Η Ευτυχία, πληγωμένη και απογοητευμένη, στην προσπάθειά της να μαζέψει δυνάμεις και να ξαναχτίσει τη ζωή της σε νέα θεμέλια, καταφεύγει στο ακριτικό χωριό της γιαγιάς της. Την ίδια στιγμή, η Γεωργία φτάνει στο χωριό αναζητώντας τη βιολογική της οικογένεια και ψάχνοντας απαντήσεις για το παρελθόν.
Η μοίρα τις οδηγεί ταυτόχρονα στο κατώφλι μιας ηλικιωμένης γυναίκας, λαβωμένης από τα χτυπήματα της ζωής. Η αποκάλυψη των μυστικών που ταλανίζουν την ψυχή της είναι μονόδρομος. Το πέπλο της πλάνης με το οποίο είναι καλυμμένες οι ζωές των δυο νεαρών γυναικών πέφτει, και η αλήθεια τις φέρνει αντιμέτωπες με μια σκληρή πραγματικότητα.
Γύρω τους μια φωτιά, η ίδια που σημάδεψε τις ζωές τους στο ξεκίνημά τους. Παραμονεύει απειλητική, έτοιμη να ολοκληρώσει το καταστροφικό έργο που ξεκίνησε πριν από καιρό: να χορέψει τον τελευταίο της χορό. Θα καταφέρουν οι τρεις γυναίκες να τα βάλουν μαζί της και να βγουν νικήτριες από την άνιση μάχη;
Τρεις γυναίκες και τρεις ιστορίες που καταφέρνουν να μπλεχτούν μεταξύ τους με αριστοτεχνικό τρόπο. Το παρελθόν με το παρόν εναλλάσσονται με γρήγορο ρυθμό και οι αποκαλύψεις δημιουργούν ερωτηματικά,σύγχυση,νέα δεδομένα και στο τέλος λύτρωση.
Η Ευτυχία σε τρυφερή ηλικία χάνει τον πατέρα της και αναλαμβάνει την καθημερινή βιοπάλη με τη συμπαράσταση της μητέρας της. Καταφέρνει λίγα χρόνια αργότερα να εισαχθεί στη σχολή που επιθυμεί. Το φόρτο εργασίας όμως της στερούν το δικαίωμα συνέχισης της φοιτητικής ζωής και τότε στο δρόμο της ξεπροβάλει ένας γοητευτικός άντρας. Τον ερωτεύεται ζει όμορφες στιγμές αλλά στη πορεία τα πράγματα αλλάζουν. Σε μία φάση απελπισίας αποφασίζει να πάει στη γιαγιά της που τόσο αγαπάει και έχει στερηθεί.
Η Γεωργία στα φοιτητικά της χρόνια στα Ιωάννινα γνωρίζει το Στέφανο. Παντρεύονται αλλά αρχίζουν οι ρωγμές στον έγγαμο βίο τους πράγμα που οδηγεί στο χωρισμό. Ο λόγος η άρνηση της να αποκτήσει παιδί. Αυτό που επιθυμεί και θέλει είναι να γνωρίσει τη βιολογική της οικογένεια. Αποφασίζει λοιπόν να ταξιδέψει στο ακριτικό χωριό που της είπαν και να γνωρίσει τη κυρία Μαρίκα.
Η γιαγιά Μαρίκα ζει μόνη της τα τελευταία χρόνια μετά το χαμό του άντρα της. Όταν την επισκέπτονται οι δυο γυναίκες αποφασίζει να ανοίξει “το κουτί της Πανδώρας” και να αναδυθούν στην επιφάνεια λάθη,πάθη και ζωές ρημαγμένες που στο διάβα τους άφησαν ανεπούλωτες πληγές και σημάδια που δύσκολα σβήνουν.
Ένα καλογραμμένο μυθιστόρημα που εστιάζει στη ψυχοσύνθεση των τριών γυναικών χωρίς ακραίους συναισθηματισμούς και λεπτομέρειες που να κουράζουν.
«Ο χορός της φωτιάς» είναι ένα ωραίο και καλογραμμένο μυθιστόρημα, που δεν θα κουράσει με τις περιγραφές του, αλλά θα σας ταξιδέψει μέχρι και το ακριτικό Σουφλί!!! Ένα κοινωνικό μυθιστόρημα, με αγωνία αλλά και ποικίλα συναισθήματα, που θίγει πολλά θέματα, μεταξύ αυτών της υιοθεσίας, της μετανάστευσης αλλά και τον στιγματισμό μιας οικογένειας. Η Εύη Δουργούτη κάνει ιδανικό ντεμπούτο στην ελληνική λογοτεχνία.
Εκπληκτικό βιβλίο με δυνατή πλοκή, έντονα συναισθήματα και ανθρώπινες στιγμές... Πολύ δύσκολο για τον αναγνώστη να συγκρατήσει τα συναισθήματά του, καθώς με τη γλαφυρή γραφή της συγγραφέως υπάρχει πλήρης ταύτιση με τους χαρακτήρες του βιβλίου. Ελπιδοφόρα νέα συγγραφέας και περιμένω με ανυπομονησία το επόμενο βιβλίο της!
Καταρχάς, λάτρεψα αμέσως το υπέροχο εξώφυλλο του βιβλίου. Αμέσως μετά μου κέντρισε το ενδιαφέρον που έχει να κάνει με τρεις γυναίκες άγνωστες μεταξύ τους που όμως τα φέρνει έτσι η μοίρα τους που βρίσκονται στον ίδιο δρόμο και τους ενώνει μια κόκκινη γραμμή. Ένιωσα τρυφερότητα για την κάθε ηρωίδα, που παρά τα όποια λάθη τους τις αγάπησα γιατί προσπάθησαν εν τέλει να κάνουν το σωστό, να συγχωρέσουν και να δώσουν τα χέρια για να ξεκινήσουν και πάλι από την αρχή... ακόμα κι αν είναι αργά. Βέβαια λίγο πριν το φινάλε θα ήθελα κάποια πράγματα να είχαν γίνει διαφορετικά ή και να μην είχαν συμβεί καθόλου και η ιστορία να πάει έτσι όπως φαίνεται ότι φτάνει στο τέλος ή ακόμα και το ίδιο το φινάλε θα ήθελα να ήταν διαφορετικό. Κρατάω όμως στην μνήμη μου τις γυναίκες πρωταγωνίστριες και τα όσα ένιωσαν και βίωσαν μαζί σαν αλυσίδα.