo Margareta Stromstedt szanowała i lubiła Astrid Lindgren, że chciała ją opisać jak najprawdziwiej. I tyle w tym było o Lindgren i jej dziełach! Jako fanka, po prostu muszę powiedzieć - niesamowita biografia.
Książka taka, że aż zapiera dech. Pierwszy raz się z taką cieplutką biografią spotkałam. Naprawdę da się odczuć, jak bardzo Margareta Stromstedt szanowała i lubiła Astrid Lindgren, że chciała ją opisać jak najprawdziwiej. I tyle w tym było o Lindgren i jej dziełach! Jako fanka, po prostu muszę powiedzieć - niesamowita biografia.
December 26, 2015
Za bliski dystans i pisanie biografii jeszcze za życia bohaterki chyba odrobinę zaszkodziły tej książce - co nie zmienia faktu, że jest ciekawa, bogata i dobrze napisana.
August 9, 2020
Tikėjausi nuogų faktų, bet gavau dosnų sluoksniuotį iš Lindgren gyvenimo įvykių ir kūrybos. Daugeliu atveju tie sluoksniai susidubliuoja, nes, pasirodo, rašytojos personažai, aprašytos vietovės ir reiškiniai dažnai turi jos realaus gyvenimo atitikmenis, ir pvz., Pepės Vila Vilaitė yra visai ne išgalvota.
October 13, 2022
Eine sehr spannende, mit großer Sympathie für Astrid Lindgren verfasste Biographie, die das Leben der berühmten Kinderbuchautorin so faszinierend darstellt, wie es ihre ihre eigenen Geschichten sind. Das liegt natürlich nicht zuletzt daran, dass die Schriftstellerin selbst im Buch immer wieder in witzigen, traurigen oder nachdenklichen, aber immer originellen Zitaten zu Wort kommt, genau wie Familie, Verwandte oder alte Freund*innen.
Ich muss gestehen, dass es mir beim Lesen manchmal schwerfiel, zwischen dem Leben von Astrid Lindgren und dem ihrer Buchfiguren zu unterscheiden - meiner Ansicht nach ein echtes Qualitätsmerkmal nicht nur des Werks der Biographin, sondern auch der Schreibkunst der Kinderbuchverfasserin.
Ein anrührender und faszinierender Einblick in Astrid Lindgrens Lebensweg - für alle Fans!
Ich muss gestehen, dass es mir beim Lesen manchmal schwerfiel, zwischen dem Leben von Astrid Lindgren und dem ihrer Buchfiguren zu unterscheiden - meiner Ansicht nach ein echtes Qualitätsmerkmal nicht nur des Werks der Biographin, sondern auch der Schreibkunst der Kinderbuchverfasserin.
Ein anrührender und faszinierender Einblick in Astrid Lindgrens Lebensweg - für alle Fans!
May 29, 2020
Underbar och vacker biografi om Astrid Lindgren❗️🥰💖
November 16, 2021
Niezwykle ciekawa biografia okraszona przepięknymi fotografiami (nawet takimi z przełomu XIX i XX wieku) i rysunkami przedstawiającymi bohaterów z książek Astrid Lindgren.
W moim odczuciu książka dzieli się na dwie części.
Pierwsza część, opisująca dzieciństwo i młodość, przepełniona jest atmosferą harmonii, szczęśliwości, wolności. Wyłania się z niej obraz pięknego, bezpiecznego dzieciństwa Astrid Ericsson. Relacje łączące ją z najbliższymi (zwłaszcza dziadkiem, ojcem i bratem) są przedstawione przez Margaretę Strömstedt w tak przejmujący sposób, że czytelnik ma wrażenie, iż dotyka najwrażliwszych z życiowych strun Astrid. Opis dzieciństwa i młodości Astrid Ericsson pełen jest zabawnych rodzinnych anegdot. Jej rodzina z pokolenia na pokolenie pielęgnowała bowiem tradycję gawędziarstwa. Bohaterka biografii jawi się czytelnikowi jako osoba wrażliwa na piękno, posiadająca dobre poczucie humoru, a także odważna i szalona (gdy np. podpuszczona przez kolegów wyskakuje, obwiązana liną, z 3. piętra, czy już jako dorosła wdrapuje się na 1. piętro).
Nie dziwi zatem, że dla całkiem sporej liczby bohaterów pierwowzorami byli bliscy Astrid Lindgren, a wiele sytuacji z książek jest w istocie opisem rzeczywistości. Zaskakuje natomiast fakt, że pierwsza książka została napisana przez Lindgren dopiero w wieku 37 lat, a "Dzieci z Bullerbyn" powstały, gdy pisarka miała 40 lat. Tym bardziej doceniam z perspektywy czasu jej niezwykłą umiejętność postawienia się w roli dziecka i opisywania dziecięcych przeżyć i uczuć w taki sposób, że 7-letniemu dziecku czytającemu książkę o dzieciach z Bullerbyn wydaje się, że naprawdę czyta opowiadanie stworzone przez jego rówieśniczkę ze Szwecji- Lisę.
Druga część książki opowiada o trudach wczesnej dorosłości, początku twórczości, a w końcu już o starszej pani Lindgren, najbardziej rozpoznawalnej Szwedce, której książki zostały przetłumaczone na ponad 70 języków (stan na 1999 r., gdy powstała powyższa biografia) i która dosłownie jest zasypywana tonami listów rocznie i staje się autorytetem dla wielu (nie tylko dzieci). Ta część opisuje Astrid Lindgren jako kobietę, która w swoich późniejszych książkach i felietonach porusza coraz częściej tematy polityczno-społeczne, czym zachodzi za skórę najwyżej postawionym politykom, wywołując ogromne lawiny komentarzy. Bohaterka angażuje się w tematy bliskie jej sercu, a przede wszystkim prawa dzieci i ochronę przyrody. W tej części książki polityki jest całkiem sporo, co mnie osobiście nieco nużyło.
Astrid Lindgren do końca życia pielęgnuje w sobie, niezwykłe poczucie humoru, odwagę do odpowiadania często ciętymi ripostami i przede wszystkim wewnętrzne dziecko.
"W jej naturze jest coś z łobuziaka, który mimo podeszłego wieku nie traci ochoty na żarty i impertynencje. Odczuwa wręcz organiczną potrzebę wyrażania sprzeciwu, zrobienia czegoś na przekór. Gdy ktoś chce rządzić starszą panią, staje okoniem."
Książkę mocno polecam, szczególnie fanom twórczości Astrid Lindgren. Odradziłabym natomiast tym, którzy niewiele z jej książek przeczytali, a nadal planują, ponieważ jest tu całkiem spora ilość spoilerów w formie wielolinijkowych cytatów. Dzięki tej biografii mój obraz Astrid zmienił się dość mocno, szczególnie tej sędziwej pani Lindgren.
I na zakończenie jeszcze jeden cytat:
"A co będziesz robić teraz?- spytałam Astrid- Teraz, kiedy czujesz, że napisałaś swoją ostatnią książkę?
Dalej będę śnić na jawie, jeszcze więcej. Co wieczór, zanim zasnę, leżę i fantazjuję: raz po raz przeżywam najbardziej dziecinne historie, które przychodzą mi do głowy, a w których zawsze odgrywam główną rolę."
W moim odczuciu książka dzieli się na dwie części.
Pierwsza część, opisująca dzieciństwo i młodość, przepełniona jest atmosferą harmonii, szczęśliwości, wolności. Wyłania się z niej obraz pięknego, bezpiecznego dzieciństwa Astrid Ericsson. Relacje łączące ją z najbliższymi (zwłaszcza dziadkiem, ojcem i bratem) są przedstawione przez Margaretę Strömstedt w tak przejmujący sposób, że czytelnik ma wrażenie, iż dotyka najwrażliwszych z życiowych strun Astrid. Opis dzieciństwa i młodości Astrid Ericsson pełen jest zabawnych rodzinnych anegdot. Jej rodzina z pokolenia na pokolenie pielęgnowała bowiem tradycję gawędziarstwa. Bohaterka biografii jawi się czytelnikowi jako osoba wrażliwa na piękno, posiadająca dobre poczucie humoru, a także odważna i szalona (gdy np. podpuszczona przez kolegów wyskakuje, obwiązana liną, z 3. piętra, czy już jako dorosła wdrapuje się na 1. piętro).
Nie dziwi zatem, że dla całkiem sporej liczby bohaterów pierwowzorami byli bliscy Astrid Lindgren, a wiele sytuacji z książek jest w istocie opisem rzeczywistości. Zaskakuje natomiast fakt, że pierwsza książka została napisana przez Lindgren dopiero w wieku 37 lat, a "Dzieci z Bullerbyn" powstały, gdy pisarka miała 40 lat. Tym bardziej doceniam z perspektywy czasu jej niezwykłą umiejętność postawienia się w roli dziecka i opisywania dziecięcych przeżyć i uczuć w taki sposób, że 7-letniemu dziecku czytającemu książkę o dzieciach z Bullerbyn wydaje się, że naprawdę czyta opowiadanie stworzone przez jego rówieśniczkę ze Szwecji- Lisę.
Druga część książki opowiada o trudach wczesnej dorosłości, początku twórczości, a w końcu już o starszej pani Lindgren, najbardziej rozpoznawalnej Szwedce, której książki zostały przetłumaczone na ponad 70 języków (stan na 1999 r., gdy powstała powyższa biografia) i która dosłownie jest zasypywana tonami listów rocznie i staje się autorytetem dla wielu (nie tylko dzieci). Ta część opisuje Astrid Lindgren jako kobietę, która w swoich późniejszych książkach i felietonach porusza coraz częściej tematy polityczno-społeczne, czym zachodzi za skórę najwyżej postawionym politykom, wywołując ogromne lawiny komentarzy. Bohaterka angażuje się w tematy bliskie jej sercu, a przede wszystkim prawa dzieci i ochronę przyrody. W tej części książki polityki jest całkiem sporo, co mnie osobiście nieco nużyło.
Astrid Lindgren do końca życia pielęgnuje w sobie, niezwykłe poczucie humoru, odwagę do odpowiadania często ciętymi ripostami i przede wszystkim wewnętrzne dziecko.
"W jej naturze jest coś z łobuziaka, który mimo podeszłego wieku nie traci ochoty na żarty i impertynencje. Odczuwa wręcz organiczną potrzebę wyrażania sprzeciwu, zrobienia czegoś na przekór. Gdy ktoś chce rządzić starszą panią, staje okoniem."
Książkę mocno polecam, szczególnie fanom twórczości Astrid Lindgren. Odradziłabym natomiast tym, którzy niewiele z jej książek przeczytali, a nadal planują, ponieważ jest tu całkiem spora ilość spoilerów w formie wielolinijkowych cytatów. Dzięki tej biografii mój obraz Astrid zmienił się dość mocno, szczególnie tej sędziwej pani Lindgren.
I na zakończenie jeszcze jeden cytat:
"A co będziesz robić teraz?- spytałam Astrid- Teraz, kiedy czujesz, że napisałaś swoją ostatnią książkę?
Dalej będę śnić na jawie, jeszcze więcej. Co wieczór, zanim zasnę, leżę i fantazjuję: raz po raz przeżywam najbardziej dziecinne historie, które przychodzą mi do głowy, a w których zawsze odgrywam główną rolę."
January 7, 2024
Margareta Strömstedtin alunperin vuonna 1977 ilmestynyt vanha Astrid Lindgrenin elämäkerta on kirjoitettu Lindgrenin vielä eläessä. Suomeksi kirja ilmestyi vuonna 1988. Luin tämän suomenkielisen version, jota ei Goodreadsista löydy. Puolet kirjasta kertoo Astridin isän, äidin, isänäidin, isänisän, äidinäidin, äidinisän ja monen muun lapsuudesta. Vasta sitten päästään Astridin lapsuuteen, nuoruuteen ja tuotantoonsa tarkemmin. Kirja sisältää paljon mielenkiintoisia asioita. 1945 julkaistu Peppi Pitkätossu oli ensimmäinen Lindgreniltä julkaistu kirja. Lindgren oli silloin liki 40-vuotias ja kirjan julkaisemisen oli hylännyt edellisenä vuonna kahdesti Bonniers. Potin nappasi konkurssin partaalla keikkunut kustantamo Rabèn ja Sjögren. DDR:ssä vuonna 1975 erotettiin virastaan Peppi Pitkätossua ääneen oppilailleen lukenut opettaja, mutta Neuvostoliitossa 1970-luvulla Lindgrenin lastenkirjat olivat hirmuisen suosittuja. Erityisesti Katto-Kassinen. Tässä elämässä haluaisin kerran päästä käymään Vimmerbyssä.
November 13, 2023
Tak bardzo podobała mi się ta książka... Początek strasznie się dłuży, jest momentami rozwleczony i nie zachęca ale po połowie cud miód malina. Książka jest tak dobrze napisana, dawno nie miałam tak, że chciałam dla jakiegoś tytułu zarwać noc. W tym wypadku nie mogłam się oderwać. Początkowo byłam trochę zniechęcona, ponieważ miałam wrażenie że jest to bardziej interpretacja twórczości Lindgren przez pryzmat jej życia, a nie sama biografia z wplecionymi fragmentami książek. Finalnie zakochałam się i tak mnie ta lektura rozochociła, że pobiegłam dzisiaj do biblioteki po "Dzienniki z lat wojny" Astrid Lindgren. Polecam każdemu szczególnie tym, których tak jak mnie fascynuje jej twórczość 🧡
December 18, 2019
An unusually well written biography. The author keeps a fascinating distance to the subject, and reveals very little. At the same time this book is close and warm. It is clearly written with much love from a very close friend. Loved it.
February 13, 2023
Eine aufwendige und literarisch anspruchsvolle Biographie, der ab und an etwas der rote Faden fehlt, aber einen tiefen Einblick in den Charakter, die Kindheit und das spätere Leben von Astrid Lindgren gibt.
March 28, 2023
Я дуже мало читала текстів Ліндгрен, але це не завадило читати цю біографічну історію. Мені дуже сподобалося як викладена історія, як відображається вплив життєвих подій на її тексти. Багато життєвих фактів стали для мене великим відкриттям. Захотілося все ж таки більше прочитати її дитячих книг.
June 23, 2024
En annorlunda och intressant vinkling på en "biografi", eller livsskildring som den heter. Denna handlar inte så mycket om Astrids liv, utan mera om hur det kommer sig att hon skrev som hon gjorde. Visst får vi en inblick i hennes liv, men på ett annat sätt än en vanlig biografi. Och jag gillar det här greppet, att skriva om hur hon skriver. Och framförallt, varför hon skriver så som hon gör. En salig blandning av brev, dagboksanteckningar och citat ur andra böcker, vilket gör att det inte blir tråkigt. Det är ändå ingen bok man sträckläser, utan en bok man läser i lite nu som då.
September 24, 2023
Jag skulle gärna sett en uppdaterad tredje upplaga, men det här är bara den andra från 1998 med ett PS från 2002. Jag tycker ändå den här är bättre med mer känsla än Astridbiografin ”Denna dagen ett liv” av Jens Andersen.
Jag tycker boken är fin, det är den tredje gången jag läser den. Den ger en bild av det gamla Småland, där det var kargt, och man fortfarande kunde svälta. Den ger en bild av hennes strävsamma, religiösa och varma föräldrar som genom idogt arbete ger sina barn en så god start på livet. Och den ger en fantastisk bild av Astrid, hennes berättarkänsla, hennes humor, hennes omtänksamhet.
Den ursprungliga utgivningen på 70-talet präglar delar av boken, och får mig att minnas tidsandan då. Som med historien om lärarinnan i DDR som blev sparkad från sin tjänst för att hon läste högt ur Pippi Långstrump.
Men också hur i Sverige mörkvänstern gick på Astrid, med anklagelser i tidskriften Ord och bild om Emil som en blivande agrarkapitalist.
Jag hade glömt, men påminns nu om hur de gick på ”Bröderna Lejonhjärta”, denna fantastiska saga. I Arbetet skrevs det att den var en ”förolämpning av befrielserörelserna i världen”, i DN kritiserade marxistiska litteraturvetare: ”...det finns verkligen äventyr som inte borde finnas i en barnbok”.
Den marxistiska begreppsapparaten var mäktig på 70-talet. Man gick på Astrid över att hon inte var politiskt medveten, och inte hade den rätta förståelsen om de dolda fascistiska förtryckarstrukturerna i samhället i sina berättelser.
Hon skulle pratat mera om förtrycket tyckte dom (samtidigt som kritikerna absolut inte ville att man pratade om förtrycket i Sovjet eller Kina…) .
Jag tycker boken är fin, det är den tredje gången jag läser den. Den ger en bild av det gamla Småland, där det var kargt, och man fortfarande kunde svälta. Den ger en bild av hennes strävsamma, religiösa och varma föräldrar som genom idogt arbete ger sina barn en så god start på livet. Och den ger en fantastisk bild av Astrid, hennes berättarkänsla, hennes humor, hennes omtänksamhet.
Den ursprungliga utgivningen på 70-talet präglar delar av boken, och får mig att minnas tidsandan då. Som med historien om lärarinnan i DDR som blev sparkad från sin tjänst för att hon läste högt ur Pippi Långstrump.
Men också hur i Sverige mörkvänstern gick på Astrid, med anklagelser i tidskriften Ord och bild om Emil som en blivande agrarkapitalist.
Jag hade glömt, men påminns nu om hur de gick på ”Bröderna Lejonhjärta”, denna fantastiska saga. I Arbetet skrevs det att den var en ”förolämpning av befrielserörelserna i världen”, i DN kritiserade marxistiska litteraturvetare: ”...det finns verkligen äventyr som inte borde finnas i en barnbok”.
Den marxistiska begreppsapparaten var mäktig på 70-talet. Man gick på Astrid över att hon inte var politiskt medveten, och inte hade den rätta förståelsen om de dolda fascistiska förtryckarstrukturerna i samhället i sina berättelser.
Hon skulle pratat mera om förtrycket tyckte dom (samtidigt som kritikerna absolut inte ville att man pratade om förtrycket i Sovjet eller Kina…) .
December 15, 2015
Astrid Lindgren hat meine Kindheit geprägt wie kaum eine andere Autorin. Ich habe so viele ihrer Geschichten geliebt und lese sie auch heute noch immer wieder gern.
Strömstedt zeichnet ein anschauliches und lebendiges Bild von Lindgrens Kindheit, Erziehung, ihren Eltern, vom Leben in Smaland und wie dies ihre späteren Kinderbücher beeinflusst hat. Leider hört der biographische Teil mit der Kindheit nahezu auf, von ihrer Zeit als Erwachsene erfährt man nur recht wenig. Die Autorin betont zwar immer wieder, wie sehr Lindgren ihr Inneres vor der Öffentlichkeit verborgen hielt, hält dem Leser dann aber gleichzeitig immer wieder unter die Nase, dass sie ja nahezu 30 Jahre an Lindgrens Seite verbracht hat und unzählige Stunden mit ihr redete. Davon merkt man nur leider recht wenig.
Die zweite Hälfte ist eher eine Werkskritik als eine Biographie. Die Analyse von Lindgrens Erzählungen und deren Entwicklung bzw wie sie entstanden sind, ist aber auf jeden Fall faszinierend und interessant. Auch wenn Strömstedt in einigen Kapitel einfach nur ganze Passagen von Ulla Lindqvist wiedergegeben hat.
Die Mischung aus Erinnerungen, Tagebucheinträgen, Fotos, Textausschnitten, Briefen sowie Reden Lindgrens fand ich aber insgesamt sehr spannend und größtenteils gelungen. Und gerade der letzte Abschnitt über das öffentliche Engagement der Autorin trotz ihrem sehr zurückgezogenen Leben gefiel mir dann noch richtig gut.
Strömstedt zeichnet ein anschauliches und lebendiges Bild von Lindgrens Kindheit, Erziehung, ihren Eltern, vom Leben in Smaland und wie dies ihre späteren Kinderbücher beeinflusst hat. Leider hört der biographische Teil mit der Kindheit nahezu auf, von ihrer Zeit als Erwachsene erfährt man nur recht wenig. Die Autorin betont zwar immer wieder, wie sehr Lindgren ihr Inneres vor der Öffentlichkeit verborgen hielt, hält dem Leser dann aber gleichzeitig immer wieder unter die Nase, dass sie ja nahezu 30 Jahre an Lindgrens Seite verbracht hat und unzählige Stunden mit ihr redete. Davon merkt man nur leider recht wenig.
Die zweite Hälfte ist eher eine Werkskritik als eine Biographie. Die Analyse von Lindgrens Erzählungen und deren Entwicklung bzw wie sie entstanden sind, ist aber auf jeden Fall faszinierend und interessant. Auch wenn Strömstedt in einigen Kapitel einfach nur ganze Passagen von Ulla Lindqvist wiedergegeben hat.
Die Mischung aus Erinnerungen, Tagebucheinträgen, Fotos, Textausschnitten, Briefen sowie Reden Lindgrens fand ich aber insgesamt sehr spannend und größtenteils gelungen. Und gerade der letzte Abschnitt über das öffentliche Engagement der Autorin trotz ihrem sehr zurückgezogenen Leben gefiel mir dann noch richtig gut.
Want to read
October 28, 2015Ich werde das Buch wohl erstmal nur querlesen, es ist für meine Masterarbeit. Aber super interessant. Da gib es eine Aussage über "Die Brüder Löwenherz" die mich schwer erschüttert hat. Außerdem ist es unglaublich was hinter ihren Büchern teilweise für krasse Hintergründe stecken.
November 3, 2014
So interesting! Astrid was really special author and writer. And this curriculum is very well written, I've found there a lot of great stuff I didn't know about!
October 21, 2012
Wunderbare Biographie - sehr aufrichtig und nah.
August 23, 2015
Gribende skildring af Lindgrens liv og hendes opvækst i Vimmerby, som dannede kernen i hendes forfatterskab.
January 26, 2016
Mycket intressant och bra bok.
April 7, 2016
Üks selle aasta parimaid lugemiselamusi!
Displaying 1 - 25 of 25 reviews